Adam F regelrechte classic, geweldig was m beetje ‘vergeten’ thanks
Had beide cd maxi’s van Leila K een rose waar de radio edit op staat en en blauwe de remixes wat een plaatje nog steeds, idd tijdloos

Open Sesame vond ik destijds helemaal geweldig en is voor mij ook een van de commerciële nummers uit die tijd die het best overeind is gebleven.


Die heb ik al zeker 20 jaar niet gehoord, zal hem eens opzoeken.

Heerlijk dansavondje is gekomen.

32. Barthezz - On The Move
Lang geleden, ergens op Pinkpop
Stond ergens bij een tentje deze plaat op
Ze draaiden 'm wel tien keer achter elkaar
Dat geloof je vast niet, maar het is toch waar
Ik was toen op weg naar het festivalterrein
Om op tijd bij een goed optreden te kunnen zijn
Maar ik heb die show toch maar laten schieten
Omdat ik van Barthezz wilde blijven genieten
Ik kan dus wel stellen dat deze plaat
Geheel terecht op nummer 32 staat

(oh my god, waar ben ik aan begonnen...)

31. Moon Hooch - Milk and Waffles
Deze valt wellicht wat uit de toon
Want electrojazz is in deze lijst wat ongewoon
Maar als ik op de dansvloer zou staan
Dan zou ik zelfs nuchter helemaal losgaan
Vandaar dat deze heerlijke toeterplaat
In deze lijst op nummer 31 staat

30. Anne Clark - Our Darkness
Deze sluit goed aan bij de door de bomen schijnende maan
Wanneer Sint en Piet in het donker de schoorstenen langsgaan
Anne weet wel hoe ze het zeggen moet
Alleen rijmt het bij haar niet zo goed
Het is het oudste nummer in deze lijst
Maar het is nog lang niet vergrijsd
Geweldige combinatie van muziek en vocalen
En nu ga ik een paar pepernoten halen

29. Arab Strap - The First Big Weekend (Miaoux Miaoux Remix)
Weer zo'n geweldige praat-over-de-muziek-plaat
Waarbij het rijmen opnieuw te wensen overlaat
Maar het Schotse accent is een lust voor het oor
En dan die fijne beats er steeds tussendoor
Ook al is de zomer nog lang niet officieel
Met deze dansplaat scheelt het toch niet veel

Malcolm Middleton en zijn maat, die had ik niet verwacht in deze draad.

Nummerrrr 32: mooi verhaal, bijzonder dat vaak achterelkaar draaien op PP.
Ik werkte destijds in free record shop toen dit uitkwam, ook enorm vaak gedraaid op de werkdagen, had mengpaneeltje tussen de spelers geknoopt en speelde radiootje met de nieuwe uitgekomen singles, op koopavond als het druk was deze track om de andere nieuwe cd-single ingestart als grap, maar er werd bijzonder goed op gereageerd en enorm verkocht daardoor ook, wat een feest is deze nog steeds, en herhaling doet wonderen

30: man man wat een kneiter, uit 1984, die electrosound, ongelofelijk vooruitstrevend en in dit jaar 2020 is de tekst ook pffff prachtig

Barthezzzzzzz
https://cdn-blog.scorum.com/production/wickedweasel/87f7f9d2c31496d4_500
Als voetbalvolgende snotneus maakte ik altijd instant deze link.

28. Daft Punk - Around the world
De een na hoogste van Daft Punk in de lijst. Tijdloze klassieker en ook hemels in de Alive-versie. Robotronica in optima forma. Ik ken zo snel geen ander nummer waar je zonder dat verveling optreedt dezelfde tekstregel eindeloos kunt blijven herhalen.

27. Underworld - Born Slippy (Nuxx)
Lager lager lager lager - tsja, Karl Hyde was er niet zo blij mee dat deze track als een "drinking anthem" werd omarmd, maar dan had hij wellicht zijn woorden iets nauwkeuriger moeten kiezen. Heerlijk straffe techno. Ook voor Underworld geldt dat er nog één nummer langskomt.

26. Royksopp - In The End (Lost Tapes)
Lost Tapes is één van de fijnste muzikale collecties die ik ken. Inmiddels hebben onze Scandinavische vrienden al een heel rijtje tracks teruggevonden en met de wereld gedeeld, waaronder dit juweeltje, dat een fijne opbouw kent en vanaf de derde minuut heerlijk loskomt. Zoals Ponty Mython al opmerkte lijkt het alsof ik fan ben van Robyn. Nu is haar stem perfect in combinatie met Royksopps muziek, maar als ik dat te hard zeg wordt Susanne Sundfor boos.

25. Miike Snow - Devil's Work (Alex Metric Remix)
Als dit het werk is van de duivel, dan mag-ie nog meer muziek maken. Alex Drury oftewel Alex Metric (die niets te maken heeft met de Canadese band) doet zoiets geweldigs lekkers met de piano waardoor het al heel behoorlijke origineel nog een stevige boost krijgt.

Kan me herinneren dat ik ooit Melody AM kocht en dat daar een vrij toffe verzameling bonustracks bij zat. Staat helaas niet op spotify, mocht je die niet kennen zou ik ze zeker eens nazoeken

Around the world is zo'n track die enorm goed geproduceerd is, alleen heeft ie bij mij het probleem dat ik hem te vaak gehoord heb.

Around The World gaat elke keer weer zo lekker in je hoofd zitten. De nummers van Underworld en Röyksopp zijn ook top, mooi blok!

Daft Punk en Underworld zijn natuurlijk dance classics, Ruksop is wel aardig en Miike Snow een funky breakbeatnummertje. Ik merk wel dat wij qua zangers er toch wel een andere smaak op nahouden. Ik blijf me toch altijd afvragen of de meeste nummers in je lijst niet beter zouden werken zonder zang.

24. Melodie MC - Dum Da Dum
Zoals ik al eerder ergens aangaf, zou een flink langere lijst, laten we zeggen top 500, ook ruimschoots plek bieden aan commerciele dance uit de 90's, die nu bijna zonder uitzondering prijken op de playlist van Het Foute Uur van Q-Music. Ik noem een 2 Unlimited, Cappella, Charly Lownoise & Mental Theo, Dune...artiesten die best op 238 of 412 zouden mogen staan, maar in een top 100 niet veel te zoeken hebben. Maar zoals altijd zijn er uitzonderingen, en dat is in dit geval de nummer-24. Totaal niet origineel, dit is honderd keer beter gedaan, maar je hebt nou eenmaal van die nummers die je altijd bijblijven en die je nog steeds mee kunt rappen.

En dan kan de finale beginnen. Dat wil zeggen: op dit moment weet ik wel wat er nog komt, maar niet in welke volgorde de 23 finalisten zullen worden opgediend. Toen ik de uitdaging van het presenteren van mijn dance top 100 een paar weken terug aannam, had ik geen kant-en-klare lijst paraat, en ik besloot "gewoon" te beginnen en niet eerst de hele lijst te maken. Daarmee is de volgorde dus wel enigszins arbitrair, maar als ik erop terugkijk heeft elke plaat wel zo'n beetje de notering die het verdient. Deze manier van werken was voor mij erg leuk, aangezien het voor mij zo een verrassing bleef. Uiteraard vulde ik wel meteen een playlist met nummers die er absoluut in moesten, die steeds werd aangevuld én waaruit werd geput, en het verschil tussen het aantal nummers dat nog moest komen en het aantal nummers in deze playlist werd steeds kleiner, en is nu tot 0 gereduceerd. Betekent ook dat ik mij nu niet meer kan veroorloven een vergeten nummer er alsnog bij te zetten, dus wie weet of ik nog een fatale fout bega. In elk geval, welkom bij de finale.

23. Imany - Don't be so shy (Filatov & Karas Remix)
Samenwonen met een saxofoniste maakt dat je sommige nummers heel erg vaak hoort, want ja, oefenen, oefenen en nog eens oefenen. Deze werd dus op goed volume opgezet en daar ging de live sax dan nog eens overheen. Het maakte dat ik het plaatje ook bij haar afwezigheid meermaals op goed volume opzette en aangezien ik helemaal niet van vuurwerk houd, heb ik de knop helemaal rechtsom gedraaid bij het begin van de nieuwjaarsnacht een kleine twee jaar terug, wat een uitstekend begin van 2019 was. De Russen Filatov en Karas namen het nummer onderhanden in de zomer van 2015 en toen werd het een grote hit. Overigens is het origineel een mooi ingetogen nummer; die Imany kan best zingen, wat je met de beat eronder helemaal niet zo meer opvalt.

Dat nummer van Melodie MC had ik letterlijk 23 jaar niet meer gehoord haha, damn weet nog dat die op een verzamelaar stond. Was meestel wel een skip nummertje maar toch geinig dit weer terug te horen.

Voor wat betreft je aanpak, ik ben straks jouw opvolger en ben het nu op exact dezelfde manier aan het doen. Vind het exact rangschikken ook een beetje de waan van de dag dus goed om jezelf die ruimte te geven.

Die finale begint met misschien wel het slechtste nummer uit de lijst tot nog toe, maar ik kijk uit naar de rest .

Sinds wanneer beginnen finales bij nummer 23?

Even een citaat:

Overigens geef ik Plop groot gelijk - al heb ik géén plop-koeken gehad.

Ook ik wacht vol spanning

Ik kan helaas helemaal niks met beide nummers.

22. Robert Miles - Children
Tsja, uiteindelijk is dit natuurlijk óók commerciële dance uit de 90's, maar toch hoort het op de een of andere manier niet thuis in hetzelfde rijtje. Dit nummer heeft z'n hoge notering niet te danken aan het feit dat ikzelf pedagoog ben (want ik was zelf nog een kind in 1995/1996, toen dit nummer een grote hit werd), maar aan de afwisselend hoopvolle en sombere (piano)klanken die dit nummer zo kenmerken en toch ook wel door de zeer bijpassende clip - aan de ene kant een opwarmer, aan de andere kant passend voor het einde van een set, deze dreamachtige trance met technoinvloeden. Overigens is er tussen de vele versies van dit nummer ook zeker een dreamversie te vinden, en die draaide Miles ook graag aan het einde van zijn avond als DJ, zodat de mensen gekalmeerd aan hun terugreis zouden beginnen. Helaas mocht Miles maar 47 jaar worden. De nummer-22 is de zogeheten Eat Me Edit, die grotendeels hetzelfde klinkt als de radio edit, maar op het einde een andere wending neemt.

Een heuse trance klassieker. Of ik het een goed nummer vind laat ik in het midden, maar iedereen herkent dat kenmerkende pianoriedeltje.

En dum da dums ook! Children vind ik daarentegen wat saaiig.

21. The Naked And Famous - Punching In A Dream
Ik lees net dat Poek van woohoohoous houdt, komt dat even mooi uit. Lekkere springelectro; 18 seconden opwarmen en dan gaan. Drumroffels op het eind zijn ook magistraal. Klinkt nog hagelnieuw, maar is inmiddels ook alweer 10 jaar oud. Jammer dat deze Nieuw-Zeelandse band met geen enkele andere track in de buurt is gekomen van dit ultracatchy nummer. Young Blood, dat de eerste plek bereikte in het thuisland, is absoluut ook een lekker plaatje, maar haalt het toch niet bij de nummer 21 van deze lijst.

En naast woohoohoos ook nog woehoehoes and weejeejees! De band heeft dan ook al een plaats geclaimd voor mijn In with the Ladies: top 100, al weet ik nog niet met welk nummer.

Voor Children van Robert Miles blijf ik een zwak houden, fijne classic. Van The Naked And Famous kende ik alleen Young Blood, maar vind deze ook leuk, mooie ontdekking!

Mooi weer die info bij een nummer als Children. Wel zo'n track waar je niet omheen kan als je de jaren '90 actief hebt meegemaakt. Kwam overal terug, ook bij docu's, reclame, reportages en dergelijke.

20. Darude - Sandstorm
Heb je al diverse 90's-anthems gehad, komt er een zeroesknaller overheen. Op het randje - in thuisland Finland zag dit nummer het levenslicht al in 1999, maar in de meeste landen bestormde dit in 2000 de hitlijsten, al valt dat in onze Top 40 dan wel weer mee met een 14e plek als hoogste notering (wel 13 weken volgehouden). Sandstorm is een heerlijke knaller die nergens gedateerd aandoet en die niet alleen op pak m beet 538 of SLAM nog altijd met gejuich wordt ontvangen, maar ook bij de minder danceminded people op instemming kan rekenen. Zelfs in de Radio 2 Top 2000 heeft het in 2018 een plaats gekregen. Een plaatje dus voor het hele gezin op nummer 20 in deze Dance Top 100.

Darude heeft dat kenmerkende synthgeluid (een square wave als ik me niet vergis) natuurlijk gewoon gejat van Josh Wink's 'Higher State of Consciousness' (die ik ook veel beter vind). Dit soort rete-commerciële trancemuziek doet me gewoon niks. Dan liever BT's 'Flaming June' of Sasha's 'Expander'. Goa en Psytrance dig dan wel wat meer, of de wat meer op ambient gerichte trance, zoals The KLF dat deed op de 1988 Pure Trance Original Mix van 'What Time Is Love'. Eurotrance loop ik echter met een grote boog omheen.

Ik hoop in ieder geval niet dat je je lijst eindigt met Encore Une Fois van Sash!. Age Of Love mag wel.

Na Children eerst en daarna en Darude daarna moest ik op een gegeven moment aan dit nummer denken wat ik helemaal vergeten was. Minimalistix - Struggle for pleasure - YouTube waarbij ik wel zeker weet dat Ponty het verschrikkelijk zal vinden haha.

Ik vind die wel goed, maar vooral omdat het origineel goed is. En ik (op dit gebied) geen purist ben

19. Pendulum - Voodoo People
Na hun twee noteringen van Hold Your Colour is dit dan de hoogste van de Australische drum-n-bassformatie. Uiteindelijk haalt het origineel de lijst niet, en dat is wel opvallend, want deze versie is niet per se veel beter, maar het is gewoon een perfect geslaagde remix, met een enerzijds gruwelijke en anderzijds meesterlijke videoclip, waar de heren van The Prodigy in figureren met aandoenlijke openklaptelefoontjes (en waar Sharky, een oudlid van de band, de last-man-standing-race wint). Het nummer verscheen in 2005 op CD-single naar aanleiding van de compilatie Their Law, waar - in de uitgebreide versie - uiteraard beide versies op stonden.

Ik probeer te denken welk Underworld nummer nog kan komen. Dan hoop ik Push upstairs