@chevy.
het is sowieso verrassend om te zien dat van de Cure platen Seventeen Seconds de meeste moeite heeft om zich staande te houden in de Top 250.

Pesoonlijk vind ik Faith even beter, maar die staat er niet eens in. Tsja, Pornog. is dan niet mijn Cure -album, maar die stond volgens mij ook wel eens hoger (voor wat het waard is).

Trouwens, 4 Radiohead- albums in de Top 20. Alleen van Kid A ben ik niet een liefhebber (qua smaak), maar wel een goed album.

Ook het aantal top 10 notering zegt niks:
Supertramp - Crime of the Century (1974) heeft 50 top 10 noteringen, maar allemaal dusdanig laag dat die nog 50 à 60 punten te kort komt voor de top 250. Zelfde geldt voor Deep Purple - Deep Purple in Rock (1970). Die heeft 49 notering en iets meer punten, maar nog steeds veel te weinig.

Over je vraag:
Beste voorbeeld lijkt me Otis Redding - Otis Blue (1965). 4,27* en 142 stemmen, maar slechts 13x top 10.

Edit: Isaac Hayes - Hot Buttered Soul (1969)
Edit2: Curtis Mayfield - Curtis (1970)

Ook het materiaal van Big Star is daar een voorbeeld van.

In de top 250 is er momenteel geen artiest die vaker opgenomen wordt in de persoonlijke top 10 dan "illmatic" van Nas. Deze wordt vaker opgenomen in de top 10 opgenomen dan Radiohead's OK Computer.

Het aantal top 10 noteringen staat toch tussen haakjes achter het aantal punten in de toplijst? Ok Computer heeft dan nog drie keer zoveel top 10 noteringen dan Illmatic.
Of bedoel je relatief gezien (aantal stemmen / aantal top 10 noteringen)?

Dat weet ik.Maar de laatste tijd viel het mij op dat Illmatic vaker in een top10 wordt opgenomen dan OK Computer, zo waar een hele prestatie. De plaat heeft een ijzersterke lobby.

jammer inderdaad dat er weinig vrouwen vertegenwoordigd zijn in top 250. Blue van Joni Mitchell en Horses van Patti Smith zijn toch twee klassiekers mijn inziens en eigenlijk mogen PJ Harvey en Cat Power er ook wel in. (maar ikzelf ben ook schuldig aan het weinig aantal vrouwen binnen de top 250)

Tapestry van Carole King en "i never loved a man the way i love you van Aretha Franklin zijn daar ook voorbeelden van.

Neutral Milk Hotel en The Rolling Stones gaan als een speer in de Top 250.

Marvin Gaye is terug in de Top 100.

Verbaast me niet echt van Neutral Milk Hotel, gezien de hoeveelheid discussie bij dat album. Is wel een beetje een controversiële plaat, aangezien veel mensen blijkbaar moeite met de zang hebben. Echt een hate-it-or-love-it plaat, lijkt het.

Hoe hard zijn zij - en de Stones - aan het stijgen?

The Stones zijn twaalf plaatsen gestegen na het uitbrengen van de deluxe edition van Exile on main street. De plaat heeft naast oude ook nieuwe bewonderaars aangetrokken. De belangstelling voor de plaat is hier door weer toegenomen, dit heeft maximaal uitgewerkt, waardoor zij omdat zij hoger in de lijst staan ook makkelijker punten genereren.

Even iets anders... ik zag hier Arrie een site posten waarmee je, als je mazzel hebt, terug in de tijd kan om willekeurige webpagina's te checken in hun toenmalige staat.

Zo is er bijvoorbeeld ook een top 100 van 12 maart 2004 (verder terug gaat het archief niet voor deze lijst) met een prachtig aantal van 34 ingevoerde toptienen. En rara, welk album staat er bovenaan?

edit: ik krijg nu een bericht waardoor ik het niet onmiddellijk kan zien... als ik echter op "impatient" klik ben ik er zo.

eigenlijk is er maar bar weinig veranderd qua saaiheid... al stond toen Bee Thousand nog wel in de top50

Gorerotted en Darkthrone net niet in de top 50

Er waren toen ook maar 34 top 10-lijsten ingevuld, zie ik. En aan 7 punten had je genoeg om in de top 100 te staan, oftewel: een albums hoefde maar in één lijst minimaal op de vierde plaats te staan om de top 100 te bereiken.

Carcass in de top 100!

15. Acda en de Munnik - Op Voorraad Live (1999)

Met drie top 10-noteringen kon je al in de top 5 komen

Wel grappig om te zien dat de top 4 destijds nu nog steeds bij de bovenste elf staat

ergens vind ik dit nog een intressanter toplijst ook: dream theater lekker hoog
En Ever in de top 100

Toen was er nog een top 100 stemmen.

We hebben er weer een nederhopclassic bij in de top 250, Sticks & Delic hebben met hun grootse album Fakkelteit de tpo 250 geënterd.

RYM heeft sinds kort een nieuwe nummer 1. OK Computer heeft eindelijk eens de overschatte Beatles weten te verslaan

De nummers 5 en 6 zitten op MuMe trouwens ontzettend dicht bij elkaar! Evenals de nummers 9, 10 en 11.

Fakkelteit stond als eens vaker in de top 250 en na een lange tijd is ook Slint weer terug

rubber soul is nadat het de bovenste honderd gehaald heeft flink doorgestegen naar ondertussen de negentigste plaats. Recent heeft ook Marvin Gaye de top 100 weer behaald en is Bob Dylan en op weg naar toe, daar weer vlak achter Jimi Hendrix en Nick Drake en Bruce Springsteen. Het is opmerkelijk dat ineens de klassieken het echt weer goed doen.

Omdat 'Collapse into now"zo'n verassend sterke plaat is gaat "Automatic for the people" ook weer stijgen. Het heeft de 900 punten grens ondertussen ruim achter zich gelaten en is ondertussen op 62e plek belandt.

Nooit wilde het met Paul Simon's Graceland echt lukken in de Top 250. Tot "classic albums' weer eens herhaalt werd, met als gevolg dat de plaat tot op heden 25 plaatsen is gestegen.

White pony van Deftones is weer uit de Top250. Samen met Eels heb ik deze band het vaakst zien terugkomen in de Top250. Voor Tom Waits geweldige Swordfishtrombones lijkt het het verblijf in de Top 250 er bijna op te zitten. Hij zakt langzaam weg.