Mijn zoon had de oplossing. "Pa waarom zet je alles niet gewoon op alfabetische volgorde?". En inderdaad ik zoek eigenlijk nooit onder "Metal", in bijna 99% van de gevallen heb ik zin in Iron Maiden (vraag: is Maiden metal?) of Saxon. En de andere keer; "die loodzware gitaren, wie deden dat ook a weer?" o ja ZZ-Top's "Antenna". Toevallig deze keer helemaal achteraan...

Bandnamen gesorteerd op de eerste letter van de naam en ik sla "The" over. De The Who staat onder de W.
Artiesten die met voor en achternaam op de hoes zijn vermeld, staan op hun achternaam gesorteerd.
Voor zo'n 250 CD's lukt dit systeem wel. Staan allen in één kast.

Dat kan je zo zien of mag je vinden.
Ik vind dat je echt recht doet aan een artiest als je de reproductie van zijn werk zo goed mogelijk laat plaatsvinden. Dus niet met gebrekkige LP's en dito draaitafel-versterker combinaties.
Er staat voor tonnen aan geluidsapparatuur in de opnamestudio, het werk van de artiest wordt met uiterste precisie en inzet opgenomen en dan ga je die zorgvuldige opnames m.b.v. een LP weergeven en in mijn ogen eigenlijk "vernietigen". Als ik de consekwentie van mijn eerdere betoog door trek.
.

Ik blijf met een schuifprobleem zitten. Ik heb in mijn cd-kast allerlei cd's bovenop de andere cd's liggen en een vakje met cd's die er nog ergens tussen gestopt moeten worden. Gewoonweg omdat ik geen zin heb om alles weer te gaan verschuiven omdat er van alles tussen moet.

Met platen hou ik het nog wel goed bij, ook omdat ik platen leuker vind. Heb inmiddels wel een bak staan met platen die ik aan mijn verzameling heb toegevoegd maar nog moet luisteren (of indraaien zoals mjuman het noemt). Daar zitten trouwens ook platen tussen waarover ik nog moet beslissen of ik ze hou of ga verkopen. Gezien ik partijtjes inkoop waar vaak van alles bij zit dat ik zelf wil houden moet ik ook uitkijken dat de indraaibak niet te groot gaat worden. Mijn luxe probleem noem ik het. Ik merk trouwens ook dat ik steeds meer wil houden, tja... word ik dan ook besmet met het (ook hier mjuman's term) h3 virus? Ik hoop dat het meevalt want nog maar zo'n 1000 platen en mijn kast is vol. De kinderen zijn met 1 en 5 jaar nog wat te jong om het huis uit te sturen omdat papa ruimte nodig heeft voor zijn platen. Overigens is er op zolder nog voldoende ruimte, maar die gebruik ik voor de platen bestemd voor de verkoop.


@paulus2: Genoeg artiesten die zèlf ook vinyl prefereren boven alles.

@Paulus_2,

Natuurlijk staat alles op alfabet. Met een kleine 3000 albums zou het anders nogal zoeken zijn.

En wat de indeling in genres betreft ondervind ik geen moeite. Natuurlijk is Iron Maiden metal en Saxon ook. De bepaling in welk genre iets valt kan redelijk subjectief zijn, maar ik weet uit het hoofd wat ik waar onder plaats in mijn hoofd en dus ook in de kast.

Dat ik soms toch even moet zoeken naar iets is te wijten aan wat ik hier eerder heb beschreven (cd's, nieuwe lp's, oude lp's...) en dat ik het noodgedwongen in verschillende kasten moet plaatsen. Maar langer dan een minuut duurt dat zoeken nooit.

Alles op alfabet zonder onderscheid te maken in genres wordt trouwens onmogelijk als je ook nog met klassiek begint.
Daarbij komen trouwens nog een hoop extra moeilijkheden. Sorteren op componist of uitvoerder? Wat te doen bij meerdere componisten, uitvoerders. Wie is de uitvoerder? De dirigent? Het orkest? De solist?....

Niet mee beginnen dus, dat klassiek.

Nee, klassiek sla ik ook over (voor nu). En mocht ik daar aan beginnen dan gooi ik het wel op de computer.

Ik heb daar altijd wel zin in. Eerlijk gezegd vind ik dat een heerlijke bezigheid, dat schuifelen en sorteren.

Ik sorteer klassiek zo veel mogelijk op componist en binnen een componist op grootte van instrumentatie. Solo, duo, trio, kwartetten, kamerorkest enz...

Meestal als er meerdere componisten op een album staan dan gaat het om een bekendere uitvoerder waarvan ik meer heb en dat plaats ik dan maar weer apart. Maar veel meer dan Nigel Kennedy en Kronos Quartet is dat niet bij mij.

Klassiek: per componist; meerdere componisten op één cd? Dan op de eerstgenoemde;merk wel een neiging om bijv. alles van violiste Janine Janssen bij elkaar te willen zetten of van Hélene Grimaud - en binnen een componist idd op type (kamermuziek, solo, symfonie,opera) voorzover van toepassing (slechts bij enkele).

Genre-indeling blijkt soms lastig; Mathilde Santing berg ik op onder 'pop' en mijn lief bergt het dan weer op onder jazz;en zo kun je iets kwijt raken. Problematisch wordt het als één zangeres meerdere genres bestrijkt, zoals bijv. Anne-Sofie von Otter (klassiek én pop) of Lisa Ekdahl (jazz en pop - singer-songwriter).

Dit probleem begint zich ook voor te doen bij Jazz. Werk van oude componisten wordt weer door jongere muzikanten uitgevoerd en uitgebracht. Jazz wordt ook "Klassiek"?
3000 albums is een groot aantal; dat ga ik niet meer halen. Ik vermoed dat je kasten naar genre hebt?

Zo'n beetje, maar eerst is de geluidsdrager (cd of lp) natuurlijk bepalend voor waar iets staat. In de grootste 'lp-kast' bijvoobeeld is rock/pop, metal en jazz te vinden. Maar niet door elkaar dus.

Ik zou een nieuwe platenspeler willen kopen, maar ik heb werkelijk geen idee welke platenspelers goed zijn qua prijs/kwaliteit. Ik zoek een vrij eenvoudige speler, geen idee wat je er normaal allemaal mee kunt doen maar ik wil dus gewoon mijn platen kunnen afspelen en that's it.

Ik heb zo'n beetje zitten rondneuzen op internet en er zijn al platenspelers te vinden voor zo'n 50 euro, of zijn die vrij waardeloos? En kan ik best naar een gespecialiseerde winkel gaan of hebben ze bij de gewone multimediawinkel ook goeie spelers?

Iemand die er een mening over heeft of mij enkele tips kan geven ofzo?

De vinylfreaks hier lachen me vast vierkant uit maar ik heb een Kenwood P-110 gekocht voor nog geen 80 euro (nieuw). Ik had eerste even wat pech met het ding omdat de naald krom was (of scheef erop zat) en ik een nieuwe moest hebben. Daarna bleken platen nogal snel te skippen en heb ik een plat legoblokje boven de naald geplakt om de naalddruk ietsje te verhogen. Hij speelt nu prima. Ik speel er in elk geval met veel plezier mijn platen mee af, al ruim een jaar nu. Deze platenspeler heeft verder nul komma nul mogelijkheden. Overigens heeft hij wel een irritant kuurtje: regelmatig gebeurt het dat ik de naald boven de plaat zet en de arm dan vanzelf weer terug gaat. Hij leidt dus soms wat zijn eigen leven, maar ja, dat went.
Ik heb ook nog een andere staan, een oude Sony PS-313 FA met pitchcontrol, naalddruk- en anti-skatinginstelling erop. Die gebruik ik alleen nooit.

Wat mij betreft hoeft een redelijke speler dus niet duur te zijn. Het hangt natuurlijk ook af van wat je gewend bent, in hoeverre je oren verwend zijn en hoe zuiver je gehoor is.

Ik ben niks gewend en ben stokdoof en daarom snel tevreden.


[reclame]Als je nog platen zoekt kun je ook eens in mijn shopje Sounds for Sure kijken.[/reclame]

Ik citeer even mezelf, nav een vergelijkbare vraag:

Prijzige platenspeler blijkt ‘instapmodel’

AMSTERDAM – Twintigduizend euro is een fiks bedrag, zeker als het om een draaitafel gaat. Voor de Zwitserse hififabrikant Audio Consulting is het kennelijk wisselgeld, waarvoor men niet meer krijgt dan een instapmodel.

Het bedrijf lanceert de R-evolution Minima, een opvallende platenspeler met een houten platform voor ultieme geluidskwaliteit en een onderstel van hoogwaardig staal, brons en keramiek. Het apparaat ziet er luxe uit en verbruikt een bescheiden 2 watt, maar het blijft ‘slechts’ een instapmodel.

In vergelijking met de prijs van zijn letterlijk grote broer, de R-evolution, lijkt het forse prijskaartje van 20 duizend euro haast schappelijk. Het 220 kilo wegende topmodel, waarvoor een flink stuk boomstam is opgeofferd, mag voor niet minder dan 75 duizend euro met de koerier mee.

R-evolution Minima - audio-consulting.ch

http://www.audio-consulting.ch/?Products:Turntable:R-evolution%26nbsp%3B

© NU.nl/Jeffrey Weller

Nee dan deze
Waarschijnlijk iets goedkoper dan de R-evolution.

Mat schreef:


stel jezelf eerst gewoon een aantal vragen:

-wat wil ik uitgeven? >>belangrijk: nooit eerder speler gehad? Weet je nog niet of het je zal bevallen? Dan beginnen met 2e hands? Je wil het serieus: toch even investeren.

-ga ik de speler vaak gebruiken? >>degelijkheid en bedieningsgemak; elk kwartier, twintig minuten, moet je opstaan om de arm van de plaat te halen , en eventueel om te draaien. Misschien is een speler met een automatische afslag zo gek nog niet? Of ben je zo lui dat je het bij een cd speler houdt?

-is het uiterlijk van de speler belangrijk? >> moet het gelikt mooi en strak design, of mag het ook retro sixties tweedehands zijn?

-op welke installatie sluit ik hem aan? >> weet je wat eventuele bijkomende kosten zijn ( heb je voorverterker nodig of niet)?

Kan ik de spler thuis goed plaatsen ? Wordt vaak vergeten; op een sinaasappel kistje op een scheve houten vloes wordt lastig; kun je bijvoorbeeld een stevig schap aan de muur bevestigen ( zijn de muren daar degelijk genoeg voor) , of ga je meteen een goed audio rack kopen?

Ik heb thuis al een oude platenspeler die nog van mijn grootouders is geweest, maar aangezien die bijna volledig versleten is wil ik een nieuwe kopen. Ik heb geen problemen om iets meer uit te geven voor kwaliteit als die kwaliteit ook merkbaar is (natuurlijk geen 1000+ euro maar +- 300 euro zoals voor de instapmodellen van de "betere" merken ben ik wel bereid te betalen.




Ik heb die oude speler al redelijk wat gebruikt dus ik heb er geen problemen mee om regelmatig recht te staan.

Uiterlijk is niet zo erg belangrijk, ik ben nog maar weinig spelers tegen gekomen die echt spuuglelijk zijn.




Hier heb ik dus absoluut geen kaas van gegeten. Met die oude speler is het gewoon stekker in het stopcontact, de plaat opleggen, arm opzetten en knopje indrukken, niks van aansluiting (klinkt vast erg dom, ben ik me zeker van bewust ) . Wat betreft voorversterkersof ander materiaal heb ik dus geen idee wat ik nodig heb

Veel nieuwe installaties hebben geen phono meer (ik verwacht overigens dat dit wel weer terug gaat komen). Dan heb je dus een phono-pre amplifier nodig. Kost 25 à 30 euro.

Ik heb het relaas van Paulus doorgelezen en heb besloten het niet met hem eens te zijn. Tuurlijk een LP is aan slijtage onderhevig, maar die slijtage treedt anders op dan bij de cd. Als een cd kapot begint te gaan kun je hem net zo goed weggooien. De cd speelt hele nummers niet meer af of nog erger de cdspeler pakt de gehele cd niet meer. De LP daarentegen ruist wat meer of slaat in een nummer eens een keer over. Maar hij speelt nog wel af!

Bovendien neem je mee dat vaak de productie op Lp's anders is dan die van de CD. zeker met de nu al een tijdje bezige loudness war vind ik de Lp's beter geproduceert. Waarom ik nu nog niet totaal op de LP ben overgestapt is simpelweg gebruikersgemak. De CD speelt op de computer af en ik hoef niet elke 20 minuten met de plaat bezig te zijn. Maar als ik de tijd heb gaat de lp-speler voor mij plaatjes draaien.

Ik denk dat je het wel wat meer in verhouding moet nemen. Een cd speler die een hele cd niet meer pakt omdat deze zo erg bekrast is, is niet echt te vergelijken met een lp die flink ruist. Een lp is tegenover een cd nogal sneller beschadigd, en daar moet je dan ook wel rekening mee houden. Een lp vergelijkbaar met een zwaar bekraste cd zal je ook niet veel meer aan hebben. Een lp kan al krassen vertonen als je een paar keer de naald verkeerd plaatst o.i.d., maar met een cd zal je hem toch echt flink moeten mishandelen wil je hem onbruikbaar maken.

Een cd heeft daarentegen een levensverwachting van 25 jaar(cd-rot) daar waar ik lp's hier heb liggen die ouder zijn als 30 jaar, regelmatig zijn afgespeelt, maar nog steeds kraakhelder. Als je een Lp ook maar een beetje goed behandelt lijkt deze langer mee te gaan.

Dat heeft natuurlijk ook wel te maken met de omgang ervan. Bij lp's zie je veel meer dat er met extra voorzichtigheid mee om wordt gegaan. Verder zijn de cd's die ik heb nog lang niet de 25+ gepasseerd dus daar kan ik niet over spreken, wel zie ik nog geen enkel spoor van ontbinding. Ook, hoe oud is de cd nou? Vroeger zag ik her en der cd's zonder hoes rondslingeren, waar bij een lp moord en brand wordt geschreeuwd. Dit zie ik ook steeds minder, dus ik denk wel dat men ook met cd's een stuk voorzichtiger omgaat.

Als dat werkelijk zo is, dan zou dat een ramp zijn voor alle cd kopers. Maar volgens mij gaat een cd makkelijk een heel leven mee, bij fatsoenlijk gebruik en opbergen.

Mijn oudste cd's zijn inmiddels 25 jaar oud en daar is echt helemaal niks aan te zien van cd-rot. Wel heb ik enkele cd's die in digipack zitten die wat witte uitslag vertoonden. Die was echter makkelijk te verwijderen en de cd's spelen nog prima af. Wel denk ik dat slecht gemaakte cd's veel sneller naar de vaantjes kunnen zijn.

En wat vinyl betreft blijf ik herhalen, met enige ervaring gehanteerd en met een goede naald afgespeeld doe je daar ook een heel leven mee. Tenzij je ze 365 keer per jaar draait. Dan moet je na enkele jaren een nieuwe aanschaffen of nog beter, voortaan toch maar voor de cd kiezen.

Inderdaad. Al wil ik hier nog wel aan toevoegen dat aan mij voor de Project Debut een duurdere voorversterker (iets van een 80 euro) werd aangeraden.

Ben wel benieuwd hoe Mat_ geluid uit zijn Project, of welke speler dan ook, wil krijgen.
Begrijp dat hij een geintegreerde speler van zijn grootouders heeft, dus met versterker in de speler....dat zal alleen met een draaitafel niet lukken Mat_

Koop gewoon zoiets erbij:




Deze heb ik, prima ding (ook goede recensies), zit een phono op en kost (tegenwoordig in elk geval) maar 250 euro.

Ja, die simpele phono-preamps waar Stijn het over heeft zou ik ook niet aan beginnen. Waardeloos spul. Voorversterkers zoals die hierboven van reptile zijn stukken beter, en doorgaans ook een stuk praktischer (je kunt lekker alles er op aansluiten).

Bovendien vind ik 250 euro al aardig wat. Een beetje tijd investeren op marktplaats en je vindt geheid een gelijkwaardige versterker voor nog een stuk minder. Tussen de 100 en 150 euro moet je toch zeker iets moois weten te vinden. M'n eerste was zelfs een prima Marantz (nothing fancy, maar effectief en prima geluid) waar ik nog geen 50 voor hoefde neer te leggen.

En recentelijk heb ik er voor een schamele 90 euro (!!) een in nieuwstaat verkerende Sony VFet versterker (de TA-4650; tekst selecteren om het te kunnen lezen) opgepikt. Dat was een mazzeltje, maar dat moet je soms ook een beetje hebben natuurlijk

Haha, geweldig!

Nouuu, waardeloos zijn ze echt niet (die van mij geeft prima geluid). Ik heb gewoon gedaan wat de man in de winkel me aanraadde. Als dit het laagste in de pikorde is dan kan ik daar prima mee leven. Verder is er altijd baas boven baas.