The Velvet Underground - White Light / White Heat (1968)

Als er iets niet pretentieus is...

... is het dit. Sister Ray is een meesterwerk.

Ik vind van wel. Hoe zou je een 17 minuten durende masturbeersessie op een gitaar anders moeten noemen?

Eh, Rock & Roll... hallo?
Het is (als al eerder gezegd) een groot feest. Ik zie niet wat er zoal zou worden gepretendeerd.

Hier wordt gepretendeerd 'moeilijke' muziek te maken voor arty farty publiek. Ik heb echt het idee dat dit album van door heel wat mensen de hemel in wordt geprezen terwijl helemaal niemand er nog naar luistert. Of luister jij nog regelmatig naar dat 17 minuten durende monster met lyrics als
She's busy sucking on a ding-dong
He's busy sucking on my ding-dong
just like Sister Ray said

?

Je hebt echt een volslagen verkeerd idee van wat dit eigenlijk is. Met elke zin die je uitkraamt, ga ik meer denken dat je eigenlijk naar Metal Machine Music hebt zitten luisteren.
En ja, ik luister hier vrij regelmatig naar en graag ook.

Veel plezier dan toegewenst met dit album, ik vind het helemaal niks en daar laat ik het maar bij.

Zelf vindt ik het de minste van VU maar wél de moeite waard. Het heeft een paar luisterbeuren nodig, dat zeker.

Het meest experimentele album van The Velvet Underground, althans, zo beschouw ik het. Het gaat werkelijk alle kanten op. Leuke plaat!

Moelijk? Hoe krijg je dat idee? 17 minuten muziek met slechts een handjevol gitaarakkoorden? Of komt het misschien door de hoogst intellectuele teksten?

Reed said of the lyrics: "'Sister Ray' was done as a joke- no, not as a joke, but it has eight characters in it and this guy gets killed and nobody does anything. It was built around this story that I wrote about this scene of total debauchery and decay. I like to think of 'Sister Ray' as a transvestite smack dealer. The situation is a bunch of drag queens taking some sailors home with them, shooting up on smack and having this orgy when the police appear."

Dit is juist het absolute tegendeel van pretentieus. Geen intellectuele compositie of wat dan ook, gewoon een groepsjam rond een heel simpel gitaarriffje met teksten van een travestiet op heroïne.


Jij vindt het k*t, dus de rest móet dat dan ook wel vinden?

Moeten we dit weeral aanhoren?



Inderdaad, niemand luistert er nog naar ...



Toch wel , ik zet mijn favoriete nummer aller tijden wel regelmatig op! En ik ben verre van de enigste hier...

Ja, hallo, wat een vertekening, die lyrics omvatten wel meer als het sucken van ding-dongs, zo kan je alles wel naar beneden halen.

Jimmy came from Carolina
Wants to know a way to earn a dollar
Says he's suffering with a fever
Just like Sister Ray says
I'm searching for my mainline
I couldn't hit it sideways
I'm searching for my mainline
I couldn't hit it sideways

Jimmy's got a new piece
Lying cold for a quarter hour
Took it out of his suitcase
Shot him dead right on the floor
Hey man, you shouldn't do that
Don't you know you'll stain the carpet
Hey man, you shouldn't do that
Just like Sister Ray says

Sister Ray! Veel en vaak! En hard!

Zoals uit het bovenstaande duidelijk blijkt, is dit zo'n album waarvoor geldt: je houdt ervan of je haat het. Er is geen middenweg. Ik houd ervan. Het is zelfs mijn favoriete Velvet Underground plaat. Ik beluister het regelmatig en geniet steeds weer van het geweldige rauwe en harde geluid.

De minst orthodoxe en meest interessante VU plaat.

Sterker, ik gok dat dat voor de VU in zijn algemeenheid geldt

Nee hoor, dat blijkt al uit de commentaren van Hill, die vind album nummer 4 wel goed en de rest niks.
Mijn top 10 notering Velvet Underground vind ik overigens ook redelijk goed te doen voor mensen die deze weer niks vinden.
Te veel verschillen tussen de albums als je het mij vraagt.

Ik ben het met aErodynamIC eens. De vier albums van Velvet Underground kennen genoeg verschillen. Eén ding mag duidelijk zijn: met zo'n debuut ben je écht wel heel goed.

Ok, ik zei ook 'gok' De nummers die ik van ze ken vond ik niet bijster boeiend, maar ik moet zeggen dat dat al weer even terug is.. ik zal het debuut nog wel weer eens een kans geven tzt.

Na jaren weer eens beluisterd door er hier weer over te lezen; moest echt diep graven in de kast,
Maar ook nu nog steeds kleeft er voor mij een zeer nare bijsmaak aan deze plaat; een klasgenoot die onder invloed van deze plaat met heroine begon; hij wilde Lou Reed zijn; wie dan ook hebbe zijn ziel.

De muziek mag je daar niet voor veroordelen; hoewel dat arty farty er wel voor een deel uit bestond toch een beetje uit te dragen dat dope toch ook wel cool was.
Voor sommogen is dat misschien de essentie van Rock 'n Roll, ik krijg die nare smaak niet meer weg.
Dus maar weer in de kast.

Inmiddels mijn favoriete Velvet Underground plaat.

Ik vind dit ook een erg goede plaat, hoewel het even wennen was na die eerste LP van hun. Toch staat er niet alleen lawaai (om het lawaai) op deze plaat. Ik vind White Light/White Heat (het nummer) best wel 'pop' en Here She Comes Now is een zalig nummer. Hilarisch is het nummer The Gift, prachtig voorgedragen door John Cale. En dan de momenten tijdens I Heard Her Call My Name, als Lou Reed na het refrein op het effectpedaal trapt (goed hoorbaar) en aan die loeiende solo's begint...onbeschrijflijk goed!!!!!!!!!! En Sister Ray dan? Tja, ik denk dat je daar een beetje voor in de juiste stemming moet zijn; is als achtergrondmuziek waardeloos, maar met de hoofdtelefoon op en het verstand op nul...eindeloos genieten!!
Maar even goed, ieder zijn smaak.
Ik vind het jammer dat na deze plaat Cale vertrok, want ik beluister de andere platen van de VU maar zelden: ik mis de spanning van deze plaat en hun meesterwerk met Nico.

Amen.

Laatste drie nummers zijn geweldig, de eerste drie zijn oké.

Dat is ook een van mijn favoriete seconden uit de rockhistorie, het moment dat die solo van Lou begint... ongehoord gewelddadig en bijna misplaatst grof. My mind split open!!!

Welke zou ik het eerst aanschaffen? Dit album, Velvet Underground of Loaded? Zou iemand kunnen zeggen welk album het dichtst tegen VU & Nico aanleunt, want dat vind ik een meesterwerk. Bedankt !

Deze.

Deze natuurlijk. John Cale was na dit album opgestapt bij The VU, dus verwacht je bij de albums Velvet Underground en Loaded maar aan een andere sound.

Ok bedankt , het zal dus deze worden. Of misschien koop ik ze meteen alle drie.