Rolling Stones - Hackney Diamonds (2023)

Ik zou nog even naar de analogie kijken. Is nu de spinnende poes gelijk aan de allergoedkoopste Kia?

Niet dat er iets mis is met een Kia trouwens.

"Driving Me Too Hard" gaat mij in een Kia niet overkomen om de simpele reden dat ik zo'n vervoermiddel niet wil (mee)rijden laat staan dat ik zo'n Koreaan ooit zal kopen. Dan nog liever een 2CV. Rijdend in een Mercedes Benz kan het mij niet hard genoeg gaan. Ik weet het: slaat nergens op maar nogmaals "Hackney Diamonds" met "=1" vergelijken gaat ook volledig mank.

Persoonlijk vind ik dat je wel mag vergelijken, ze maken immers beiden muziek, en ook nog uit dezelfde hoek van de classic rock Als ik deze voor mezelf rangschik t.o.v hun beste albums uit hun gehele catalogus, dan rangschik ik deze vrij hoog. En die plaat van Deep Purple zou ik ten opzichte van hun beste materiaal een stuk lager rangschikken. En tja een vergelijking tussen verse appels en rotte peren gaat wat mij betreft volkomen mank. Ze hebben beiden hun stempel gedrukt in de ontwikkeling van de huidige popmuziek, en daarmee ruimschoots hun sporen verdiend, en wat mij betreft horen ze beiden in de hoogste regionen thuis, omdat het beiden legendarische bands zijn. Dit vind ik echt een top plaat, en ik zou deze sneller opzetten dan de nieuwste van DP, niet omdat die muzikaal niet goed is, maar omdat ik de zang van Gillan eigenlijk te beperkt vind klinken, iets wat vanaf het album Whoosh een beetje begon, en dat vind ik gewoon een te storend element geworden. Hij klinkt als een jolige bejaarde die zingend van plezier met een busreis gaat ofzo

Je zult mij nooit horen zeggen dat ik "Hackney Diamonds" een slecht album vind. Ian Gillan een jolige bejaarde? Het is toch mooi als je met bijna 80 jaar nog zoveel lol in het leven hebt? In mijn beleving spat het speelplezier inclusief zang van "=1" af.
Enne... met een busreisje is toch niks mis? Je vraagt aan de buschauffeur van dienst of hij een cd van Rolling Stones en/of Deep Purple tijdens de reis naar Verweggistan opzet en dan duurt die busrit ineens niet zo lang meer. Voor ons oudere jongeren is de muziek van DP en de Stones in ieder geval één groot feest van herkenning.

Stones leveren hier een epische terugkeer heel het album in topvorm inclusief gigantische track met Gaga daar steekt dat hobbyprojectje van Gillan en zijn maten toch wel magertjes bij af.

Nou dan heb je de turbo in mijn Kia nog niet meegemaakt... Topbak. Alhoewel ik toch niet harder dan 100 of 120 mag. En het is minder prijzig dan de Benz. Ons let op de kleintjes. Zo houd ik ook Hackney Diamonds en =1 buiten de deur. Heb ik wat in de portemonnee voor iets anders.

Je zult in die turbo Kia van je bijvoorbeeld Spotify toch wel over de autospeakers kunnen laten knallen? Op die manier kan je dan toch genieten van "Hackney Diamonds"?
Voor de goede orde: ik rij in een 13 jaar oude Suzuki Swift. Ik heb een op cd gebrande versie van "Hackney Diamonds" in mijn voiture liggen.

Aangezien we het hier over het nieuwste album van Rolling Stones zouden moeten hebben behoeven wij de opmerking van Deranged geenszins serieus te nemen..

Je was zelf anders als een malle bezig om deze discussie te voeren ik haak alleen maar even in.

Deranged, ik ben het helemaal met je eens: "Hackney Diamonds" is een top album.

De nieuwe 2LP 1 year anniversary is een mooie uitgave qua hoes, boekwerk in het midden en blue splatter vinyl.
Helaas kraakt het vinyl wel wat meer dan zou moeten, maar dat is al snel met dit soort type vinyl helaas.
De toevoeging van het live album is een leuke, mooie opname, en de nieuwe songs komen goed uit de verf. bijzondere prestatie van deze inmiddels dinos

Ik moest deze plaat voor mijn vader cadeau doen met suprise.
Nou als groot pre-Ron wood Era fan van de Stones dacht ik na het zien van de foeilijke artwork....misschien valt het toch wel mee...

Dat deed het niet...waar ik Steel Wheels de laatste fatsoenlijke plaat plaat vond van Mick en consorten is dit wel een dieptepunt meetbaar met the a Bigger Bang waar ik ook al niet doorheen kwam.

Dat dit soort prut een Grammy krijgt (los van dat prijzen voor muziek echt nergens op slaan) geeft aan dat dit enkel muziek is voor boomers die hun verleden niet los willen laten.

Ik dacht even dat madmadder haar oude account weer had geactiveerd...

Er komt weer een nieuwe versie aan, dit maal met blu ray incl. video van Angry, live opname met Gaga, hoogtepunten persconferentie. Exclusief voor Japan.

Lang niet meer gedraaid.
Waarom snap ik eigenlijk niet, vond hem toch erg goed.
Zoals ik meestal ervaar staat op elk album een hele grote uitschieter, bij deze Sweet Sound Of Heaven.
De laatste 3 nummers vindt ik het mooiste.
Rolling Stone Blues , doet me denken aan Koos Koets, die heeft ook ooit zoiets met een mondharmonica bij Koot & Bie afgeleverd , erg lachen was dat.
Keith raakt mij in mijn ziel met zijn stem , geweldig mooi mens .
Charlie Watts , Mick Taylor, Bill Wyman, Brian Jones ?
De Stones gaan gewoon verder, ze lijken nooit om te kijken.....

.

Maar wat zeg je nou eigenlijk, dat je deze plaat niet goed vind, want hij is voor boomers? Wat inhoudelijke argumenten waarom je de muziek niet goed vind zou fijn zijn.
Ik vind Hackney Diamonds juist fris en energiek klinken, misschien niet als de oude Stones. En dat terwijl ik niet eens een boomer ben

Misschien maakt dat juist het verschil. De Stones zijn niet altijd het rhythm 'n' bluesbandje gebleven dat ze in de eerste jaren waren, maar zijn altijd door-geëvolueerd, zonder hun eigenheid te verliezen. Ik ben ook geen boomer, al scheelt het niet zo gek veel. Ik leerde ze midden jaren zeventig kennen met Black & Blue en Some girls (en meteen daarna natuurlijk met die fantastische Stones Story-set met werk uit de jaren 60).

Een nummer als Miss you week natuurlijk ook behoorlijk af van alles wat eraan vooraf ging. Niet iedereen pruimde dat, herinner ik me: de Stones go disco? Maar ze deden het in hun eigen unieke stijl. Het blijft natuurlijk een rock 'n' roll band, maar ze schamen zich niet voor zijstapjes. Die - toegegeven - de ene keer beter uitpakken dan de andere keer.

Maar met deze Hackney Diamonds hebben ze wat mij betreft de topper uit hun repertoire van pakweg de laatste 30 jaar afgeleverd. Eerlijk is eerlijk, ik heb 'm na de hype-periode ook niet vaak meer gedraaid, maar er is me genoeg van bijgebleven om te beseffen dat de groep hier uitstekend mee voor de dag kwam.
En ik probeer het los te zien van de jubelstemming die destijds rond het album ontstond, zo van: dat tachtigjarigen dit nog voor elkaar weten te krijgen. Nee, ook los van de leeftijdskwestie is dit een uitstekende plaat, die ook bejubeld zou zijn als ze hem pakweg 20 of 30 jaar eerder hadden gemaakt.

Ik gun de Stones het eeuwige leven, maar in stilte hoop ik ook een beetje dat dit het slotakkoord van hun loopbaan wordt. 'Out (of 'oud', zo je wilt) with a bang' noemen ze dat.

Ook geen misselijk plaatje

Ik rijd ook een Suzuki Swift ( 2016 ) . Maar door de speakers gilt Highway Star op volume 10 , Van deze stones album kan er nog niets uitknallen want deze staat op vinyl nog steeds gesealed in de kast . Lp heb ik nog nooit uitgepakt en op de draaitafel gelegd dus kan er ook weinig van vinden , ken alleen het nummer Angry vanwege de mooie clip met de blonde dame in de cabrio . Het draaien van Hackney Diamonds wordt steeds uitgesteld hier .

Je beseft dat je niet per se die LP hoeft uit te pakken om te kunnen genieten van deze laatste worp van de Stones? Ik ben zelf een Spotify-hater, maar dit soort opties bestaan natuurlijk wel degelijk.

Ik heb helemaal niets met spotify en zal het ook nooit gebruiken . Ik draai alleen origineel vinyl en cd`s en koop nog regelmatig orginele cd`s . Heb in de auto altijd de dab radio aan met zenders als 60 en 70 er jaren , ook veel Arrow Classic Rock maar deze is sinds kort ineens verdwenen . Verder de usb stick af en toe . Daar kan ik deze nieuwe Stones wel opzetten . Die Stones moet ik echt binnenkort gaan luisteren maar ben met zoveel muziek weer bezig , The Who , Iron Maiden en pas 3 deluxe boxen van Marillion gekocht waarvan Script vandaag op de deurmat lag . Volop luisterplezier dus .

Zonde dat je deze op Angry na nog nooit hebt beluisterd! Dit is echt een top album, en eigenlijk beter geworden dan wat bij hun leeftijd hoort! Vanaf de albums Steel Wheels vind ik deze echt de beste, en mocht het hun laatste zijn dan sluiten ze af met een meesterwerk. Sweet Sounds Of Heaven haalt zelfs een beetje de magie terug van Gimmi Shelter vind ik! Maar snel de cd aanschaffen

Ik heb best veel van The Stones in de kast staan . Ik houd van hun oudere jaren 60 werk tot en met recent . Deze Hackney Diamonds heeft mijn partner destijds op vinyl gekocht maar op de 1 of andere manier zijn we er nog niet aan toegekomen om er een avond eens lekker voor te gaan zitten terwijl deze op de dual draaitafel speelt . Mede door een paar verhuizingen wat daar debet aan is . Maar de dagen worden korter nu en kouder dus binnenkort eens aan een luisterbeurt onderwerpen . Misschien dat ik daarna de cd ook aanschaf want ik draai veel sneller een cd op mijn muziekkamer dan dat ik een vinyl lp opzet in de woonkamer . Laatst nog 5.800 45 toeren singles verkocht want op mijn leeftijd om de 3 minuten van de bank opstaan om een ander te draaien werd wat lastig .

5.800 singles…? Typefoutje? Of is dit echt een mega verzameling. Hoop dat je geen spijt krijgt van de verkoop van deze imposante hoeveelheid muziek.

Gauw terug naar de Stones voordat een moderator ingrijpt omdat het daar nu (even) niet over gaat.

Ik heb het album (op cd) nog steeds nooit gekocht maar moet dat zeker nog eens doen. Wat ik ervan via de streaming dienst heb gehoord klonk prima!

Nee , geen typefoutje , heb er een mooie auto van gekocht .
En alle orginele Stones singles zaten erin .

omdat de Rolling Stones al jaren een band is die een trouwe fanschare heeft op basis van naam want eigenlijk is er na Steel Wheels en maybe zelfs na Tattoo You niet echt meer iets fatsoenlijks verschenen wat urgent en goed is.

Je kunt als bejaarde band ooit fris blijven is gebleken zie "the cure" maar dit is wel klaar...al heel lang...Bill Wymann had dit allang door

Dan heb ik het niet eens over de foeilijke productie, de stemcorrecties, bad songwriting, en foeilijke AI artwork...de keuze voor samenwerkingen is ook nog volledig off...dit is iets wat bijvoorbeeld Bruce Springsteen een stuk beter snapt...zijn laatste platen zijn ook niet geweldig maar die voelt de tijdsgeest nog wel een beetje aan

Eens HandsomeDevil, precies dezelfde gedachte/gevoel. Heel zelden draai ik nog wel eens Voodoo Lounge, maar over het algemeen kunnen platen na Steel Wheels mij totaal niet meer boeien. Noem het de trucjes van de nummers die totaal niet meer vernieuwend/ verassend zijn of de stemmen die (logisch) mij niet meer kunnen bekoren.
Prima dat ze lekker verder gaan. Vooral doen, maar kom bij mij niet aan dat, in vergelijking met diverse topalbums uit de 60/70, er memorabele albums na ‘89 zijn uitgebracht.
Maar ieder zijn ding