menu

Beth Gibbons - Lives Outgrown (2024)

mijn stem
4,06 (194)
194 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock / Folk
Label: Domino

  1. Tell Me Who You Are Today (3:55)
  2. Floating on a Moment (5:26)
  3. Burden of Life (3:35)
  4. Lost Changes (5:41)
  5. Rewind (4:47)
  6. Reaching Out (4:15)
  7. Oceans (3:43)
  8. For Sale (4:25)
  9. Beyond the Sun (3:54)
  10. Whispering Love (6:10)
totale tijdsduur: 45:51
zoeken in:
geplaatst:
Is toch een redelijk saai album

avatar van davevr
3,5
geplaatst:
Ik was een grote fan van Portishead, maar ik zet dat nooit op, de LP die hier nog steeds veel opstaat is Out of season. Ik hoopte stiekem een beetje op Out of season deel 2 of zo. Dat is het duidelijk niet. Moeilijke muziek noemen ze dit hier. Ik kan om met moeilijke muziek, maar op het eerste gehoor, deze ochtend, was het soms wat moeilijk doen. Ik hoor prachtige stukken, maar ook wat mindere en te veel ideeën in één. Op het tweede gehoor is het al wat anders, alleen thuis. Net een Duvel gedronken en het komt nu wel binnen.

Dingen die mij opvallen: Dissonante klanken, Cranes-achtige sound soms, Talk Talk invloeden, Rustin man, kinderkoren, krassende violen, Linda Perhacs invloed, Drama met een grote D, prachtige warme tristesse, een deken van schoonheid, Warren Ellis-achtige Bad Seedsviolen, Enya (Oceans), Folk, maar dan een Gothic variant, de gelijkenis met Thom Yorke zijn manier van zingen valt me ineens op, Oosterse percussie.

Dit is niet "open" geproduced. Dit is dicht, "dense" is het woord. Vol maar mooi. Dit is onaards mooi met momenten. Soms verlies ik mijn aandacht dan weer. Het stuitert wat. Maar dat einde is dan weer dat dekentje. Beth is hier. Ze vertelt haar verhaal. We mogen blij zijn dat ze dat doet.

avatar van Juul1998B
4,5
geplaatst:
Het is eigenlijk ongelofelijk oneerlijk dat artiesten als beyonce en billie eilish veel meer bereik krijgen dan Beth. Dit album is zoveel beter dan alles wat er in deze tijd wordt uitgebracht. Zo veel spannender, eigenzinniger en oprechter!
Ik heb wat traantjes gelaten tijdens het luisteren van dit album. Deze gaat nog vaak opgezet worden dit weekend!

avatar van MarkS73
geplaatst:
Zwaagje schreef:
.......
Alles bij elkaar geeft dit mij een "Peter Gabriel" gevoel. Alles wat dit soort artiesten uitbrengen wordt op een voetstuk geplaatst en "iedereen wil daarbij horen".


Deze commentaren zie ik ook altijd bij albums van Radiohead. Onzin natuurlijk, ik snap helemaal waarom je dit niets vindt, het is een album waarvoor je wel wat moeite moet doen en als het je niet raakt doe je dat uiteraard niet. Ik heb het vandaag twee keer geluisterd op de fiets en vind het een mooi album, moet het nog wel wat vaker horen voor een definitief oordeel. Er zitten vooralsnog toch wel een paar nummers tussen waar ik redelijk kippenvel van kreeg, Floating On A Moment bijvoorbeeld, prachtig...

avatar van davevr
3,5
geplaatst:
Juul1998B schreef:
Het is eigenlijk ongelofelijk oneerlijk dat artiesten als beyonce en billie eiliesh veel meer bereik krijgen dan Beth. Dit album is zoveel beter dan alles wat er in deze tijd wordt uitgebracht. Zo veel spannender, eigenzinniger en oprechter!
Ik heb wat traantjes gelaten tijdens het luisteren van dit album. Deze gaat nog vaak opgezet worden dit weekend!


Beth Gibbons is ook geen muziek voor jongeren. Dat is een 60 jarige vrouw die zingt over ouder worden, over de menopauze, verlies en dat een plaats geven. Over allemaal zaken die niet aanspreken aan de leefwereld van jongeren en jonge volwassenen. Beyoncé is veel relevanter voor een zwarte Amerikaan. Die is muzikaal dichter bij de leefwereld en haar teksten zijn Afrocentrist, politiegeweld, black power, racisme, het komt allemaal in de muziek voor. Het is ook muzikaal (laatste plaat) vol invloeden uit soul maar ook uit country en southern rock in een hedendaagse jas. Veel relevanter voor de cultuur en leefwereld van een jongvolwassene. Wat heeft een lesbische jongere tiener gemeen met Beth Gibbons haar verhaal? Niets toch? Het verhaal dat Billie Eilish doet is dan veel relevanter. Logisch dat die veel meer succes heeft in die wereld. Het is alsof je Mahler tegenover Springsteen zet.

avatar van Juul1998B
4,5
geplaatst:
davevr schreef:
(quote)


Beth Gibbons is ook geen muziek voor jongeren. Dat is een 60 jarige vrouw die zingt over ouder worden, over de menopauze, verlies en dat een plaats geven. Over allemaal zaken die niet aanspreken aan de leefwereld van jongeren en jonge volwassenen. Beyoncé is veel relevanter voor een zwarte Amerikaan. Die is muzikaal dichter bij de leefwereld en haar teksten zijn Afrocentrist, politiegeweld, black power, racisme, het komt allemaal in de muziek voor. Het is ook muzikaal (laatste plaat) vol invloeden uit soul maar ook uit country en southern rock in een hedendaagse jas. Veel relevanter voor de cultuur en leefwereld van een jongvolwassene. Wat heeft een lesbische jongere tiener gemeen met Beth Gibbons haar verhaal? Niets toch? Het verhaal dat Billie Eilish doet is dan veel relevanter. Logisch dat die veel meer succes heeft in die wereld. Het is alsof je Mahler tegenover Springsteen zet.

Ik denk dat je mijn bericht niet goed leest. Ik ben het namelijk ook met die van jou eens.
Ik zeg ook nergens dat het onlogisch is he. Vind het gewoon oneerlijk. En vooral omdat ik dit album en deze artiest muzikaal gezien 100x beter vind. Los van de teksen, die ook meer inhoud bevatten imo.

avatar van vinylbeleving
geplaatst:
Valt het dan niemand op dat de hoes precies het gevoel bij de muziek weerspiegelt? Prachtig gedaan zeg!

avatar van erwinz
4,5
geplaatst:
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Beth Gibbons - Lives Outgrown - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Beth Gibbons - Lives Outgrown
Beth Gibbons heeft de tijd genomen voor haar eerste echte soloalbum en levert met Lives Outgrown een fascinerend album af, dat opvalt met een intens en dynamisch geluid en natuurlijk met geweldige zang

Lives Outgrown van Beth Gibbons is zeker geen makkelijk album. De voormalige Portishead zangeres heeft haar eerste echte soloalbum, samen met de ervaren producer James Ford, voorzien van een zeer dynamisch geluid. De songs op het album klinken soms ingetogen, maar kunnen ook zeer rijk zijn georkestreerd of wat experimenteel zijn ingekleurd. Het levert een soms wat heftig geluid op met hoge spanningsbogen, wat iets vraagt van de zang van Beth Gibbons. Die zang is ook op Lives Outgrown weer van een bijzonder hoog niveau. De Britse muzikante zingt met veel gevoel en expressie en maakt van de songs op het album intense songs die echt van alles met je doen.

Lives Outgrown is feitelijk het eerste echte soloalbum van de Britse zangeres Beth Gibbons, na drie studioalbums en een live-album met Portishead, een album met Rustin Man (oftewel Talk Talk’s Paul Webb) en een album met Krzysztof Penderecki en het Polish Radio Symphony Orchestra. Dat is over een periode van precies dertig jaar misschien een wat schamele oogst, maar Beth Gibbons staat wel garant voor kwaliteit (al sprak het klassieke album mij persoonlijk wat minder aan).

Ook met Lives Outgrown heeft de Britse muzikante weer een bijzonder fascinerend album afgeleverd. Op haar nieuwe album werkt de Britse muzikante samen met de zeer ervaren producer James Ford, die de afgelopen jaren topalbums van onder andere Pet Shop Boys, Jessie Ware, Depeche Mode, Birdy, Florence + The Machine en Arctic Monkeys produceerde. De Britse producer pakt op Lives Outgrown flink uit en draagt bovendien stevig bij aan de muziek op het album met een flinke waslijst aan instrumenten.

In muzikaal opzicht is Lives Outgrown een spannend album. James Ford heeft veel tracks op het album voorzien van rijke orkestraties die worden gebruikt om de spanning op te bouwen of juist af te bouwen. De strijkers pakken af en toe flink uit, maar steeds als je denkt dat het wat veel begint te worden maken ze plaats voor akoestische gitaren of atmosferische synths. De tracks waarin de strijkers minder prominent aanwezig zijn zitten meestal wat complexer in elkaar en zijn voorzien van meer uitgesproken ritmes van voormalige Talk Talk drummer Lee Harris en opvallende baslijnen en gitaarlijnen.

Wanneer de akoestische gitaren domineren klinken de songs van Beth Gibbons folky, maar de Britse muzikante verwerkt ook flink wat invloeden uit onder andere de jazz op het album, dat ook opvallend beeldend klinkt. Zowel in productioneel als in muzikaal opzicht vliegen de hoogstandjes je om de oren, maar de soms rijke of juist experimentele klanken verdringen nooit de stem van Beth Gibbons.

De Britse muzikante zingt nog altijd met veel gevoel en expressie en bouwt ook met haar stem de spanning op en af. De meeste zangeressen zouden verzuipen in de rijke klankentapijten op Lives Outgrown, maar Beth Gibbons houdt zich makkelijk staande. De stem van de Britse muzikante wordt niet alleen gecombineerd met rijke en hier en daar bijna overdadige klanken, maar ook meer dan eens door zeer nadrukkelijk aanwezige achtergrondzang, die het overweldigende karakter van een aantal tracks op Lives Outgrown versterkt.

Producer James Ford heeft zich zeker niet ingehouden, maar het past allemaal prachtig bij de stem van Beth Gibbons, die zich gracieus maar ook ruw beweegt door de bijzondere muziek op het album. Het doet me qua avontuur en veelzijdigheid af en toe wel wat denken aan de muziek van Kate Bush, maar de unieke stem van Beth Gibbons geeft Lives Outgrown een uniek karakter.

De zang van de Britse muzikante viel in het verleden al op door de enorme intensiteit en dat doet de zang op het nieuwe album nog steeds. Het maakt van Lives Outgrown een heftig en soms zelf heel heftig album, wat nog eens wordt versterkt door de persoonlijke teksten over onder andere ouder worden en het verlies van dierbaren, maar momenten van rust en hoop en uiteindelijk fluitende vogeltjes zijn nooit ver weg, wat zorgt voor een bijzondere dynamiek. Beth Gibbons heeft heel lang gewerkt aan Lives Outgrown en het resultaat is echt prachtig. Erwin Zijleman

avatar van meneer
geplaatst:
Voor de tweede keer naar het album aan het luisteren. Maakt meteen veel indruk. Veel te ontdekken, genieten en te beleven.

avatar van Zwaagje
geplaatst:
Juul1998B schreef:
Het is eigenlijk ongelofelijk oneerlijk dat artiesten als beyonce en billie eilish veel meer bereik krijgen dan Beth. Dit album is zoveel beter dan alles wat er in deze tijd wordt uitgebracht. Zo veel spannender, eigenzinniger en oprechter!
Ik heb wat traantjes gelaten tijdens het luisteren van dit album. Deze gaat nog vaak opgezet worden dit weekend!

Kijk.....dat is wat muziek met een mens kan doen. Mooi om te lezen.

avatar van Zwaagje
geplaatst:
MarkS73 schreef:
(quote)


Deze commentaren zie ik ook altijd bij albums van Radiohead. Onzin natuurlijk, ik snap helemaal waarom je dit niets vindt, het is een album waarvoor je wel wat moeite moet doen.

Ik was van plan om niet te reageren, want als je zo'n bericht plaatst zoals ik heb gedaan lokt het reacties uit; dat snap ik ook en daar is niks mis mee. Deze zin slaat wel de plank volledig mis en daarom dan toch een reactie. Als er iemand is die zich verdiept in muziek ben ik dat en daar doe ik ook zeker moeite voor. Ook dit album ga ik zeker verder ontdekken én mogelijk kom ik terug op een oordeel na een vluchtige luisterbeurt. Het is trouwens wel de vraag of anderen perse moeite moeten doen om van muziek te genieten. Ook de oppervlakkige luistraar mag van muziek genieten toch? En uiteindelijk is een voorkeur voor albums of type muziek òòk gewoon een kwestie van smaak.
Tja....en toevallig dat je Radiohead noemt in dit verband. Die vindt ik ook 3x niks.

avatar van MarkS73
geplaatst:
Zwaagje schreef:
(quote)

Ik was van plan om niet te reageren, want als je zo'n bericht plaatst zoals ik heb gedaan lokt het reacties uit; dat snap ik ook en daar is niks mis mee. Deze zin slaat wel de plank volledig mis en daarom dan toch een reactie. Als er iemand is die zich verdiept in muziek ben ik dat en daar doe ik ook zeker moeite voor. Ook dit album ga ik zeker verder ontdekken én mogelijk kom ik terug op een oordeel na een vluchtige luisterbeurt. Het is trouwens wel de vraag of anderen perse moeite moeten doen om van muziek te genieten. Ook de oppervlakkige luistraar mag van muziek genieten toch? En uiteindelijk is een voorkeur voor albums of type muziek òòk gewoon een kwestie van smaak.
Tja....en toevallig dat je Radiohead noemt in dit verband. Die vindt ik ook 3x niks.


Ik bedoelde het niet vervelend he ik weet dat je een serieuze muziekluisteraar bent. Ik haalde uit je bericht dat haar muziek gewoon je smaak niet is, dan kun je met de beste wil van de wereld alle moeite doen om het mooi te vinden maar dat gaat nooit lukken. Ik heb dat zelf met The Smile, zou het graag mooi vinden, vind Radiohead geweldig maar vind The Smile drie keer niks. Zelf had ik direct een klik met dit album en luister ik het keer op keer om er meer in te ontdekken, zonder die klik was ik daar niet aan begonnen. En oppervlakkige luisteraars mogen zeker van muziek genieten, negen van de toen keer ben ik dat zelf ook...

Ga mij overigens nu toch eens in Portishead verdiepen, daar heb ik tot nu toe nooit veel aan gevonden...

avatar van vivalamusica
geplaatst:
Al een aantal malen ben ik in het album gestrand. In de arrangementen wordt het nodige op z'n kop gezet, er moet lang aan geknutseld zijn en het luisterparcours bevat dan ook de nodige haken en bochten. Geen gemakkelijke kost. Ontoegankelijk vind ik het ook weer niet, op z'n tijd is er een folkdeuntje, lied en gevoelige zang, emotie en stem, of iets anders dat dan weet te boeien.
Wat ik ervan vind... nog even doorploeteren.

avatar van Venceremos
4,0
geplaatst:
De wat monotone manier van zingen van Gibbons kan ik soms wel soms net niet hebben, een ongrijpbaar element waarvan ik bij iedere nieuwe luisterbeurt niet weet hoe ik het ga ervaren. Net zoals bij Portishead is de instrumentatie en productie hier echter uitmuntend te noemen waardoor ik elke keer op z'n minst een geboeid toehoorder ben.

avatar van Broem
4,5
geplaatst:
Ik ben het album met een open mind gaan luisteren. Uiteraard van boven naar onderen meegelezen maar, vertrouwend op m’n eigen oordeel en het feit dat ik ‘ Out of Season’ een prima album vind, alle hoop dat het me zou bevallen. En dat doet het album. Ik beluister een fraaie variatie aan liedjes die blijkbaar erg persoonlijk zijn. Dat is geen garantie voor succes maar hier hoorbaar vol overgave gezongen en gespeeld. Muzikaal om je vingers bij af te likken. Fraaie productie. Dit is vakwerk van een dame die zichzelf opnieuw op de kaart zet. Knap gedaan van Beth.

avatar van Minneapolis
4,5
geplaatst:
Juul1998B schreef:
Het is eigenlijk ongelofelijk oneerlijk dat artiesten als beyonce en billie eilish veel meer bereik krijgen dan Beth. Dit album is zoveel beter dan alles wat er in deze tijd wordt uitgebracht. Zo veel spannender, eigenzinniger en oprechter!
Ik heb wat traantjes gelaten tijdens het luisteren van dit album. Deze gaat nog vaak opgezet worden dit weekend!

Mag ik het ook allebei waarderen?

avatar van Juul1998B
4,5
geplaatst:
Minneapolis schreef:
(quote)

Mag ik het ook allebei waarderen?

Vooruit dan

avatar van davevr
3,5
geplaatst:
Ik deel de hoera stemming niet helemaal. Ik heb de plaat nu een stuk of 10 keer geluisterd. Het is aan één kant een héél, héél goede plaat. Maar voor elk goed stuk is er ook een minder stuk.

Iedereen applaudiseert voor de moeilijkheidsgraad. Maar soms kan je kiezen voor de moeilijke optie terwijl dat niet nodig is. Dat levert je altijd wel een serieux op, en respect in de intellectuele kringen.

De producer heeft zich hier heel hard geamuseerd, en echt alles dicht geplamuurd met elk instrument dat hij kon vinden. Soms klinkt het dan echt onaards mooi, maar soms botst het dan wat. Beth Gibbons heeft een ongelooflijk goede stem, ze kan goede nummers en teksten schrijven. Maar het is soms te overdadig voor mij, bijna van die middeleeuwse muziek (Cranes hebben dat ook) . Bij Portishead en Rustin man had je de stilte in de muziek, die haar stem versterkte. Dat versterkte haar boodschap en stem. Spijtig dat we dat hier niet meer hebben. Dan was het een meesterwerk.

avatar van Chameleon Day
4,5
geplaatst:
davevr schreef:
Maar het is soms te overdadig voor mij, bijna van die middeleeuwse muziek ….


Middeleeuwse muziek is over het algemeen juist ingetogen van karakter (zeker de geestelijke werken):

Guillaume Dufay (1397-1474)

(Het werk van Dufay markeert de overgang van de late middeleeuwen naar de renaissance)

avatar van muziekobsessie
5,0
geplaatst:
Nou voor mij is dit het origineelste wat ik in tijden heb gehoord zonder zweverig of avantgardisch te worden. Voor mij precies in balans. Een heel afwisselend en daardoor spannend album met veel lagen. Ik hou daar juist wel van vind ik 10x leuker dan de zoveelste singersongwriter met piano of gitaar en wat strijkers. Maar blijkbaar love it or hate it album. Ik krijg er soms inderdaad een Tom Waits gevoel erbij. Dat lonken met oosterse intrumenten maakt het nog beter. Hoe vaker je dit luisterd hoe meer er te ontdekken valt en dat gebeurd mij niet zo vaak meer. Nee ik weet nu al zeker dat hier geen enkele plaat meer overheen gaat dit jaar. Portishead was best goed, out of season mooi maar dit is toch echt het beste wat ze kan!


En kijk al zeer uit naar het concert in tivoli rij 4! Ben vooral benieuwd hoe ze dit live gaan doen want dat lijkt me niet makkelijk.

avatar van T.A.
geplaatst:
Zwaagje schreef:
Het is waarschijnlijk vloeken in de kerk, maar ik ben inmiddels alle schaamte voorbij........
Alles bij elkaar geeft dit mij een "Peter Gabriel" gevoel. Alles wat dit soort artiesten uitbrengen wordt op een voetstuk geplaatst en "iedereen wil daarbij horen". Er hangt een cultus en mystiek rondom deze artiesten waar ik een beetje jeuk van krijg.


Ik kan met beide albums ook niets. Het klinkt heel pretentieus, ingewikkeld en niet toegankelijk. Dan zal steeds een kleinere groep het goed vinden. De echte fans wellicht.

avatar van Chameleon Day
4,5
geplaatst:
T.A. schreef:
(quote)


Ik kan met beide albums ook niets. Het klinkt heel pretentieus, ingewikkeld en niet toegankelijk. Dan zal steeds een kleinere groep het goed vinden. De echte fans wellicht.


Pretentieus? Wellicht. Ik ervaar het niet zo. Ingewikkeld en ontoegankelijk? Ook helemaal niet imo. Dan zijn je oren niet veel gewend. Waar ben je naar op zoek? Coupletje/refreintje nummers, uptempo met gitaarsolo in het midden? Dan moet je idd niet bij dit album zijn.

avatar van Premonition
4,0
geplaatst:
Ik heb meer moeite met het album van Gabriel, dat is zo dichtgeplamuurd . Itt berichten hier eerder gepost, ervaar ik de productie van dit album niet zo. Perfecte productie, dynamisch en ruimte laten waar dat nodig is. Beth haar stem is nog mooier dan in haar jongere jaren imo. Wel een zware zit, maar dat komt omdat al de aandacht nodig is om dit album te beluisteren, zeker geen achtergrondmuziek. Eerst 4*, maar ruimte voor meer.

avatar van meneer
geplaatst:
Afgelopen week was vrouwlief een weekje weg en, daar ik een notoire vreemdganger ben met andere muzikale dames, meteen Beth bij mij thuis uitgenodigd. Ik ken haar niet echt en niks mooier dan een nieuwe vrouw ontdekken. Dus album zomaar eens opgezet en ze had mij eigenlijk meteen te pakken. En dat was niet eens meteen haar stem maar vooral de muziek. Ik kan echt genieten van het dromerige intro van het album. Lichtelijk dromerig met een zwoel tempo. Een soort verleiding waar ik wel van hou. Warm, swampy en een bepaald op en neergaand vloeiend ritme.. Daarmee krijg je mij wel verder mee.

Dus de afgelopen week regelmatig wezen wandelen met Beth, een mooie auto trip en gewoon eens ‘s avonds een keertje samen met haar naar de sterren zitten staren. We hadden de tijd voor elkaar en werden een weinig gestoord. Wat mij wel opviel is dat ze echt ook wel wil dat ik continu naar haar luister. Geconcentreerd en echt ook de tijd voor haar nemen. Iemand die zich niet zomaar op de achtergrond laat zetten terwijl ik wat anders aan het doen ben. Nee, oortjes tijdens het wandelen, koptelefoon in huis en de gehele ruimte in de auto. Maar dat wilde ik ook graag..

De instrumentatie vind ik echt heerlijk. Vooral de drums. Meer een soort volle percussie op de lagere tonen en ik kom geen echte rock ritmes tegen laat staan een hi-hat. Maar ook bepaalde instrumenten die ik niet herleiden kan. Iets wat Talk Talk (hé, Lee Harris ) of een Hollis ook zo goed kon. Dat maakt deze muziek, voor mij, mysterieuzer. En van het dromerige ook naar het meer up-tempo.

Strijdbaarheid bijvoorbeeld in het nummer Rewind wat zo mooi overgaat en eindigt met ‘The English Spoken Word’ door kinderen wat het bijna tot een Pink Floydish einde maakt. Een hoogtepunt, climax weet ik samen met Beth te bereiken in Reaching Out. Dat gaat maar door en door. En daarna is het rustig in haar armen uitrusten in Oceans. Ik noem zomaar een paar nummers want ergens lijken alle nummers allemaal wat op elkaar maar dat mag ook. Een vrouw is een vrouw, een karakter heeft haar herkenbaarheden maar toch heeft Beth meerdere gezichten terwijl het duidelijk Beth Gibbons blijft.

Haar stem komt mij wel wat bekend voor van een andere vrouw met wie ik graag vertoeven mag. Ene Alison Krauss maar daar komt Robert Plant wat vaker om de hoek zingen. Ook wat zwoele sfeer betreft zou dat album van Krauss & Plant een nichtje van dit album van Gibbons kunnen zijn. Soms hoor ik ook Tori Amos in de verte.

Maar Beth is vooral zichzelf, geeft zichzelf ook volledig en toch behoudt ze ergens iets gereserveerds. Ik kan niet helemaal tot haar doordringen dus vraag ik haar steeds weer om opnieuw te beginnen. Het is niet de gemakkelijkste vrouw om te doorgronden. Maar hé ! Welke vrouw is dat wel ?

Vanavond heb ik het album in mijn huiskamer opstaan, mijn sonosjes genieten en ik ook. Maar mijn eigen vrouw is weer thuis. Praat soms door Beth heen. Dat stoort. En net gaf ze aan of ik alsjeblieft wat anders wilde opzetten. Dat gaan dus duidelijk geen ménage-á-trois worden..

Geeft niet. Ik zal Beth de aankomende tijd niet elke dag opzoeken maar zal wachten op geschikte momenten. Deze vrouw heeft aandacht nodig. Van mij alleen.. Zomaar even een 45 minuten.. En dat vraagt best wel wat..

avatar van T.A.
geplaatst:
Chameleon Day schreef:
Pretentieus? Wellicht. Ik ervaar het niet zo. Ingewikkeld en ontoegankelijk? Ook helemaal niet imo. Dan zijn je oren niet veel gewend. Waar ben je naar op zoek? Coupletje/refreintje nummers, uptempo met gitaarsolo in het midden? Dan moet je idd niet bij dit album zijn.

90 procent van de muziek is 'Coupletje/refreintje' he..

Maar ik zeg niets raars hoor. Het zijn gewoon geen wonderschone liedjes die je meteen in het hart raken.

Zoals Erwinz zegt: 'Lives Outgrown van Beth Gibbons is zeker geen makkelijk album'

Het is mijn ding niet. Mijn gewoonte is dan dat ik niet stem. Kan het wel doen, maar dan geef ik een 1,5.

avatar van overmars89
5,0
geplaatst:
Portishead staat in mijn boekje bij de beste 20 artiesten allertijden, maar ik heb sowieso een zwak voor het triphop genre uit Bristol. Beth Gibbons solo ken ik eigenlijk alleen maar van de fantastische feature op het album van Kendrick Lamar. Toen ik zag dat zij solo een album ging uitbrengen waren de verwachtingen hoog gespannen, maar deze verwachtingen zijn allemaal overtroffen. Elke track spreekt tot mijn ziel en is prachtig kwetsbaar. Ik moet veel denken aan het album van PJ Harvey van vorig jaar, maar dan is dit op alle vlakken mooier uitgevoerd.

Echt een fantastisch muziekjaar dusver; De nieuwe projecten van The Smile & Jessica Pratt waren vorig jaar al bovenaan mijn toplijstje beland als zij dat jaar waren uitgebracht en nu dit. Echt genieten!

avatar van Jasper'sLament
5,0
geplaatst:
Ik ben dus (sorry) niet heel bekend met Portishead dus ik ben puur op de albumcover afgegaan.
Wat een ijzersterke plaat is dit...ben echt zeer onder de indruk van alles wat er gebeurt.
Elke track is beter dan de vorige, en het is allemaal zo witchy en spooky, op een hele fijne manier.
Alsof je een boswandeling maakt in een horrorfilm, maar je overleeft het.

avatar van hoi123
4,0
geplaatst:
Ik ga mee in de hype, dit is echt een retesterke plaat. Fantastisch hoe Gibbons de broeierigheid van Portishead weet te vertalen naar een wat folkier geluid, zonder ook maar iets van de kracht te verliezen. Liedjes zoals Beyond the Sun en Reaching out klinken niets minder dan verstikkend, wat het extra bevredigend maakt wanneer de muziek zo nu en dan openbreekt. Een masterclass van drie kwartier van spanning opbouwen en loslaten - ik kan niet wachten op de volgende worp van dit genie in 2038.

avatar van Zwaagje
geplaatst:
Tja.....het zal wel aan mij liggen. Echt.....ik heb het talloze keren geprobeerd; ik wil horen wat de meeste hier horen. Helaas.....ik kom er niet doorheen en dat terwijl ik verschillende keren de neiging heb onderdrukt het af te zetten.
Alle facetten die jullie mooi vinden daar haak ik juist af. Mooiste zangstem? Ik kan fluisteren waarderen en mooi vinden. Hier doet het me niet veel. Mooie sfeer en mooi gemaakt/geproduceerd? Sorry....het benauwd mij juist.
Ik stem niet....het is mijn smaak blijkbaar niet, maar bij vele albums die mijn smaak niet zijn zou ik ruime voldoendes kunnen geven; daar ben ik muzikaal genoeg voor. Eerlijk gezegd zou ik dan ook niet verder komen dan een 3.0*. Het is me allemaal wat.......

avatar van aERodynamIC
5,0
geplaatst:
Zwaagje schreef:
En ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat het idd een hype is en niet veel meer dan dat.

Daar zet je de mensen die hier echt enorm van genieten toch best mee in een foute hoek. Jammer. Mij interesseert het niet of iets een hype is of niet. Toen OK Computer uitkwam zat ik er ook gelijk na één draaibeurt helemaal in en voelde het voor mij als een 5* album. Zal dan ook wel een hype album zijn. De laatste Stef Kamil Carlens vind ik ook helemaal het einde, maar dat zal dan geen hype zijn zeker. De laatste Peter Gabriel? Raakt mij minder dan vele anderen, maar dat is dan weer wel een hype (want pretentieus of zo?).

Ik vind dat toch erg makkelijk gesteld, want je impliceert dus dat mensen die dit echt geweldig vinden dat alleen maar doen omdat dit een hype zou zijn: ze willen ergens bij horen of zo. Tja. Zo'n opmerking is 'mijn smaak' dan weer niet: had een punt gezet achter je opmerking 'het is mijn smaak blijkbaar niet' dan kan ik je verder volgen, dit is er eentje met een dubieuze toevoeging

Gast
geplaatst: vandaag om 21:02 uur

geplaatst: vandaag om 21:02 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.