Armando Gallo, Genesis’ Photographer and Biographer, turns his Classic “I Know What I Like” book into an amazing, comprehensive and highly interactive app with exclusive photos and music.
Since 1970 Armando Gallo started to follow the career of a then very little known British band called Genesis. They would eventually grow to be one of the most influential groups in rock history… but who knew? He didn’t either, but apparently something captivated him strongly enough that made him follow them around the world in the 70s documenting their every move. The result was 10 years of stories plus stage and behind the scenes photographs of Genesis starting with the Peter Gabriel days and beyond. Armando did extensive research interviewing the band members, their families, friends, managers, school teachers, agents and producers, and dozens of hours of tapes where revisited for the making of this app that includes classic sound bytes.
This iPad app features:

● Ultimate Edition of the Classic “I Know What I Like” book with over 200 pages and over 500 photographs (sample included, full unlock of the book via in app purchase).
● Armando Gallo’s Interactive Lightbox… Drag the loupe over his most precious photographs and zoom into them, time traveling to the 70’s with extensive audio commentary where Armando explains how they were taken, telling anecdotes, amazing stories and more (full unlock of the Lightbox via in app purchase).
● Original music including selected, exclusive tracks from Steve Hackett, Anthony Phillips, Daryl Stuermer and more…
● Never before heard, unreleased early Genesis music and exclusive Photos.
● Videos with Paul Whitehead, the artist who created the art for Trespass, Nursery Cryme and Foxtrot, explaining his creative process and collaboration with the band.
● Exclusive Animations and Sequences.
● Black and White images in the original book are now in Color! And you can “touch” images to enlarge to the full iPad size to explore all details, rotate them and more!
● Genesis Photo Booth... use your iPad’s camera and pose with the members of the Classic Genesis lineup, then share the image with friends via Facebook, Twitter and Email.
● Vintage interactive vinyl turntable to play all the Genesis albums installed in your iTunes library with the original vinyl label art and more.
● Share Genesis Postcards with friends via Facebook, Twitter and Email.
● Genesis Wallpapers featuring Armando Gallo’s iconic Seconds Out photos…
● Interactive Video Help.
● And much more…

“This Genesis book is my labour of love. I was very lucky to be there, one fan among thousands who happened to share their adventures from a privileged point of view. And I always thought YOU should have been there too… “I Know What I Like” may be the closest thing to re-living these moments with Genesis.” — Armando Gallo

musician schreef:
Ik ben nog steeds zo benieuwd wat er is gebeurd in 1977. Genesis nam dat jaar geen album op, Seconds out was opgenomen en werd gemixt.
Een jaar daarvoor, eind 1976, was Wind & Wuthering verschenen, nog met Steve Hackett.

In 1977 verleenden Michael Rutherford en Phil Collins (beiden hadden vrijaf) een prima en prachtige medewerking aan het album van voormalig Genesis gitarist Anthony Philips, The Geese and the Ghost. Collins zingt twee nummers, Rutherford is muzikaal aktief ondersteunend aanwezig. Schreef ook mee.

Er werd in dat jaar ook al nagedacht over een nieuwe Genesis cd. Destijds verscheen er natuurlijk jaarlijks nog een album. En dan komt het: Steve Hackett schreef het nummer Please don't touch, een nummer dat aansloot bij het Unquiet slumbers... thema van Wind & Wuthering. Op dit album wordt deze titelsong mooi voorafgegaan door Land of a Thousand Dreams.

Deze muziek past nog helemaal in het idioom van voorgaand Genesis werk en ook dat van Anthony Philips.
Maar de muziek die Hackett aanlevert wordt (opeens) afgewezen door de rest van de band, zijnde Collins, Banks & Rutherford. Er zal meer zijn gebeurd, maar de afwijzing was één van de redenen waarom Steve Hackett uit Genesis is gestapt.

Running On Empty schreef:
Op Youtube staat een aardige review van 19 minuten van Prog Review over die laatste BBC documentaire over Genesis:

Prog Review 274 - Together and Apart - Genesis - YouTube

berken schreef:
Vrijdag Uur van de Wolf.

FrodoK schreef:
Banks, die zichzelf overduidelijk nog altijd een miskent genie vindt.

FrodoK schreef:
Oh, begrijp me niet verkeerd: Banks is zeker een begenadigd muzikant, maar zoals Stijn_Slayer heel raak opmerkt: een nare, narcistische man. Geen teamplayer, alleen bezig met zijn eigen bevestiging van zijn eigen ego en het doordrukken van zijn eigen ideeën. Hij zegt letterlijk dat het wat hem betreft niet de bedoeling was geweest dat Phil zijn solo-succes ZO groot was geworden.

vigil schreef:
Waarschijnlijk bedoel je het laatste vooral vanuit artistieke oogpunt. Pure verkoopcijfers zullen toch wel extreem duidelijk in het voordeel van het "andere" Genesis vallen.

devel-hunt schreef:
Tony banks komt in de docu over als een oude chagerijnige man. Hij was zo jaloers op de populaire PG dat laatste genoemde de band uit stapte. PG zit in de docu heel relaxed naast Banks terwijl deze zelfs na al die jaren nog zuur spuugt. Het fragment deed me denken aan de verkiezingsavond toen Ad Melkert met Pim Fortuin om de tafel zat. Dat is het, de houding van Tony Banks deed me aan Ad Melkert denken.
Bovendien, als je naar de solo platen en de performance van PG kijkt, is het een blunder van jawelste geweest om het genie, want dat is het toch wel, Gabriel, zomaar te laten vertrekken.

berken schreef:
En wat betreft dat laatste ben ik het ook niet helemaal met je eens. Na het vertrek van Gabriel heeft Genesis toch 4 kanjers afgeleverd. Blijf het wel jammer vinden, zeker quo performance en uitstraling want dat was naderhand toch ver te zoeken.

Bluebird schreef:
Wat mij aan Collins stoorde was zijn platte boertige gedrag waarmee hij in de jaren 80 menig Genesiscompositie van nivo de nek omdraaide. Althans behoorlijk uit sfeer en context haalde naar mijn smaak. Vooral toen hij even dacht de grootste en de beste te zijn. Maar goed, alles is gelukkig van voorbijgaande aard en de keuzes van de vocalisten op de soloalbums van de heren zijn dan ook beter op hun plaats wat mij betreft. Overdaad schaadt, vooral wanneer het populariteit betreft.