Hoho, dat waren ouwe vliegende varkens heh

Ja dat klopt . Waters in A Wilderness Of Pigs .

Als Waters echt ballen zou hebben, dan ging hij op tournee met zijn opera Ça Ira .

Qua opzet en grootte zou het eigenlijk erg goed passen bij wat Waters zoal live al heeft gedaan en wat hij nu doet met zijn vernieuwde over-the-top performance van The Wall.



En als Waters humor heeft, dan zou hij tijdens de uitvoering van de Opera (als kniebuiging naar het publiek) gedurende de voorstelling ''stiekem'' een vliegtuig laten neerstorten op het podium

Gilmour heeft gewoon veel later nog een soloplaat uitgebracht die nog eens totaal verbleekt bij de slechtste van Waters. Het heeft helemaal geen zin die 2 met elkaar te blijven vergelijken, ze zijn veel te verschillend. Wat er nog in het vat zit zal de toekomst wel laten zien, ik laat me wel verrassen en vind het allemaal prima.

Daarom ook "waarschijnlijk", de stelling van VDG (en van jou) trouwens net zo goed nietwaar....

En misschien weten sommigen het al, maar bij deze.

Mason over comeback Pink Floyd « Progwereld

Ik vind wat Gilmour heeft gedaan met Live in Gdansk erg goed, inclusief de inbouw van het matige album On an island.

Ik heb (als één van de weinigen volgens mij) dan nog een zwak voor A momentary Lapse of reason maar je hebt gelijk: Gilmour is er nooit in geslaagd om een album als Amused to death te maken, solo niet en in het Waters loze tijdperk van Pink floyd ook niet.

The Division bell steekt daar bleek bij af, misschien is de last van het dragen van de naam Pink floyd ook te zwaar. Wel een stuk sympathieker dan Waters die Gilmour, dat dan weer wel.

Ach, wat heet sympathiek...... als je naar een concert van Waters gaat heeft hij wat te zeggen en zoekt hij het liefst contact met het publiek. Vergelijk dat eens met een Gilmour die daar op grote afstand zijn ding staat te doen, hoe magistraal het ook mag zijn. Dat maakt nou precies het verschil tussen de 2. Allebei boordevol kwaliteiten maar op een totaal eigen manier. Zo voel ik het tenminste.

Oud nieuws, zeggen ze al sinds Live8.
Bovendien speelt Nick Mason denk ik toch liever met zijn Ferrari's

Bovendien (als het ooit al weer eens gebeurd) zal het dan wel weer bij een eenmalig evenement blijven, waar alleen een zeer kleine bovenlaag gelukkigen bij aanwezig zal mogen zijn.

Pink Floyd was mijn eerste muzikale liefde en ik zal er dan ook altijd een zwak voor blijven houden, maar het is mijn inziens mooi geweest zo...

Ik ga volgend jaar Roger Waters voor de 4e maal aanschouwen (gelukkig nu met The Wall, ipv het kapotgespeelde DSOTM) en daar kijk ik ontzettend naar uit.

Voor de rest is het overwegend een nostalgisch iets, ik verwacht niets vernieuwends meer van de 3 nog in leven zijnde mannen van Pink Floyd en dat hoeft ook niet meer.

Hun oeuvre is meer dan af en we mogen blij zijn met wat we gekregen hebben.

Inderdaad, het is op.
Al jaren. Deze was een heel redelijke afsluiter, met als laatste hoogtepunt 'High Hopes'. Toch haalt deze het m.i. absoluut niet bij hun albums uit de jaren zeventig. Maar dat is vast al duizend keer hier gemeld. En weerlegd door 'tegenstanders' daarvan.

Dat is niet helemaal waar. Toen was juist meneer Gilmour de grote dwarsligger. Ook wel logisch natuurlijk, zijn nieuwe plaat met de bijbehorende tour zat er net aan te komen...

Wat moet Waters anders doen ?
Dat is het enige wat ie kan , praten , lullen en nog eens praten .
Als je niet kan zingen en niet kan gitaar spelen blijft er weinig over nietwaar .
Dan heb ik liever iemand in de vorm van Gilmour die daar fantastisch gitaar staat te spelen en ook nog eens kan zingen .
Ik snap niet dat er velen zijn die zo kapot zijn van de heer Waters .
Goed , hij kan een text schrijven maar dat kan Jort Kelder ook .
Achteraf gezien heeft gilmour toch het meeste rendement gehaald uit het PF gebeuren .
En Waters gaat de komende 4 jaren lekker The Wall live spelen en dan begint meneer weer met DSOTM .
Iets anders en vernieuwend kan ie niet meer dus hoogste tijd om er mee te stoppen .
Ik snap niet dat er nog mensen zijn die grof geld neertellen om zo`n onzin show bij te wonen .
Ga van je zuurverdiende geld naar de Efteling met de kinderen , heb je veel meer aan .

Mag ik bedanken? De Efteling heb ik in al die jaren dan toch wat te vaak gezien. Daar hoef je tevens geen 30 jaar op te wachten.

Gilmour het meeste rendement uit PF gehaald? Jaren 70 worden zo maar even achteloos onder het tapijt geschoven? Aan de haal gaan met het werk van Waters en zelf een paar slappe platen maken bedoel je zeker. Ik snap niet dat er velen zijn die zo kapot zijn van de heer Gilmour. Goed, hij kan zingen en gitaar spelen, maar dat kan Urbanus ook. En die schrijft tenminste zijn eigen teksten. Iets anders en vernieuwends heeft ie nooit gekund dus hoogste tijd om er mee te stoppen.

Ga van mn zuurverdiende geld dus liever naar The Wall, dat zal meer vuurwerk opleveren dan een concert van Gilmour in de Efteling.

Wat een non-discussie tussen bluebird en Rudiger. Gilmour en Waters zijn beide, maar op een andere wijze, belangrijk voor PF, de één kan feitelijk niet buiten de ander. Zowel Waters als Gilmour is het beide niet echt gelukt een carrière zonder elkaar op te bouwen, blijkbaar haalde ze bij elkaar het beste naar boven.
De carrières die beide nu hebben is vooral gebaseerd op PF en niet op fantastische solo nummers. Vooral Waters is alleen nog maar met PF bezig terwijl Gilmour recentelijk nog een hele aardige nieuwe cd heeft opgenomen met The Orb.

Ach, dat is precies wat ik al tot uit den treure probeer duidelijk te maken maar als je dingen uit zijn proporties wil halen ben je bij mij aan het goeie adres. Daarbij blijven de soloplaten en de creativiteit van Waters toch echt wel wat boeiender dan die van Gilmour. Nog niet gebeurd dat ze me daarbij wakker hebben moeten maken.

Gilmour was overigens alleen special guest/sessiemuzikant voor The Orb. Een rol die hem heel goed ligt. Vergeet daarbij natuurlijk ook niet dat de PF heren bulken van het geld dus dat zal de creativiteitsdrang ook niet altijd hebben gestimuleerd. Ware kunst wordt gekweekt op de mesthoop van het leven.

.

Het lijkt er niet op dat Roger na zijn huidige tournee met The Wall nogmaals op tournee gaat.

Althans, zoveel zegt hij zelf:



Link

Precies. Dat ga ik dus niet missen.

Dan zou je toch de moeite moeten nemen de cd er nog eens op na te draaien. Volgens mij is vriend Gilmour alleen op Dogs te horen waar dan ook zijn enige aandeel in te vinden is. Juist Animals is een Watersplaat bij uitstek.

Wat trouwens het echte PF werk betreft maakt Gilmour net zo veel gebruik van gastvocalisten voor wat de Waterspartijen betreft. Op de studioalbums v/a DSOTM vind je meestal meer door Waters dan door Gilmour gezongen nummers.

Dit is natuurlijk een enorm onzin stuk wat je hier gewoon even achteloos neerpent.

Ten eerste is Waters de angel en de ziel van Pink Floyd, want zonder zijn creativiteit en vooral zijn scherpe texten was Pink Floyd echt nergens geweest, en was het maar een middelmatig bandje geweest.

Het is net wat Bluebird zegt, Gilmour is gewoon de meest belangrijke sessie muzikant geweest die Roger Waters + oftwel Pink Floyd ooit gehad heeft.

Natuurlijk heeft Gilmour er optimaal van geprofiteerd en alles perfect uitgebuit, maar toen waren de boeiende jaren al lang achter de rug. Echt iets nieuws wat ook echt boeiend was, is Gilmour ook beslist niet toe in staat geweest.

Enige creativiteit is bij hem niet echt te vinden vind ik. Al vind ik het live album Gdansk echt geweldig, maar dat is dan vooral met het werk wat met name Waters bedacht heeft dan. De Island nummers zijn ook nog goed, maar kunnen niet in de schaduw staan van de Pink Floyd nummers natuurlijk.

Conclusie is dat Waters zonder muzikanten van zijn artistieke creativiteiten ook nergens was geweest, en ze elkaar echt nodig hadden vooral. Al sla ik de kwaliteiten van Waters behoorlijk hoger aan dan die van Gilmour.

En wees blij dat ze beiden nog optreden en dat je ze nog kunt bewonderen, als ze er niet meer zijn kun je de keuze namelijk niet meer maken of je er wel of niet heen kunt. En dat is als je geen kids hebt altijd nog beter dan de efteling.

En The Final Cut vind jij ook zo'n geweldig album toch? En dat is vast niet omdat de zang jou niet bevalt.

Ja, ik snap er de ballen van hoor........ The Wall geeft ie ook al 5 sterren, volgens mij is er wat anders aan de hand...

Hilarisch

Animals, The Wall, Is There Anybody Out There én the Final Cut geeft rudiger 5*, en dan loopt hij hier Roger Waters af te kraken.

rudiger mag natuurlijk vinden wat ie wil . Dire Straits heeft allemaal meesterwerken gemaakt volgens hem ( als je de max score geeft , mag je daar van uit gaan lijkt mij .) Prima .

Maar als je Pink Floyd albums vijven gaat lopen geven waar Waters vocaal en composorisch uitdrukkelijker aanwezig is dan ooit en je maakt 'm met de grond gelijk , dan is dat op zijn zachts gezegd vreemd .

Ik kan niet wachten op je reactie rudiger . Ik ben toch heel benieuwd hoe je dit rijmt samen .

rudiger heeft teveel veren in zijn kont gehad na zijn mooie stukjes in het sporttopic over Feijenoord denk ik.

Niet teveel gaan zweven rudiger, wel met de beide (Mario) beentjes op de grond blijven he.

Is er hier ook al een sporttopic dan? Nooit geweten...

Ik vind het inmiddels wel tijd worden om beide heren op waarde te schatten. Ik word erg moe van de stelling (door Waters fans) dat Gilmour niet meer is dan een aardige gitarist die de belangrijkste sessiemuzikant was van PF. Dat slaat echt nergens op.

Ik word er ook moe van dat mensen (de Gilmour fans) vinden dat Waters enkel doet aan lullen omdat hij niet anders kan en slechts een leuke tekst kan schrijven... Vreselijke onzin.

In mijn ogen is Gilmour de betere uitvoerende dan Waters, omdat Waters' stem toch wel achteruit gegaan is en Gilmour het voordeel heeft dat hij de leadguitar speelt (en ook erg goed), waardoor hij makkelijker zelf het PF geluid kan uitvoeren. Maar er is natuurlijk veel meer wat hen goed maakt.

Waters was de belangrijkste componist van PF. Dat is duidelijk. Hij heeft het meest geschreven en was het meest vernieuwend. Maar Gilmour afdoen als een sessiemuzikant... De bijzonder grote nummers zoals Shine On en Echoes werd door de gehele band geschreven. Gilmour schreef ook eigen nummers, en Wright ook nog. Gilmour schreef ook tot en met The Wall samen met Waters (al werd zijn aandeel zienderogen kleiner). De teksten waren vrijwel altijd van Waters, en dat kan ie een stuk beter dan de rest. Lijkt me duidelijk. Waters is een hele duidelijk richting ingegaan toen de meeste songs van zijn hand kwamen. In mijn ogen schoot hij daarin door, maar dat is smaak. Toen de band nog wat homogener was (zeg maar tot en met WYWH) was de band op zijn best.

Dus, dat ben ik helemaal eens met Devil Hunt, de heren waren gezamenlijk beter dan afzonderlijk. En dan is het wel heel erg flauw om Waters als niemendalletje af te doen en Gilmour als sessiemuzikant. Gaat echt nergens over.

Da's natuurlijk allemaal waar, ik wou de onzin juist aangeven met een soortgelijke reactie. Ieder heeft ook zijn eigen voorkeur voor een bepaalde fase of samenstelling waarin een band heeft gewerkt. Ik ben nou eenmaal meer Waters dan Gilmour fan want bij de laatste heb ik hetzelfde als bij Knopfler; Hoe delicaat het allemaal ook mag klinken, het is zo glad en laidback dat je er zo bij in slaap valt. Dat heb je dus niet bij Waters die wat serieuzere onderwerpen aansnijdt en ik vind dan ook dat hij de meest aansprekende en interessante PF credits op zijn naam heeft staan. Uiteraard blijft Gilmour daarbij van onmisbare waarde zolang het nog PF genoemd mag worden. Zijn compositorische bijdragen blijven gering, zijn muzikale daarentegen zijn bijzonder groot en daar liggen dan ook zijn kwaliteiten. De mooiste groepsplaten zijn idd die van de vroege jaren 70.

Om even terug te komen op 'Echoes', daar heeft Waters op zich niet zo heel veel mee van doen. Natuurlijk de tekst, maar Wright (!) en Gilmour hebben de muziek geschreven.

Denk Wright's bijdrage eens weg, en 'Echoes' begint dan toch flink te wankelen.

Klopt, goed opgemerkt. Echoes is een vooral ook een keyboardexperiment, de tekst is voor Watersbegrippen behoorlijk mellow en de gitaar laat pas na ruime passages echt van zich spreken.

Om te voorkomen dat ik ook weer zaken verkeerd ga interpreteren:

Echoes (Pink Floyd song) - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org

Dit stukje klopt precies, en ik waardeer beiden enorm, en sla ze wel bijna even hoog aan. Alleen reageerde ik gewoon op het gecharcheerde stukje van rudiger, ik vond dat gewoon niet kloppen, terwijl hij de meeste 'Waters' Pink Floyd albums wel met een 5* beoordeeld.

Ik schreef eerder in mijn stukje dat de beide heren ook niet zonder elkaar konden om tot de grootse prestaties te komen die ze gedaan hebben.

Ik zie Waters als de bedenker van de meest boeiende en spannendste albums van de band, met Gilmour als belangrijkste uitvoerende.

Eigenlijk toch weer een sessie muzikant dus.