Stijn, je kent a Tree Full of Secrets toch wel?

Ja, maar ik heb die nooit volledig gedownload.

Het zou toch echt fantastisch zijn geweest als Gilmour en Waters samen The Wall zouden opvoeren. Of Dark Side of zo. Helaas. Ik zou daar heel veel geld voor over hebben.

Met "Amused to Death (1992)" bewijst Roger Waters het tegendeel. Het album is net zo fenomenaal als Pink Floyd 's "The Wall" en "Dark Side of the Moon". Het is dat ik maar 5***** kan geven.......

Ik vind deze aanzienlijk beter dan Dark Side en The Wall. Maar dan heb je nog Piper, Meddle en Animals.

Het is wel één van de betere albums die Waters gemaakt heeft in zijn carrière, maar hij heeft aan véél sterk werk meegewerkt.

Mocht er ooit nog een nieuw album verschijnen zie ik 'm dit album echter ook niet overtreffen. Hij zal dat zelf wellicht ook doorhebben, en daarom niets uitbrengen?

Ik heb het over 2010. Amused to death is alweer bijna 20 (!!!!!!!) jaar geleden. Feitelijk heeft hij daarna nooit meer iets bijzonders gemaakt of opgenomen.

Blijft natuurlijk ook smaak, maar zowel Waters en Gilmour hebben in mijn ogen hun beste werk afgeleverd in de jaren 70. Daarna hebben ze ook nog wel goed gepresteerd. Gilmour met Division Bell (en in mindere mate On An Island) en Waters met dit album.

Maar dit album is niet het niveau PF jaren 70 wat mij betreft. Dit is een knap album, maar ik mis de balans een beetje die er in de jaren 70 wel was.

Smaken verschillen nu eenmaal. Ik heb dit album hoe dan ook eindelijk aangeschaft. Had hem wel gepindakaasd, maar nooit gekocht. Reden was dat ik dit altijd een kwalitatief goed album heb gevonden, maar dat ik het niet altijd even mooi vond. Mijn smaak is in die zin wat opgeschoven. Ik vind dat ik deze dan ook moet hebben.

Om mij toch nog even een beetje te mengen in de discussie hierboven:

Ik vind de optelsom van Waters en Gilmour het mooiste wat de muziekwereld ooit te horen heeft gekregen!!

Wat betreft dit album; hoewel ik Waters geen begenadigd muzikant vind en zeker geen geweldige zanger, is dit een liveprestatie van formaat. Zeer goede uitvoering. Ik luister dit album toch heel wat liever dan de soloalbums van Waters. Ook wat betreft de nummers die Waters solo heeft uitgebracht.

Pink Floyd news :: Brain Damage - 'An Introduction to Syd Barrett' coming from EMI/Harvest in October - brain-damage.co.uk

Schitterend artwork alvast. Ik ben benieuwd naar die remixen, meestal stelt dat niet veel voor. Er hadden wel wat meer rarities opgemogen, en anders een wat completer beeld (alle singles en b-kantjes). Nu moet je alsnog andere cd's erbij hebben om de boel compleet te krijgen.

Bij Pink Floyd - Animals (1977):

Matige muzikanten? Welke band bedoel je daar in hemelsnaam mee, beide bands hebben gewoon topmuzikanten. De klasse druipt gewoon van beide bands af.

Als we het over The Cure hebben, hebben we het nu niet over topmuzikanten.

Ook kan ik nou niet echt zeggen dat de leden van Pink Floyd zo exemplarisch goed zijn.
David Gilmour is nog de beste muzikant uit de band en die vind ik al middelmatig.
Pink Floyd is gewoon iets beter in songwriting, het toepassen van studiotechniekjes, over-the-top licht/liveshows en het neerzetten van een goede sfeer.

Ik snap wat je bedoeld hoor, Pink Floyd en The Cure waren beiden bands die met de juiste muzikanten op de juiste tijd op de juiste plaats waren.

Echter beide bands zijn niet voor niets zo populair geworden, heel erg veel mensen houden er nu eenmaal van en het spreekt velen gewoon aan, en dat is echt niet alleen maar vanwege de sfeer.

Qua technisch vakmanschap zou iedereen een album van b.v Dream Theater of Frank Zappa op 1 in zijn top 10 moeten hebben staan, want technisch beter en perfecter bestaat bijna niet. Alleen de sfeer moet je dan ook nog aanstaan en je moet er wel iets bij voelen, en dat heb ik met Dream Theater nu eenmaal niet.

Ben ik het niet mee eens, ook The Cure kan net als Pink Floyd een prachtige beklemmende sfeer neerzetten die je compleet in de greep houd tot het eind van het album toe. Studiotruckjes heeft de Cure volgens mij ook wel. Maar Pink Floyd is idd ongeevenaard met Lichtshows dat zeker.

Ach gewoon beiden top bands met erg goede muzikanten die erg mooie en veel verschillende albums op de markt gebracht hebben. Al schat ik daarbij de invloed van Pink Floyd nog net iets hoger in dan van The Cure, maar ook omdat Pink Floyd iets eerder was natuurlijk.

Beide top bands uit verschillende genres die niet voor niets ongekend populair zijn geworden natuurlijk.

Dat is zo absurd hoog dat ik die ook ga opzoeken.

Wish You Were Here heeft overigens wel 5x zoveel stemmen. Vraag me af hoeveel daar van overblijft.

Fruit Tree heeft weinig stemmen. Leonard Cohen komt niet hoger dan 4,36*. Overigens zou ik dan The Velvet Underground - Peel Slowly and See (1995) ook kunnen noemen. Maar die staan zo hoog, omdat alleen fans daar naar luisteren.

Misschien allebei populair geworden omdat ze catchy melodietjes kunnen schrijven, hooks, ik heb geen idee.
Ik weet het niet. Het is simpelweg niet te duiden waarom een band wel en een andere band niet veel zielen kan winnen.

Ik vind trouwens en Zappa en Dream Theater niet goed en ook qua vakmanschap kan het beter. Vakmanschap is meer dan alleen heel goed spelen. Zappa vind ik grillig en rommelig. Dream Theater zielloos en gemaakt. Maar het gaat ook hier om een bapaald gevoel dat een band moet losmaken. Doe mij dan bijvoorbeeld maar Allman Brothers, Camel of Return to Forever of Animals van Pink Floyd.

Belangrijk in deze is een eigen geluid en songs die kennelijk op de juiste plaats en tijd worden gemaakt . Floyd was geen band die zich bekommerde om singles , maar werd uiteindelijk wel gedraaid op de radio ( vanaf Dark Side Of The Moon )

Ik denk dat het ook niet heel belangrijk is dat een groep supermuzikanten heeft . Het gaat uiteindelijk om de som der delen .
Pik de sterkste punten van een muzikant eruit en smeed het tot een geheel . Met 11 technisch geweldige voetballers win je ook geen wedstrijd .
Een band als Dream Theater heeft mij ook nooit kunnen boeien . Muzikaal vakkundig , maar volgepropt met individuele hoogstandjes en weinig emotie . Emotie is het sleutelwoord in de muziek .
Floyd kan dat overbrengen . Van The Cure ken ik te weinig om daar een oordeel over te geven . Maar ook The Cure heeft een zeer herkenbaar eigen geluid . Het draait uiteindelijk om je te onderscheiden als band .

Klopt, Pink Floyd heeft geweldige albums gemaakt, ook al zit (of zat) niet iedereen in de groep op hetzelfde muzikale niveau. Comfortably Numb heeft een bloedmooie solo, die niet moeilijk te spelen is, maar toch aan de top zit door hoeveel kracht en emotie ze uitdrukt.

Om iets helemaal anders aan te halen: in de eeuwigdurende discussie Megadeth vs. Metallica gebruiken zij die de eerste verdedigen, altijd het argument dat er meer getalenteerde musici in de groep zaten. Tja, dat kan misschien allemaal wel zijn, Lars Ulrich drumt geregeld nogal ongeïnspireerd, maar het gaat over de som der delen, en daarin blinkt Metallica voor mij ver uit boven Megadeth.

Overigens heeft AC/DC ook steeds simpele muziek geschreven, maar die pakt ook nog steeds omdat het een groep is met een eigen smoelwerk.

M.a.w. ik kan alleen maar beamen wat hierboven geschreven staat.

Pink Floyd overweegt reünie voor goed doel

AMSTERDAM - Pink Floyd zou wel eens een comeback kunnen gaan maken. Drummer Nick Mason sluit niet uit dat de heren nog eens samenkomen voor het goede doel. Het laatste optreden van de Britse rockband vond plaats in 2005 tijdens het liefdadigheidsconcert Live 8 in Londen.

Dat beviel zeer goed volgens Mason. "Ik denk dat het een goede manier voor een band is om voorzichtig richting het pensioen te gaan, door alleen nog maar shows voor het goede doel te doen in plaats van voor het geld", zegt de drummer tegen de BBC.

Hoewel Mason namens zichzelf spreekt, denkt hij dat de andere leden zich ook in het idee kunnen vinden. "Ik denk dat iedereen het wel ziet zitten om Live 8 nog eens over te doen", aldus Mason.

"Optreden is voor ons niet noodzakelijk, maar het is wel een goede reden en we vinden het leuk om te doen."

Streep

Voormalig Pink Floyd-bassist Roger Waters liet in mei nog weten er vrede mee te hebben als er geen reünie meer zou komen. "Live 8 was prachtig en natuurlijk was Rick toen nog bij ons", zei hij.

Toetsenist Richard Wright overleed in september 2008. "Als we op deze manier een streep onder Pink Floyd hebben gezet, dan is dat zo."

© Novum

Ik heb er wel wat moeite mee dat het Pink Floyd wordt genoemd...

Nick Mason roept al jaren dat hij een reunie wel ziet zitten . Hij zit ook in een ander schuitje dan ex collega's . Waters en Gilmour kunnen een band samenstellen en gaan spelen .
Mason niet . Dit is dus niet echt een nieuw verschijnsel .

Mason spreekt echt voor zichzelf . Waters zou het misschien nog wel doen , maar Gilmour heeft er echt geen trek meer in .
Het zou me verbazen als het er nog een x van komt .

Waters heeft herhaaldelijk aangegeven dat hij er niet negatief tegenover staat. Hij heeft zelfs Gilmour meegevraagd voor zijn The Wall tour.

Gilmour is de zuurpruim die geen zin heeft....

Wat ik dan wel raar vind, aangezien hij rustig de oude Pink Floyd-klassiekers door blijft spelen.

Gilmour is eigen baas en hij bepaald welke klassiekers hij speelt .
Als Gilmour weer met Waters aan de slag zou gaan komt het weer aan op consessies , of gewoon weer naar Roger's pijpen dansen .

Ik kan me enigzins voorstellen dat Gilmour daar weinig trek meer in heeft .

Ik ook, bikkel. Daar is teveel voor gebeurd en is er ook teveel tijd voor verstreken. Gilmour heeft bij de uitgave van zijn laatste soloplaat ook aangegeven dat hij veel liever werkt in zijn eentje, omdat in een groep werken simpelweg een stuk complexer is.

En dat Gilmour graag oude PF klassiekers speelt, is natuurlijk a) omdat hij daardoor bekend is geworden en zijn successen daaraan dankt, b) omdat hij het gewoon hele mooie muziek vindt en dat terecht tot zijn eigen oevre mag rekenen en c) omdat hij juridisch mede-eigenaar is van alle PF nummers.

Allemaal goede redenen. Op bijvoorbeeld Live in Gdansk en (nog mooier) Remember That Night hoor je hoe goed Gilmour deze PF songs nog weet te brengen. Ik ben heel erg blij dat die dat nog doet. Aan de uitvoering van Gilmour heeft het dan ook nooit gelegen.

Zeker met je eens . Waters voert The Wall weer een keertje op en Gilmour zal heus ook wel weer eens een tourtje ondernemen .

Wordt je afzonderlijk toch nog bediend op allerlei Floyd klassiekers .
Voor Nick Mason is het alleen jammer , die staat echt wel te trappelen . Zijn 2 collega's zullen hem af en toe wel eens als special guest inlijven . Dat is in ieder geval wat Waters nog wel eens doet .

Bij Pink Floyd - The Division Bell (1994):



Als David Gilmour een Tour had gedaan als "Gilmour goes Dark Side of the Moon" (of iets dergelijks) had ie waarschijnlijk net zo goed 3x Gelredome gedaan

Ik denk dat Gilmour en Waters qua populariteit individueel niet veel voor elkaar onder doen . Het zijn beide iconen geworden .
Gilmour heeft daarbij het voordeel dat voor Animals hij de voornaamste leadvocalist was . Hij kan dus live putten uit een hoop door hem gezongen stukken . Waters moet wat meer aan gastmuzikanten overlaten die de Gilmour stukken vocaal kunnen brengen .

Onder de Pink Floyd vlag zonder Waters verkochten Momentary en Division Bell erg aardig . Het is dus ook puur de naam die er toe doet . Als Gilmour dit inderdaad als een soloplaat had uitgebracht had ie zeker wel minder verkocht .

Dat weet je niet. Die stelling is enkel op jouw verwachtingen gebaseerd.

Natuurlijk, het gaat om de link in de titel naar Floyd. Dus de naam wordt nog wel degelijk gebruikt/misbruikt.

Die concerten van Gilmour waren ook heel anders van opzet en daardoor in wat "kleinere" zalen. Heel het On an Island album speelde hij toen. Dat werkt echt niet in een stadion. Het waren ook zitconcerten. Deze waren overigens binnen een paar minuten uitverkocht. Dat kan je onmogelijk vergelijken met het soort mega concerten wat Waters doet.

Daarintegen kwam Gilmour met iets nieuws terwijl Waters steeds ouwe koeien uit de sloot haalt .
Wat is zn volgende tour ? De animals maar weer eens live spelen .