The Smile - Wall of Eyes (2024)

Tja, dat blijft toch ook wel hét heerlijke kenmerk van een waar meesterwerkje. Heb ik altijd met alle Radiohead-albums gehad, in iets mindere mate met de vorige Smile-plaat, en nu ook weer dubbel en dwars. Niet alleen wisselen bij deze platen mijn favorieten per luisterbeurt, maar ook als ik er eens even niet naar luister en de muziek regelmatig door mijn hoofd heen klinkt blijven de nummers zich verder openbaren, een wonderlijk doorlopend sluimerend proces.

Momenteel ben ik helemaal geobsedeerd door Friend Of A Friend, dat ik van begin af aan fantastisch vond maar waar ik toch nieuwe dingen in blijf horen. Elke keer dat je denkt te weten hoe dat nummer gaat, gaat het toch weer anders. Ik vind het vooral geniaal hoe het tijdloosheid met originaliteit combineert, eigenlijk zoals alleen deze heren dat hadden kunnen creëren.

Kaaasgaaf Daar is geen speld tussen te krijgen. Als luisteraar wordt je erg verwend met verrassende wendingen en eerder niet opgemerkte schoonheden. Ik probeer het album niet te vaak te luisteren wat dit specifieke genot nog groter maakt!

Dat heb ik ook. Draai hem veel gedoseerder dan de vorige, juist omdat ik hem zoveel bijzonderder vind (en ook vanwege de specifieke sfeer, echt voor speciale momenten, terwijl de vorige meer een all over the place-plaat voor vele momenten was).

Ik kom er bij deze moeilijker in dan de voorganger. Ik begin met 3 sterren. Deze heeft wat meer tijd nodig.

Na verloop van tijd en flink wat luisterbeurten is mijn waardering voor dit tweede album van The Smile wat gezakt. Het klinkt mooi, heeft een fraaie wat filmische sfeer, maar is soms ook wat saai en wat teveel van hetzelfde. Uitzondering hierop is Bending Hectic wat ik echt een geweldig goed afwisselend en dynamisch nummer vind. Was het hele album maar met nummers van dit niveau gevuld.

Wat grappig, áls ik een minst favoriet nummer aan zou moeten wijzen dan is het juist BH. En ik vind dat een geniaal nummer hoor, hoewel ik de climax wat flauwtjes vind (eerste paar keren dat ik het hoorde was ik er wel van onder de indruk, nu stoor ik me aan de veel te zachte mix). Wellicht speelt ook mee dat het al zoveel eerder was uitgebracht, al heb ik het toen expres niet teveel gedraaid (het was toen nog onduidelijk of het op een album zou komen, maar mijn gevoel dat dat zo zou zijn was wel sterk). Aan skippen doe ik uit principe niet, maar het is het enige nummer op deze plaat waarbij ik dat wel eens overweeg. Toch is dit het nummer waar ik het meest naar uitzie om het live mee te maken - nog 11 nachtjes slapen... - dat dan weer wel.

Oh, die afkortingen! Nu ook al voor een nummer? Het fraaie Bending Hectic wordt BH. Ik zou bijna zeggen: in welke maat luister jij ernaar?

Als het maar een mooi rond geluid geeft, toch?

Hahaha, en dan te bedenken dat ik normaal een gloeiende hekel aan afkortingen heb, en dan glipt zoiets er blijkbaar toch zomaar doorheen.

Kaaasgaafheb je de de streaming gezien in Manchester bij BBC? Dat was waanzinnig. Eerst een sessie met het Contemporary Orchestra (met het meer Jazz georiënteerde werk) vervolgens een rock setting afsluiting. Ik heb helaas geen tickets voor het concert in Nederland...en dat is pijnlijk...maar dit was een fijne pleister.......en dat vanaf de bank

P.s. wellicht nog even wachten op de nieuwe Radiohead .. ...want ze speelden een nieuw nummer; Instant Psalm....we gaan mogelijk eerst nog even door met THE SMILE

Zeker gekeken, waanzinnig inderdaad! Vreemd eigenlijk dat, een paar televisie-optredens daargelaten, Radiohead dat nooit eerder gedaan heeft, een concert met orkest. En dat terwijl ze al vanaf Kid A - en Jonny daarbuiten natuurlijk al helemaal veel - zo uitgebreid met strijkers werken.

Ze speelden zelfs twee nieuwe nummers, en naar ik begreep de avond ervoor nog een nieuw nummer.
Had ik ook niet anders verwacht hoor, dat ze daar doodleuk mee doorgaan (en dan zijn er nog alle ‘oude nieuwe’ nummers die nog niet op een plaat staan maar wel gespeeld blijven worden). Blijft daarom ook weer spannend wat ze volgende week zullen laten horen.

Tiptoe staat ook op de setlist. Gaaf dat je het ook hebt gezien

Leuk dat bij de bbc het concert rechtstreeks was te zien afgelopen zaterdag. Mijn favo I quit voor het eerst live. Deze plaat zal ik sneller opzetten dan de eerste, meer avontuurlijker.

Eindelijk de kans gehad om ‘m met aandacht op mijn fijne installatie te luisteren via Qobuz. Ik had de LP vandaag nog in mijn handen in de platenzaak maar besloot dat ik eerst wilde luisteren nog. Had hem toch moeten meenemen; wat is het waanzinnig goed zeg. Bijzonder meeslepend qua productie en het album voelt wat warmer aan dan zijn voorganger. I

Het woord wat ik in in mijn hoofd had na het zien van The Smile in Afas Live was ' Magisch'

Deze elpee is nog meer gaan leven na het majestueuze concert wat The Smile in Afaslive gaf.

De cd van dit album klinkt bij mij vreemd genoeg beter dan de lp via mijn boxen.
Veel helderder / minder dof. Bending Hectic is een juweeltje!

En wát een waanzinnig concert was dat weer vorige week in de AFAS. Niet zo bijzonder als twee jaar geleden in Paradiso, maar dat was wisten we op voorhand natuurlijk al. Wel jammer dat I Quit als enige nummer van deze plaat niet gespeeld werd, toch één van de hoogtepunten van het door de BBC gelivestreamde concert een week eerder in Manchester met orkest (wie dat heeft moeten missen: een hele dikke aanrader om dat ergens op te snorren!). Voor de rest dus alles van WOE, het overgrote deel van ALFAA, en een aantal 'oude nieuwe' en 'nieuwe nieuwe' nummers, want daar blijven ze natuurlijk ook gewoon doodleuk mee doorgaan. Volop genoten dus, maar ik vraag me wel af wat nu de volgende stap zal zijn. Het derde album zal vast niet lang op zich laten wachten, maar dan weer een formaatje groter opschalen qua zaal lijkt toch echt niet bij dit project te passen. Op momenten vond ik de AFAS al een twijfelgevalletje hoor. De muziek van dit gezelschap - een Free In The Knowledge daargelaten, overigens ook niet gespeeld - is toch net wat te idiosyncratisch voor stadionformaat, dan slaat het een beetje dood (ik stond vrij vooraan en zat helemaal in de muziek, maar als ik dan even om me heen keek gaf dat een bevreemdende ervaring, alsof niet iedereen onderdeel was van hetzelfde concert). Dat 'andere bandje' kan met de nodige doses weirdness wél elk zaaltype met gemak aan, omdat ze zo'n legendarische backcatalogue met zich meedragen en hun sound toch ook vanzelf meer weidsheid brengt. Maar ja, al zal The Smile grotendeels bedacht zijn om verwachtingen te ontvluchten, is het natuurlijk onmogelijk met deze namen daaraan te ontsnappen, dat is nu eenmaal de ironische paradox van een project als dit.

Ik vind het "refrein" van Read the Room heel irritant klinken, beetje cringy ofzo. Nog iemand die dit heeft? Arno, wat jij?

Ook had Bending Hectic een betere afsluiter geweest, vind ik.

Neuh totaal niet eigenlijk. Een van mijn faffies op de plaat. Net als Bending natuurlijk

Even inhaken op deze. Daags voor die AFAS show deden ze Vorst Nationaal aan, waar ik bij was. Ik stond verre van vooraan en zag zelden zo'n dedicated publiek in die zaal. Nochtans uitverkocht en stampvol, 8.000 zielen rijk. Vond de sfeer nog beter, enthousiaster en uitgelatener dan toen Radiohead die kleine warm-up shows in de AFAS deed in 2016. Kortom, had het idee dat deze band wel met groot gemak zo'n arena kon inpakken, al had ik misschien veel geluk met het publiek. Zo'n hele zaal die de gsmlichtjes spontaan aandeed bij Bending en zelfs flarden van Friend Of A Friend meezong, dat soort dingen had ik niet verwacht. Als The Smile nog eens de Benelux aandoet, dan zal het zeker de Ziggo/Sportpaleis worden ja. Deze zalen waren erg snel uitverkocht en de vraag op TS was groot.

Ik kijk uit naar Pukkelpop en naar wat dat gaat geven in die Marquee.

Hier sluit ik me helaas ook bij aan.
Na het fantastische debuut blijft deze plaat toch wat oppervlakkig en bij vlagen zelfs saai en langdradig. Muzikaal zit het allemaal prima in elkaar maar het doet me te weinig om een ‘blijvertje’ te worden.

Dat refrein dat overgaat in die bridge, dat "honey from the honeybee" stukje, is dan wel weer leuk gedaan. Kwam live ook heel sterk uit de verf.

Zeurende saaie plaat... Misschien heeft het tijd nodig.
Ik denk niet dat ik die tijd heb.
Dat die man zichzelf niet al wat aangedaan heeft.

Vandaag first listen(s) gehad en enorm van genoten. Thom's stem en muzikale kwaliteiten zijn nog van top kwaliteit. Toch allemaal wel herkenbaar als je het Radiohead repertoire kent maar dat ervaar ik als heel prettig.
Een kleine kanttekening: ik erger me echt aan die transitie in "Bending Hectic" waar het stuk met de opbouwende strings heel hard is en de release die erop volgt vervolgens veel lager in volume is, het voelt zo onbevredigend....

Erg mooie plaat met Bending Hectic als uitblinker.

Veel dromerige, vaak wat moody accoordjes, die erg goed bij me binnen komen.

'I quit' staat het vaakst op, maar in tegenstelling tot veel andere albums trekt een groot deel van de speelduur m'n aandacht. Vaak zijn er 1 of 2 uitschieters en daarnaast een hoop prettige achtergrondmuziek.

Qua Shazam is hier btw iets raars mee: de nummers komen op Spotify niet in de 'Mijn Shazam-nummers' terecht. Alsof The Smile dat bewust geblokkeerd heeft. Verder staan ze wel gewoon op Spotify.

Het zorgde in eerste instantie voor een stroeve kennismaking, aangezien nummers van dit album me wel opvielen als ze op de radio kwamen, maar de titels vervolgens niet 'vastgelegd' werden. Ik gebruik die lijst veel.