Led Zeppelin - Mothership (2007)

Wat ik heb gelezen, is dat ze verder gaan, waar ze met Mothership gebleven zijn.

De remasters zijn, als ik het Steve Hoffman-forum mag geloven, veel beter.
Deze Mothership wordt daar met de grond gelijk gemaakt vanwege 'te luid'.

Maar na al die jaren vind ik nog steeds dat Zep geen band voor compilaties is.
Ik heb dan ook nooit de behoefte gehad om er een aan te schaffen, dat terwijl ik van zowat alle andere bands waarvan ik alle albums heb wel altijd een verzamelaar erbij heb voor een andere luisterervaring.

Beetje communistisch-aandoend-achtige hoes.

Op de één of andere wijze is Led Zeppelin altijd wat langs me heen gegaan. Wat de hardere muziek betreft vond ik in de vroege jaren '70 Uriah Heep en Deep Purple leuk. Naast natuurlijk Alice Cooper, Slade en Sweet. Als 13 jarige was mijn smaak al net zo breed als tegenwoordig
Whole Lotta Love vond ik wel een leuk nummer indertijd (al kon het tussenstuk mij niet boeien) maar met Stairway to Heaven had ik helemaal niets. Vrienden hadden hier ook niets mee en zo kon het gebeuren dat mijn platenkastje (en later cd-kast) helemaal niets bevatte van Led Zeppelin.
Toen ik Mothership vorig jaar in Engeland tegenkwam voor 5 pond heb ik 'm toch maar meegenomen. Al was het maar om toch eens een staalkaart van hun oeuvre te beluisteren.
En de muziek valt me helemaal mee. Een nummer als de Immigrant Song bleek ik nog wel te kennen. Iets wat helemaal gold voor Kashmir - een fantastisch in elkaar gezet nummer. Ik kan nu ook goed horen dat andere bands hier inspiratie ophaalden: in Barracuda van Heart (fervente LZ fans!) hoor ik Achilles Last Stand terugkomen en in bijvoorbeeld Get it On van Kingdom Come hoor ik Kashmir.
Ik denk niet dat LZ ooit mijn favoriete band zal worden. Daarvoor zit er soms wat teveel gepiel bij. Maar een nummer als Kashmir is wel weer weergaloos mooi gedaan. Blij dat ik deze band na al die jaren toch "ontdekt" heb.
Deze dubbel-cd klinkt overigens goed, de hoes is geweldig en er zit een mooi boekje bij met de historie van de band en mooie foto's.

Tja, we hebben het natuurlijk wel over Led Zeppelin. Zou ook stug zijn als de muziek jou zou tegenvallen. Een leuke kennismaker, deze verzamelaar, voor de nieuwe Zep-fans.

gepiel

ik gun een ieder zijn of haar (soms droefstemmende) smaak, maar lz van gepiel te beschuldigen gaat toch wel heel ver.

ervanuitgaande dat je geen ruzie zoekt, doe ik het af met educatief strafwerk: de eerste zes albums tien keer beluisteren en daar een stukje van op mume posten.

In wezen is het meeste reguliere werk van Zep verplichte kost.
Maar ik heb deze er gewoon bij. Een fijne route door de geschiedenis van een fantastich rock instituut.
Van rauwe blues georienteerde hardrock naar folk, epics en andere experimentele zijwegen. Tijdloos goed.

haha meneer wessels vind led zeppelin teveel gepiel, tja dat kan ook een mening zijn, nooit eerder gehoord, maar gepiel vind het het allerminst.

Vind het persoonlijk wel de allerbeste cover band ooit

Eigenlijk hoor je de eerste 4 albums weleens in zijn geheel beluisterd te hebben als je een beetje geinteresseerd bent in Ledje Zep, en bij voorkeur Houses Of The Holy en het album met Kashmir erop ook!!

Favoriet: How The West Was Won natuurlijk, en evt als de vakantiemuntjes toereikend genoeg zijn ook nog bbc sessions en the song remain the same.

Als studio verzamelaar voldoet remasters net zo goed als deze vind ik.

Alle nummers wilde ik wel aanvinken.

Wat zo jammer is aan "Mothership", het allerbeste nummer van Led Zeppelin (LZ IV, track 5) staat er niet op!

Ik heb deze verzamelaar bij release gekocht. Ter completering want heb al alle cd's en verzamelaars, BBC sessies, DVD etc.

Waar ik moeite mee heb is de geluidsweergave, die is te hard. De muziek daarentegen is tijdloos goed.

Ik raad niemand aan deze verzamelaar te kopen. Begin bij het debuut en laat je overrompelen.

En mocht je toch willen beginnen met een (dubbele) verzamelaar, dan is de aloude Remasters-CD uit 1990 een aanrader. Tracklist is redelijk vergelijkbaar met deze, maar de geluidskwaliteit is een stuk beter. Deze is qua geluid inderdaad wel heel erg 'in your face'. Blijkbaar houden veel luisteraars daarvan, anders zouden mastering engineers daar niet massaal toe zijn overgegaan sinds het einde van de vorige eeuw...

O ja, en die Remasters-CD heeft én Misty Mountain Hop én The Battle of Evermore in de tracklist staan. Wat wil je nog meer, Hans Brouwer?

Niets! Hans is meer dan tevreden met die Remasters-CD.