ROSALÍA - LUX (2025)

hoi123 schreef:
Als we bezig met zeiken over de meningen van anderen wil ik ook graag even zeiken over de tendens op deze website om minder positieve meningen te proberen te ontkrachten alsof ze feitelijk onjuist zijn.

Slowgaze schreef:

Deels eens, deels oneens. Je hoeft natuurlijk niet van forumgebruikers te eisen dat ze zich allemaal als professionele recensenten gedragen (zelfs professionele recensenten gedragen zich regelmatig níét als professionele recensenten), maar over het algemeen geldt - vind ik althans - dat je een negatievere of kritischere mening beter moet onderbouwen. Ik heb zelf voor verschillende boek- en tentoonstellingsbesprekingen echt goed moeten nadenken over wat me stoort, of wat er beter had gekund, zodat je niet blijft hangen in een vaag gevoel van 'ik vind het nu eenmaal niet goed'. Als je ergens enthousiast over bent, is het vaak makkelijker om daar argumenten voor aan te dragen, maar wat betreft kritiek moet je vaak echt wat actiever nadenken over hoe je die formuleert.

Timewasnothing schreef:
LUX luistert makkelijk weg, maar door de filmische productie krijgt het album een kitscherige ondertoon. De zang is vaak monotoon en de nummers weinig onderscheidend, terwijl de teksten oppervlakkig blijven. Het contrast met de hoes waarop Rosalía een nonnenkap draagt benadrukt de hypocrisie van het geheel. Het oogt heilig, maar is vooral bedoeld om te choqueren. Zo voelt het album meer als een stijl en mode uiting dan als een overtuigend muzikaal werk.

Score: 5/10

Juul1998B schreef:
Het deed me wel erg denken aan songfestival muziek bij sommige nummers .

vinylbeleving schreef:


Wat een flauwe kul zeg. Ik vind dit dus wel een geweldig album, maar wat tegenwind kan dit album best gebruiken, dat is allemaal prima. Maar doe dit dan met de nodige argumenten zoals vivalamusica dat doet. Benoem in ieder geval geen dingen die feitelijk onjuist zijn.
Je kan het album kitscherig vinden en pompeus, en in zekere zin is het dat ook wel. Maar de zang monotoon?!! Rosalía is een zeer geschoolde zangeres en zingt juist alles behalve monotoon, bijna in al haar zang frases zijn wisselingen te horen.

Timewasnothing schreef:
En om even terug te komen op de monotone zang: ze zingt meestal in een normale toonhoogte, en gaat af en toe omhoog voor een dramatisch effect. Daardoor wordt het voorspelbaar.

John Milton schreef:
Songfestivalmuziek?!!

Ik blijf me verbazen

Timewasnothing schreef:

Ik vind het album overigens niet pompeus, maar wel kitscherig klinken door de filmische productie. Het probeert je echt te dwingen een bepaalde emotie te voelen, alsof je in een sci-fi film zit. Die overduidelijke dramatiek voelt voor mij vaak geforceerd en maakt het minder prettig om naar te luisteren.

aERodynamIC schreef:

Dan vraag ik me af of jij het Songfestival überhaupt ooit gezien hebt

swoon schreef:
Verhoogd naar 5*

Teveel momenten die me full body kippenvel geven om te negeren. Zo uniek; zo mooi. Lievelingsmoment zijn de arabische versen in La Yugular! Lamenteren met Rosalia; niets mooier gehoord dit jaar.

Chameleon Day schreef:


Voor mij (tot nu toe) eerder het tegenovergestelde. Gisteren het album twee keer beluisterd. Zit erg hoog in de iritatiezone, vooral de zang. Een overdaad aan Schmuck in de arrangementen .

Collapse schreef:
het artistieke effect lijkt er vooral bovenop te zijn gelegd en niet ‘uit zichzelf’ te komen naar mijn gevoel.

vivalamusica schreef:
Ik heb gisterenavond Natalia Lafourcade met Cancionera er eens naast beluisterd. Beide albums lijken toch wel veel op elkaar, vanuit de Spaantalige muziekcultuur (grofweg Spanje - Mexico). Bij Lafourcade is de productie beperkter en onthoudt zich van toeters en bellen, het is de 'eenvoud' die mij dan aanspreekt. Toch leuk om eens met elkaar te vergelijken. Beiden hebben ook met elkaar samen gewerkt en ontvingen beiden een Grammy.

Kondoro0614 schreef:


FAKA JOHN MILTON WAT DOE JIJ HIER?!

John Milton schreef:
Haha, ja enkele keren per jaar kom ik hier even als een molletje boven de grond, roep ik iets, en dan verdwijn ik weer.

Wilde even weten wat men hier vond, na de lyrische recensies en mijn eerste luisterbeurt. Maakte wel indruk hoor.

Chameleon Day schreef:
Zit erg hoog in de irritatiezone, vooral de zang. Een overdaad aan Schmuck in de arrangementen .

dix schreef:
….heeft nog geen enkele user een onvoldoende uitgedeeld, laat staan een haatstem.

aERodynamIC schreef:
Je draait Lux flink wat keren achter elkaar en het overdondert.

En dan gebeurt het.... je besluit er nu eens echt heel goed voor te gaan zitten maar dan met een koptelefoon op om vervolgens de zeldzame muzikale bliksemschicht te ervaren die je eens in de zoveel tijd raakt. Het moment was daar. Waar Lux me al wist te pakken, wist het nu ook te raken. De omslag was er.

En met die omslag was er sprake van de ultieme magie die Lux voor mij is.

Voorheen had ik niet zoveel met Rosalía en ik moet dan ook bekennen dat ik vooraf totaal niet met deze release bezig was, laat staan dat ik in de gaten had dat het iets bijzonders zou moeten gaan worden. Compleet gemist. En dat maakt deze release extra leuk voor mij.

En bijzonder is het: bijna alle platenzaken melden al dat het album niet meer leverbaar is en dat we moeten wachten tot eind november voor nieuwe persingen. Dan is er dus iets gaande, zoals het zich ook al uitte in de talloze recensies die dit album als soort wereldwonder wisten te bewieroken.
Of dat terecht is zal altijd persoonlijke smaak zijn. Ik ben nog steeds van mening dat dat iets te veel van het goede is. Fado en flamenco in een modern sausje met juist het bombastische karakter als meest opvallende kenmerk inclusief wat moderne gekkigheidjes. Ja, dat ligt er soms net wat te dik bovenop. Alsof het móét opvallen, terwijl het dat eigenlijk uit zichzelf zou moeten doen. Meer hoofd dan hart.

Maar waar het bij mij de eerste draaibeurten vooral hoofd was is het dus ook hart geworden. Nu hou ik sowieso wel van orkestrale bombast, dus dat zat al wel goed. Maar Lux had net dat zetje nodig om de totale euforie bij mij te bewerkstelligen. Is het meedoen aan de hype? Nee, want dat zou genoeg reden zijn voor mij om het links te laten liggen, dat is dan wel de snob in mij. Het is juist de hype die me de weg wees naar dit album en ik ben blij de sprong gewaagd te hebben in navolging van alle enthousiasme overal.

Want wat is dit een schitterend album. Hypnotiserend, bezwerend en vooral bloedmooi. Een album waar nog veel emoties bij zullen komen verwacht ik. Op alle vlakken: bewonderend, emotioneel, waarderend.
Hier zitten zulke mooie momenten tussen waardoor ik ook niet echt een favoriet nummer kan aanwijzen. Lux is namelijk een vijftig minuten durende trip die je in z'n geheel moet ondergaan.

Of je verzuipt erin en constateert dat het je ding niet is of je verdwaalt in de pracht ervan en constateert dat dit een klassieker in wording is. Nu al? Ja, nu al! Voor mij wel.....

vinylbeleving schreef:
Cecilia Bartoli

vivalamusica schreef:
dan kan het niet anders dat mensen hiervoor vallen, alsof ze bijna nog nooit zoiets gehoord hebben.

aERodynamIC schreef:

Die heb ik nog niet voorbij zien komen, maar vind haar naam noemen helemaal raak.


Al die bombast is meestal aan velen niet besteed.

tnf schreef:
Ik heb het idee dat een beetje pathos voor veel mensen juist lekker werkt. Alles lekker vet aangezet.