Dat kan ik ook begrijpen. Ik kon 'm een keertje meenemen ergens voor een tientje, dus ik dacht: waarom niet! Met name bij tweedehands plaatjes van de rommelmarkt o.i.d. komt ie van pas, maar soms ook als platen statisch zijn van het in en uit de hoes halen etc.

Ik ga het alleszins onthouden voor de toekomst, Yann. Kronos, ik heb de eerste al uitgeprobeerd, UFO - The Wild, the Willing and the Innocent, en het ziet er prima uit. Wel opletten bij het lichtjes wrijven, blijkbaar loopt de inkt van het label een beetje uit .

Dat is vrij uitzonderlijk, maar inderdaad heb je dat bij sommige labels. Met Chrysalis heb ik het ook al gehad denk ik.

Let er ook wel op dat je geen te heet water gebruikt Sir, maar gewoon lauw.

Het water is ideaal, en nummer twee Anthrax - Fistful of Metal ziet er uit als nieuw. Het verschil met voordien is opzienbarend. Nu nog dienen van Saxon - Innocence is No Excuse en we zijn er!

Die laatste wil ik ook nog!

Fistful of Metal heb ik gelukkig al. De beste van Anthrax naar mijn mening.

I'm Metal Thrashing Maaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaad!!!

Ik koop regelmatig en veel (gisteren nog op de gewone markt - Renaissance Live, Roxy Music a 1,50 per stuk) tweedehands platen. Die van gisteren roken gewoon erg muf - wie weet waar ze opgeslagen hebben gelegen, maar speelden goed.

Soms hebben ze jarenlang opgeslagen (gestockeerd?) gelegen in een kelder. Het stof is er dan heel moeilijk uit te krijgen - het dan welhaast aangekoekt, en dan is wassen een goede optie. Wassen - mbv een Knosti (ca 50 euro) en reinigingsvloeistof, gedestilleerd water ++ (het recept is vast wel te vinden) helpt dan; dat is ook een goede remedie tegen 'spetterplaten' - platen die altijd nat - i.e.met Lencoclean zijn afgespeeld.

De betere wasser is een machinale: OkkiNokki - op beurzen regelmatig te vinden voor ca 325 euro; dat apparaat wast en zuigt de vloeistof ook weer weg. Het is een investering - een vriend van mijn heeft er zo een, en da's een fijn apparaat. Na het wassen overigens wel een nwe binnenhoes (papier met polyethyleen van binnen) gebruiken.

Herinner me een felbegeerd album van Astrud Gilberto - zag er vreselijk uit alsof een glas limonade overheen was gegaan - na wassen speelde de plaat perfect.

De eerste plaat die ik weer kocht na vele jaren van cd's was Fates Warning, Awaken the Guardian. Puur om nostalgische redenen want ik had toen zelfs geen platendraaier meer aangesloten. En de prijs was eigenlijk te veel. 15 euro. Maar omdat de plaat er nogal vies uitzag kreeg ik 'm voor de helft. Thuis in de afwasbak 'gegooid' en weer als nieuw.

Het bleek een goeie aanschaf want ik ben dit later nergens meer tegengekomen op vinyl.

Verder koop ik ook wel eens platen voor 1 euro of nog minder. Die zien er ook niet altijd fris uit. Maar om nu voor die platen waarop vaak ook wat krassen staan dure afwasapparatuur te kopen zou voor mij ook raar zijn.

Dat zo'n Okki Nokki goed werkt geloof ik graag. Het lijkt me wel interessant voor bijzonder zeldzame collector items die je uiteraard niet graag bij de rest van de afwas zet.

Die vriend is ook audiofiel - en het gebeurt regelmatig dat hij een plaat wast, voordat ie 'em draait. Het heeft idd iets mafs 325 euro uit te geven voor een wasmasjien, terwijl je voor die centen ook heel wat lp's kan kopen.

Het punt is evenwel dat veel new wave-platen nooit uitgebracht zijn op cd - alhoewel Cherry Red daar nu verandering in brengt; en als je een album dan toch graag wil hebben, dan neem je de staat voor lief. Wat mij echt opvalt is dat het er een beetje op lijkt dat mensen in de 70's of liefhebbers van 70's muziek veel beter voor hun lp's zorgen dan dat voor 80's muziek het geval is. Soms vind je wel eens wave of punkplaten, waarvan je je afvraagt of die in de katten/hondenmand zijn bewaard. Over het algemeen ziet symfo of progrock (al is die muziek niet echt mijn ding) uit de 70's er beter uit dan vveel wave-albums.

Dat ligt misschien meer aan het soort muziek(liefhebber) dan aan de tijd. Tweedehands metal uit de jaren tachtig is meestal in erg goede staat. Ook albums die duidelijk erg veel gedraaid zijn zien er vaak relatief goed uit.

Uitzonderingen zijn sommige succesvolle platen van Motörhead, Scorpions en Judas Priest. Mogelijk omdat die gekocht werden niet alleen door grote muziekliefhebbers met een hart voor die lp maar ook door van die ruige types die zich graag zat drinken en overal met bier op smossen. Als ze dan echt ladderzat zijn zullen ze het schijfje wel eens verwarren voor onderzetter, asbak of frisbee.

Wat het wasmasjien betreft, audiofielen zullen het verschil wel horen wanneer een plaat daaruit komt of uit de traditionele afwasbak. Voor mij persoonlijk blijft het een onnodig apparaat.

Ik moet trouwens nog steeds een degelijke koolstof platenborstel hebben. Probleem is dat ik tot dusver alleen maar webwinkels zie die standaard €7,50 verzendkosten rekenen (ook al weegt zo'n borsteltje niets...), en dat ze in platenzaken de prijs rustig twee keer zo hoog durven te maken.

Misschien dat iemand hier een site met normale verzendkosten kent, of een andere oplossing.

Ik heb een Vivanco borsteltje (5 - 6 euro dacht ik), gekocht bij een electro-speciaalzaak, waar nerds en geeks allerlei onderdelen kopen (weerstanden, printplaten, trasnsistoren en zo) - Vivanco is een merk dat Mediamarkt voert.

NB: niet een silly ronde fluwelen borstel kopen - die zijn moeilijk te reinigen. Die koolstof borstel reinig je door 'em heen en weer te fleppen in zijn houder.

Ik begin er meer en meer op te letten dat de beste tips in deze topic worden geplaatst . Ik ben al eens uit de nood geholpen met de naald, vandaag met de plaat en volgende keer... wait and see. Alleszins nogmaals bedankt.

Wellicht. Als je er de borden na het spaghettifeest mee proper veegt.

Over de Ortofon OM 5E, nu ik die heb vervangen heb ik wel ontdekt dat de stylus (5E) alleen ook verwijderd kan worden en dus niet noodzakelijk met cartridge ook opnieuw gekocht moet worden. Dat een stylus apart verkocht werd had ik al gezien maar toen die nog op de platendraaier zat kreeg ik die er niet af wilde ik de rest heel laten. Maar zo ligt de kostprijs toch zo'n 10 á 15 euro lager.

Aha, ik zal eens kijken, al heeft de Mediamarkt in Arnhem volgens mij geen accessoires om platen te reinigen. In hun webshop vind ik alleen kabeltjes e.d., maar ik ga van de week wel even in de winkel zelf kijken.

Het bezwaar van de fluwelen borstel zit er niet in dat het stof van de plaat wist, want dat doet ie goed, maar hoe je het stof weer van de borstel afkrijgt. Bij zo'n koolstofborstel met houder - in ongebruikte stand is de borstel naar binnen gedraaid - reinig je de borstel door 'em heen en weer te bewegen langs de houder.

Een goede tip voor bezoek aan grote platenbeurzen is ook de aankoop in grote hoeveelheid van binnenhoezen met polyethyleen voering; die zijn daar vaak slechts zo'n 20 euro per 100 - in de losse verkoop betaal je wel 0,40 - 0,45 per stuk.

A propos wassen: vroeger kon je voor - ik meen - ca fl 1,50 een plaat laten reinigen op een professionele machine incl. binnenhoes. De hifi-zaken zijn daarmee gestopt omdat het te bewerkelijk werd.

Conrad heeft dat soort koolstof borsteltjes ook voor zo'n 6 euro, maar ik weet niet of je die in de buurt hebt zitten, anders betaal je weer een hoop verzendkosten.

Ik gebruik dit:



...is zo'n zachte (fluwelen) borstel. Eén veeg over mijn broek en het stof is er weer af.

Inderdaad. Of soms zit er een speciaal borsteltje bij om het platenborsteltje weer stofvrij te maken.

Wel grappig dat al die "oude problemen" die horen bij het weer populair worden van vinyl ook weer terug zijn.
Aan Kronos en Sir Spamalot; tenzij er bij jullie kalkloos water uit de kraan komt...... ..raad ik jullie toch aan te stoppen met het reinigen met kraanwater.

Een voegere kameraad van mij was ook zo eigenwijs, en ging er ook jaren mee door, en kon na verloop van tijd zijn platen alleen nog maar letterlijk kletsnat draaien. Wat weer grote gevolgen voor de naald had.
Drogen met een zachte handdoek lijkt wel even de oplossing, maar dat kost je een vermogen aan handdoeken, want of ze blijven niet zacht ( inderdaad o.a. door kalk in het water), of worden zelf stofnesten, of je moet steeds nieuwe kopen...en echt al de resten krijg je er ook niet mee uit de goef.

Gedestilleerd water met een (speciaal daarvoor bedoelde) toevoeging is beter; gecombineerd met een eenvoudige reinigingsmachine blijft het de beste oplossing:




Na verloop van tijd is ook een goed borsteltje niet meer voldoende.
De groeven blijven nu eenmaal stof en vuil vangers.
Dan is het huren van een professionele reiningingsmachine, of het zelf kopen , desnoods van een simpele, de beste remedie.

Maar met alleen water gaan je platen op termijn allemaal klinken als padvindermuziek; gezellig kappend geluid, als ware het een bijeenkomst rond het kampvuur....

Nog even dit; het vorge bericht is een tip; doe gerust wat je niet laten kunt,
maar in die 24 jaar alleen maar vinyl draaien ) omdat er niets anders was)
(cd speler aangeschaft in 1990, pas echt overgestapt in 1993)
wel het een en ander gezien en meegemaakt.

En laten we eerlijk zijn, heel veel van dit soort problemen waren voorbij met de cd.
Dat nam niet voor niets zo'n vlucht....
Tuurlijk kwamen er daar weer andere problemen voor in de plaats.
That's life...

Met dank aan Oldfart voor het helder verwoorden van het waterprobleem. Was het qua vloeistof al duidelijk waarom je het eigenlijk moet mijden - vissen hebben er sex in - verwoordt hij verder waarom water iig voor vinyl niet goed is. In NL wordt veel kraanwater nl gefilterd/gezuiverd mbv kalk.

Aanhakend bij hem: ik had in 1982 al mijn eerste cd-speler: de Philips CD200, een bovenlader; ik heb in1988 AL het vinyl weggedaan en dat was veul. Gelukkig in dec 2007 een doos met ca 30 lp's teruggevonden op zolder en sindsdien weer vol genoegen vinyl draaiend en kopend. I.t.t. vrienden van me die nu een media/music server hebben (vol met flac of mp3 files), staat mijn musicserver (Yamaha MCX 1000, met nog een client, voor in een andere ruimte met boxen erbij) stof te vergaren.Gewoon een miskoop - muziek beleef je het beste imo van een fysieke drager.

Een vriend van me heeft een peperduur demosysteem van een top-hifidealer gekocht, incl lcd-display op een luxe standaard - hij kocht het incl 4000 albums die nog nog stonden op de schijven (alles dubbel uitgevoerd, voor safety) . Voor mij is zo'n systeem dood als een pier - een beetje op een scherm (vergelijk een lessenaar) turen wat voor album er speelt; afgezien van de ruimte die dat lelijke ding al inneemt.

Zou je digitale muziek prefereren, waarom zou je dan in vredesnaam zoveel pegels investeren in muziek die je toch niet écht 'hebt'? Ik bedoel: streaming van muziek gebeurt in toenemende mate gratis over internet - en het zal heus niet zo lang meer duren eer er een zgn Planet Rock komt waar je tegen betaling alles kan beluisteren: streamend over internet.

Wat is dan de meerwaarde van een peperduur (een paar maandsalarissen) systeem, waarbij je - zoals gezegd - de muziek toch niet echt hebt?

Sommige mensen vinden allerlei moderne snufjes gewoon leuk en volgen alle rages blindelings. Mij ook niet gezien, al het verzamelplezier is dan weg (en dat is eigenlijk bijna net zo leuk als het zelf luisteren naar muziek).

We hebben met 4 audiofielen de Okki Nokki samen gekocht. En we geven die gewoon aan elkaar door. Hiervoor dien je uiteraard goeie afspraken te maken. Want één van de vier is gestopt. Omdat zijn vrouw zo'n Bose Lifestyle ding wou in de woonkamer, heeft hij zijn Thorens TD147 verkocht met de rest van zijn installatie. Vrouwen . Zijn elpees hebben we over genomen voor een prijske, ook zijn "alle 13 goed" en James Last-platen.

Ja als je die hebt dan weet je al dat er iets mis is natuurlijk.

Ik maak tegenwoordig m'n reinigingsvloeistof zelf, zie recept van rollingbeatle op pag 18, ik vroeg mij alleen af of gedestilleerd water niet hetzelfde is als gedemineraliseerd water die je bij het kruidvat en appie happie kan kopen afgekort staat er dan Ged.Water op de fles. Deze gebruik ik dus.
Ben geen scheikundige vandaar.

Edit: wikipedia geeft al een hoop informatie, ik ga er maar vanuit dat gedemineraliseerd water goed genoeg is.

Ik blijf het altijd verwonderlijk vinden wat een indianenverhalen er te lezen zijn op internet over vinyl.

Het is nu zo'n dertig jaar dat ik zelf platen koop en draai. Maar in heel veel van wat ik lees herken ik gewoon helemaal niks. Het lijkt soms wel alsof het over iets anders gaat of dat het van een andere planeet komt.

Lp's nat draaien bijvoorbeeld.

Met cd's is het niet minder. Ik heb ooit gelezen van iemand die de rand van de cd afschuinde en met een stift fluo groen kleurde. Dat gaf een hele verbetering volgens hem.


Mijn toch al lange ervaring met vinyl:

Het traditionele platenborsteltje (gebruiken voor élke draaibeurt) volstaat prima als je platen gebruikt waar ze voor bedoeld zijn. Een lp hanteren moet je even leren, namelijk zonder er vingers op te zetten. Van de naald om de drie á vijf lp's ook stof verwijderen met daarvoor bestemd borsteltje en eventueel om de twintig á dertig lp's met speciale vloeistof en borsteltje reinigen.

Koop je tweedehands toch eens een vieze plaat, dan volstaat een afwasbak met lauw water en een druppeltje afwasmiddel prima. Wel de groeven volgen in afspeelrichting bij reinigen en drogen. Dit drogen wel met een zachte handdoek doen. Daarna, als de lp heel goed droog is, voor het draaien gewoon weer even het platenborsteltje eroverheen halen.

Als je op deze manier omgaat met je vinyl heb je er een leven lang plezier van. Ook als je platen vaak draait.

En er zullen vast nog betere en duurdere manieren zijn, van speciale reinigingsvloeistoffen, Okki Nokki's tot groene marsmannetjes, maar nódig is dat allemaal niet.

Naar mijn toch al lange ervaring met vinyl.

Je legt de bal mooi voor me klaar: zo zie je maar, ook in een cowboy-land als België (het Guiness boek of Records gehaald als Westeuropees land zonder bestuur) kom je indianen tegen.

Maar zonder gekheid: door alles wat niet stemt met jouw rationele bevindingen/attitude afwijzen, kan je jezelf soms tekort doen. Waarom zou je inflexibel binnen het kader van je eigen denkraam blijven? Ik hecht een relatieve waarde aan zaker als regressie- en reïncarnatietherapie, maar er zijn heel wat asthmapatiënten die er baat bij hebben. En de baat die zij erbij hebben, doet mij milder denken over die therapieën.

En idd, mijn audiofiele vriend knipt soms randjes van cd's af, demagnetiseert schijven (cd,lp's) en kleurt wel eens de binnenzijde van een cd met groene stift (om het divergerende rode laserlicht tegen te houden). Ik heb hem nog nooit kunen betrappen op het dragen van een verentooi, terwijl zijn geluidswaarnemingen over het algemeen haarfijn en uiterst scherp zijn en zijn beschrijvingen ervan to-the-point.

Wat ik ook denk van die rituelen van hem, ik ga er niet over in discussie en ik stel ze ook niet aan de orde. Ik accepteer ze. Een andere liefde van mij is gastronomie; ik verzeker je dat er heel wat lieden zijn die mij voor gek verklaren als ik het spijsverteringskanaal van een grote garnaal (gamba) verwijder, omdat ik vind dat zoiets de smaak aantast. "Veel te veel werk, en onnodig" hoor ik dan. Welnu laat mij dan in de waan dat ik het verschil kan proeven. Maakt me zoiets dan tot een 'culi-indiaan'?

Ik vraag me altijd af hoe jullie dat wassen doen in een afwasbak. Als ik dat zou doen zou gegarandeerd het label nat worden en verziekt zijn. Ik hou het bij een paar spuitjes van mijn AM vloeistof, even poetsen en klaar. Vind ik toch wat veiliger.

Probeer het eens uit met een lp van Iglesias of zoiets. Het label is vastgeplakt op het vinyl en raakt niet van water doordrongen. Zoals ik al schreef, er zijn uitzonderingen. Soms is de kwaliteit van het papier minder en blijf je mogelijk een beetje zien dat het nat is geweest, aan de veranderde structuur en de inkt die mogelijk is afgegaan.

Maar in 98% van de gevallen zie je er helemaal niks van.


@Mjuman,

Mensen die graag in een waan verkeren zal ik daar niet uithalen. Als ik daarop reageer is dat maar wanneer die waan als dé waarheid naar voor geschoven wordt. Dan zet ik daar graag de mijne die meer down to earth is tegenover. Zoals ik ook duidelijk heb geschreven, naar MIJN ervaring.

Ja, een beetje de eeuwige discussie in dit soort topics, hè... de fijne grens vanaf waar het voor de één te gek wordt, en het voor een ander nog steeds bijdraagt aan het luistergenot. Die laatste groep heten dan ook niet voor niets audiofielen, en die zullen ongetwijfeld een audiofiele installatie hebben waarop je die minieme verschillen misschien net wel waarneemt, waar dat op Kronos' installatie (ga ik dan althans maar even vanuit), evenmin als op die van mij het geval is. Dat is maar net waar je je geld aan uit wilt geven; en dat is dan ook waar in essentie de discussie over gaat. Tenzij je allebei op een gelijke installatie naar dezelfde plaat zit te luisteren, die dan ook nog eens op dezelfde manier is schoongemaakt, kan je denk ik eigenlijk niet spreken van de waarheid, of iemand zijn gelijk. Pas onder identieke omstandigheden kan je werkelijk gaan vergelijken; en hoewel het dan nog steeds ieder zijn individuele waarneming betreft, zolang daarvan a priori al geen sprake is, lijkt discussiëren me al helemaal een beetje loos... Niet waar?

Edit: overigens wanneer het om slechts een paar tientjes gaat, ben ik vaak wel geneigd om (zoals bij dat schoonmaken) het zekere voor het onzekere te nemen.