Ooit gehoord van: smaken verschillen?

Ooit gehoord van een grap?

Dat was het wel tenminste. Ik vind dit topic niet echt nuttig eigenlijk, want ik denk dat voor iedereen onder of op 2,5 "onvoldoende" is, en daarboven "voldoende", en boven de 4 "goed".

Dan heb je de topic niet begrepen. Zie de eerste post.
Grap? Nee nooit van gehoord.

Plus:

5*: Geef ik aan: a) Een album waarvan elk nummer zeer goed/perfect is
b) een album wat mij de gehele speelduur wegblaast
c) een album waarvan elk nummer mijn ziel raakt.
Het kan ook zijn dat niet elk nummer van een 5*-album perfect hoeft te zijn, ik kan ook gevoelsmatig vinden dat een album 5* verdient (zoals bij Unknown Pleasures van Joy Division).

4,5*: Bijna perfect album, alleen één (of twee) matig(e) nummer(s). Het kan ook zijn dat het album iets belangrijks mist (de X-facor ).

4*: Gewoon een goed, consistent album, waar ik met regelmaat naar luister.

3,5*: Degelijk album, alleen niet echt bijzonder, en het bevat een paar missers. Weet me desalniettemin goed te boeien tot het einde. Naar enkele nummers van dit album luister ik met regelmaat.

3*: Geen slecht album, een paar aardige tot goede nummers, maar verder weinig boeiend. Toch weet ik het goed tot het einde van het album te redden. Ik geef ook vaak 3 sterren aan albums die één of twee klassiekers (tijdloze nummers) bevatten, terwijl de rest mij niet boeit.

2,5*: Een album dat mij niet weet vast te houden tot het einde. Heeft misschien één of twee goede nummers, de rest is prut. Het kan ook zijn dat het album een stuk of vier goede nummers heeft, maar dat het album té eentonig is om verder te kunnen boeien tot het einde.

2*: Saai album dat mijn aandacht totáál niet weet vast te houden en wat ik meestal uitzet na twee of drie nummers. Bevat misschien nog nét één of twee redelijke nummers.

Lager dan 2* heb ik (op één album na) nooit gegeven.

Mooi systeem, daar kan ik me wel in vinden.

hier heb ik ook last van, om de x aantal weken moet ik hier heel de boel hereiken omdat ik me x aantal weken op een andere schaal ben beginnen eiken en mijn stemmen redelijk scheefgetrokken zijn.

Ok, ik probeer het nog is:

5 sterren, dat is PERFECT! Geen slecht nummer op te bekennen, of misschien een, maar het album is in mijn ogen zo goed dat ik er uren achter elkaar naar kan luisteren, zonder een track te skippen. Dat kan elke soort muziek zijn, als ik het maar zo goed vind dat ik er nooit genoeg van kan krijgen.

4,5 sterren, dat is ook heel goed, zij het niet perfect, ik ben muziekverslaafd dus ik heb de neiging veel dingen goed te vinden, vandaar dat bij mij vrij veel albums 4,5 of 4 stemmen hebben. 4,5 stemmen wil zeggen dat er een of meerdere nummers niet perfect zijn, maar dat de andere nummers er toch een goed album van kunnen maken, of dat ze allemaal heel goed zijn, maar dat ik toch die "X-factor" mis, die het voor mij een perfect album maakt. Ook geef ik 4,5 stemmen aan albums die ik eerst 5 sterren waard vond, maar die op den duur beginnen te vervelen. Als het bij 5 sterren begint te vervelen gaat het cijfer altijd 0,5 of meer omlaag.

4 sterren: Niet geweldig, maar toch wel goed. 4 sterren geef ik aan albums waarvan het geheel me wel kan bekoren, maar waarvan een of meerdere nummers niet goed zijn, en de andere nummers daar niet geheel voor kunnen opmaken, of als alle nummers opzich wel goed zijn, maar nog niet niet goed genoeg voor de 4,5 of meer. Over het algemeen luister ik wel graag naar 4-sterren albums

3,5 sterren: Dit is opzich wel goed, hoewel ik er niet echt vaak naar zal luisteren, dit zijn bijv. albums die na 3 keer luisteren (zo vaak luister ik alvorens te stemmen) al saai worden, waarvan sommige nummers gewoon een verkeerde keuze van de artiest zijn, die niet op het album passen of die gewoon niet goed zijn. Ook geef ik 3,5 sterren voor albums waarvan het goede hem niet in alle instrumenten zit (dus als de drums slecht zijn bijvoorbeeld, maar de rest gewoon goed, of de gitaar, of de bas, of de vocalen, etc.)

3 sterren: Ik vind dit geen geweldig album... Ik krijg alleen nog niet de neiging om de cd-speler spontaan uit te zetten ofzo. Ik kan er dus wel naar luisteren, maar ik heb liever iets anders.

2,5 sterren: Dit is het hoogste cijfer dat een onvoldoende betekend bij mij, gewoon niet goed dus eigenlijk, maar ook niet ontzettend slecht, als ik kan kiezen zet ik deze alleen liever niet op.

2 sterren: Een album is dan gewoon niet goed, het merendeel van de nummers is slecht, of de gasten beheersen hun instrumenten niet goed. Ik geef soms ook 2 sterren aan artiesten waarvan ik ze eerst geweldig vond, maar dan opeens een crap-album uitbrengen van een ander genre (normaal stem ik niet in een genre waar ik totaal niks mee heb, maar dat doe ik wel als de artiest in kwestie vroeger andere (goede) muziek speelde.

1,5 sterren: Een artiest moet het imo goed verprutst hebben om dit te krijgen, ik krijg hiervan de neiging om de cd uit het raam te gooien, een album met 1,5 sterren van mij, vind ik dus echt slecht, misschien een of meerdere nummers die nog gaan, maar de rest is gewoon slecht.

1 of 0,5 sterren: Dit is troep, ik kan niet begrijpen dat iemand dit wil hebben en dat de artiest zich niet uit schaamte terugtrekt in een bunker in Verweggistan. Ik heb natuurlijk respect voor mensen die dit wel goed vinden, ik zal ze alleen nooit begrijpen.

Dit is zo ongeveer wat je bedoelde, of niet, Reptile?

Ik begin met 5 sterren, en ga dan aftellen:

Slechte tekst? Puntenaftrek
Slecht gespeeld? Puntenaftrek
Slechte melodie? Puntenaftrek
Geen stemmingopwekking? Puntenaftrek

Hoeveel puntenaftrek? Hangt er net vanaf.

Slechte tekst vind ik wel het meest ergerlijk. Slechte of matige muziek wordt niet beter van ijzersterke teksten, maar goede muziek kan compleet geruïneerd worden door slechte teksten. Zing dan niets en laat de muziek de muziek!

Hmm, teksten tellen bij mij eigenlijk zo goed als niet mee (ik weet dat ik positief op AxCx heb gestemd, maar de muziek vind ik ook best wel goed ). Het kan mij niet schelen waar ze over zingen, als het maar goed gezongen en gespeeld wordt.

Perfectionistisch ingesteld als ik ben, vind ik het belangrijk, bovendien schep ik er behagen in, om uitgebalanceerd, weloverwogen stemmen uit te brengen. Daarvoor heb ik zelfs een schema opgesteld :

Stap 1:

Ik sorteer het album eerst in één van de volgende categorieën:
Goed, redelijk, niks bijzonders, matig, slecht en dramatisch.
Goed = 4 v 3,5
Redelijk = 3,5 v 3
Niks bijzonders = 3 v 2,5
Matig = 2,5 v 2
Slecht = 2 v 1,5
Dramatisch = 1 v 0,5

Het reduceren van het aantal mogelijkheden voor het becijferen van een album tot twee vereenvoudigd het verdere stemproces.

Het sterrenaantal van 4,5 of 5 geef ik aan de albums die mij tekenen, die veel voor mij betekenen en waar ik welgemeend van houd. Logischerwijs geef ik een album pas een 4,5 of 5 als ik het album al langer ken en voor mij 'gegroeid' zijn.

Stap 2:

Vervolgens geef ik een album een beoordeling (4,5 of 5 dus pas na langere tijd):

5: Dit zijn de albums die akelig dicht bij de perfectie komen, waar ik van begin tot eind lyrisch over ben, met andere woorden : geen skipmomenten en bijna louter mooie momenten.

4,5: Uitstekende albums, net geen 5 sterren omdat er enkele momenten op staan waar ik aan twijfel, of die mij irriteren.

4: Goede albums, te noemen: best of the rest. Dit zijn albums die ik regelmatig met plezier terugluister.

3,5: Redelijk goede albums die ik zo nu en dan weer (ten dele) terugluister, als ze boven komen drijven vanuit mijn onderbewuste.

3: Een album dat me weinig kan boeien en dat me niet bijblijft. Een album dat als het aanstaat vermaakt, maar wat ik niet terug hoef te horen.

2,5: Eveneens een album dat me weinig kan boeien en bijblijft. Een album dat gaat irriteren als het aanstaat en derhalve niet terug hoef te horen.

2: Dit zijn slechte albums, die desondanks enkele lichtpunten hebben.

1,5: Dramatisch slechte albums met enkele positieve punten.

1: Deprimerend slecht. Onvoorstelbaar dat iemand hier van kan genieten.

0,5: Walgelijk.

Zeker heel herkenbaar ja... Ik kan een cd wel al 4 sterren geven als ik hem al snel erg goed vind klinken, maar 4,5 of 5 sterren moet je echt verdienen en daar gaat wat tijd overheen.

Hoe meer 5 sterren je geeft, hoe minder betekenis ze hebben. Je devalueert als het ware het begrip 'perfect' als je het vaak gebruikt.

Jep, helemaal eens. Bij mij heeft lange tijd slechts 1 album 5 sterren gehad. Nu zijn het er 4, omdat ik vond dat ze het nu toch echt wel verdienden. Ik vind het ongelofelijk hoe makkelijk sommige mensen 5 sterren weggeven. Vraag me dan altijd af of die albums hun dan allemaal zo enorm raken, want zeker een 5 sterren album zal me toch echt gevoelsmatig moeten raken. 4,5 sterren trouwens ook, maar dan misschien net op een ander niveau of net wat meer nummers niet.

Hier ook zo. Het gebeurt maar een paar keer per jaar dat ik meteen 4,5* stem, daar gaat wat tijd overheen inderdaad. En 5* heb ik zelfs nog nooit in 1 klap gegeven.

Ik kan me niet voorstellen dat ik ooit 5* in één keer zal geven. Dat bestaat voor mij gewoon niet denk ik.


@Pink Queen: Mijn nummer 1 valt wel erg op in jouw top 10 zeg!

Vind je? Tja, ik zou graag wat Pink Floyd uit mn top 10 gooien (staat wat leuker.. uitgebalanceerd enzo), maar dan zou ik alleen mijzelf maar voor de gek houden, haha. Ik ben altijd naarstig op zoek naar top 10 - materiaal, en voorlopig staat het prachtige Disintegration er maar mooi tussen .

EDIT: wat me NU pas opvalt: is dat Robert Smith op je avatar?

Belofte maakt schuld.

5.0 Rush - Signals - Perfectie bestaat niet in muziek, maar sommige platen komen wel erg dicht in de buurt. Deze plaat klopt qua individuele nummers (4 goede tot zeer goede en 4 sublieme) en als geheel (plaat is geen conceptalbum, maar nummers delen wel mooi een sfeer). Dan moet een van de favoriete albums van je favoriete band maar een benchmark voor de "bijna-perfectie" zijn.

4.5 Marillion - Script for a jester's tear - Dit zit eigenlijk nog heel dicht tegen de 5.0 aan, maar is het toch net niet. Vijf topnummers, maar ook een die net iets te veel minder is (lijken procentueel toch iets meer toppers dan bij de 5.0). Buiten hoogtepunt "The Web" zou Marillion alles wat goed is aan deze plaat op verschillende latere platen nog iets beter doen.

4.0 Toto - Mindfields - Ik dacht dus, dat doe ik even, maar bij alle voorbeelden die ik tot nu toe tegenkom, is de score toch minder absoluut dan ik dacht. Op deze plaat valt op het niveau van individuele nummers best het een en ander aan te merken, maar uiteindelijk vind ik deze plaat wel Toto op zijn best, aangezien ik hun wat bredere albums prefereer boven die waar ze zich wat meer op één richting storten. Met vijf kwartier muziek is het gemakkelijk een paar mindere goden af te schieten, maar het eindoordeel voelt toch altijd als: "goed", of eigenlijk "heel goed". Ah, precies de definitie van een 4.0.

3.5 Goo goo dolls - Dizzy up the girl - Een goede plaat (3.5 = goed), maar ook niet te veel meer dan dat. Nummers passen goed bij elkaar, paar uitschieters naar boven, niet te diep naar beneden, maar echt heel speciaal wil het niet worden. Wel goed genoeg om af en toe gewoon van begin tot eind te draaien.

3.0 Coldplay - A rush of blood to the head - Een 3.0 kan ofwel een iets zwakkere vorm zijn van de 3.5 zoals hierboven beschreven, ofwel een controversiële plaat, met een paar duidelijke missers, maar net genoeg compensatie ervoor. Deze plaat van Coldplay valt in de eerste categorie. De meeste echt goede nummers zijn al te grijsgedraaid, alleen Politik doet me nog echt iets. De rest is aardig zolang het opstaat, maar grenzend aan het onbevredigende zodra het weer afgelopen is.

2.5 Cranberries - Wake up and smell the coffee - Een 2.5 is meestal een plaat die ik toch af en toe opzet vanwege de goede momenten. Tijdens het afspelen merk ik dan weer dat die net niet genoeg zijn om de plaat als geheel te redden. In dit specifieke voorbeeld: Never grow old, Analyse... goh, niet geheel toevallig de eerste twee nummers?

2.0 Pink floyd - A momentary lapse of reason - In de regio 2.0 en lager, komen we steeds meer platen tegen die vrij snel afgeschreven zijn: nee, dat is niks voor mij. Dit late plaatje van Pink Floyd valt echter niet in die categorie. Net als bij 2.5 een paar mooie momenten, maar over de gehele linie blijft het achter. En dan is het het niet "net niet" (2.5), maar "duidelijk niet".

1.5 Bryan Adams - Waking up the neighbours - Natuurlijk zijn er ook van die platen die je vroeger geweldig vond, maar nu helemaal niet meer. Helemaal de bodem is het nog niet, maar de kromme tenen duiken toch wel regelmatig op.

1.0 Mike Oldfield - The millennium bell - Eigenlijk is nu de bodem wel bereikt. Zowel qua integriteit (de zoveelste variatie op de bellen) als muzikaal: de dancepop flirts van de heer Oldfield doen vooral als camp aan. Jammer dat het waarschijnlijk niet zo bedoeld is.

0.5 Metallica - St. Anger - Ja, we kunnen er niet omheen: een 0.5 heeft toch iets van een "proteststem" in zich. Hoe meetbaar is immers het verschil tussen een 1.0 en een 0.5 anders? Geluid, songs, lengte van de plaat; dit kan amper anders dan als belediging van de luisteraar geïnterpreteerd worden. En dat na al die jaren wachten...

@Casartelli: Duidelijk geschreven.
@Pink Queen: Dat moet inderdaad Robert Smith voorstellen.

Ik zal het ook maar eens proberen

5*: Joy Division - Closer
Deze plaat is gewoon perfect, er staat geen enkel slecht nummer/skipmoment op. Het is één van de weinige albums waarbij ik het album als geheel moet beluisteren, en niet bepaalde nummers apart. Bovendien weet dit album bij mij de gevoelige snaar te raken, het is mij vaak overkomen dat ik bij het einde van Decades tranen in mijn ogen kreeg, iets wat muziek nog nooit eerder bij mij deed.

4,5*: Iron Maiden - The Number Of The Beast
Erg goede metalplaat die mij altijd wel een energieboost geeft, en er staat geen enkel slecht nummer op. Maar op de een of andere manier mist de plaat IETS wat mij ervan weerhoudt 5* te geven.

4*: Saint Vitus - Born Too Late
Gewoon een goed album. Niet elk nummer is goed/perfect, maar toch weet het album mij als geheel goed te boeien tot het einde. Naar dit soort albums luister ik het liefst.

3,5*: ZZ Top - Eliminator
Degelijk album, niet echt bijzonder/uniek, maar toch luistert het lekker weg. Naar enkele nummers van dit album luister ik met regelmaat.

3*: Slayer - Reign In Blood
Dit album bevat twee klassiekers: Het openingsnummer (Angel Of Death) en de albumafsluiter (Raining Blood). Alles daartussenin boeit mij niet, maar die twee klassiekers zorgen ervoor dat ik toch een voldoende geef.

2,5*: Metallica - Kill 'Em All
De eerste vier nummers zijn goed (met name The Four Horsemen en Jump In The Fire), maar daarna wordt het album voor mij te eentonig. Het weet daardoor niet mijn aandacht vast te houden tot het einde.

2*: Judas Priest - Point Of Entry
Bevat twee redelijke nummers (Heading Out To The Highway en Hot Rockin'), maar het meerendeel is gewoon saai en weet niet mijn aandacht vast te houden. Meestal zet ik dit soort albums na één of twee nummers uit.

Album volledig beluisteren, kritieken lezen en vergelijken met mijn opinie, vervolgens stemmen: vaak verandert die stem als ik het album reeds vaak beluistert heb, dat kan in stijgende zin, als ik de diepgang van de muziek 'beet'heb, of in dalende zin, als ik de muziek snel beu word.

Stemmen doe ik meestal op mn gevoel. Als ik bij een album het gevoel heb dat het me nog heel lang zal blijven boeien krijgt het een hoog cijfer. Als bijvoorbeeld de zang slecht is maar het maakt voor de kwaliteit van het album weinig uit blijft de score hoog, als dat het geval is, is het wel storend dan word het wel lager.
Soms levert een voorkeur naar een bepaalde artiest of band nog wel eens een half puntje extra op, niet meer want ik vind het belangrijk dat de stem wel objectief en eerlijk is.
Hoe hard de artiest aan de muziek gewerkt heeft neem ik ook niet te veel op in de score omdat er artiesten zijn die met iets heel eenvoudigs zonder al te veel moeite iets heel leuks/geniaals/moois kunnen maken. Terwijl het ook kan zijn dat een artiest het zichzelf heel moeilijk gemaakt heeft, maar ik er niet prettig naar kan luisteren.

5* Meesterwerk "perfect" volgens sommigen bestaat perfect niet, daar ben ik het deels mee eens. Omdat perfect voor iedereen net anders is, is wat voor mij perfect is, voor mij 5 * waard.

4,5* Ook al een meesterwerkje wat mischien wel eens vijf kan worden. In ieder geval een heel goed album waar ik nog veel naar zou luisteren.

4* Een heel lekker album, er kunnen wat mindere stukken in zitten maar niet dat dat veel uitmaakt want het totaal is goed genoeg voor veel luisterplezier.

3,5* Prima album met een aantal sterke nummers, maar niet echt bijzonder. Ik zou er zo nu en dan naar luisteren maar niet heel vaak.

3* Net goed genoeg om af en toe te horen. Wel voldoende dus maar weet me nergens diep te raken waardoor het geen pluspunt verdiend. Net voldoende dus.

2,5* Best matig album, beetje saai om te luisteren hooguit voor 1 of 2 nummers.

2* Hier zou ik waarschijnlijk nooit meer naar luisteren. Maar nog niet zo'n wanprestatie om nog dieper te laten zakken.

1,5* Helemaal niks aan, erg slecht maar mischien is er ergens nog iets leuk geprobeerd maar totaal mislukt.

1* Dit is gewoon helemaal niks nooit naar luisteren.

0,5* Dat moet zo erg zijn dat het heel slecht is en ik het daarbij ook nog eens echt haat om de een of andere reden.

Onder de 2 of 1,5* zal ik waarschijnlijk haast nooit komen omdat de kans dat ik zo'n slecht en saai album helemaal zou afluisteren heel klein is en al helemaal niet zou aanschaffen.

Dit doe ik eigenlijk ook vaak, eerst zelf luisteren om een eigen oordeel te hebben, als ik dan op MuMe reacties van mensen lees kan ik wel eens een andere kijk op nummers krijgen waardoor ik er dingen in hoor die me anders niet zo waren opgevallen. Daardoor kan ik soms het mooie in bepaalde nummers ineens doorhebben als ik daar nog niet opgekomen was.
Verder kan het cijfer met de tijd wel eens een beetje verranderen.

Stemmen doe ik als ik een goede mening over het album kan vormen (duuh ). Bij sommige albums kan ik dat al na vijf nummers (zeker in bepaalde genres), bij andere zijn er wel tien luisterbeurten voor nodig.

De maatstaven dan:

5*: Deze plaat is geniaal. Perfect hoeft hij niet te zijn, want geen enkel album is imo perfect. Ik kan geen enkel album van 's morgens vroeg tot 's morgens vroeg draaien, als dat de definitie van perfect is.
Het album moet wel een speciaal gevoel in mij opwekken, en dat maakt het grote verschil tussen een 4.5* en een 5*.

4.5*: Fantastisch album. Ligt me gewoon ongelooflijk, draai ik heel vaak, en liefst heel graag.

4*: Steengoed album (voor zover "steengoed" bestaat). Deel ik zeer veel uit, als je naar mijn stemmen kijkt. Als ik gewoon al geniet van een album is het genoeg, dan haalt het zijn 4 sterren. Hier komen ook de albums in die ik fantastisch vind, maar helaas te eentonig zijn om echt het hele album te boeien.

3.5*: Gewoon goed. Niet meer, niet minder. Meer hoef ik daar niet over te zeggen.

3*: Ook al goed, maar heeft dan toch al zijn opvallende negatieve kanten. Welke die zijn, hangt van cd tot cd af natuurlijk.

2.5*: Hier boeit het me al maar net genoeg. Leuk om even naar te luisteren, nog leuker om in je rek te leggen en na een aantal jaren kijken hoeveel centimeter stof op je cd ligt.

2*: Slecht. Als een album gewoon doodsaai is, dan geef ik het nog een halfje meer, maar als ik er niet meer kan van genieten (wat bij een 2.5 voor een enkel nummer nog het geval kan zijn) dan krijgt het deze score.

1.5*: Gaat nog een stapje verder dan 2. Ik kan er niet alleen meer van genieten, ik irriteer me er nog eens aan ook. Een lichtpunt is hier zo goed als niet te bekennen. (Afgezien van misschien een paar seconden)

1*: Tot nu toe nog maar 1 album dat deze eer gekregen heeft. Absolute bagger dus, en ik gebruik dit woord zelden.

ik geef sterren naarmate ik de plaat goed vind

(als ik al sterren geef)

Prettig zo'n samenvatting. Ik zie vaak hetzelfde lange verhaal voorbij komen, maar uiteindelijk komt het toch altijd hier op neer.

Ik neem altijd als startpositie 3* en kijk hoe in van daaruit mijn stem geef. Meestal hou ik dan de indeling:
5=10
4,5=9
4=8
3,5=7
3=6
2,5=5
2=4
1,5=3
1=2
0,5=1
aan, dan kan ik voor mezelf het beste bepalen wat voor beoordeling ik zou geven.

Bij The Cure - Pornography (1982):

2,5 is onvoldoende, 3,0 is voldoende... als het om albums gaat in elk geval wel.

Niet bij mij.

Tegenwoordig heb je met een 5 een voldoende op school toch? Ik had laatst zoiets begrepen... (sorry ik word nu toch echt oud...) Want dat is volgens mij de reden dat je de helft van het totaal al als voldoende beschouwt. Bij mij moet het net iets meer dan helft zijn.

Haha, nee hoor. Een 5,5 staat (nog steeds?) gelijk aan voldoende.


Neuh, maar ik vind sterren en schoolcijfers niet direct vergelijkbaar. Een 2,5 is omgerekend meer een klein 6je.

Volgens mij is dat ook de hoofdreden dat deze site met sterren werkt, Jordy wilde niet in schoolcijfers beoordelen. Al zullen er natuurlijk altijd tegendraadse users zijn.