Led Zeppelin - Led Zeppelin IV (1971)

Dan zal ik maar niet herhalen wat ik van MMH vindt, want dan kom je een maand lang je bed niet uit. Het volstaat om te stellen dat dit nummer een hele ster kost.

Toch raar......

Eind van dit jaar valt op Radio 2 weer de jaarlijkse top 2000 te beluisteren. Luisteraars worden op dit moment uitgenodigd hun 15 favoriete nummers uit een hele waslijst van nummers te kiezen. Daarnaast hebben luisteraars de mogelijkheid om 5 nummers naar vrije keuze in te vullen. Vol goede moed heb ik gisteren mijn lijstje ingevuld en doorgemaild. Natuurlijk heb ik ook het beste rocknummer allertijden ingevuld. U weet wel...... Bij de standaard nummers van Led Zeppelin staat dat nummer niet vermeld . Wel "Whole Lotta Love", "Stairway to Heaven" en nog een paar aardige Led Zeppelin deuntjes maar geen..... . Natuurlijk heb ik "Misty Mountain Hop" ingevuld bij de vrije keuze. Maar toch... Ben ik nou echt de enige die MMH het beste rocknummer allertijden vind Ik roep hierbij een ieder op om zijn of haar lijst door te mailen naar radio 2 en daarbij "Misty Mountain Hop" vooral niet te vergeten. Want dat nummer hoort gewoon thuis in de Radio 2 top 2000 editie 2009. Op nummer 1 zal MMH wel niet komen, als ie er maar in staat!!!! Ik beloof U dat ik er desnoods 's nachts mijn bed voor uit ga op het moment dat "Misty Mountain Hop" tussen 26 en 31 december op Radio 2 wordt gedraaid .

Jahaaaaaaaaaaaaaa....

Prima album met helaas één uitglijder (Misty Mountain Hop), anders was hier de volle mep naar toe gegaan.

Hahahahaha

Des te meer Hans Brouwer dat nummer weer aanprijst, des te meer ik begin te denken dat hij het als een grap bedoelde.

MMH is echt niet het wereldnummer wat jij er van maakt hoor....

Mity mountain Hop rules.

Top plaat natuurlijk, maar ik denk dat ik Houses of the Holy (het enige andere Led Zep album dat ik heb), nog iets beter vind. Heeft iedereen trouwens last van een kleine soort kraak rond de 6 minuten (als de gitaarsolo bijna begint) van Stairway To Heaven?

Hé; ook ik hoor die 'kraak' bij Stairway To Heaven!
Ook bij de rest van je bericht ga ik totaal akkoord; Houses Of The Holy is toch nog wat van een hoger niveau... Hierop staan er toch nog een paar fillers en zijn enkele nummers zo cliché harddrock. HOTH is zeer gevarieerd...

Het is niet zo moeilijk hierop te stemme n want ik ken het al zolang. Een uitgebreid verhaal ga ik er niet over typen. Vier sterren,van de originele b-kant vind ik alleen Going to California een uitschieter.

Dat is dan prettig!

When The Levee Breaks . Vind ik toch wat ondergewaardeerd .

1 van de toppers van dit album .

Da's nou mijn persoonlijke Zeppelin favoriet. Wonderschone afsluiter van het toch al zo mooie album.

Dit album heb ik afgelopen week even veelvuldig beluisterd, en vind het natuurlijk echt een toppertje. Stairway To Heaven heb ik zolangzamerhand wel vaak genoeg gehoord en dat nummer skip ik dan ook altijd. De nummers die ik er echt vind uitschieten vind ik The Battle Of Evermore, Going To California en The Levee Breaks. De eerste 2 nummers zijn natuurlijk ook super.

En de het nummer Misty Mountain Hop wat hier altijd maar opgewaardeerd word door Hans Brouwer, vind ik ook een lekker nummer. Wel eenvoudig van opzet maar lekker in het gehoor liggend. Maar om met Hans zijn termen te spreken 'beste rocksong van wat voor band dan ook ever' Dat gaat mij gewoon te ver. Want dat nummer vind ik daarvoor gewoon te eenvoudig van opzet om voor zo'n titel in aanmerking te kunnen komen.

Goed album, wat is Stairway to Heaven toch mooi nummer, alleen het laatste vind ik wat minder van nivo.

Als je "When the Levee Breaks" wilt bedoelen vind ik het toch niet terecht. Het is een meesterlijk nummer en een klasse beter als bvb Misty Mountain Hop. En Misty Mountain Hop is al een sterk nummer.

Ik vind die te lang... ik weet dat Stairway To Heaven langer is maar die vind ik beter dus daar kan ik langer naar luisteren.

Naar mijn hoogst persoonlijke mening is When the levee breaks het hoogtepunt van dit album. De wijze waarop Bonham zijn drumstel mishandelt, de misvormde slidegitaar, de electronisch bewerkte mondharmonica, het allesdoordringende gehuil van Plant, de onstuitbaar voortploeterende bas (met de subtiliteit van een woedend nijlpaard); nooit heeft blues zo intens gemeen geklonken en nooit meer zal blues zo klinken. Als de dam breekt stort Led Zep een tsunami over de luisteraar uit.
Het eerste deel van Stairway to Heaven mijn zijn acht (inderdaad, 8 stuks) coupletten is een tikkie langdradig. Binnen een paar jaar (How the West was won, Song the Remains the Same) zou de band het tempo nog eens vertragen ook, waardoor het helemaal een gezeur zonder end werd.
De versie hier is tolerabel; de enige werkelijk goede versie staat op de BBC-sessies.
Dus wie When the levee breaks te lang vindt maar het hemelse trappetje niet is ietwat onlogisch. Daar is natuurlijk niets op tegen, het is muziek en geen wiskunde.

Raar, die perceptie van songs. Ik ben dan misschien één van de grootste Led Zeppelinfans hier op de site.... en uitgerekend ik vind When The Levee Breaks nog steeds één van de weinige skipnummrers, ik vind er nog steeds geen zak aan. Het verzuipt in de bombast en het teveel aan geluiden door elkaar.... Al de rest vind ik echt top, dus dit is echt één van hun beste albums naar mijn gevoel. Ach en zelfs met Levee wil ik voor dit album niet minder dan ***** sterren geven, want ik besef dat velen dat nummer wel kunnen verhapstukken, ik blijf het wat richtingloos gedram vinden, raar is dat hé?

Eerste die ik ooit had gehoord van Led Zeppelin.
Vind het eveneens de sterkste van de eerste 4 albums.

Black Dog en Rock and Roll zijn twee lekkere rockers, opgevolgd door het mystieke The Battle of Evermore. Veel mensen schijnen bij dit nummer af te haken wanneer ze erachter komen dat het over LOTR gaat. Vind het zelf een verrijking van het nummer.

Stairway to Heaven is en blijft een ongelooflijk mooi nummer.
When the Levee Breaks vind ik een prachtig instrumentaal nummer.

Weer zo'n mooie Led Zeppelin plaat. Het niveau blijft onverminderd hoog. Zo'n songs als 'When The Levee Breaks' barst van de energie en straat zoveel macht uit. De samenzang met folkzangeres Sandy Denny is ook prachtig, evenals het nummer zelf trouwens.

Goed rockalbum van Led Zeppelin

Black Dog: lekkere bluesy rock n roll. Je zou bijna zin krijgen om te gaan twisten op LZ
Rock: zie vorige maar dan wat harder, sneller en nog beter
The battle Of evermore: gedweep met folk; klinkt mooi
Stairway To Heaven: prachtig nummer, erg mooi gezongen, goede opbouw en een mooi climax
Misty Mountain Hop: erg lekkere riff alleen jammer van de zang die me niet zo heel lekker in de oren klinkt
Four Sticks: riff is wel erg eentonig en die zang is op het eind ook wel erg vals
Going To California: zelfde verhaal als nummer 3
When The Levee Breaks: die drums, geweldig! heerlijk drukke afsluiter

4 ster

Ik was een beetje teleurgesteld toen ik dit album hoorde. Ik wou snoieharde rock maar daarmee zat ik met deze plaat fout. Welke plaat ik dan hebben. Ik wil snoei harde gitaar werk. Physicall Graffiti, Led Zeppelin II of een andere?

Led Zeppelin maakt gewoon niet de snoeiharde rock die jij denk ik voor ogen hebt. Wil je binnen deze periode blijven dan is Black Sabbath misschien een goed idee. Of Thin Lizzy. Beide zijn toch al een behoorlijk stuk steviger.

Anders zijn I en II je beste keuzen als je "snoeiharde rock" wil, maar verwacht zeker geen metal-hardheid.

Ik heb wat nummers geluisterd van II en Physical Graffiti en dat is het geen wat ik zoek. Eingelijk wat ik bedoelde Maar misschien waren er betere Led Zeppelin ( I of III ) albums. De nummers die van Black Sabbath heb gehoord vond ik maar saai. En Thin Lizzy ken ik al en die vind ik best goed. Maar beide bedankt.

Schaf je How The West Was Won aan, the best of the best, met Immigrant Song zoals je het nog nooit zo hard gehoord hebt, met een gitaarsolo of je vingers bij af te likken, een versie van Since I've Been Loving You met extended parts en een opperbeste Page en Plant. Verder Dazed & Confused dat afklokt na 26 minuten, Whole Lotta Love op 13 minuten, de beste versie van Stairway to Heaven die ik ooit gehoord heb,...
Echt een zéér sterke live plaat. Veel intenser en krachtiger dan de studio-albums.

eens beluisterd tot nu toe vind ik het beste nummer....

euh eens even denken. poeh dat is nog niet zo makkelijk.

alles behalve misty mountain hop. de vocalen staan daar wat vervelend in de mix.

ok ik ben eruit.

When the levee breaks. die lome drums in cominatie met die goddelijke gitaar en het mondharmonica spel. briljant met een grote B kunst met een grote K

Eigenlijk vind ik alle nummers erg goed. Het enige mindere nummer voor mij is hooguit Four Sticks, en die vind ik ook nog goed. En Stairway To Heaven heb ik zo langzamerhand vaak genoeg gehoord op de radio, en ben ik eigenlijk wel een beetje beu nu. Mooi nummer om te skippen op deze plaat.

J moet niet How the West was won hebben, maar BBC-Sessions en dan vooral CD-2. Plant is beter bij stem en het samenspel van Page, Jones en Bonham is ronduit fabuleus. De twee akoestische nummers kunnen mijn aandacht niet vasthouden, maar de rest voldoet 100% aan de omschrijving "snoeihard".

Probeer vooral ook eens Deep Purple, te beginnen met Made in Japan. Was LZ deed voor de bluesrock, deed DP voor de rock'n'roll: zo luid en opgefokt mogelijk. DP speelde ook nog eens sneller.