Ik krijg de indruk dat je hier gewoon wat wil schrijven over bepaalde platen van je. Geen probleem, maar relevant wat betreft het algemene nut of de onzin van plastic hoesjes in het natuurlijk niet. En daar ging mijn vraag over.

Aha, stelde je een vraag of wilde je gewoon de bekende Kronos irritatiefactor weer eens uitlaten?

Van eenvraag weinig gemerkt- ik had een discussie met R71 over de pro's en cons van plastic (hard: lelijk en zacht: verschuiven snel). en ik gaf gewoon een paar voorbeelden waar dat van toepassing zou kunnen zijn en de reden waarom je dat zou kunnen doen.

Ik zie geen reden om zo niffig/pinnig te doen.

Mijn vraag was gewoon een reactie op jouw vraag. Ik zie geen reden om dat niffig/pinnig te noemen.

Is communiceren moeilijk? Ben geneigd te denken: ja!

13:27

13:59

Impliciet (dwz, niet letterlijk zo vermeld, maar wel in de lijn der verwachting): dan kun je er op dat moment van genieten door eea door je handen te laten gaan.

Als je alles letterlijk blijft nemen, wordt discussie en info-uitwisseling erg moeilijk. Naast referentieel kunnen woorden ook een impliciete betekenis hebben.

Wie doet hier niffig/pinnig en zelfs onnodig belerend?

Mijn ervaring is dat buitenhoezen zo goed als nieuw blijven met een plastic beschermhoesje. Ze blijven zelfs nieuw ruiken. Maar je hebt daar niet veel aan want je kan daar niet van genieten met het plastic eromheen. Je kan ze elke keer uit het plastic hoesje halen natuurlijk, maar daarmee verliest het dan weer zijn beschermende functie. Met als gevolg, vingerafdrukken en krasjes.

Wil je een buitenhoes in mintconditie houden, dan is een plastic hoesje uiteraard onmisbaar.

Ik heb zo nog een exemplaar uit 1986 van Megadeth - Peace Sells...But Who's Buying?. Hoes nagelnieuw, vinyl grijs gedraaid.

Laat maar dit; je hebt een hoge prikkelgevoeligheid en we zitten gewoon, zoals wel vaker, in verschillende luchtlagen en dan gaat het verkeer (als zodanig ook de communicatie) langs elkaar heen

Mijn conclusie blijft: alleen bepaalde albums van waarde of met bepaald artwork in een plastic hoes bewaren. Dan heb je tenminste geen kast vol plastic en blijven die hoezen in elk geval beter bewaard. Ik denk dat ik het zo ook al doe en ik laat het zo. Jammer dan dat de ruggen wat verkleuren hoor. En een beetje ringwear op mijn eigen platen vind ik niet zo heel erg, zolang het maar beperkt blijft.

Een LP hoes mag van mij wel tot zekere hoogte sporen van gebruik tonen. Natuurlijk niet tot zoverre dat het bijna uit elkaar valt of flinke vouwen en deuken, want dat moet je soms bijna met opzet voor elkaar krijgen, maar zo-goed-als-nieuw hoeft het toch ook niet te zijn? Anders krijgt men al gauw paranoïde verschijnselen waarbij de vinyl maar beter in de kast kan blijven staan, anders raakt het nog beschadigd.

Van mij mogen er ook enige sporen van leeftijd/gebruik zichtbaar zijn aan de buitenhoes. Een grijs gedraaide plaat in een nagelnieuwe hoes, zoals bijvoorbeeld mijn exemplaar van Megadeth, doet wat onnatuurlijk aan. Terwijl er in dat 'levende' van vinyl en de hoes juist een gevoelsmeerwaarde schuilt.

Jep, in handelaarstaal: 'very good plus' is voor mij prima.

Handelaars (winkels/beurzen) gebruiken veelal die zachte (om begrijpelijke redenen - platen in bakken gaan door veel handen), die hoezen kosten 0,15 - 0,20; die harde scheuren eerder en zijn duurder.

Die staat/omschrijving van de aangeboden waar is voor Discogs regelmatig een bron voor conflicten en veel handelaars verwijzen dan ook naar de generieke omschrijvingen.

Graden is ook een kunst. Undergraden kost je geld en overgraden kost je klanten, als handelaar. Daarom kan ik zeggen dat bijna elke plaat die ik verkoop tenminste wel heel even op mijn platenspeler heeft gelegen.

Via Discogs, Amazon, eBay - nog nooit conflicten gehad over staat van items - viel het tegen, was één mail vaak voldoende. Op die sites is reputatie essentieel - nakomen wat je belooft.

En, opdat er geen twijfel kan bestaan: R71 levert prompt én accuraat - doorgaan met de business!

Dank je voor het compliment. Gewoon eerlijk zijn vind ik het belangrijkst. Het werpt ook zijn vruchten af omdat klanten blijven terugkomen. Uiteindelijk doe je natuurlijk ook ervaring op in graden van vinyl. Ik heb inmiddels enkele honderden platen verkocht en nog nooit heeft iemand me gezegd dat een plaat niet goed was (wel dat een plaat beter was dan verwacht ).

Ik heb de LP vaarwel gezegd vanwege het feit dat je deze dingen als ware het breekbaar porselein moet behandelen. Het merkwaardige is nu dat de zorgzame LP-bezitter die LP's tijdens het beluisteren met een heel scherp "beiteltje" letterlijk keer na keer aan het afslijpen is. Dat beiteltje heeft ook nog een eigen resonantie, een voorkeurstrilling, die ergens in het gebied van 10Khz tot 15Khz ligt. Verder heeft de arm die wordt gebruikt om de elliptische naald (beiteltje) van het element boven de plaat in de groef te houden ook een eigen resonantie, die mede het geluid kleurt. Daarbij komt nog dat een pick-up element zelf ook uit frequentie beïnvloedende componenten bestaat. Het spoeltje is een zelfinductie en de aansluitbedrading is een condensator die tezamen weer een filter vormen met een voorkeursfrequentie. Mechanisch bezien is het element zelf ook een een mechanische veer plus massa met dito voorkeurstrilling. De veel duurdere movingcoil elementen met dito aparte elementvoorversterkers zullen niet bij alle LP-fundamentalisten in de draaitafel zitten.
Om het verhaal nog erger te maken zijn platen met een zogenaamde RIAA karakteristiek opgenomen om de lage tonen geen groeven te laten veroorzaken waar je je vinger in kan leggen en de hoge tonen worden extra bevoordeeld om de afspeelruis te kunnen onderdrukken. Deze frequentiefiltering wordt natuurlijk in de (voor)versterker weer aardig gecorrigeerd, faseverschuivingen in het midden gebied, waar het oor helaas extra gevoelig is, zijn geen uitzondering, maar de RIAA correctie is nou eenmaal nodig om de nadelige effecten van geluidsregistratie op vinyl te beperken. Al met al niet echt voorwaarden om HIFI te produceren...
Dan hebben we nog de draaitafel zelf, die vooral geen gestommel en gerommel mag produceren.

Het knappe van dit alles is dat een plaat, mits in goede staat (geen vingers, geen ragfijne emulsie-spetjes of krasjes) onder deze moeilijke condities toch nog een redelijk beluisterbaar geluid kan voortbrengen. De optredende vervormingen ervaren veel luisteraars als "warm". Veel cd's waren en zijn overigens ook geen wonder van productie. Tel daarbij op dat het gewapper met zo'n LP-hoes tijdens een gezellig avondje ook zo zijn charmes heeft en het "LP-geluid" klinkt dan fantastisch!

De mechanica en de elektronica die nodig zijn om een LP te kunnen beluisteren is vergeleken met de elektronica, de algoritmes in de hardware en de optische techniek in CD spelers hetzelfde als de vergelijking tussen het vervoerd worden met een stoomlocomotief en met een hedendaagse middenklasser. Uiteindelijk kom je er wel met die stoomtrein, maar laat de ramen tijdens de rit vooral dicht en vergeet de dagelijkse smeerbeurt van de locomotief niet. Romantisch is een tochtje in een stoomtrein wél.
De stoomlocomotief is uitontwikkeld en de middenklasser kan dankzij computertechniek en andere innovaties nog wel even voort.

Volgens mijn bescheiden mening heeft een beiteltje een snijvlak. De naald van mijn platendraaier gelukkig niet.

Maar ik kan me wel voorstellen dat het muzikale geluid dat een lp voortbrengt als die wordt bewerkt met een beiteltje gene vette is.

Dat kwetsbare vind ik nou juist zo mooi aan platen. Je moet ze met zorg behandelen en dat vind ik goed passen bij het feit dat zo'n voorwerp iets bevat waar een kunstenaar vele uren werk in heeft zitten. Het is geheel terecht dat je daar voorzichtig mee omgaat. Verder heb ik geen verstand van al de technische zaken ervan, maar ik blijf een puntgave plaat fantastisch vinden klinken.

De laatste tijd groeit mijn platenverzameling enorm en ik ontdek nog steeds veel oude muziek, mede doordat ik partijen platen inkoop met vaak muziek erop die ik nog niet ken. Wat ik vooral lastig vind aan platen is dat het lastig is om nieuwe platen steeds tussen de oude te zetten (alles moet natuurlijk alfabetisch en dan moet je steeds weer alles opschuiven). Ik wil graag een platenkast met een F5 knop erop.

@reptile,

Mijn voorkeur gaat er ook naar uit dat alles bij elkaar staat op alfabetische volgorde. Toch hou ik nieuwe en tweedehands apart (behalve wanneer ze als nieuw zijn) en ik heb zelfs voor tweedehands nog een aparte categorie, als ze van iemand geweest zijn die vond dat zijn vinyl collectie passief moest meeroken. Die stinkerds laat ik niet liggen, maar ik zet ze ook niet tussen de frisse platen. Laat staan bij de nieuwe.

Dat van oude muziek ontdekken is zeker iets dat overtuigde cd-kopers gedeeltelijk missen. Er is nogal wat fantastische muziek te vinden op vinyl die nooit op cd is verschenen.

Wellicht interessant voor de echte liefhebbers, die zichzelf na de dood in een plaat willen vereeuwigen
And Vinyly - Press your ashes in a vinyl record - andvinyly.com

Hier kun je je platen laten persen waarin je as wordt verwerkt.

In eerste instantie dacht ik: "Wat een luguber idee," maar aan de andere kant heeft het wel iets je as laten verwerken in iets wat je in je leven hebt lief gehad. En mooi tastbaar en hoorbaar monument voor de nabestanden. Wellicht een goed middel voor een laatste groet.

Ik moet er eerlijk gezegd toch niet aan denken. Al is het idee wel erg 'metal'.

In de aanbieding; hoes beschilderd met je eigen bloed.

Man hoe verzin je zoiets, een plaat laten persen van je eigen as. Ik vraag me af of mijn nabestaanden daar op zitten te wachten... 30 platen voor 3000 pond is ook aan de prijs. En dan de nummers... uhm... Bowie's Ashes to Ashes erop

@Kronos: Zo, jij gaat ver met je indeling. Bij mij komt alles gewoon bij elkaar: nieuw, gebruikt, doorgerookt en robijnfris.

Ja, omdat robijnfris anders niet lang robijnfris blijft lijkt me.

Maar het komt eigenlijk ook goed uit zo omdat ik een kast heb met in het midden een glazen deur en daarachter past momenteel ongeveer al het nieuwe vinyl.

Ik heb in elk geval een rookvrij huis dus door de tijd worden alle lp's vanzelf robijnfris.

D'r zin bedrijven waar je - no kidding - indachtig "laat je niet kisten, alles komt in kannen en kruiken" de as van je geliefde overledene kunt laten recylen (persen) als onderdeel van een sieraad.

Even over de indeling: ik heb 3 categorieën: pop, jazz, klassiek. Om practische redenen heb ik niet alles op één plek; ik heb wel alle pasgekochte nieuwe en 2ehandse items bij elkaar, gedurende 1 - 2 mnd - om dingen "in te draaien". Als je veel koopt, lukt dat niet altijd en die albums blijven dan wel eens wat langer staan. Daarnaast heb ik ook een vakje met albums die ik weer eens wil beluisteren. Kortom je verplaatst wel eens wat. De scheiding 2ehands en nieuw heb ik opgeheven -dat werkte gewoon niet.

Heb ook pop/rock, jazz en klassiek.

Heb metal en blues eens apart gezet, maar ik vind dat toch niet echt fijn (al heb ik er geen duidelijke reden voor).

In mijn geval was dat heel simpel: je blijft sorteren - ik had vocale jazz eerst apart; maar goed Mathilde Santing en/of Silje Nergaard ben ik wel eens kwijt - heeft mijn lief ze in het grote, gewone alfabet gezet.

En dan de cd's die je kwijt bent, omdat ze in de auto blijken te liggen of (goedbedoeld) uitgeleend zijn

Wat cd's betreft staan apart:
- rock/pop
- metal
- klassiek
- klassiek hedendaags
- klassiek budget
- jazz
- wereld
- soundtrack
- verzamel (telkens achteraan de behorende categorie)

Wat lp's betreft staan apart:
- rock/pop nieuw
- rock/pop tweedehands
- rock/pop onfris tweedehands
- metal nieuw en collector items
- metal tweedehands
- jazz nieuw en tweedehands
- klassiek

Ik val er van achterover nu ik het zo opgeschreven zie staan. Of met andere woorden, ik begrijp er zelf eigenlijk niks meer van. Maar toch vind ik het meeste onmiddellijk terug en de rest redelijk snel.

Het heeft vooral te maken met verschillende opbergruimtes dat het vrij goed uitkomt om met verschillende grootten van categorieën te werken. Maar ik moet toegeven dat het noodgedwongen wel een beetje een soepje is geworden.

In de auto draai ik MiniDisc, dus daar heb ik geen last van. Uitlenen doe ik slechts heel uitzonderlijk enkel aan brave betrouwbare broeders en zusters.

Maar goed, want een cd kwijt zijn vind ik zo'n beetje onverdraaglijk.

Idem hier, maar ik heb een lief die houdt van delen en soms doe ik (rasoptimist) dat zelf ook, ondanks dat ik beter zou moeten weten. Edoch,de gouden wet zegt: "all vinyl stays on the premises, unless sold".

En vwb auto: de volgende wordt er absoluut één waar je een memory stick in je 'radio' kunt pluggen om mp3's af te spelen.