Xanopticon - Liminal Space (2003)

Je moet dit album ook zien als een requiem.

ik weet niet, maar zo chaotisch is het niet. Volgens mij is het allemaal vierkwarts maat, dus waar hebben we het over.

Moet toch lastig zijn soms, als je muziekbeleving alleen maar gereduceerd wordt tot maatjes tellen.

Je kan het zo kut vinden als je zelf wil, Xanopticon is gewoon best chaotisch. Of je nu consequent door het nummer heen tot vier kan blijven tellen of niet.


Leer anders gewoon te zeggen dat je niet naar alles graag luistert, da's geloofwaardiger.

Een tijd geleden toen die vrij sterke storm (in in ieder geval Noord-Holland) woedde had ik zin om eens iets geks te doen... ik had een afspraak met iemand in A'dam-Noord, stapte op m'n racefiets en ging met een kleregang over de brug naar Noord fietsen, meegaand op windstoten en rondvliegend vuil half ontwijkend. Dit was leuk. Liminal Space had ik expres op m'n koptelefoon opgezet (en hard!). Dit was toch een vrij apocalyptische ervaring. De wereld in chaos qua beeld en geluid. Overigens niet aan te bevelen natuurlijk, , maar ik wilde dat toen gewoon doen.

mijn excuses nogmaals drukte mij wat te hard uit er zat ook eenmaal heel wat frustratie in mijn text omdat onderhond boc zo afbrak een beetje wraak zo zou je het ook kunnen noemen .

Ik was niet zo heel serieus hoor, want ja het is chaotisch maar nu ook weer niet zo random als sommige mensen beweren. Je kan gewoon de maatjes idd gewoon mee tellen.


Kut vinden? wie had het daarover. Is toch een toffe release dit...

Voor zover ik weet zijn chaos en random dan ook verschillende begrippen. Verder ben ik wel eens benieuwd naar een audio bestand waar je de maatjes meetelt, veel haal ik er zelf niet uit.

maar ik ben dan ook heel goed in tellen

Ik luister nu voor het eerst maar whoaaa, echt vetjes. Had verwacht dat ik dit als redelijke noob in dit genre (wat voor genre is het eigenlijk het klinkt als niets wat ik tot nu toe in het genre electronic gehoord heb, maar ik neem aan dat het in hetzelfde hokje als Venetian snares past?) zware kost zou vinden, en makkelijk is het inderdaad niet, maar het is redelijk overweldigend, en het boeit zeer. Met gemak overtreft het datgene wat ik tot nu toe van Venetian Snares hoorde. Een onophoudelijke reeks beats die met alle geweld over mij uitgestort worden, en dat bijna een uur lang. Ik vind het intrigerend. Deze gaat zeker nog veel vaker gedraaid worden.

Goed gezegd hd! Blijft tof deze

Dankje!

Breakcore. En ja, het zijn genregenoten.

Breakcore, ik heb er niet veel kaas van gegeten. maar ik wou het een kans geven. ik istalleerde me in de zetel, kussentje achter hoofd, voetjes op salontafel en luisteren maar. ..

ergens rond Into The Dark was ik het een beetje beu om enkel en alleen naar Xanopticon te luisteren(daarvoor boeien ze me net te weinig), dus heb ik, terwijl ik andere dingen aan het doen was, naar Xanopticon op de achtergrond verder geluisterd.

maw. kan me niet echt volledig boeien maar ik slaag er (boven mijn eigen verwachting) toch in het boeltje uit te luisteren. geen idee waarom maar op een of andere manier kan ik het toch nog redelijk waarderen

Nu weet ik waarom Onderhond Ladytron een 1,5 waard vind. Sorry dat ik het zeg, maar dit is een heel ander genre waar ik eerlijk gezegt niet veel van snap. Na 10 minuten luisteren kreeg ik bijna koppijn.

Hoop wel dat je meer dan die 10 minuten gehoord hebt. Anders zegt je stem niet veel.

Waarom niet? Je hebt een prima indruk na 10 minuten.

Het is in ieder geval niet toegestaan om te stemmen op een album zonder het helemaal gehoord te hebben op MuM.

Verder lijkt het me sowieso dat je een compleet nieuw genre (Djarune zegt zelf dat hij er niet veel van snapt) na 10 minuten moeilijk op waarde kan schatten, laat staan dat je het dan een serieuze kans gegeven hebt.

Dit mag misschien heel verwaand klinken, maar bij een cd zoals deze kun je moeilijk een goede indruk krijgen na 10 minuten luisteren. Het kwartje valt niet direct bij de eerste twee nummers.

Het kwartje heeft inderdaad even wat tijd nodig voor dit soort muziek, of alle nieuwe muziek die je niet gewend bent, maar een goed beeld krijg je toch wel na twee nummers. Daarvoor lijkt het allemaal teveel op elkaar op deze plaat.

Overigens ben ik ook van mening dat je de hele plaat minstens een keer hebt moeten beluisteren wil je stemmen.

jullie hebben eigenlijk gelijk. Helaas doe ik het mezelf niet aan hem helemaal te luisteren, dus ik verwijder mijn stem

These days vind ik echt briljant. Op de voorgrond dat geëxperimenteer en improviseer terwijl op de achtergrond die heldere geluidsgolven als wolken overvliegen.

geinige breakcore hoor, maar het geniale kan ik er niet in herkennen. het is gewoon wel aardig allemaal. het pakt niet echt.

Hoe langer je dit luistert hoe meer het pakt, helaas trekt het mij niet genoeg om het lang te luisteren

Waanzinnig dit, ik kende al wel breakcore maar dit is toch wel even wat anders. Mooie soundscapes op de achtergrond en geflipte breakbeats als leidraad, wat een ontdekking!

Dit is hoe oorlog klinkt. Er zit een verhoging aan te komen.

Hé, nadat ik me wat verdiept heb in de breakbeat en samplen klinkt dit veel gestructureerder dan toen ik het voor de eerste keer hoorde. Bizar!

Wat die soundscapes betreft valt het allemaal reuze mee, klinkt over het algemeen erg goedkoop en gemakkelijk. En die beats??

Verklaar je nader, wat is er mis met de beats?

Om te huilen zo mooi, staat er toch