Achteraf gezien ben ik blij zoals het gegaan is. Ik zou Maxwell niet graag willen missen op Abbey Road. ATMP komt goed tot zijn recht op Harrison's meesterwerk.

Ik denk dat Lennon maar vooral McCartney zo waanzinnig dominant waren dat de redelijk bescheiden Harrison moest knokken voor twee nummers per album. Want Maxwell vond alleen McCartney zelf een goed nummer, de andere 3 vonden het helemaal niets. Op die plek had een schitterend Harrison nummer als Old Brown shoe kunnen staan die in dezelfde periode als B kantje verscheen. Zelfs voor een nummer als While my guitar moets hij knokken, Lennon/Macca vonden het een saai nummer en waren er totaal niet in geintresseerd, vandaar dat Harrison Clapton erbij haalde. Ook dat Not Quilty werd gedumpt voor een nummer als Honey pie is niet uit te leggen. Er klopte iets niet in de band dat is duidelijk, een ego probleem van vooral John and Paul. Het zegt toch genoeg dat Harrison vlak na the Beatles met een driedubbel meesterwerk kon komen met allemaal nummer die John en Paul niet goed genoeg hadden gevonden of waar ze niet eens de moeite voor namen naar te luisteren aangezien ze vooral zichzelf goed vonden. Terwijl All things must pass nu de geschiedenis in is gegaan als het beste en best verkochte solo album van de fabs. Dit gedrag was de nagel aan de doodskist van the Beatles,

Ik denk dat George's tripje naar India en zijn interrese in de indiaanse en serieuze muziek ook een belangrijk deel van de Beatles inhoud hoor. George was mischien als songwriter niet zo belangrijk voor de Beatles als John of Paul maar zonder hem zou de beatles muziek een stuk anders verschillen van zo als wij hem nu kennen. En mischien is het ook verschil van smaak maar de Harrison nummers(vanaf Revolver) waren wel vaak de beste van de albums, of ze hoorde tot de top van de nummers. Het was in het geval van George denk ik Kwaliteit boven Kwantiteit..

misschien luister ik naar andere beatlenummers dan jij? harrison schreef af en toe een goed nummer. of dit nu het beste van de betreffende albums was? volgens mij niet.
op abbey road staan eigenlijk alleen maar sterke nummers en die van Harrison misstaan daar zeker niet, maar Come Together, Golden Slumbers en Because vind ik beter/mooier dan beide Harrison nummers.
op the white album staat 1 harrison nummer. goed nummer, daar niet van, maar daar staat een dozijn ijzersterke andere nummers tegenover.

ik wil niets afdoen aan de kwaliteiten van Georgie, maar hij was niet het kloppende hart van the Beatles. sterker: hij was inwisselbaar.

als je in dit kader aanhaalt dat het in Harrisons geval kwaliteit boven kwantiteit wordt gesteld, lijkt het alsof dit bij Lennon/McCartney andersom zou zijn? nogmaals: ik kan zo een 50-tal ijzersterke lennon/McCartney nummers opsommen en maar een handjevol Harrisonsongs.

bedenk wel: Harrison hoefde niet in the Beatles te spelen. als hij zoveel sterk nummers had, waarmee hij albums kon vullen, dan was hij toch allang uit de band gestapt? het is nu ook niet zo dat Harrison een ijzersterke solocarriere uit zijn mouw schudde toen het met the Beatles gedaan was.

Wat een onzin, the Beatles waren juist zo groot door de magie van deze vier totaal verschillende maar erg sterke persoonlijkheden, als er één schakel tussenuit zal vallen hield de groep op te bestaan. Bovendien hadden The Beatles een uniek geluid die in belangrijke mate door het gitaarspel van Harrison is vormgegeven, ook niet onbelangrijk is het feit dat George een enorme aanhang aan Beatlesfans had die hem het gaafst vonden. Dus niet alleen de muziek was een factor van belang maar ook hun uitstraling, en daarin waren ze allemaal even belangrijk.

We tellen Piggies, Savoy Truffle, Long Long Long en While My Guitar Gently Weeps. Dat zijn er meer dan één. Hij was degene die met een 12-snarige Rickbacker naar de studio kwam ten tijde van A Hard Days' Night, hij bedacht de harmonieeen van de laatste "Yeah" in She Loves You. Hij populariseerde Indiaase muziek voor het Grote Publiek en verbreedde het muziekspectrum binnen de Beatles. Hij was de grappigste Beatle in de Anthology-serie.



Tot en met 1973 was George Harrison de meest populaire ex-beatle! Z'n albums verkochten beter dan Macca (wiens solo-album en Ram nu hoog worden aangeslagen, maar toen als mislukte projecten werden beschouwd) en Lennon (die zichzelf verloor in activisme). All Things Must Pass werd (en wordt weer) gezien als één van de beste solo-albums van een Beatle.

Het is allemaal een kwestie van smaak, maar je gooit er nogal wat feitelijke onjuistheden tegenaan, Nicci..

Ik kan niet anders dan Bawimeko met zijn verhaal gelijk te geven.
Bovendien werd het al in de jaren zestig-ondanks de 'Paul is dood' verhalen-als vrijwel onbestaanbaar geacht dat een van de vier inwisselbaar zou zijn. Hooguit werd er gesproken over een eventuele 5e Beatle. Natuurlijk , over de hele linie bezien staat Harrison wat zijn songwiterscapaciteiten aangaat in de schaduw van Lennon/McCartney. Dat is echter geen afdoende reden om zijn inbreng (dus ook bij de Lennon/McCartney songs) in dit zo 'bijzondere collectief' te onderschatten.

Ik steun bawimeko en Geroge geheel. Harrison mag als songwriter nooit onderschat worden. Hij had gewoon een beetje pech bij twee giganten in een band te zitten, anders kon ie misschien nog meer zijn nummers doordrukken, maar de nummers die van Harrison op de Beatles platen terechtkwamen vind ik haast allemaal top!

En als persoonlijkheid, vond ik George H. de coolste Beatle, absoluut.
En Ringo de grappigste
En Lennon de weirdste
En McCartney de navelstarigste (als dat Nederlands is, tenminste)

Eerbetoon aan George Harrison ....
http://nl.youtube.com/watch?v=I4laOQ4IzaE

even de zaken in het perspectief zetten:

ik had even over het hoofd gezien dat hij meerdere nummers geschreven had voor 'the white'. Savoy truffle mag zeker aanschuiven bij de toppertjes uit het Beatle reportoire.
verder onderschat ik de inbreng van Harisson helemaal niet. zijn inbreng werd echter wat overschat in dit draadje. hij werd nog net niet de belangrijkste beatle genoemd. vandaar mijn reactie.

Dat is toch weer een mooi einde-wat mij betreft-aan deze Beatles discussie .

The Beatles Live

Is het waar dat ze na '66 geen concert meer hadden (maar de roof top concert dan?). En welke Beatles live cd zijn er BBC Session en Hamburg heb ik is dit alles?

Officieel hebben de Beatles nà 1966 geen concerten meer gegeven, het rooftop concert moet je meer als een publiciteitsstunt zien, wat dus echt gelukt is.

Beatles at the BBc zijn gewoon radioprogramma's waarin de Fab antwoorden gaven op vragen van fans, en in de BBC studio's hun nummers speelden; Is dat live? Jawel, maar met zeer beperkt live-publiek, al zaten de mensen wel geboeid voor de radio, dat spreekt;

Live at the Star Club Hamburg is denk ik een soort Bootleg, het betreft in elk geval concerten van voor hun doorbraak, dus die opnamekwaliteit zal niet zo bijster zijn.

Dus de grootste band te wereld heeft eigenlijk geen echt live album

Vergeet ook 'Live at the Hollywood Bowl' niet, een officiële LP uitgebracht in 1977 met nummers van twee optredens uit 1964 en 1965 in de Hollywood Bowl.
Op de Anthology cds zijn natuurlijk ook een paar live-nummers te vinden, en niet de minsten hoor

Daarnaast zijn er natuurlijk wel vele bootlegs met live-opnames. Die zijn tegenwoordig met het internet makkelijk te krijgen
Aanraders zijn het laatste concert van The Beatles in Candlestic Park in 1966, het concert in de Budokan Hall in Japan in 1966, het optreden in het Shea Stadium, of opnames van hun optredens in de Ed Sullivan Show. Allen in voldoende tot zeer goede kwaliteit te vinden.

Dank je Toon1

Kan een basis zijn voor een leuke "wat-als"
Stel dat de Beatles waren gaan touren in '71....
Ik denk dat de line-up groter zou zijn dan vier; Billy Preston wordt toetsenist, Klaus Voorman wordt gevraagd als bassist, zodat Paul kan switchen naar gitaar en toetsen.
Leuk idee voor een elpeehoes, toch? "The Beatles Live at Fillmore East!"

Wishfull thinking, bawimeko? Ik ben echt wel blij dat ze in 1970 gesplit zijn, de fut was eruit, het was op, de magie was weg, het werkte niet meer tussen de bandleden, het succesverhaal was helemaal afgerond, over and out.

Gelukkig blijft de muziek voor eeuwig en drie dagen beschikbaar...

15 verloren Beatle nummers gevonden!
http://money.cnn.com/news/newsfeeds/articles/marketwire/0346908.htm

Nu hopen dat Yoko, Ringo & Paul niet meoilijk doen en het snel release maar ze zullen wel weer een of andere marketing strategie bedenken

Dat blijken wel érg interessante recordings te zijn...

This is an historical recording because it was the very first time that Ringo Starr actually played with The Beatles "live" after replacing Pete Best on the drums.

What makes this album truly unique are the eight songs not available on any previously released L.P.s or singles -- which include Paul McCartney singing Hank Williams' "Lovesick Blues" and George Harrison vocalizing Maurice Williams' "Do You Believe." One of the most outstanding tracks on this album must be "Ask Me Why" showing just how John Lennon and Paul McCartney became such a winning combination.

Hopelijk krijgen we dit snel te horen

Ik weet het niet, hun laatste samenwerkingsproject was toch het meesterwerk Abbey road, klinkt niet bepaald als een band aan het eind van zijn latijn. Ook waren de eerste solo platen die er waren gemaakt vaak juwelen, dus muzikaal waren de heren alles behalve opgedroogd. Ik denk dat ze elkaar begonnen te verstikken, misschien hadden ze twee jaar afstand moeten nemen om vervolgens in 1972 weer eens een plaat te maken.

Aan de andere kant is de Beatles geschiedenis zo uniek omdat ze altijd steengoed en bijzonder succesvol waren, als ze langer door waren gegaan waren er uiteraard scheuren en barsten ontstaan en de eerste flops waren ooit gekomen, kijk maar naar The Stones en dat is pas echt zielig!!

Bij The Beatles - Revolver (1966):

Van The Beatles ken ik eigenlijk niet veel van,maar welke liefhebber kan mij vertellen wat het beste instapalbum is? Ik heb ook nog even gekeken maar hebben The Beatles eigenlijk wel een goed live album? Of was het destijds niet echt een live band.

Op een live album van The Beatles hoor je alleen maar gillende meiden.

Revolver is een fijn instap-album als je van pure pop houdt, als je meer rock-gezind bent is De Witte Dubbelaar een tip. Als je deze aardig vindt is het een kleine stap naar Rubber Soul

De Witte dubbelaar, is dat The Beatles op hun 'hardst' dan? Want dat lijkt me dan wel wat.Ik ken verder wel een paar bekende hits van hun wel hoor,maar heb me verder in deze band nog nooit 'echt' verdiept verder.

Hoogtijd dat je dat dan doet ricardo. Neen, de dubbele witte laat echt een wijds pallet aan stijlen en genres zien.
Het is een echt patchwork van verschillende muziekstijlen, variërende van hele kleine stille liedjes (I Will, Julia, Blackbird) tot loeiharde rock en blues (Helter Skelter, Yer Blues, Everybody's Got Something to Hide except Me and My Monkey) tot café-chantant liedjes stijl jaren twintig vorige eeuw (waar Macca zo sterk in was) als Honey Pie, country-pastiches als Rocky Racoon.
Het bevat ook het schitterende While my Guitar Gently Weeps van George Harrison die ook het goed rockende Savoy Truffle levert en het schattig niemendalletje Piggies, dat ik één van de leukste liedjes vind.

Neen, ricardo, de hoogste tijd om deze band flink te gaan ontdekken, alles is in de popmuziek veranderd door deze heren.

De band zelf heeft zich ontzettend weten te ontwikkelen eens ze met toeren en optredens gestopt waren.
Dan is hun muziek enorm geëvolueerd, iedere plaat stond mijlenver van de vorige.
The Beatles worden zowat beschouwd als pioniers in alles; ze vroegen hun producer George Martin om hele speciale effecten toe te voegen, speciaal instrumentarium. De eerste conceptalbums worden er ook aan toegeschreven, ach, deze band is voor mij de BASIS van alles.

Ik vind dat iedere zichzelf respecterende en zelfverklaarde muziekliefhebber gewoon het complete werk van The Beatles in huis mag hebben, echt wel!

Ik vind net als jij Pink Floyd één van de allerbelangrijkste en avontuurlijkste bands (enfin toch tot en met The Wall in 1979), maar The Beatles komen eerder en hun invloed en belang kan nooit onderschat worden. En de jongens van Oasis hadden wàt graag in The Beatles gezeten ipv in hun eigen band.

Neen, Revolver is uiteraard schitterend, maar mijn muzikale bijbel om het zo te noemen is dat ontzettend rijk gevarieerde patchwork dat "The Beatles" heet, uit 1968 komt - ik was toen precies 10 jaar oud en heb de muziek helaas enkele jaartjes later pas ontdekt toen - en dat in de volksmond "White Album" heet.

Doe er je voordeel mee en geniet natuurlijk ook ontzettend van deze schitterende Revolver.

Dank voor je uitgebreide info hier Patrick.Vreemd genoeg ben ik eigenlijk nooit echt veel met The Beatles bezig geweest.Ik heb wel eens overwogen om de blauwe en rode dubbelaar aan te schaffen,maar die blijven rond de 25 euro schommelen wat ik toch wel aan de hoge kant blijf vinden.Maar de dubbele witte is een regulier album, en zou dat een betere keuze zijn dan de rode en blauwe verzamelaar voor mij dan?

Bij onze Huiscdboer te bestellen voor €8, weliswaar van den tweede hand, echter in zeer goede staat! klikje

@ricardo
dat ligt er aan wat je wilt. ik koop eigenlijk alleen maar verzamelaars van bands waarvan ik min of meer zeker weet dat ik ze behalve de uitschieters niet interessant vind. als 'the best of' koopt van the beatles mis je een hoop.

Inderdaad. Ik zou gewoon Revolver kopen. Of Abbey Road. Ik vind The White Album zelf wel beter, maar dat is misschien wel een beetje veel van het goede (meteen met een dubbelCD beginnen). Uiteindelijk wil je alles van Rubber Soul t/m Abbey Road wel hebben, denk ik.