Peter Gabriel - So (1986)

Bijzonder leuk. Ik denk dat ik voor de Deluxe 4 disc versie ga.

De kans is behoorlijk groot dat deze versie het ook voor mij gaat worden
De blu-ray variant uiteraard.

Aj...ik durf mijn beoordeling van 3,5 ster bijna niet te geven als ik zie hoe hoog dit album gewaardeerd wordt. Ik ben het namelijk eens met pcmac...

Hier nog een. Analogie met de koers die Genesis ging varen. Kortom: een modeplaat.

En dan die blazers....

Wat blazers? Doet ome Phil hierop mee dan

Sledgehammer? Geen idee. Maar er wordt lustig op los getoeterd.

Zo zie je maar, als de kwaliteit van het gebodene maar goed is, kom je ermee weg. Gabriel dus wel, Genesis niet, wat mij betreft.

Dat bleek niet uit de verkoopcijfers in ieder geval.

Daarbij: Sledgehammer is wel het grootste bubblegumnummer ooit door Gabriel op plaat gezet. Gaat werkelijk nergens over. Dus verkoopt het.

Verder staan hier absoluut een aantal zeer Gabrielwaardige tracks op maar de rest is dermate gemeengoed geworden dat voor mij de magie er al snel af was.

Uit respect niet meer - maar ook niet minder - dan 3 sterren.

De clip is geweldig. Werd het toch nog een hit. Wat een succes !

Welnu, ik werd er (toen al) spontaan onwel van. Braken dus.

Ieder zijn smaak natuurlijk, maar waarom je er onwel van wordt en van moet braken, is me volkomen onduidelijk. Je hebt toch juist overal schijt aan?

Ik denk met dat stukje in de achtbaan.

Mag jij raden waarvan. Alles heeft een oorzaak. Maar er zijn ergere dingen in de wereld zoals vandaag weer is gebleken dus laat ik het er even bij....

Ken dit album hoofdzakelijk van de twee grote hits en dacht de rest zal ook wel van het zelfde kaliber zijn, dus eBay en marktplaats afstruinen naar deze CD. Vond ik voor een leuk prijsje op eBay de eerste Japanse (black triangle Virgin 32 VD-1021) CD uitgave zonder barcode. Eenmaal thuis aangekomen meteen de CD speler in en openingsnummer Red Rain klonk al meteen aangenaam in mijn oren gevolgd door de twee grote hits Sledgehammer en Don't give up. Maar hierna werd het toch al wat minder met die zoete ballads, het nummer That voice again en Big time vind ik wel aanstekelijk klinken, maar toch kunnen de ballad achtige tracks buiten Don't give up mij niet echt boeien en vind ik het ook niet echt pakkende songs. Mij dan ook een raadsel waarom die album bij de meeste van jullie een 4,5 en zelfs een 5 halen. Voor mij blijft het een middenmoter die een 3 verdient. Maar ik denk dat ik het album vaker moet gaan beluisteren en een kans moet geven zodat ik zeg maar erin kan groeien en dat er misschien later een hogere score inzit.

Beste Hakuna ik zou sowieso "MERCY STREET"maar eens hard draaien en rustig beluisteren dan stijgt je 3.0 naar 4.0 en zo staanb er nog een paar juweeltjes op. Gabriel's voice is ook super op dit album

Ik ervaar So juist ook helemaal niet als een ballad album.
Als ik dan nog een minder nummer moet aanwijzen, is het juist Don't give up met Kate Bush.
Maar de rest van het album is prachtig.

Vreemd hoe sommigen in de war raken van geluiden die ze - valselijk - denken te herkennen. Op YouTube is ergens een video te vinden van PG die uitlegt hoe hij met de Fairlight werkte, hoe hij geluiden verzamelde en samplede.

In Sledgehammer is een sample van een oude stoomfluit verwerkt. Op dit album wordt prachtig gemusiceerd - bijv de glijdende bastonen op Don't Give Up, de stemmen die wonderwel bij elkaar passen, het baswerk op Red Rain dat het nummer als het ware vooruitstuwt. Live is dat nummer een absolute topper. Er staan imo wel een tweetal mindere nummers op, maar da's mijn smaak. Ook de ingetogen zang op Mercy kan ik waarderen - al moet ie dat nummer niet meer live brengen met zijn dochter

Een mens zou willen dat elke artiest optrad met een dergelijke begeleidingsband - alleen jammer dat Manu Katché (I take a deep bow) op een gegeven moment niet meer meedeed.

Manu Katché is wel weer van de partij op de laatste concert DVD van Gabriel die Back To Front heet.

De 'So Revisited' Tour dus met de originele line up uit 1987.

Geweldige docu met Gabriel over die Fairlight, dat was in de Southbank Show.

Concert niet gezien en dvd++ heb ik evenmin gekocht - heb al 2-3 en die draai ik nooit: muziekdvd's kijken vind ik een vreemde/verwarrende zaak - eigenlijk vind er geen hol aan. Ik heb vrienden die rustig een concert-dvd aan laten staan als je langskomt - de gluurdoos is wat dat betreft net een zwrt gat.

Wat ik bij So ook erg opvallend vind is hoe erg veel de productie van Lanois toevoegt aan de sfeer van dit album. Een heerlijk subtiele, warme en aardse, haast rootsige productie. Peter Gabriel is hier bijzonder ingetogen. Het is hier haast niet meer voor te stellen dat deze man de grootste theatrale fratsen uithaalde bij genesis een goede twaalf jaar daarvoor.

PG is hier op z'n best

Mwah, hij laat hier niet echt het achterste van zijn tong zien. Dat doet hij wel op PG#3 PG #4 en Up.
Wel staat hier een van zijn beste nummers op: Mercy Street!

Afgezien van Mjuman zijn laatste zin (voor mij is dat nl 'We Do What We're Told') ben ik het volledig met hem eens.

Als ik heel eerlijk ben.. Voor mij zijn minste plaat. En dan ga ik niet zeiken over artistiek versus commercieel. Sprak me gewoon (in het geheel) een weinig aan.

Pfffft dat is dus echt een zwaar verschil in smaak. Kun je meer details geven waarom je PG I,II en III bijvoorbeeld beter vindt? Waardering??

Ik vind dat Peter Gabriel op So een Peter Gabriel "light" presenteert die het beter voor elkaar heeft dan op voorgaande albums.

De eenheid van het geheel, de (al eerder aangestipte) prachtige productie. Sterke composities die klinken, zeker in vergelijk met bijvoorbeeld PG 4, alsof er een zware mist is opgetrokken. Geen zwakke momenten. In sommige nummers een mooi samengaan van rock en wereldmuziek.

So is ongetwijfeld zijn meest commerciële album tot dan toe. Je weet nooit of dat expres is gedaan, wat vaak wordt beweerd. Maar feitelijk is het onzin omdat verkoopcijfers nooit van tevoren zijn vastgesteld. Maar het is wel veel toegankelijker dan zijn oudere werk. En ik heb daar nooit moeite mee, als het maar goed is (blijft). En wat dat betreft slaag PG met vlag en wimpel.

Komt binnenkort. Even druk met opstarten baan, studie en gezin. Maar zit in mijn achterhoofd.

Dus...

'Gabriel, Oh my Gabriel...': Solist, einzelgänger, wereldverbeteraar, muzikant, poëet, artiest...

Ik ben zelf geen purist die de periode voor zijn 'commerciële' ophemelt omdat hij toen 'minder' bekend was. Maar ik was wel opgegroeid met PG 1 - 4. Dat waren voor mij mystieke albums met verwondering, vragen en een doolhof van geluiden waar ik geen grip op had. Mysterieus dus..

Na vele mooie nummers (San Jacinto, Wallflower, Humdrum, Biko, Moribund The Burgemeister, Here Comes the Flood, On the Air en het door mij zeer gewaardeerde Lead a Normal Life: Peter Gabriel - Lead A Normal Life - YouTube kwam hierna een bijna totaal instrumentale score van de film Birdy ! Voor mij het hoogtepunt (en eindpunt) van deze periode ! Eerlijk gezegd kon het voor mij niet mooier ! Gabriel op zijn hoogtepunt.

Alles wat hierna kwam kon voor mij alleen maar tegen vallen. So...

Dus..

Toen deze kwam was ik zeker benieuwd. Jaren 80. MTV. Het hele liefdadigheidsinitiatief van de heren Sting, Bono, Sting, enz... Natuurlijk goed dat muziek zich met liefdadigheid verenigt, maar voor mij was het ook een soort 'sticky feeling' met deze heren.

Het vele 'ook te zien op de buis' van de 2 populaire videoclips op MTV was wat ontluisterend. Zeer 'vette' grooves in nummers als Sledgehammer, Big Time, niet mijn ding.

Red Rain, In Your Eyes en Mercy Street waren de meer WOMAD/Real World muzikaal georiënteerde nummers die zijn nieuwe richting lieten horen (die vooral wordt voorgezet op 'US'). En dat is gewoon niet mijn muziek.

Ik ga het echt niet afkraken want er zit veel achter deze plaat zowel muzikaal zeer goed geproduceerd als tekstueel zeer mooi en intrigerend. Ook het verhaal achter de plaat, de opnames met de dichtgespijkerde deur, het sampelen. Zeker interessant. Maar op afstand..

Vorig jaar ben ik ook naar de Ziggodome geweest voor het -tig jarig jubileum. Weinig indruk op me gemaakt. Was het jaar daarvoor naar een bioscoop in Tilburg voor de integrale bioscoopfilm van Live Blood ! Een mooi oeuvre overzicht ( + covers). Niet echt live, maar zeer van genoten. Beter !

So zit het Dus...

Om maar met de woorden van Mo van Pow News te spreken: dit is niet mijn quote, vriend!

Ah ! Ik zie hem, zat ook wat te kloten met de Quote punten. Sorry, ik zal het proberen te verbeteren.

Edit: en toen kreeg ik 'Boordappel' als Quoter (?) dus nu maar geheel weggelaten !

Ik was erg benieuwd naar je kritiek, maar dit argument raakt werkelijk kant noch wal. Dus een artiest kan geen vier goede albums maken zonder dat je vooraf weet dat het vijfde album niks meer kan worden?

En dat idee had je niet na het derde album? Dat je dacht, beter dan de 1e drie albums kan het niet meer worden, het kan alleen nog tegenvallen?

Ik vind de redenering MTV-liefdadigheid + Sting/Bono in relatie met Peter Gabriel ook erg twijfelachtig. Zou een dergelijke combinatie onherroepelijk leiden tot slechte muziek? In 1986 had Sting juist zijn beste solo-albums uit zijn carrière achter de rug met The Dream of the Blue Turtles en Bring on the Night.

Bono stond zeer hoog aan de muzikale top met U2 en de albums War en The Unforgettable fire.

Je probleem zal vermoedelijk zijn dat Sledgehammer een smash hit was op MTV en dat zinde je helemaal niet, Gabriel voor de massa.

Ik ben benieuwd wat je er van zou hebben gezegd als MTV eerder was gestart en Solsburry Hill in 1977 dagelijks over het scherm was gegaan.

Toevallig was MTV voor veel artiesten op z'n hoogtepunt halverwege de jaren '80 en maakten artiesten om die reden vaak een aardige clip bij hun nummers.

Gabriels' liefdadigheidswerk en politieke correcte standpunten vind ik overigens ook geen issue. In 1980 maakte hij voor PG III al Biko en dat vond iedereen ook prachtig.

Daarom begrijp ik ook niet goed dat je PG met So verwijt dat hij toen met de Womad/Real world muziek op de proppen kwam.
Ik hoor daar nauwelijks nog iets van terug eerlijk gezegd. Ergo, So is een vrij blank rockalbum met wel iets aan geïntegreerde wereldmuziek. Maar het mag geen naam hebben, anders dan wat hij eerder ook al had gedaan. Anders moet je even aangeven welk nummer je bedoelt.

Dus je mening over So heeft nogal wat indirecte kritiek die verder niets met het album zelf te maken hebben. Wat vind je dus van het album, MTV, clips en liefdadigheid even terzijde geschoven?