Uhu, inderdaad. Pop en Rock waren nogal hetzelfde. En The Beatles hebben eigenlijk zoveel soorten muziek gemaakt. Ik had het eigenlijk enkel over Abbey Road.

En het is niet omdat iets populair is dat het pop is. Je kan zeggen dat bijvoorbeeld Rammstein populair is... is dat popmuziek????

Ik heb dat interview met Wenner zelfs in boekvorm, maar dat liet een hele verbitterde Lennon zien die zich tegen iedereen en alles afzette, behalve Yoko and me and that's reality. Dat interview moet je in de tijd kunnen plaatsen, want als je interviews leest die Lennon een paar dagen voor zijn dood gaf weerlegt hij dat, hij geeft aan gigantisch trots te zijn op the Beatles en zeker in hun begindagen zoals the Cavern periode, toen ze een nummer als Money speelde, letterlijk zei hij: toen speelde we verdomme pas echt rock and roll!! Ik vind Yer blues op de witte beter overigens!! Hoewel Rock and roll circus ook te gek klinkt!!

Hoe komt het dan dat de platen die Lennon na the Beatles maakte, dus vanaf 1970, totaal ontdaan waren van iedere vorm van experiment en vernieuwingsdrang?? Als Lennon zo Avant gardistisch was geweest, had hij juist na the Beatles dat laten zien, maar zijn platen waren, hoewel bij tijden erg goed, vrij allerdaags.

Ben toevallig net in het groooooote Anthologyboek aan het lezen geweest. Het is in Hamburg en de cavern dat ze lekker hard gingen. Echte Rock'n Roll, inderdaad. Een Twist and Shout, I Saw Her Standing There en Boys geven een kijk in hoe of beter, wat soort muziek ze speelden voor hun Beatlemania-tijdperk. Uit interviews valt ook te lezen dat de aanhangers van The Beatles vanaf het uiterste begin (vooral de fans van in de Indra en Kaiserkeller) The Beatles een beetje verworpen hadden toen ze commercieel werden omdat hun muziek veel zoeter, meliger en rustiger werd. Daarvoor speelden ze lekkere harde rock, zoals al eerder gezegd, dat John gewéldig vond. Toen ze "échte" Beatles werden veranderde de muziek en John veranderde mee omdat het zo maar moest zijn. Maar diep in hem vond hij dat niet plezant. Yoko heeft hem laten inzien, een kleine 10 jaar later, dat hij deed waarin hij niet écht goesting in had.

Soit, straks word deze discussie weer gekickt naar de Beatles-page.

On topic!

Money op With te Beatles klink echt niet zo anders als van de uitvoering van de tijd in de Cavern, heb deze op vele bootlegs. Lennon begon zich inderdaad benauwd te voelen binnen de beperkingen van de groep, maar dat ontstond meer vanaf de periode Help!
Happy Xmas (war is over)

Okay, kan zijn dat hij dit wat later voelde dan de jaren waarnaar ik nu refereer.

Nu zijn we akkoord geloof ik

Zo zie je maar wat voor een kleinigheidje maar nodig is om een hele page vol discussies "uit te lokken".

"Money, bijvoorbeeld, zingt/speelt hij véél beter op het Torronto Peace Festival"



Waar vind je die Cavern-Bootlegs? Ik zou er graag een paar beluisteren.

rock pop, who cares

wat ik boeiender vind is de bijdrage van heer star, minimaal

dummen kon hij niet geweldig goed, zingen ook al niet,componeren al helemaal niet, maar ik vind het van alle 4 wel de meest sympathieke van het hele zootje, dat zegt ook wel wat

En de sympathiekste was hij!

@ Joy: Zonder Ringo waren The Beatles nooit zo groot geworden!! Zijn geweldige drumwerk, gevoel voor humor, nuchterheid, en bekende clownsstem drukte wel degelijk een veel grotere stempel op de groep als dat vele dachten. En niet kunnen drummen: Yer blues, Helter skelter, Rain, Come together, a day in the life etc etc...vele hedendaagse drummers, en niet de onbekendste, geven aan zwaar beinvloed te zijn door Ringo.

Ringo was absoluut een topdrummer, wie dat niet hoort, heeft echt geen oren op zijn hoofd, denk ik!

Vanaf pakweg Revolver heeft ie zelfs een geheel eigen geluid, je kon zo horen dat het Ringo was, ongelooflijk sterk was dat!

Ik vind Ringo eerlijk gezegd maar een middelmatige drummer hoor. En met Pete Best waren ze even ver geraakt. Maar bon, dat zullen we nooit weten natuurlijk.

Ik vrees dat Pete Best niet de vanzelfsprekende humor had die Ringo aangeboren was. Ringo's humor was vaak een flinke buffer voor de spanning tussen de grote ego's binnen de band. Tussen John & Paul was er altijd een strijd bezig om hun songs door te drukken, en George moest bergen verzetten om zijn songs doorgedrukt te krijgen, dat moet veel spanningen hebben meegebracht, dankzij Ringo's humor zijn ze pas in 1970 gesplit en geen paar jaar eerder...

Het sterke van de Beatles was de vier-éénheid! Ringo was net zo ongeschoold als de rest van de jongens, maar op tracks als Drive My Car, Good Morning, Good Morning (om er twee willekeurige te noemen) hoor je een relaxte, swingende drummer! En: zie jij Pete Best als hoofdrolspeler van A Hard Day's Night? Of hoor jij 'm Yellow Submarine zingen?

Ringo hield er ook van woordspeelen en de titles A Hard Day's Night en Eight Day's A week om maar twee te noemen heeft Ringo bedacht en niet John of Paul.

De voorwaarde voor hun eerste plaat was dat Pete Best weg moest uit The Beatles, ze moesten een nieuwe (competente) drummer zoeken. Dankzij Ringo mochten ze toch (gelukkig maar ) een plaat maken. De andere 3 wouden hem ook weg omdat ze jaloers waren op Pete's groter succes bij de fans (vooral de vrouwelijke). Hij kreeg teveel aandacht van de fans.

Ringo werd beschouwd als één van de beste drummers uit Liverpool (in die tijd), dus was hij de meest geschikte opvolger !

...en vervolgens mocht Ringo niet eens op Love Me Do drummen; iets wat hij nog dagelijks George Martin nadraagt!

Ik heb niet gezegd dat ik Ringo niet goed vind drummen. Alleen vind ik hem middelmatig. en qua persoonlijkheid is hij fantastisch!

Mijn wens voor 2008 is een REÜNIE van The Beatles, slechter als die andere reünies van het afgelopen jaar kan het toch niet;
The Police, dat zag er niet uit, en eerlijk gezegd klonk het ook niet echt meer fris, The Scabs was ook maar een treurige bedoening, net als Arbeid Adelt... de Spijs Meisjes kwamen zelfs weer even bij elkaar...

Neen, een reünie-optreden van The Beatles: voor George en John zet je twee levensgrote kartonnen figuren op het podium, Macca en Ringo doen de rest! Hopla, alweer een reünie...


Neen, het bovenstaande was puur onzin en kolder natuurlijk,.

The Beatles behoren tot de Voltooid Verleden Tijd, maar hun muziek kan volgens mij nog enkele EEUWEN mee, zonder enige twijfel, gezien de totale tijdloosheid van het gros van hun muziek!

RINGO FOREVER!!! Zonder de NEUS waren ze nooit zo groot geworden, zeker weten!!

Groot gelijk!

Zo is het ook met The Who (die maffe Keith Moon) en Led Zeppelin (John Bonham, ook een geniale gek!)

Het is geweten dat er bij de meeste drummers "een hoek af is".

aaaah keith Moon. DAT waren ten minste nog rockstars!

Charisma... dat mis ik!

Bij The Beatles - Abbey Road (1969):

Iedere Beatle had z'n periode. John was enorm op dreef in '65-'66, Paul was in '66 en '67 onnavolgbaar met een piekje tijdens Abbey Road. George was na zijn Indiase avonturen vanaf de Witte Dubbelaar in briljante vorm. De voorbodes waren "Long Long Long" en "While My Guitar Gently Weeps" en op Abbey Road was hij verantwoordelijk voor twee van de beste tracks; de klassieke ballad "Something" en de zomer-pop van "Here Comes The Sun", als je hierbij "Not Guilty" en "All Things Must Pass" zou tellen (want; zou dat laatste nummer niet prachtig in de Medley passen?) dan was Abbey Road de George-album geworden!
Ondertussen waren de ego's van John en Paul zo groot dat er geen plaats was voor een Derde Talent in hun groep; ze konden zelf nauwelijks bevatten dat er al zoveel tumult en gedoe was rond contracten (You Never Give Me Your Money) en de verslechterde onderlinge relaties (The End).

Geen gelukkig voorbeeld m.i. om ' Long , Long , Long ' als een briljante voorbode te zien in Harrison's werk. In dit nummer is hij wel zeer schatplichtig aan Sad Eyed Lady van Dylan.
Ook While my guitar weeps zie ik niet als een voorbode , maar als een van de hoogtepunten op het White Album. Behorende tot Harrison's beste werk. Tegenwoordig kunnen wij ook genieten van het acoustische alternatief , die minstens zo mooi is.
Aan Not Guilty is oneindig veel gesleuteld , maar kwam gewoon niet van de grond tijdens zijn Beatle-periode. Hij heeft het liedje later op zijn gelijknamige solo-album uitgebracht. A.T.M.P. is inderdaad een prachtig liedje (Paul zingt op het Concert for George een prachtige versie van het nummer). Er zijn uit die periode ook nog wel wat verdienstelijke Lennon of McCartney songs te noemen die niet op een Beatle plaat terecht zijn gekomen. De conclusie dat Harrison en Starr(Octopuss Garden) slechts mochten meedoen en niet meer dan dat , vind ik dan ook wel erg zwart-wit gesteld. Harrison heeft zich ontwikkeld als songwriter en heeft daarvoor meer tijd nodig gehad dan zijn 2 geniale collega's. Met Something en Here comes the sun op Abbey Road , dwingt hij zijn plaats af door de hoge kwaliteit van zijn toenmalige kunnen. Songs die ook door zijn directe collega's bewonderd werden.

inderdaad. die 2 nummers zijn dan ook gewoon op abbey road te bewonderen.
als abbey road een 'george album' had moeten zijn, ben ik benieuwd welke lennon/McCartney songs daarvoor hadden moeten wijken.
George is een beste vent, maar ook zonder hem hadden de Beatles het wel geflikt.

Zulke opmerkingen vind ik toch altijd raar. The Beatles die wij kennen, die de geweldige albums maakte dat waren Paul McCartney, John Lennon, George Harrison en Ringo Starr. Al had je een van die mensen gemist waren het niet The Beatles geweest, de releaties en vriendschappen onderling zijn het belangrijkste in een band. The Beatles zonder 1 van de bovengenoemde heren bestaat niet, dan zijn het The Beatles niet meer. Allen zijn ze belangrijk geweest voor de band, ieder op zijn eigen manier.

tsja. zo kan je elke discussie wel vriendelijk doodknuffelen.
je mist echter het punt: het ging om het belang van George Harrison als componist. niet als gitarist of biermaatje.

Ik probeer het niet dood te knuffelen alleen vind ik het altijd raar om te zeggen dat Harrison of Starr niet belangrijk waren voor de band.
Maar sorry ik had je niet helemaal goed begrepen. Je bedoelt dat als George geen songs had geschreven dat vrij weinig had uitgemaakt. Niet dat ik het dan met je eens bent maar toch...

tsja, dat kan je niet met me eens zijn, maar feit is dat er vrij weinig harrison-nummers op de albums zijn verschenen. zonder die nummers was het ouvre van de Beatles niet minder indrukwekkend geweest.
zonder de inbreng van Lennon & McCartney wel. dan waren er namelijk geen Beatles geweest.

Dat laatste klopt als een bus. Ik denk ook dat George bij z'n 'grote broers' de kunst heeft afgekeken (denk 'ns aan het saaie "Don't Bother Me" op "With The Beatles"). Het feit dat George eerste solo-uiting momenteel een van de hoogst aangeslagen solo-albums van de Fab 4 heeft geproduceerd zegt wel wat....er lag nog heel wat energie, materiaal en inspiratie op de plank. Sterker; tegen de tijd dat John en Paul qua inspiratie in de touwen hingen ('72) waren George en ook Ringo de populairste Beatles!

Ik kan niet beweren dat George beter zou zijn dan John of Paul qua muziekschrijverij, maar je kan moeilijk ontkennen dat ten tijde van Abbey Road de posities waren ingenomen en de klus was geklaard; dit was de laatste samenwerking tussen John en Paul en George mocht er wat op kwijt, Ringo mocht een Yellow Submarine II doen met Octopus's Garden. Van mij had achteraf gezien Maxwell met z'n zilveren Hamer ingeruild mogen worden met All Things Must Pass. Affijn, dankzij de moderne technieken kan het worden ingemixt.

ik neem me voor wat minder vaak een post met 'tsja' te beginnen.