Het blijft toch niets anders dan een score geven voor een prestatie. Of je het nou A B C D E, 1 t/m 10 of 1t/m5 noemt. Maakt allemaal niks uit. Voor mij is 2,5 * een 5 en is onvoldoende. Wat Jordy wil zal me verder een worst wezen.
Overigens worden in de hele wereld cd's beoordeeld met sterren tot maximaal 5, denk daarom niet dat Jordy dat zef verzonnen heeft.

Voor mij een 6, en wat anderen vinden zal me ook een worst wezen.


Dat zeg ik toch ook helemaal niet? Jordy had wel de keuze of hij met een sterrensysteem wilde werken of niet.

Overigens moeten sterren toch met een rede bestaan, anders kon je net zo goed overal normale cijfers gebruiken.

Maar dit gaat allang niet meer over het album, misschien dat een mod dit even naar een passend topic wil verplaatsen?

Klopt, je zei dat Jordy niet in schoolcijfers wilde beoordelen. Heeft hij je dat verteld dan? Ik denk namelijk dat dat onzin is. Jordy wilde met een algemeen gangbaar systeem werken, lijkt me logischer.

Ja dit zou hier naartoe moeten eigenlijk.

Ik zei 'volgens mij'. Ik meen me te herrineren dat ik dat ergens gelezen heb ja. Jordy post ook wel eens wat op deze site.

Na een beetje zoekwerk: Hier refereert hij er ook aan bijvoorbeeld. Maar er staat nog wel een uitgebreidere post in een ander topic.

Jordy heeft dat gewoon ergens gezegd hoor in één of ander topic. Jammer genoeg heb ik geen zin dat topic en die quote op te zoeken.

Ok, so be it. En betekent dat dus dat 2,5* een voldoende is? Hoe gaat die formule dat 2,5 meer is dan de helft van 5 dan? Of moeten we volgens de sterrenregeling de helft als voldoende beschouwen?

Wat heeft het geven van sterren überhaupt voor nut als het niet eens universeel is met hoeveel sterren een album voldoende is?

Daar is een heel topic voor reptile. Wat zijn stemmen sowieso waard als iedereen volgens een andere maatstaf stemt.

De formule gaat als volgt:

Echte score = x + (1 - 0.20*x), waarbij x = aantal uitgedeelde sterren. Volgens deze formule is 2,5* wel dégelijk gelijk aan 3*, en blijft 5* overigens ook gewoon 5*... 0* daarentegen wordt verschoven naar 1 ster, zodat we eigenlijk quoteren op een schaal van 1 t.e.m. 5*.

Sorry, kon het niet laten, dit soort dingen vind ik nu eenmaal grappig... Shame on me, i know.

Formule gaat dus niet op want we beginnen hier bij 0,5* en niet bij 1*

Dan maken we er toch gewoon:

Echte score = x + ([(0.5-x)*(5-x)]^2)/50

van, met x = score in # sterren 0.5* blijft 0.5*, 5* blijft 5*, maar 2.5* wordt 3*!

Ik zou in de politiek gaan als ik jou was.

Ik zou gaan voor:

Echte score = X + 0.5*δ(x,2.5)
met δ is het kronecker-symbool, die is 1 als de argumenten (hier X en 2,5) gelijk zijn, en anders 0

(en X en 2,5 moeten eigenlijk in subscript, maar daar doet MuMe niet aan )

(is nerderig bezig)

Zo hebben jullie dankzij mij toch weer wat te doen gehad op deze regenachtige middag. Ik wist wel dat ik een functie had hier.

Deze discussie slaat nergens op.
Een 2,5 sterren geef ik aan een plaat die net geen 3 sterren waard is.

Daar heb ik geen moeilijke formules voor nodig.

Ik denk dat je beter dan in het onderzoek kunt gaan.
Met formules waar niet iedereen in de politiek iets van snapt (of wil snappen) kom je daar niet ver

Ik vind mijn functie beter want:

-) Ze is lekker continu op het beschouwde interval...
-) Bij mij zijn alle beeldwaarden uniek, terwijl jij 2 punten hebt (2,5 en 3) die allebei 3 als resultaat geven! Dus als iemand bij jou 2,5* wil geven, dan kan die dat niet, terwijl ie dat bij mij, in de veronderstelling dat ie een continu aantal sterren kan uitdelen, wel zou kunnen...

Pff... dit begint te ver te gaan

(is zo mogelijk nog nerderig bezig...)

Ik heb een makkelijkere oplossing die ik ook zelf beoefen.. geen 2,5 meer geven xD

Het gaat niet om de formules maar om de manier waarop hij doodleuk met een andere onzinnige oplossing komt.

maar wel cool

Die ook weer nergens over gaat Je hebt gelijk

Nummer 1 t/m 5 staan voor mij al een hele tijd vast.Voor de nr. 6 t/m 10 komen ongeveer 20 albums in aanmerking.

Zo simpel is het.Ik neem ook altijd 3 als uitgangspunt.

0,5* = 1 - 1,5.
1,0* = 2 - 2,5.
1,5* = 3 - 3,5.
2,0* = 4 - 4,5.
2,5* = 5 - 5,5.
3,0* = 6 - 6,5.
3,5* = 7 - 7,5.
4,0* = 8 - 8.5.
4,5* = 9 - 9,5.
5,0* = 10.

Als je op een schaal van 1/10 gaat rekenen, reken ik alleen op halven. Een 7,9 of een 6,3 geef ik niet. Dat vind ik gewoon achterlijk. Wat is dan het verschil tussen een 7,9 of een 8,0? Mierenneukerij...

2,5* is bij mij óf een voldoende óf een (krappe) onvoldoende. Hangt van de plaat af.

Bij 3,5* begint voor mij gewoon een sterke plaat. Dat is een lekker consistent geheel.

Ik weet niet of ik nou wel of niet een paar van mijn favoriete albums 5* moet gaan geven; een perfect album bestaat niet voor mij, denk ik. Maar eerst maar eens alle releases van 2007 die mij interesseren gaan beluisteren. Daarna gaan we verder met andere albums.

stom toeval zeg, zo doe ik het ook

Na tenminste twee beluisteringen geef ik een cijfer van 1 to 10. Voor mij zijn de belangrijkste criteria : melodieën, zang en instrumentale begeleiding, originaliteit of eigenheid, teksten, sfeer en/of emotie, productie. Ik beoordeel het album in zijn geheel. Om het aantal sterren te bepalen moet ik gewoon mijn cijfer delen door 2.
5* : een absoluut meesterwerk, quasi perfect, een genot om naar te beluisteren.
4,5* : uitstekend, niet te missen.
4* : zeer goed, hoor ik graag.
3,5* : goed zonder meer.
3* : aanvaardbaar, gaat wel.
2,5* : matig.
2* : teleurstellend, zwak.
1,5* : slecht.
1* : zeer slecht.
0,5* : totaal waardeloos, onbeluisterbaar.

Om nog eens op terug te komen:

5,0* - Perfectie. Perfectie bestaat niet. Overbodig.

4,5* - Wat voor velen 5,0* is, is de 4,5* voor mij. Op deze albums valt eigenlijk niks aan te merken. Er kan eens een nummer zijn dat ik als individueel nummer niet zou beluisteren, maar deze nummers zijn zeker niet hinderlijk.

4,0* - Klassieker. Mankeert niet veel aan. Kunnen één of twee (kleine) missers opstaan, maar daar is dan ook alles mee gezegd.

3,5* - Sterk album. Meer uitschieters naar boven, en niks dat echt een onvoldoende scoort.

3,0* - Een 3,5*, maar toch ietsje minder. Een goed album, maar toch een aantal duidelijke missers.

2,5* - Heel erg ongebalanceerd album. Staan wel een paar leuke momenten op, maar zal zelden in zijn geheel gedraaid worden.

2,0* - Scheelt niet veel met de 1,5*. Hooguit drie tracks die nog te doen zijn.

1,5* - Eén of twee aardige tracks. Album gaat de prullenbak in.

1,0* - Kan eens een leuke beat op staan, maar daar is alles dan ook mee gezegd. Zal ik ook wel nooit stemmen.

0,5* - Zal ik nooit stemmen, omdat ik, voordat ik iets ga luisteren, weet dat het nooit zover zal komen dat alles, maar dan ook alles kut is.

Perfectie bestaat inderdaad niet.
Toch geef ik aan een album al 5 sterren als er 3 uitzonderlijke nummers op staan.
0,5 Ster heb ik 1x gegeven omdat ik een gruwelijke hekel gekregen heb aan de stem van de zanger. Bovendien koop ik albums meestal op aanraden van anderen zonder te luisteren, hierdoor
zou het kunnen voorkomen dat zo'n album voor mij uitzonderlijk slecht is.

Ik blijf het toch vreemd vinden, mensen die geen 0,5 of 5 willen geven. Je kan evengoed zeggen dat 0 superslecht is en 5,5 onbereikbare perfectie is, dan kan je wel ten volle gebruik maken van alle mogelijke beoordelingen om een goeie gradatie te krijgen. Als je alle albums die je goed vindt 4* geeft, dan kun je maar op 3 manieren onderscheid maken tussen de goede albums, en schieten er 7 manieren over om je minder geliefde albums te beoordelen. Dan verkies ik toch om het omgekeerde te doen.

Sowieso stem ik niet op platen die ik een 0,5* zou willen geven. Die platen luister ik hooguit één keer, en daarna klaar. En ik stem niet na één keer luisteren.

5* van mij gaan alleen uit naar reguliere albums. Het gevoel moet dan vooral goed zijn, het moet goed bij mij passen. Lyrics en producties moeten top zijn en geen skipmomenten. 0,5* heb ik 1 keer gegeven, dit mixtape heb ik idd maar een keer beluisterd, misschien is het wel een idee dat ik mijn stem dan weg haal. Daar ga ik nog even over nadenken.