oh op die manier. Daar heb je wel gelijk in. QPR heeft zich als zelfstandige groep inderdaad nog niet kunnen bewijzen. Maar dat kan natuurlijk pas wanneer ze de nieuwe plaat af hebben...dus is het in mijn ogen niet fair om ze af te vallen terwijl ze nog geen plaat hebben uitgebracht.

Maar toch vind ik dat succes niet geheel met hits samenhangt. QPR, Roger Waters en nu bijvoorbeeld ook Genesis die zonder een nieuwe plaat te hebben gemaakt toch volle zalen trekken met hun laatste tournees noem ik toch zeker ook succesvol. Het is eigenlijk zoals Sinner het hiervoor al zei.

Maar ach...het gaat er niemand om, of inder iedergeval mij niet, dat jij QPR goed moet vinden Zeker niet, want ik had zelf ook zo af en toe m'n twijfels voordat ik het eerste volledige concert hoorde. Het enige waar het mij om gaat is dat ik het jammer vind dat mensen deze groep geen kans geeft zonder ook maar iets van ze gehoord te hebben.

Het is zoals je zei: het leuke van muziek is dat ieder een eigen smaak heeft en er nooit een eenduidige aantwoord bestaat wat nou écht goed is en wat écht slecht is

Freddie was wel de grootste songschrijver van Queen en zeker degene met het meeste talent op dat vlak. Seven seas of rhye was het eerste nummer dat hen aandacht bezorgde op grote schaal en het kwam van freddie. Killer Queen was hun eerste grote hit(2 in UK) en kwam van freddie. Bohemian bracht hen tussen de allergrootste en was van freddie. Met crazy little thing called love veroverden ze in '80 de VS en dat werd geschreven door.....u raadt het goed: Freddie Mercury. Zijn nummers blinken ook het meeste uit in genialiteit. Bekendste voorbeeld daarvan is bohemian rhapsody natuurlijk. Maar ook nummers als the millionaire waltz, the march of the black queen, my melancholy blues, somebody to love etc. zijn typische freddie nummers. De vocale harmonien zijn freddie's winkel en niet die van brian. En aangezien ze een groep waren , werd er doorheen de opnames nog langs alle kanten input geleverd.

Bohemian evenwel is volledig freddie's werk. De anderen wisten enkel wat ze moesten spelen en hoe maar het totaalconcept hadden ze pas door toen het nummer op plaat stond.

Het is mijns inziens ook niet zo dat Brian May genialer werd met de jaren. Freddie's kwaliteit minderde in de jaren '80 maar dat was evenzeer het geval voor het werk van Brian. Hammer to fall is een erg goed nummer maar toch niet zo sterk als the prophet's song , zoals freddie's it's a hard life goed is maar niet zo sterk als pakweg somebody to love.

In de jaren '80 waren het deacon en taylor die de superhits schreven: denken we maar aan radio gaga en a kind of magic van taylor en I want to break free of another one bites the dust van deacon. Het is trouwens zo dat de net genoemde taylor songs quasi volledig freddie's werk zijn. Het is omdat taylor het originele idee had dat hij als schrijver wordt aangeduid. Freddie's hand is evenwel onmiskenbaar.



Ik ben het wel compleet met je eens dat de andere 3 Queenleden veel te weinig aandacnt krijgen maar dat doet natuurlijk niets af van de kwaliteiten van Freddie. En als je het over Mr bad guy hebt : dat vind ik lang niet slecht. Ik herken duidelijk freddie's stijl al koos hij daar een andere richting. Een ander voorbeld van zijn talent is het Barcelona nummer en album. Dat is zeker beter dan back to the light van brian.

Over Queen + Paul Rodgers: heel veel mensen verkopen heel veel onzin over een groep geweldige muzikanten die geweldige muziek willen spelen. Muziek bovendien waar nog duizende mensen naar willen gaan luisteren. Wat is het probleem? Queen bestaat niet meer want 1 van de vier is dood. Dan mogen de andere leden toch wel iets anders doen en rodgers is zo anders dan freddie dat iedere vergelijking uit de lucht gegrepen is. Luister ernaar en geniet ervan of luister er niet naar. Al de rest is zever.

dat ben ik in grote mate met jou eens , alleen dan had de band een andere naam moeten nemen .
een nieuwe frisse start met `n andere band naam.

Ik luister er niet naar en prefereer dus de platen van wat in mijn ogen (lees: oren) de échte Queen is (geweest). Sinds de dood van Freddie Mercury is de band Queen voor mij helaas min of meer synoniem geworden van lijkenpikkerij en dat betreur ik zeer.

Het concert ten ere van deze grootse zanger in Wembley was dan ook een mooie gelegenheid om de stekker er definitief uit te trekken. Dat de heren May en Taylor nog altijd deze muziek wensen te spelen en dat (tien)duizenden mensen deze muziek nog altijd willen horen, betekent mijns inziens niet dat de bandnaam Queen van stal moet worden gehaald.

Voor mij is de enige échte Queen samen met Mercury gestorven...

voor mij ook.

Zoals U wellicht weet ga ik wekelijks op de donderdag avond een uur spinnen. Donderdag 12 september gaan ons een uur uit de naad fietsen op hardrock muziek . De instructeur heeft muziek uitgezocht van Rammstein, AC/DC, Deep Purple etc. Op de vraag of er die avond ook muziek van Queen gedraaid gaat worden, was het antwoord: "Queen is geen hardrock! Nee, Queen is voor mietjes" .

En toen heb je m toch wel op z'n bek geslagen, he?

Nee, want diep in mijn hart vind ik dat hij eigenlijk wel gelijk heeft .

Queen is een rockband, geen twijfel mogelijk. Alleen is Queen veel gevarieerder dan de meeste rockbands. Dat is het verschil. Queen kan rocken als AC/DC mr zij kunnen niet de verfijning aan de dag leggen zoals Queen dat kan noch kunnen ze zo geweldige pop maken als Queen.

Queen rockt veel harder dan jij beseft. Ga eens op zoek naar wat werk van de begin jaren en beluister wat optredens van de periode 73-78 en je zal rock horen. Harde rock vol energie!
Vele would-be rockbandjes kunnen een voorbeeld nemen aan Queen.

Moesten zogenaamde stoere mannen samen met Queen op een festival spelen, wel ze zouden gewoon worden weggeblazen!

Dat Queen voor "mietjes" is, zijn niet mijn woorden maar de woorden van mijn "spin-instructeur". Dat Queen rockt op "Queen II" en "Sheer Heart Attack" ben ik helemaal met je eens .

Reken het debuutalbum met Liar, son and daughter en great king rat er ook mr bij

veld moest ruimen? hij is overleden.

Bij Queen - Live at Wembley '86 (1992):


Er werden begin jaren '90 van die video's van Queen verkocht met live werk er op. Op een daarvan zit Fredje achter zijn piano met zijn Heineken biertje in de hand. Probleem is enkel dat zijn stem al te horen is als hij het biertje net wil terugzetten en dus gewoon een paar seconde te laat is. Kan eenmalig zijn hoor dat weet ik niet maar dat dit gebeurd is, dat is voor de 100% waar.

Waarmee ik overigens niet wil zeggen dat Queen een slechte live band is want dat was tot en met de Hot Space namelijk zeker wel het geval.

Dat heeft niets te maken met afspelen van een bandje. Queen speelde NOOIT af van een bandje.(behalve dus bohemian, het middenstukje en toen verlieten ze dan ook steevast het podium).


Je hebt het over een live-opname. Dat is iets anders. Daar gebeurt wel werk aan.

Weet je hoe het komt dat freddie daar te horen is terwijl hij nog niet zingt? De beelden van dat optreden zijn een mix van 2 optredens (24en 25 november '81, komen opnieuw uit in oktober trouwens waar dat probleem hopelijk verholpen is)wat wel vaker gebeurt. Daardoor komt het dat beeld en klank niet mooi gelijk lopen.

Hier zijn tal van mensen die oordelen over de live band Queen zonder 1 opname(een echte live opname bedoel ik dan, waar geen werk aan gebeurd is) gehoord te hebben. Dat vind ik compleet belachelijk.


How the west was won en de Led Zeppelin DVD worden hier alom geprezen en terecht. Besef wel dat daar heel veel werk aan verricht is. Spelen die dan ook van een bandje af? Zoek maar eens de analyse van Eddie Edwards op!

Het is ook niet omdat het synchroon is dat iets volledig live is é. Dat is gewoon een indicatie dat de post-productie beter is gedaan

Dat is helemaal niet waar. De 7 eerste albums van Queen zij heel evenwichtig. Met prachtige albumnummers. Death on two legs, the prophet's song, doing allright, bring back that leroy brown, my melancholy blues, mustapha, it's late, father to son, ogre battle, flick of the wrist, brighton rock,..Om er maar enkele te noemen.

In de jaren 80 was het iets minder. Maar dingen als Keep passing the open windows, is this the world we created, life is real, man on the prowl, cool cat, sail away sweet sister, need your lovin' tonight etc.zijn toch nog de moeite en de meeste andere nummers zijn echt tof ove rhet algemeen.

Jongeman, je bent geheel onwetend wat Queen betreft. Gelieve je eerst te informeren.
En blind vertrouwen op critici is niet de manier om respect af te dwingen, althans niet bij mij. Zelf een mening vormen is belangrijk.

Ben zelf een super grote Stonesfan (maar dan wel iemand die kritisch is en echt niet alles geweldig vindt), maar mij zul je nooit horen beweren dat Queen minder is of helemaal niks en een hitsingelbandje is.
Queen was echt een geweldige band met een geweldige zanger en performer.
Ik durf zelfs te beweren dat Jagger en Mercury de beste en meest imponerende live performers uit de rock/popmuziek ooit zijn.

Ik kan niemand opnoemen die zo een menigte kunnen/konden bespelen als hun beiden.
Verder hebben beide bands een waanzinnige gitarist die zijn stempel duidelijk drukt zowel qua songwriting als typische sound van de desbetreffende band.

De Stones kregen de bijnaam The Greatest Rock'n'Roll Band in the World en dat waren ze ook echt in de periode '69-72. De concerten waren toen echt sex, drugs en rock'n'roll.

Queen destijds live was van een zelfde grote alure!

Een van beide bands afdoen als niet ter zake doende, of beweren dat de nr's niks om het lijf hebben is behoorlijk onrealistisch.

Je kunt er geen klap aan vinden, het oude zooi vinden, maar dat is dan gewoon een persoonlijke smaak en voorkeur (of afkeur).

PS: Mijn bewondering voor John Deacon is erg groot. Zonder Mercury weigeren om nog als Queen op te treden was de enige juiste beslissing! Nu alleen nog de gitarist met z'n drummer er zijn kun je toch echt het niet meer als Queen bestempelen! Mocht Jagger komen te overlijden dan zou ik ook niet naar de Stones gaan met een andere zanger. Slaat nergens op!

Jim Morrison

En Lynyrd Skynyrd niet vergeten

Dacht het van niet!

Op wat doel je Thunderball? Vind je Lynyrd Skynyrd en Jim Morisson slechter dan Queen?

Ik doel op qua indrukwekkende frontman. Ik vind genoeg groepen ok tot erg goed, maar zoals Mercury en Jagger een heel concert naar zich weten toe te trekken en het publiek weten te bespelen en gewoon heel hun aanwezigheid daar bij valt voor mij de rest in het niet (Dan heb ik het verder niet over de rest van de band, de muziek etc, maar louter over de zanger als performer).

Lol, dat is toch ook zo bij Jim Morrison en The Doors?

Ik raad je aan om Free Bird eens live op te zoeken dan zul je zien dat niet alleen Mercury of Jagger het publiek naar zich toe kan trekken...

Ik vind van niet, maar dat is een smaak kwestie, wel is het zo dat bij Queen en vooral de Stones het sowieso over een veel langere tijd gaat.

Prachtige post! Ik ben het op vele punten met je eens.

Mick Jagger en Freddie Mercury hebben zeker en vast met elkaar gemeen dat ze op een podium erg veel energie bezitten en dat ook overbrengen op het publiek. Dat is een heel erg grote kwaliteit voor een frontman die te weinig benadrukt wordt.

Ik heb zelf heel wat opnames van optredens van Queen en hoewel ze niet perfect zijn, kan ik enkel zeggen dat ze een ongelooflijk sterke live band zijn. Als ze een superdagje hadden, zat alles goed en dan waren ze absolute top. Vergeet niet dat perfectie niet bestaat en dat een band op zo vele punten beoordeeld kan en moet worden. Queen scoort op vele punten heel hoog: opbouw van de show, gebruik van lichten en pyrotechnics, het spelen op de instrumenten, de zang van mercury, de participatie van het publiek.
Op youtube staan er beelden van een optreden in japan in 79 waar mercury zijn stem volledig kwijt is maar toch zie je dat de band rockt en het publiek helemaal weg is van de show! dat is een echte performer!

Ik ken te weinig van de stones om daar echt zinnige dingen over te zeggen maar wat Queen betreft en dan vooral als live band, ben ik goed op de hoogte. Interessant is ook dat ze als live band tal van periodes doormaakten. De eerste jaren waren ze nogal experimenteel met veel verrassing in hun shows, tussen 79-82 heel tight en energetisch en 84-86 meesters van de reuzegrote shows die we kennen vie de wembley dvd of live aid.

Flauw

wel he

Verbazingwekkend dat de moderatoren niet zwaar gecensureerd hebben, want minstens de helft gaat niet over de muziek van Queen maar over de kwaliteit van andermans argumenten. Even voor de duidelijkheid: ik ben geen Queen-diehard, die eer gaat slechts naar minder dan een handjevol Russische klassieke componisten en naar geen enkele popartiest.
Dit citaat - en hopelijk word ik er niet van beschuldigd knipselplakmanipulator te zijn, want dat is niet mijn bedoeling - geeft mi de kern. Op dit punt wil ik daarom voortborduren om uiteindelijk terug te keren naar Queen.
Muziek is een kwestie van smaak en over smaak valt niet te twisten. Ik houd niet van Bach en ook niet van Abba. Niets aan te doen.
Maar er is wel degelijk een objectieve kant aan muziek en daarover valt wel te twisten. Mozart wordt algemeen hoger gewaardeerd dan Salieri, ook door Salieri zelf. Of meer recentelijk, het zal je een heleboel moeite kosten iemand te vinden die de Monkeys mooier vindt dan de Beatles. We kunnen dus wel degelijk proberen argumenten te vinden, waarom bepaalde composities beter in elkaar zitten dan andere. Er moet een objectieve kern zijn, die we misschien alleen maar kunnen benaderen.
Juist Queen geeft daartoe uitstekende en leerzame voorbeelden. Neem bijvoorbeeld Radio Gaga, toch een enorme hit. Analyseer het drumwerk van Roger Taylor. Hij produceert alleen maar klappen op de vier tellen van de vierkwartsmaat. Vergelijk dat met de gecompliceerde patronen van Sweet Lady, een tamelijk willekeurig voorbeeld. Alleen al daarom, en er zijn nog wel meer argumenten te bedenken, is Sweet Lady een veel betere compositie dan Radio Gaga.
March of the Black Queen is een aantal keren genoemd. Dat is zonder meer een interessante compositie, het staat bol van de ideeën. Mijn bezwaar is hier juist volledig tegenovergesteld aan Radio Gaga. Juist de hoeveelheid ideeën maakt March of the Black Queen nogal onsamenhangend. Ik vind het daarom een interessant, maar uiteindelijk mislukt experiment, een voorstudie voor Bohemian Rhapsody, Prophet's Song, The Millionary Waltz en Somebody to Love.