Radiohead - In Rainbows (2007)

Daar zie (ik tenminste) duidelijke muzikale evolutie in, waar In Rainbows perfect op aansluit.

Idd, evolutie dus.
Precies wat ik dus al zei met innovatief/vernieuwend.
Evolutie betekent volgens mij precies hetzelfde hoor.


Daarmee suggereer je dus dat je dit album t.o.v. die 4 albums niet vernieuwend vind.
Maar ik vind dat je die 4 albums uberhaupt niet kan vergelijk omdat ze m.i. allemaal anders klinken en niet in hetzelfde rijtje kan scharen. Kid A is vooral electronisch, nou dan klinkt dit toch heel anders lijkt me.

Nouja, ik verwoordde me verkeerd. Radiohead is vergeleken bij bijna alle bands enorm vernieuwend, maar als je alleen naar hun eigen Discografie kijkt vind ik In Rainbows geen grote verrassing meer.

Door dat juist lijkt het alsof je het niet met me eens bent, in de trant van:

>Matig albumpje

>>Oh, ik vind juist dat dit een goed album is.

Snap je wat ik bedoel?

Hij bedoelt te zeggen dat hij het algemene sfeertje van een album in zijn eerdere pogingen tot luisteren miste, en vlak daarna zegt hij dat dat - na de lange stop van het luisteren naar dit album, die hij nu weer hervat -niet het geval was. En met jou tegen reactie lijk je daarmee ook meteen te zeggen dat hij dat niet vind. Hij vond, maar nu niet meer. Zoiets.

O oke, dan had ik het inderdaad niet goed gelezen. Sorry!

Radiohead - The King of Limbs (2011)

No need om hier te discussiëren

Zie Lowieke's bericht. Off topic berichten over het nieuwe album en het betalen voor muziek verwijderd.

Dit vind ik dus een geweldig album van Radiohead.Erg sterke nummers en 't blijkt een 2CD
mischien gebeurd dit ook bij The King of Limbs ???
Nummers als Weird Fishes,Faust Arp,House of Cards en 15Step zijn geniaal te noemen.

Radiohead, The same old scenario. Net als bij OK computer hoor ik de genialiteit in hun werk. Ze brengen duidelijk vernieuwing en originaliteit. Er is duidelijk nagedacht over de liedjes en ze brengen muziek van de bovenste plank. Maar net zoals bij OK computer wekt dit bij mij een ietwat raar gevoel op. Bij OK computer kreeg ik een heel onbehaaglijk en paranoïde gevoel, bij dit amper een gevoel. Een beetje zenuwachtig, en kalm. Maar niets meer. Daarom 4 sterren. Ik vind dit geniaal, maar het wekt niets op. Alleen Reckoner verdient 5 sterren, dat is het enige nummer dat iets met me doet, een van de beste nummers ooit geschreven vind ik.

Ik was al een tijdje fan van Radiohead maar dit was eigenlijk het album waardoor ik helemaal verslaafd werd aan deze band.

Reckoner vind ik persoonlijk een van de beste nummers ooit en is nog steeds mijn favoriet, inmiddels zo'n 700+ keer afgespeeld in iTunes

Had eerst 4,5* gegeven maar bij nader inzien vind ik dit toch eigenlijk wel 5* waard.

Vraagje, zijn de bonustracks net zo goed als de eerste 10 songs?

Het zijn bonustracks, maar ze zijn zeker geweldig.. Down is the new up is een van mijn favoriete nummers..

Sjonge, meer dan 700 keer. Ik snap eerlijk gezegd niet hoe je een nummer zo vaak kan luisteren, dan luister je het toch helemaal kapot? Ik vind het prima hoor, maar bij mij is het hoogste aantal plays van een nummer op last.fm 23 keer. dan mis je dus de cd- en iPod-plays. Misschien niet erg veel, maar 700 keer..

Op naar de 4.20!

Op naar de 4,20. Wat een geweldig album. Voor mij zijn weird fishes en all I need de beste nummers.

In zo'n 3 jaar valt dat wel mee hoor Ik heb wel meerdere liedjes die zo'n 200 tot 400 keer zijn afgespeeld maar 'Reckoner' springt er toch wel flink bovenuit, ik kan er gewoon uren naar luisteren.

Reckoner, Videotape, Nude, 15 Step en Last Flowers To The Hospital zijn mijn favoriete nummers van In Rainbows.

Die grafiek met stemgemiddelde is inderdaad vrij indrukwekkend te noemen.
Voor mij blijft Jiqsaw FIP echt het topnummer van deze CD. Telkens dit nummer begint, betrap ik mezelf op zenuwachtig rondbotsen en luidkeels meekwelen omdat ik zo wordt opgezogen door dit nummer.

Verder ook een fan van de bonusnummers, Last Flowers bijvoorbeeld is ook een prachtige song.

To The Hospital?

Dit is gewoon de beste die ze ooit gemaakt hebben. Nadeel daarvan is dat The King of Limbs nu tegenvalt...

Nu ik The King Of Limbs heb gehoord is In Rainbows opeens veel beter voor mij geworden.
Ik weet niet als ik dit hoor heb ik zo'n gevoel dat ik naar ''speelgoed-muziek'' luister, ik kan het niet anders verwoorden, maar het is positief bedoelt in ieder geval.
Echt een top album, hun beste ooit gemaakt? Ik weet niet, ik vind deze op dit moment evengoed als Kid A, en beiden zijn van prachtige kwaliteit, top
Halfje erbij, volle mep nu

Edit: Als ik de hoes zie dan geven de letters goed weer hoe ik deze plaat ervaar, en de achtergrond eigenlijk ook, want er zit ook diepte en dimensie in de muziek.

This song is groundbreaking in that it's written in a mode, something very rarely done in rock. That is why it has a "floating" kind of vibe to it. The chords are all diatonic to the key of D, but Dmaj is not played at any time during the song. The song is actually based around Em7, which would make it in the key of E dorian.

The first note he sings, and returns to frequently in the melody is a D, but they dont play a tonic chord under it at any point, giving it a "deceptive" cadence.

Ik zag dit op YouTube als comment bij Weird Fishes. Is er iemand die hier chocola van kan maken? Ik vind het wel interessant alleen ben ik niet genoeg muzikaal onderlegd om het volledig te begrijpen.

700 keer? Dat betekent dat jij dus al minstens 2 volledige dagen van jouw leven naar dat nummer geluisterd hebt Dat vind ik wel zot. Persoonlijk zit ik het meest bij Skinny Love van Bon Iver, maar dat is 123 keer, dat is een peulschil vergeleken met jou...

Als je dit wilt begrijpen moet je eerst weten dat er in muziek één bepaald hoofdakkoord is waar andere akkoorden bij passen. Het liedje is dan opgebouwd rond dit hoofdakkoord.
De 'akkoorden - sleutel' is de verzameling van de akkoorden die passen bij het hoofdakkoord.

Alle akkoorden die gespeeld worden passen bij een D - akkoord maar een 'D' zelf wordt nooit gespeeld (Het hoofdakkoord is er dus niet). Het is eigenlijk gebaseerd op Em7 waardoor de akkoorden - sleutel niet 'D' is maar 'E dorisch'. Dit wil zeggen dat op het eerste zicht zou je zeggen 'aah deze akkoorden horen bij het D - akkoord, dus wordt het gespeeld in D, maar eigenlijk is het gebaseerd op een ander akkoord met een andere sleutel.
En in de zang keert Thom Yorke vaak terug op een 'D' noot, maar ze spelen geen passend akkoord bij een 'D' akkoord onder die noot, dit geeft een misleidende indruk.

Correct me if i'm wrong, ik ben zelf niet heel erg onderlegd in muziek, dit is wat ik er al in grote lijnen van heb geleerd. Ik hoop dat ik er chocola van gemaakt heb voor jou

We want more!

Ja dat heb je.

Wel interessant om te weten dit soort dingen.

Misschien moeten jullie maar eens van usernaam ruilen

Vandaag maar weer eens naar de b-kant van dit album geluisterd... bevalt me toch een stuk beter dan KotL... tot nu toe.

Ik vind de B-Kantjes van IR veel minder eigenlijk.Mwa ik denk dat smaken verschillen vooral als 't om RH muziek gaat.