Hij trad eerder op dan Floyd, dat is waar.

Een exact tijdschema heb ik niet. Enkel de tracklist van mijn bootleg.

En gisteren was het dan zover in de O2 arena in Londen. Gilmour speelde z'n trademark solo bij Comfortably Numb bovenop de muur en by Outside the Wall kwam ook Mason nog even om de hoek kijken:

Pink Floyd news :: Brain Damage - May 12th - O2 ARENA, GREENWICH, LONDON, ENGLAND - brain-damage.co.uk

Mason staat er natuurlijk voor Jan Doedel, maar hij grijpt elke kans op publiciteit aan.

Gilmour was wel top.

Overigens komt er weer een reissue van de Floyd cd's, beginnend met de zoveelste reissue van "Dark Side". De kassa moet weer rinkelen....

Pink Floyd redefine their EMI legacy | EMI Music - emimusic.com

Wel interessant dat er deze keer ook rarities en live opnamen uitgebracht gaan worden. Nu maar hopen dat die afzonderlijk te koop komen, maar dat zal valse hoop zijn. Waarschijnlijk worden we geacht om de albums nog maar eens een keer te kopen.

Wat ik in ieder geval niet ga doen. Die livealbums zijn bovendien niet eens compleet.

Nogmaals een bericht over heruitgaves, van Progwereld:

PINK FLOYD EN EMI PAKKEN UIT

In september van dit jaar brengt platenlabel EMI samen met de band een enorme verzameling Pink Floyd boxen uit getiteld “Why Pink Floyd…?” Wat kunnen we verwachten? Onuitgebracht archiefwerk, Collectorsboxsets en bovendien alle studio-opnamen in een nieuwe frisse remaster. De actie start op 26 september en zal daarna een stroom aan cd’s, dvd’s, blu-rays, sacd’s, digitale versies en zelf apps voor je mobiele telefoon opleveren… Kortom, ga alvast maar sparen!

Nou, ik doe daar ook niet aan mee. Die liveregistraties ga ik wel downloaden, pardon: pindakazen. Ik heb geen zin om mijn PF catalogus dubbel te hebben.

Zorg dat je de alles wat ze weglaten er via het bootlegcircuit bijhaalt. Op Wembley 1974 speelden ze ook nog 'Echoes' naast het hele DSOTM album, en bij die andere wordt er nog meer weggelaten.

Jammer dat ze voor Wembley 1974 kiezen. Vind Gilmour en Wright daar vocaal wat matigjes. Verder is het wel tof.

We gaan er misschien wat te makkelijk vanuit dat er van alle concerten multi-track masters bestaan...

Ze hebben er vast meer dan alleen Wembley.

Ik heb Pink Floyd 1x live gezien; zonder Waters.
En ik vond het prachtig.
A Momentary Lapse of Reason vind ik nog steeds geen slecht album.
The Dogs Of War, On The Turning Away en Learning To Fly behoren voor mij zelfs tot persoonlijke hoogtepunten.
Waters tert teveel op The Wall; en toen dus ook de val van de Berlijnse Muur.
Ook zijn bijdrage op Live8 kan ik niet serieus nemen, al konden de oudjes wel degelijk nog goed spelen.
Terwijl Gilmour nog echt probeerde iets van Pink Floyd te maken.
Altijd het idee gehad dat zijn hart daar wel degelijk lag, want voor het geld hoefde het echt niet.
Albums als Dark Side Of The Moon, Wish You Were Here en The Wall zullen altijd blijven verkopen.

Hoezo niet serieus te nemen op Live 8? Hij moest wel genoegen nemen met een kleine rol, als je dat bedoelt. Anders ging het hele gebeuren zeer waarschijnlijk niet eens door.

Ik blijf het zelfverheerlijking vinden.
Net alsof het allemaal koek en ei zou zijn.
Dan vind ik de terughoudende houding van Gilmour gepaster.

Ik denk niet dat Roger Waters constant roept dat hij graag nog eens zou samen iets zou doen om z'n imago te boosten o.i.d. Na zoveel jaren mogen twee volwassenen die ook veel moois samen hebben meegemaakt best eens over wat oud zeer heenstappen, en dat lukt Gilmour minder goed dan Waters.

Dat hij geen zin heeft om samen op te treden, oké, maar als het dan toch één keertje voor een goed doel gebeurt hoef je je toch niet zo vreemd te gedragen? Pink Floyd is verleden tijd, waarom zou je je dan nog druk maken om zaken die helemaal niet meer spelen?

Toen ik Pink Floyd in De Goffert in Nijmegen zag (ook alweer 22 jaar geleden), zag ik een Gilmour met veel speelplezier.
Ook de live opnames uit die periode ( Delicate Sound Of Thunder, en het latere P*U*L*S*E*) mogen er zeker zijn.
Ook hier een hoge waardering.
Waters werd er minder gemist dan verwacht.

Waters is als muzikant absoluut vervangbaar , maar vind hem integener overkomen dan Gilmour .
Maar het zijn dan ook 2 tegenpolen die in een hoop gevallen niet (meer) op 1 lijjn zitten .
Pink Floyd was ooit geweldig , maar is iets van toen . Ik verwacht dat Waters na zijn opvoering van The Wall ook niet echt een grote onderneming meer aangaat .
Ik hoop dat ie nog met een soloplaat komt . Zou een mooie afsluiting zijn van een geweldige loopbaan .

Als muzikant is hij inderdaad vervangbaar, maar als zanger niet. Wie klinkt er zoals hij?

Waters heeft wel geroepen dat hij veel materiaal heeft (dat mag ook wel na al die jaren..).

Ik vind het sowieso een betere peformer dan Gilmour . Waters heeft een wat theatraler karakter (zit ook in veel van zijn latere werk opgesloten) terwijl Gilmour tamelijk onverstoord zijn ding doet , zonder al te veel rekening houdend met een bepaalde uitstraling .
Anderzijds , Gilmour doet niet anders dan dat ie is . Een naar de buitenwereld toe timide wat starre persoonlijkheid . Hij is vooral de muzikant in hart en nieren , terwijl Waters zijn verhaal wilt vertellen met expressie en gebaren .
Gilmour is technisch gezien de betere vocalist , maar wat Stijn inderdaad aangeeft ; Wie klinkt er zo als Waters ?

Gilmour heeft tijdens de opleving van Floyd (zonder Waters dus ) evengoed kunnen putten uit veel oud spul op de buhne . Hij was t/m zeg maar Animals de voornaamste vocalist . Daarom viel het wat minder op dat Waters er niet was . Als Bassist is hij absoluut vervangbaar , net als excollega/drummer Mason trouwens . Rick Wright heeft een specifieker geluid , die is altijd wel belangrijk geweest als instrumentalist .

Dat was één van de weinige dingen waar ik me enigzinds aan stoorde tijdens The Wall vorige maand. Als Roger 1 ding zeker niet is, is het acteur. Kwam nogal knullig en houterig over dat gezwaai met z'n armen.

Gilmour doet gewoon zijn ding, ja. Maar als je kijkt naar Live in Gdansk en P*U*L*S*E zijn het toch wel hele strakke shows! Door die prachtige lichtshows wordt het hem wel vergeven, lijkt me.

Net zoveel als er klinken als Gilmour?

Tuurlijk heeft Gilmour ook een eigen geluid , zowel als gitarist als vocalist . Waters heeft een uitgesprokener zangstem , die welliswaar helemaal niet perfect is , maar wel heel erg opvalt .
Er zit een hoop venijn en passie in . Het kan mij wel raken in ieder geval .

echoes; Waters is in de eerste plaats een musicus/componist . Om een concept als The Wall als liveshow kracht bij te zetten is een hoop nodig . Het visuele eromheen is welliswaar knap en spectucalair , maar Waters heeft donders goed in de gaten dat er meer bij komt kijken . Hij is de ster van de show , laat het bas of gitaarspelen vaak aan anderen over en heeft bewegingsvrijheid . Dat ie wat houterig overkomt ben ik met je eens , maar voor een vent van 67 jaar ..... vind ik het knap wat ie nog neerzet .

Ik vind Waters als zanger eigenlijk ook vaak vervangbaar, al ligt dat vooral aan wat Gilmour opvoert. Ik mis Waters bij geen enkele versie van Comfortably Numb. De zangpartijen van Wright waren voor mij goed genoeg. Bij de live registratie van Dark Side miste ik Waters ook niet. De laatste twee nummers konden prima gedaan worden door Gilmour. Niks mis mee.

Maar Hey You... Het deel dat Waters zingt is door John Carin toch wel verkracht op Pulse. Dat deed Waters wel onnavolgbaar. Ook Shine On, dat moet door Waters gezongen worden. Gilmour kan het wel, maar Waters deed dat heel goed.

Ik ben geen fan van de stem van Waters, maar het is wel heel eigen. Hij kan er een venijn in leggen zoals niemand anders dat kan. En de hele hoge noten pakt ie echt beter dan Gimour. Het rare van Waters is dat hij heel laag en heel hoog kan zingen, maar dat het daartussen zwakker is. Al heb ik ook het idee dat hij nu beter zingt dan een paar decennia terug. Dat geldt overigens voor meer mensen. De stem van Knopfler vind ik ook met de jaren beter geworden en hij is toch ook al rond de zestig.

Ik kon niet beoordelen of alles live was , maar tijdens The Wall (laatst in Gelderdome ) vond ik Waters uitstekend bij stem .
Gilmour is dat meestal ook wel , al heeft ie inderdaad wel eens moeite met hoge lange uithalen .
Gilmour heeft een warme stem , die ook wat rauwer kan klinken . Waters is in de hoogte inderdaad goed , maar kan ook uit de voeten op een meer lagere vertelstem .
Maar met Gilmour zijn stem kun je denk ik wat meer aanvangen , vandaar ook waarschijnlijk zijn rol als voornaamste vocalist op de albums t/m Animals .
Het is geen geheim dat Waters erg onzeker was over zijn stem , hij maakte er nooit een punt van om de vocalen aan anderen over te laten . Vanaf Animals laat hij veel meer van zich horen .

Gilmour klinkt lief en zacht.
Waters hard en venijnig.

Op Not Now John vind ik Gilmour niet lief en zacht. Ook niet op Welcome To The Machine of Dogs. Waters vind ik juist niet hard op Shine On, maar wat fluweler, lieflijker. Net als op bijvoorbeeld If.

Maar gemiddeld genomen is het niet onjuist denk ik.

Michel, ik neem toch aan dat Waters in het Gelredome gewoon alles live zong? Of bedoel je dat niet? Ik kan me toch niet voorstellen dat Waters een bandje of zo zou gebruiken. Dat zou hij zijn publiek nooit aandoen. Toch? Maar misschien begrijp ik je verkeerd.

Er stonden bepaalde stukken op tape . Het kindercoir in Another Brick In The Wall zeker . Maar dat komt omdat bij ieder concert een groep kinderen van een bepaalde school in de plaats waar het wordt uitgevoerd het podium opkomen en het playbacken . Het is ook ondoenlijk om dat te repeteren .
Waters zong grotendeels alles live , dat weet ik zeker . Tijdens Mother liep er wel een zangtape mee van een concert uit 80 of 81 , maar dat was om een beeld te schetsen hoe Waters dat toen uitvoerde . Zijn stem is een stuk lager geworden , dus dat gaf wel een leuk contrast . Hij meldde dat ook keurig aan het begin van het nummer en op het scherm zag je een jonge Waters van toendertijd .
Voor de rest ; De kenmerkende schreeuwtjes en praatstemmen waren meestal niet live . Maar waar er echt gezongen moest worden , werd er gezongen , en dat deed Waters voorbeeldig . Soms wat rauwer , maar wel zuiver , zeker voor zijn doen .

Er is vaak wat twijfel . Bij voorgaande concerten voor The Wall , zijn er mensen die beweren dat Waters niet altijd live zong . Ik kan het niet hard maken dat het zo is .
Hij lijkt me niet de man die de kluit belazerd in ieder geval .

Moeilijk te bepalen, live of niet live. Wat zeker niet live was, was het laatste couplet van Every Strangers Eyes van de eerdere tours. Luister maar naar de versie op "In the Flesh" waar gewoon de tape van de originele album vocal meeloopt. Die hoge noten haalt ie nooit meer, dus kun je redelijk aannemen dat er meer hoge zangpartijen op band staan. Waarschijnlijk niet meer zo opvallend door-de-mand-vallend als bij Every Strangers Eyes, want dat is wel heel goedkoop gedaan. Roger onwaardig.

Tijdens The Wall had ik ook de indruk dat ie heel goed bij stem was en leek het er behoorlijk op dattie (bijna) alles live zong.

Hij zingt live, alleen de Gilmour stukken worden door een ander gedaan en playbackt ie mee

Uiteraard heb ik het niet over de Gilmour partijen, maar over z'n eigen partijen. Pak Every Strangers Eyes van In The Flesh er maar eens bij.

Gaan er nog mensen de Floyd Remaster box bestellen die eind September uitkomt.

En zo ja ...waar ??