menu

Mijn Updates +
Genres / Electronic / De dance top 100 van...

zoeken in:
avatar van Gretz
geplaatst:
A Simple Design

avatar van Snoeperd
geplaatst:
Sorry voor de vertraging. Vandaag heb ik vrij (Leve Dag van de Arbeid) dus ik zal de opgelopen schade vandaag inhalen met meerder rijtjes en er vanaf dan de vaart flink achter zetten zodat ik over 2 weken ongeveer klaar ben.

60. Unders – Syria (Satori Remix)

We trappen af met de strijdersmars van Satori, een Nederlandse DJ met Servische en Zuid-Afrikaanse roots. Zijn artiestennaam is dan weer een Japans-boeddhistische term en de titel van dit nummer is Syria. Een wereldburger is het zeker. Hij verwerkt al deze verschillende roots en genres waarmee hij in aanraking is gekomen dan ook veelvuldig in zijn muziek. En deze man heeft heel wat in zijn mars, ik zou hem graag nog een keer zien met zijn Band From Space, waarmee hij onder andere deze schitterende set voor Cercle maakte bij Fort Louvois in Frankrijk. Het lijkt wel alsof hij naar aanleiding van de vreselijke gebeurtenissen in Syrië de afgelopen jaren een lofzang heeft willen maken naar de pracht van het land, die er nog steeds is, maar helaas ook deels is afgebroken door de vechtende partijen. Deze track blijft me maar verbazen door de ongelooflijk complexe ritmes en de vele instrumenten en voice samples die hij weet te kneden tot één geheel. Meesterwerkje. Hét moment: vanaf 4:30, waar de strijdbare stemmen een naderende oorlog aankondigen, de gebeden die erna ter gehore worden gebracht om vervolgens het geweld te laten uitbarsten.

59. Joep Mencke – Faifoo

Dit is er een voor de echte space. Het is zo’n nummer waar je je helemaal in kan verliezen. Het begint meteen intens met de ijzige vrouwelijke stem, daarna valt de tranentrekkende beat er heel subtiel in. Mijn naamgenoot Joep Mencke verweeft, net als menig ander DJ in mijn lijst, exotische culturen door de muziek heen. Dat beperkt hij hier tot alleen aan het begin van het nummer, erna ontvouwt zich een prachtig schouwspel van dreigende klanken. Van de zachte tot de harde stukken voel je continu de spanning zonder dat het nummer ergens écht helemaal uitbarst. Dat hoeft ook niet, ik vind het mooi hoe hij het wat minimalistisch houdt en juist door dat schouwspel in klanken en melodieën laten je dagdromen.

58. Alexander Kowalski – Speaker Attack

Aan de titel van dit nummer is niets gelogen want allemachtig, wat een genietbare aggressie laat hij door de speakers vloeien. Vanaf seconde 1 is duidelijk dat dit een ongenadige stamper van jewelste is. Dit nummer zit zo goed in elkaar, die synthesizer rond 1.40 zorgt ervoor dat dit niet enkel puur plat stampen is, maar geeft een hele fijne dimensie mee aan dit nummer, waardoor de beukende beat juist nog meer indruk maakt. Uit 2002 dateert dit alweer, nog steeds even tijdloos. Dit zijn de nummers waarmee je dansvloeren compleet op z'n kop kan zetten.

57. Gregor Treshner – A Thousand Nights

De mooie tracks blijven elkaar maar opvolgen. Het is dan ook mijn eigen lijst natuurlijk. Over het algemeen heb ik niet zoveel met deze DJ, maar hij heeft een aantal schoten in de roos zoals deze. Dit nummer is overigens vrij duidelijk gebruikt door Ten Walls voor Walking With Elephants, een nummer dat verbleekt bij dit nummer, die een veel betere drive heeft door de dwingende baslijn en ook de melodie komt hier een stuk beter tot zijn recht. Dit tovert toch altijd een grote glimlach op mijn gezicht, een hoogtepunt uit het deep house-genre.

56. Motor City Drum Ensemble - L.O.V.E.

Motor City Drum Ensemble bracht in 2011 zijn DJ-Kicks uit, een mix die zeker tot het rijtje allerbesten uit de serie behoort. Sterker nog, een van de mixen die ik het allervaakste op zet. Van het moment dat hij met Sun Ra de deur naar de kosmos opent, wordt je meegenomen op een muzikale reis die je vele mooie genres en plekjes biedt. Tegen het einde van deze mix vinden we deze eigen geproduceerde parel terug. Een track die de mix perfect samenvat, de altijd aanwezige groove, spanning die er door synths wordt ingebracht en de goed gekozen voice samples (Talking Heads!). Motor City Drum Ensemble staat heel hoog op mijn wensenlijstje om nog een keer live te zien. Iemand ze al een keer gezien?

geplaatst:
Speaker Attack & L.O.V.E.

Syria is een fijne ontdekking!

avatar van Snoeperd
geplaatst:
55. Omar S – The Shit Baby

Ik denk dat dit nummer wel bij -SprayIt- in de smaak zou kunnen vallen, het doet me namelijk erg denken aan Code 718 - Equinox [Henrik Schwarz Mix]. Het heeft dezelfde jazzy touch, maar krijgt door de beat ook een goede drive mee. Over die beat gaat Omar S helemaal los met een pianosolo die z’n weerga niet kent, prachtig! De mooiste pianosolo vind ik nog altijd Uncertain Smile van The The, maar dit komt toch aardig in de buurt! Hoorde deze voor het eerst op een festival in de vroege ochtend uurtjes met de opkomende zon, was een perfect moment.

54. Worakls – Elea

Hoe introduceer je vrienden die nog niet zo bekend zijn met elektronische muziek tot dit prachtige genre? Worakls is je man. Door het te framen als dance gecombineerd met klassieke muziek, krijg je mensen toch wel makkelijk om. Toen ik vorig jaar in Brno, Tsjechië studeerde zag ik dat Worakls naar de enige technoclub die de stad heeft zou komen. Het lukte me om mijn net gemaakte vrienden te overtuigen om te gaan en het werd een topavond. Ze bedankte me meermaals voor het introduceren tot deze muziek. Worakls is een vrij grote naam en het was daarom vrij uniek om hem in een intieme setting te zien, aangezien er opgeteld denk ik slechts 100 mensen waren. Na afloop kon ik hem nog een handje schudden en bleef hij nog even in de club hangen. Een maand later hebben het nog even dunnetjes over gedaan, maar dan in Wenen. Dat werd, niet door Worakls toedoen, een kleine teleurstelling. Pratersauna is met afstand de minste club waar ik geweest ben, aangezien ze het een goed idee vonden om waar eigenlijk de dansvloer zou moeten zijn een veel te grote bar te bouwen, wat tot gevolg had dat het veel te druk was en geen ruimte. Tel daarbij op dat je in Oostenrijk in clubs mag roken wat het enorm benauwd maakte. Nee, ik zal me vooral de ervaring in Brno positief herinneren, waarbij dit nummer een van de hoogtepunten in de set was, Worakls zet live er altijd even een extra tandje bij, wat zijn epische muziek nog wat indrukwekkender maakt.

53. Acid Arab - Stil

Een van de vrienden waarmee ik ging introduceerde me later eens tot dit nummer. Acid Arab is een duo uit Parijs die oriëntaalse muziek combineert met dance-muziek. Deze muziek is al tot in den treure voorbij gekomen in mijn top 100, maar ik kan er simpelweg geen genoeg van krijgen. Het is een combinatie die dan ook heel goed werkt, omdat de Oosterse muziek uitstekend leent om te vervlechten met spannende dreunende beats. Hier bijvoorbeeld, de spanning voel je vanaf de eerste tonen in de stevige beat die je vooral op goede boxen door het hele huis voelt trillen. De hook is erg pakkend, ik probeer het dan ook altijd mee te zingen. Als op gegeven moment de gitaar invalt, kan je me al helemaal oprapen, wat een sfeer wordt er neergezet!

52. Audion – Mouth To Mouth

De opbouw van dit nummer is zo goed dat het eigenlijk frustrerend is. Het skelet van het nummer wordt gevormd door een heel simpel deuntje, waar je het vervolgens 13 minuten mee moet doen. Audion gebruikt deze basis om allerlei fratsen uit te halen, het nummer zwelt weer aan en weer af en continu heb je het gevoel dat er een drop gaat komen. Maar vervolgens neemt hij weer gas terug en keert hij weer terug naar het simpele melodietje van het begin. Eigenlijk zit er geen enkele echte drop in het 13 minuten durende nummer, maar voel je je toch heel voldaan aan het einde van de rit. Mooie trip!

51. Disclosure – When A Fire Starts To Burn

Disclosure was mijn introductie tot de elektronische muziek. Rond 2012/2013 kwamen ze in no time op als de next big thing in Engeland. Ik was rond die tijd groot fan en volgde de groep op de voet. Voor mij was het perfect, vanwege de toegankelijkheid van de muziek en vanwege de leuke gastartiesten die ze altijd gebruiken voor de vocalen. Laatst nog bijvoorbeeld met Fatoumata Diawara, wat een erg gaaf resultaat opleverde. Verder moet ik zeggen dat ik nog maar weinig naar de muziek van Disclosure luister, de houdbaarheidsdatum is vrij beperkt. Er is echter één track die ik nog altijd heel graag draai. Dit is een echte klapper met een hele fijne hook die je heerlijk mee kan schreeuwen en verder zitten er een aantal hele fijne drops in, vooral die eerste.

avatar van jordidj1
geplaatst:
ooeee disclosure! Lekker!

avatar van Snoeperd
geplaatst:
50. James Holden & The Animal Spirits – Each Moment Like the First

James Holden is de artiest die me geïntroduceerd heeft tot de mix-cd. Dat is inmiddels alweer jaren geleden, maar ik was vooral in de beginjaren van Musicmeter altijd geïntrigeerd door hoge gemiddeldes voor albums en deze mix moest wel iets unieks zijn voor mijn gevoel door de 4,22 sterren die het krijgt. Hoewel ik van te voren vrij sceptisch was, was Angels On My Body in de At The Controls mix het nummer dat me over de streep trok. Vooral de eerste cd heb ik vervolgens grijs gedraaid, één nummer van die eerste cd komt zeker nog langs, jullie kunnen vast raden welke dat zou kunnen zijn. James Holden bracht vervolgens zijn geweldig ontvangen The Inheritors uit, waarbij hij zijn kunsten als muzikant echt tot uiting kon brengen door de DJ-tafel in de traditionele zin vaarwel te zeggen. Het album na The Inheritors was daarna gedoemd om minder ontvangen te worden en dat is een bepaalde mate wel zo. Ik zet zijn nieuwste met zijn Animal Spirits echter vaak op en vooral dit nummer beklijfde vanaf het eerste moment. Organisch, meeslepend en nooit verliest hij de groove uit het oog, waar ik dat vooral op The Inheritors nog wel eens het geval vind.

49. Pantha Du Prince – Lay In A Shimmer

De bellenman is al een aantal keer voorbij gekomen in andere Top 100's en dat is niet minder dan terecht. Ik heb het album van Black Noise van hem heel hoog zitten, er zijn weinig betere momenten dan dit album opzetten als je onderweg bent in de bus of trein, luisterend naar de warme tonen terwijl je het landschap aan je voorbij ziet trekken. Of na een goed feestje om nog even van wat rustige muziek in dezelfde sferen te genieten. Van alle nummers op het album is dit het onbetwiste hoogtepunt, waarbij de belletjesheld zoals -SprayIt- dat al zo mooi omschreef, de belletjes mooier laat klinken dan ooit te voren. Vanaf 2 minuten wordt er een werkelijk oorstrelende melodie ingebracht die in combinatie met een mooie baslijn, die je meevoert naar de wonderen van Pantha's wereld.

48. Sons of Maria – Foyer

Mobiele telefoons en ik zijn niet altijd een gelukkig huwelijk en gezien mijn kennis hiervan zorg ik dat ik niet al te dure telefoons in mijn bezit heb. Dat brengt ook zijn nadelen met zich mee, want ook al heb ik Shazam op mijn mobiel staan, komt het wel eens voor dat mijn mobiel zo traag is dat het nummer alweer afgelopen is voordat ik het nummer goed en wel hebben kunnen scannen. Bij dit nummer is dat dus wel gelukt, het enige probleem is dat de mobiel waarmee ik het heb gescand inmiddels vergaan is en ik werkelijk geen idee heb op welk evenement of plek ik dit pareltje heb ontdekt. De opgewekte klikjes doorheen het hele nummer, de subtiele warme blazers en het gitaartje dat soms de hoek om komt kijken, hebben mij dit nummer in ieder geval nooit doen vergeten.

47. Peggy Gou - It Makes You Forget (Itgehane)

Bereid je maar vast voor, want nu volgt een lofzang van een grote fanboi van Peggy Gou. Peggy Gou ontdekte ik vorig jaar toen dit nummer een enorme hit was. De lente en zomer in Brno waren erg warm en aangezien ik juni al vakantie had heb ik overuren in de zon doorgebracht. Dit nummer vormde het absolute anthem van de zomer, niet alleen voor mij, maar eigenlijk voor een groot deel van de vriendengroep in Brno. Er was geen feestje waar dit nummer niet voorbijkwam en ook als ze 's middags in de zon gingen relaxen stond dit steevast in de afspeellijst. Het nummer scoorde daarom goed in de eindejaarlijstjes, zoals de toonaangevende 'Jouw meest beluisterde nummers op Spotify van 2018-afspeellijst van de heer Bresser. Dat ik van belletjes hou, werd al wel duidelijk bij het selecteren van Pantha Du Prince, Peggy Gou weet zich ook wel raad met die belletjes, die op dit nummer prominent op de voorgrond komen. Daarnaast heeft het nummer erg fijne percussie en een rare, maar zeer effectief werkende baslijn. De Koreaanse vocalen van de vrouw zelf geven het nummer een zeer exotisch tintje mee. Je doet je best om mee te zingen maar Peggy Gou zei zelf ooit dat ze het af en toe wel lastig vond om te horen hoe iedereen buiten Korea de lyrics van de song volledig verkeerd meezingt.

Daarom voegde ze in haar meest recente single Starry Night wat woorden toe die mensen simpelweg niet verkeerd kunnen meezingen. Met haar meest recente single lijkt ze weer helemaal klaar voor een nieuwe zomer, waarbij het de absolute soundtrack zal vormen van het festivalseizoen. En terecht, wat mij betreft staan beide nummer op gelijke hoogte en had Starry Night hier zomaar ook kunnen staan. Dezelfde vibe als haar single vorig jaar, maar toch ook weer volledig uniek. Het moment dat ze na twee minuten de woorden Oshem, Night, Stars en Moment spuwt en vervolgens de beat er wil in laat droppen met dat extra achtergrondgeluidje erbij is echt geniaal!

Ook live is Peggy Gou een hele ervaring heb ik een aantal weken geleden gemerkt. Ze stond hier in Brussel in een uitverkochte Fuse, waar ze twee uur lang zich kon uitleven op de decks. Ik heb nog niet vaak zo'n enthousiast publiek gezien als bij haar optreden, je kon zien dat de hele zaal vol grote fans stond. Als je dan ook nog eens eindigt met je net uitgebrachte single, krijg je het publiek helemaal door het dolle heen. 15 minuten na haar set scandeerde het publiek nog steeds Peggy, Peggy, Peggy.

Just Gou It!

46. DJ Boring - Winona

Ik ga even heel lui zijn, vergeef me, maar ik zou dit niet beter kunnen beschrijven dan panjoe heeft geschreven in zijn stuk. Winona is een van de absolute klassiekers van het genre. DJ Boring speelt met ongekende nonchalance in op je emotie en nostalgie over de jaren '90, die zelfs bij mij binnenkomt terwijl ik de 90's zelf niet eens bewust heb meegemaakt. Toch leef ik mee met Winona.

panjoe schreef:

De absolute klassieker van de lo-fi house - en nog geen drie jaar oud, dus dat laat wel zien hoe jong die beweging is. De artiestennaam en titel zijn al gelijk een goeie indicatie van de lo-fi stijl: DJ Boring, het extreme zelfbewustzijn en cynisme van de millenial spat ervan af; de titel verwijst naar Winona Ryder, dezelfde nostalgie naar de jaren ’90 waar ook de naam van DJ Seinfeld uit put. Ik zei dit volgens mij al eens in een eerder stukje: die nostalgie geeft de muziek dus ook kleur, met die trieste synths, dubby bassen, en nineties house invloeden; en inhoud, met het trieste relaas van Winona die vertelt over haar ervaring als lelijk eendje in de acteerwereld.

avatar van Snoeperd
geplaatst:
45. Butch - The Spirit feat. Hohberg (Adriatique's 7am Remix)

Adriatique is een Zwiters duo die al sinds 2008 meegaan in de scene. Door de jaren heen hebben ze een mooi en gevarieerd repertoire opgebouwd, hun eigen label opgericht en onlangs hun debuutalbum uitgebracht (die overigens bij mij in de kast staat). Live zijn ze volgens mij altijd een sensatie, al moet ik dat nog in levende lijve ondervinden. Wellicht gaat dat op Into The Woods komend jaar eens gebeuren. Van mij betreft mogen ze dicht bij hun studioproducties blijven, want ik vind de lang uitgesponnen sfeervolle tracks van ze zeer genietbaar. Deze remix van Butch bijvoorbeeld is echt een weergaloze track, met die euforische wedijverende synths die je in vervoering brengen. Die subtiele piano-arrangementen die je er af en toe doorheen hoort maken het helemaal af.

44. Lindstrom - I Feel Space

Lindstrom (& Prins Thomas) vind ik de vaandeldragers van de space-disco. De Essential Mix die ze samen deden draait hier overuren, waar ze lekker de tijd nemen om heerlijk meanderende zweverige tracks aan elkaar te rijgen (met als ultieme hoogtepunt de Fleetwood Mac-remix van You Make Loving Fun na een uur, gaat dat horen!). Ik ben momenteel de soloalbums en gezamenlijke albums aan het uitpluizen, waar ook nog eens vele fijne nummertjes opstaan. Nergens wordt het zo goed echter als wat Lindstrom op I Feel Space laat horen. Een magnum opus van de absolute buitencategorie, het is een track die house, italo-disco, techno, afrikaans aandoende percussie en techno samenbrengt die gezamenlijk een dromerig space-nummer vormen. Vooral die synths kan je echt nooit genoeg van krijgen.

43. Michael Forza – Kahana

Dit nummer heb ik ontdekt via de geweldige Boogy Bites mix van Kiki! Van Kiki ken ik verder eigenlijk helemaal niets, maar voorgenoemde mix behoort tot mijn absolute favorieten. De mix is melodieus maar heeft ook een enorme drive, daar is dit nummer het levende bewijs van. Het nummer heeft een dijk van een baslijn en de opbouw met de aanzwellende synths vind ik erg knap gedaan. Steeds als je denkt dat het hoogtepunt wordt bereikt wordt er toch nog een schepje bovenop gedaan om uiteindelijk uit te monden in een mooie climax zo rond de 5 minuten

42. Against All Logic - Such a Bad Way

De allergrootste man in het elektronische genre (mijn nobele en nederige mening) kwam vorig jaar tot ieders verrassing met een nieuw album onder zijn minder bekende alias A.A.L. (Against All Logic). Dit bood hem de kans eens wat anders te laten horen dan zijn nochtans redelijk complexe muziek die hij onder zijn gewone naam maakt. Op dit album horen we vooral fijne recht toe recht aan house-muziek, zonder natuurlijk het kwaliteitslabel van Nico ooit uit het oor te verliezen. Steunend op stijlvol gekozen samples uit vooral de soul-muziek, maar ook andere genres is het een uur lang genieten van de funky beats die Nicolas Jaar tentoonspreidt. Such A Bad Way vind ik de allermooiste van het tiental nummers die hij laat horen. Het nummer heeft iets emotioneels in zich met die enigszins treurige stem die 'such a bad way' zingt met op de achtergrond een sfeervolle beat. Je weet dat het slecht voor je is, maar je gaat toch maar door. Van slechte manieren weet Kanye West alles af, je schreeuwt het maar van je af en maakt jezelf wijs dat je een god bent. Niemand is perfect, zelfs Kanye West niet. Zelfs Nicolas Jaar niet.

Al komt vooral de Chileense DJ toch vaak akelig dicht in de buurt.

41. Extrawelt - Soopertrack

We sluiten het rijtje af met een track die wat mij betreft een beetje in het rijtje past van Speaker Attack. Ook bij dit nummer is aan de titel niks gelogen. Het nummer is gebouwd rondom een hele diepe bas die je tot diep in je vezels voelt trillen. Het nummer komt van een van mijn favoriete minimal techno DJ's die met Schöne Neue Extrawelt ook nog eens een klassieker van een album afleverde. Er staat echter geen nummer op die aan deze atoombom kan tippen. De titel, het liefst op z'n Duits uitgesproken, vat zowel de kwaliteit als de kracht van dit nummer perfect samen. Echter is het niet gewoon platstampen, het knarst, kraakt, beeft, allemaal bijdragend aan de unieke trip. Eerste hoogtepunt start op 2.30 als de versnellingspook naar de 5 wordt geschakeld, tweede hoogtepunt volgt bij het einde van de 5e minuut waar hij nog even dat tikje weet in te brengen die het nummer naar nóg grotere hoogtes stuwt.

avatar van -SprayIt-
-SprayIt- (moderator)
geplaatst:
Mooi rijtje weer. Ik luister met plezier mee!

avatar van Snoeperd
geplaatst:
40. Roy Rosenfeld - Megakraft

Roy Rosenfeld: nog nooit van gehoord? Ik ook niet. Geen idee wie het is en wat ze verder heeft gedaan. Soundcloud vertelt me dat ze uit Israël komt en dat ze haar inspiratie haalt uit de prachtige uitzichten die Jeruzalem te bieden heeft. Voilà. Bon. Heel mooi. De échte reden dat ik haar ken is een vrouwelijke DJ uit Istanbul: Elif. Elif ontdekte ik afgelopen maart tijdens een feest in de Marktkantine. De grote zaal waren gereserveerd voor anderen. In de tweede zaal was het tapijt, letterlijk en figuurlijk, uitgerold voor deze madame. Uiteindelijk enkel na haar drie uur durende set ben ik eens gaan kijken bij de hoofdact. Elif was simpelweg zo goed dat je gewoon niet weg kon gaan. Schoenen en sokken konden uit en op de blote voeten heb ik vlak voor de DJ-tafel gehoord wat Elif allemaal te bieden heeft. Ze draait louter dit soort prachtige songs. Haar stijl is zo subtiel en tegelijkertijd diep. Ze is zeer spaarzaam in vocalen en focust vooral op hele sfeervolle beats die een bepaalde tristesse uitstralen. Daar is dit een ontzettend goed voorbeeld van. Nergens barst het nummer uit en in haar sets doet Elif dat sowieso niet. Toch weet ze het interessant te houden in al haar mixen en sets. Haar set die ik tijdens de Marktkantine zag staat bijvoorbeeld online op Soundcloud maar ook andere mixtapes (1, 2) die ze produceerden laten haar talent goed horen. Aan het einde van haar set gaf ik haar een luchtkusje en ze wist me te vertellen dat ze deze zomer op het Gardens of Babylon-festival staat waar ik weer naartoe ga. Kan niet wachten!

39. Polo & Pan - Plage isolée (Soleil Levant)

Dit is een redelijk buitenbeentje in mijn top 100 en de meeste DJ's zullen deze niet meteen in een dansbare set draaien. Dit is meer een combinatie tussen pop en electronica die het meest genietbaar is op een zonnig balkon met een witbiertje (of aangezien het een Frans duo is een rosé). Waar mij het hele debuutalbum wellicht iets teveel van het goede is (het is af en toe wel erg zoet), staan er een aantal hele fijne nummertjes op, waarvan Plage D'Isolee het onbetwiste hoogtepunt is. De muziek is kleurrijk, de zang in het Frans heel lieflijk en de beats zijn interessant genoeg om te boeien. Op Cercle brachten ze overigens een geweldige set uit met als achtergrond een soort circus. Hoogtepuntje van de song is die lekkere synthesizer die ze inbrengen na ongeveer een minuut.

Tip: Kijk vooral de clip, echte trip.

38. Raz Ohara – El Zahir (Acid Pauli Dub)

Als ik toch al Cercle-sets aan het aanraden ben mag je die van Acid Pauli (en Viken Arman zelf uit Armenië afkomstig) bij de Garni Tempel zeker niet missen. Acid Pauli heeft een zeer kenmerkende eigen stijl die aan de ene kant vrij lichtvoetig is, maar de diepte zeker niet mist. Mijn absolute favoriet van hem moet nog komen (3x raden welke dat is), maar deze magnifieke remix wilde ik jullie zeker niet onthouden. Vanaf het geloopte gitaartje bij de start weet je eigenlijk al dat het niet meer mis kan gaan. Vanaf dan is het een waar schouwspel van allerlei instrumenten en zanglijnen die prominent maar subtiel naar voren komen. Acid Pauli is geniaal in zijn ritmewisselingen, die hij ook in dit nummer veelvuldig maakt. Het nummer schiet werkelijk alle kanten uit, maar mondt niet uit in chaos. Sterker nog, de apotheose van het nummer die na 4 minuten met de bouncy beat begint is een altijd bevredigende climax.

37. Fairmont – Gazebo (Patrice Bäumel Remix)

Patrice Bäumel kennen we natuurlijk als de oude resident DJ van de club Trouw, die inmiddels gesloten is. Bäumel grijpt nu de kans om overal ter wereld zijn geluid te laten horen. In 2017 mocht hij zijn kunsten vertonen in de Essential Mix-serie, wat hij met verve deed. En ook tracks als Glutes en Surge zijn klappers die het goed doen in de club. Ik had zelf het voorrecht hem te zien op een festival deze zomer waar hij van 2 tot 4 in de nacht een werkelijk weergaloze set ter gehore bracht, met één nummer in die set die we nog in de top 5 gaan terug horen komen (spoilers). Deze remix hoorde ik dan weer tijdens een feestje in de Marktkantine afgelopen maart, waar Damian Lazarus hem er helemaal aan het einde van zijn set er in gooide. En man, wat ging het dak er af bij deze track. De melodie komt ongetwijfeld van Fairmont, maar hoe Patrice Bäumel ermee aan de haal gaat is fantastisch. Waar het origineel een klein briesje is, is de versie van Patrice een wervelwind.

36. Bomb the Bass - Bug Powder Dust (Kruder & Dorfmeister Remix)

Dit Oostenrijkse duo is een grote 'oude' naam binnen de drum & bass scene, die op een hele fijne manier deze muziek met triphop combineren. Hun K&D Sessions en de DJ-Kicks zijn eigenlijk de enige wapenfeiten die ik van ze ken, maar die staan dan ook bol van de puike remixen. Deze bijvoorbeeld van Bug Powder Dust, een verder redelijke rock-single die slechts bleekjes afsteekt ten opzichte van de remix die K&D ervan profiteerden. Waar het origineel een beetje Rage Against the Machine-achtig is, maar zonder de power van voorgenoemde band. Dan past de lome triphop-beat dit nummer toch een stuk beter. In combinatie met de beat worden de raps ineens een beetje A Tribe Called Quest/Souls of Mischief-achtig, met een fijne jazzy vibe.

Let op: ik heb de instrumentale versie op Spotify gezet, die is niet zo goed als degene met vocalen

avatar van -SprayIt-
-SprayIt- (moderator)
geplaatst:
Tof, deze K&D stond ook op mijn shortlist, ga altijd weer heerlijk op deze track. Mooi rijtje verder weer

avatar van Ponty Mython
geplaatst:
De beste remix van Bug Powder Dust is toch wel die van DJ Muggs.

geplaatst:
Die van Polo & Pan is ook wel een van mijn favoriete beach house (nee, niet de band) nummers.

avatar van -SprayIt-
-SprayIt- (moderator)
geplaatst:
Oneens met de stelling van Ponty, vind deze versie vele malen lekkerder. Hoe hij in komt rollen op deze, puur genieten.

avatar van herman
geplaatst:
Die van DJ Muggs zal ik eens beluisteren, maar die van Kruder & Dorfmeister is toch wel heel erg fijn. Destijds moest ik er niet zoveel van hebben, maar inmiddels ben ik K&D wel meer gaan waarderen.

Snoeperd schreef:
56. Motor City Drum Ensemble - L.O.V.E.

Motor City Drum Ensemble bracht in 2011 zijn DJ-Kicks uit, een mix die zeker tot het rijtje allerbesten uit de serie behoort. Sterker nog, een van de mixen die ik het allervaakste op zet. Van het moment dat hij met Sun Ra de deur naar de kosmos opent, wordt je meegenomen op een muzikale reis die je vele mooie genres en plekjes biedt. Tegen het einde van deze mix vinden we deze eigen geproduceerde parel terug. Een track die de mix perfect samenvat, de altijd aanwezige groove, spanning die er door synths wordt ingebracht en de goed gekozen voice samples (Talking Heads!). Motor City Drum Ensemble staat heel hoog op mijn wensenlijstje om nog een keer live te zien. Iemand ze al een keer gezien?

Inderdaad een briljante mix, ik denk zelfs wel mijn meest gedraaide uit de jaren '10. Nooit zo gerealiseerd dat hier TH wordt gesampled, grappig om te lezen. Ik heb hem een keer als DJ gezien, nota bene in Leiden op nog geen 2 minuten lopen van waar ik toen woonde. Of ie liveshows doet weet ik eigenlijk niet.

avatar van Ploppesteksel
geplaatst:
herman schreef:
Die van DJ Muggs zal ik eens beluisteren, maar die van Kruder & Dorfmeister is toch wel heel erg fijn. Destijds moest ik er niet zoveel van hebben, maar inmiddels ben ik K&D wel meer gaan waarderen.

(quote)

Inderdaad een briljante mix, ik denk zelfs wel mijn meest gedraaide uit de jaren '10. Nooit zo gerealiseerd dat hier TH wordt gesampled, grappig om te lezen. Ik heb hem een keer als DJ gezien, nota bene in Leiden op nog geen 2 minuten lopen van waar ik toen woonde. Of ie liveshows doet weet ik eigenlijk niet.
Hij (mannelijk enkelvoud) doet voor zover ik weet niet aan liveshows. Veel producen doet de beste man dan ook niet. Deze is alweer van 2011 geleden, zijn (fantastische) Raw Cuts zelfs van 2008-2009 en Send A Prayer, zijn voorlopig laatste wapenfeit, dateert van 2013.

Hij houdt zich meer bezig met cratediggen voor zijn vinylsets. Ik heb hem gezien op Dour (2016) en HORST (2017, 2018). Altijd goed! Zijn Boiler Room-sets zijn eveneens uitstekend.

avatar van Ponty Mython
geplaatst:
-SprayIt- schreef:
Oneens met de stelling van Ponty, vind deze versie vele malen lekkerder. Hoe hij in komt rollen op deze, puur genieten.


Mijn probleem met hun remix is dat het klinkt alsof ze de acapella van BPD op één van hun eigen tracks hebben gedropt. Ik mis de flow die andere remixen van dit nummer wel hebben. De La Funk Mob remix heeft hier trouwens ook (in mindere mate) last van. Die van Muggs flowt daarentegen als een malle, al is deze remix eerder te scharen onder hip hop dan dance.


Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=zXQzRL_PlXA

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.


avatar van Snoeperd
geplaatst:
35. Adriatique – Lophobia

Nogmaals Adriatique, ik heb me een beetje aan de 1 per artiest-regel proberen te houden, maar regels zijn er om uitzonderingen op te maken. Ik kon het voor mezelf verantwoorden, omdat hier wel degelijk om een origineel nummer gaat, waar het twee rijtjes geleden een remix betrof. De twee nummers van Adriatique in mijn top 100 zijn grotendeels gelijk in sfeer en opbouw. Ik heb hier verder eigenlijk niet zo heel bar veel over te zeggen, ik zou vooral aanraden het te ondergaan en alle details in je op te nemen, waarin deze mannen zeer uitblinken.

34. Charlie – Spacer Woman

Het hoogstgenoteerde Italodisco-nummer in mijn lijst is Spacer Woman van Charlie. Eigenlijk pas redelijk recentelijk ontdekt (2 jaar geleden) via een vriend van me en daarna vaak geluisterd toen de I-F mix overuren draaide. Ik zou hier heel interessant kunnen gaan vertellen dat de track me bekoort omdat het die kenmerkende Italo Linn Drum Machine bevat, alsmede de Roland TR-808 en Yamaha DXF voor de akkoordbrekende synthesizer melodieën. Maar we weten allemaal dat me dat helemaal niets zegt.

Het zal vast een van de drie machines, maar voor mij wordt de toon al vanaf de eerste dreunen neergezet. Na 30 seconden hoor je dan die prachtige synths, alvorens de vocoder vocals je meenemen naar de wereld van een ware spacer-vrouw. Wat gaat er toch een ongelofelijke kracht uit van dit nummer. En voor een nummer uit 1983 is het zo magnifiek en gevarieerd geproduceerd. Dit is was zijn tijd mijlenver vooruit, het klinkt nog steeds futuristisch voor mij. Wellicht als ik in 2060 door middel van kunstmatige intelligentie door een buitenaards aandoende vrouw wordt behandeld, gaat het nog eens gedateerd klinken.

33. DJ Seinfeld - Time Spent Away From U

Daarop volgt rap mijn favoriete lo-fi house-nummer. Ik zag DJ Seinfeld afgelopen september op Noorderschip, een club in een boot in de haven van Amsterdam. Ik ben groot fan van deze beste man vanwege zijn gelijkgenaamde debuutalbum TIme Spent Away From U, waar hij zijn nostalgische trieste melodieën op je afvuurt. Afvuren was tijdens zijn live-set ook het geval, maar daar gaat hij wel 10x harder dan hij op plaat doet. Ik vond het op de avond zelf jammer niet zoveel te horen van zijn albummateriaal, maar een goede set was het zeker. Hij is vrij onnavolgbaar achter de draaitafel en rijgt flarden van tracks moeiteloos aan elkaar. Het viel me op dat hij een beetje hetzelfde draait als Peggy Gou als ze live speelt. Vieze harde techno dat kraakt, beukt, hapert en alles door elkaar gooit maar toch miraculeus een fijne luisterervaring biedt. Deze track gooit weliswaar alles door elkaar, toch vormen alle verschillende warme geluiden een boeiend en coherent geheel. De voice-sample, de hoge piano, de subtiele synths. Alles klopt hier. Ik heb trouwens deze track gekozen, maar vind het maar moelijk kiezen, het had net op een ander moment een van de ander 8 pareltjes op zijn album kunnen zijn.

32. Petter – Some Polyphony

At The Controls was mijn eerste DJ-mix die ik actief luisterde. Logischerwijs een album waar ik vele van mijn eerste elektronische tracks ontdekte. Gebrünn Gebrünn kwam eerder al voorbij maar het nummer dat vanaf het begin af aan al het meeste indruk op me maakte is Some Polyphony van Petter. Ik moet eerlijk bekennen dat ik verder helemaal niets ken van deze man, maar kan het veel beter dan dit nummer, ik gok van niet. Terwijl ik dit nummer schrijf, besef ik me ineens dat ik nooit de echte intro van het nummer heb gehoord, aangezien ik het altijd bij de gemixte versie heb gehouden aangezien die op mijn iPod Classic staat. Ik heb niet veel gemist hoor ik. Het nummer begint pas als de synths invallen en zich gaan vervormen in allerlei gradaties. Ik zie dit nummer als een supermachtig monster in een film die allerlei trucjes in petto heeft die je nog niet voorzien had nadat je voor het eerst het monster ziet. Het 'refrein' is dan ook wel zo krachtig, dat als het echt een monster zou zijn je heel, heel ver van huis bent.

31. Todd Terje – Inspector Norse

In het dance-genre wordt maar gematigd gesproken over een 'hit' zoals dat in het pop-genre wel wordt gedaan. Als we het hebben over hits in het dance-genre, dan moet ik altijd aan dit nummer denken. Dit was toch wel dé zomerhit van 2012. Deze zal naar alle waarschijnlijk tot in den treure gedraaid zijn op de feestjes in het gehele jaar daarna, waardoor je er potentieel snel gaar van zou kunnen worden. Maar daar heb ik geen last van gehad destijds, omdat ik natuurlijk nog een hele brave jongen was die niet zo veel naar feestjes ging. Voor mij kwam het nummer pas echt tot leven jaren later. In mijn vriendengroepen was het een standaard nummer tijdens een avond indrinken voor een feestje. Tijdens dat Worakls-concert waar ik eerder over vertelde, kreeg dit nummer ons op de stoelen en banken, tijdens zonnige BBQ's stond iedereen op uit zijn comfortabele stoel om te dansen en ook kreeg ik ooit tijdens een DJ lounge set in de tuin van mijn studentenvereniging er meerdere mensen door aan het dansen. Dit nummer doet het altijd goed en blijft interessant door de vele bliepjes die ook na de 1000e keer luisteren het nummer nog interessant houden. Een ware klassieker in het house-genre. Dit heeft en gaat deze sympathieke Noor nooit meer overtreffen.

avatar van Djarune
geplaatst:
Petter – Some Polyphony . Goede lijst hoor! Ik merk steeds meer overlap met mijn lijst die hierna komt.

avatar van Snoeperd
geplaatst:
Sorry het was de bedoeling om gisteravond vijf nieuwe te plaatsen, maar net nadat ik alles af had, sloot hij ineens alles af. Dus vandaag of morgen ga ik weer even opnieuw schrijven. Zeer frustrerend.

avatar van Ponty Mython
geplaatst:
Ik heb ook wel eens dat mijn computer gewoon uit zichzelf alles afslu

avatar van Snoeperd
geplaatst:
30. Stavroz - The Finishing

Stavroz werd opgericht door twee belgen die beiden dj zijn. Al snel werden ze in de studio en tijdens liveshows bijgestaan door nog twee bandleden. Hun eerste single werd meteen opgepakt, maar pas in 2015 maakten ze hun magnum opus. Het live aspect van de muziek klinkt heel erg door de muziek van ze heen, wat mij betreft doen ze een beetje denken aan bijvoorbeeld Kiasmos, wat ook met klassieke pianist Olafur Arnalds en dj samen is. Dus, zet voor deze even je koptelefoon goed op en onderga deze prachtige trip, het liefst net voor het slapen gaan. Het begint al zo mooi met die subtiele gitaar aan het begin, maar het nummer komt al helemaal los als na 2 minuten die schitterende saxofoon binnenvalt en je meeneemt naar een paradijselijke wereld. Een solo van het kaliber grote jazz-muzikanten, gemaakt op een tapijt van muisstille beats. Gestolen van de iPod van God staat er als eerste Youtube-comment. Vrij accurate beschrijving.

29. Nicolas Jaar - Mi Mujer

Daar is mijn favoriete Chileen weer! Als je op mijn profiel klikt zie je Jaar pronken in zowel mijn album als artiesten top 10. Jaar verrijkt wat mij betreft het elektronische muzieklandschap, aangezien hij ze maar matig aan de regeltjes ervan houdt. Hij kan iets opbouwen in een set en dat zonder pardon afbreken, terwijl hij op andere momenten weer juist de meester van de groove is. En daarbij komt dat als je alleen al naar bijvoorbeeld Mi Mujer luistert, de muziek bijzonder complex in elkaar steekt. Als je goed luistert is Mi Mujer eigenlijk op geen enkel moment hetzelfde. Afijn, voor een betere uitleg van zijn talenten verwijs ik jullie graag door naar zijn artiestenpagina, waar ik een lijst heb gemaakt met al zijn EP's/albums/sets/mixes. Ik kan bijvoorbeeld zijn RA211/500 podcasts aanraden, zijn Essential Mix (gekozen tot mix van het jaar) of bijvoorbeeld de minder bekende Tsugi podcast, waar hij nummers van Bonga tot Madlib tot aan Canaan elkaar rijgt. Tel daarbij twee geweldige studio-albums op en talloze genietbare EP's en je hebt te dealen met een van de geniaalste artiesten in het hele genre. Voor mij met stipt op 1 om nog een keer live te zien.

Mi Mujer is zijn populairste nummer en hier klinkt Jaar op zijn toegankelijkst en zomers. Toch staat het nummer bol van de ingenieuze ritmewisselingen. Heerlijk die percussie ook op de achtergrond bijvoorbeeld, geeft een mooie extra dimensie aan het nummer.

28. Underworld - Cowgirl

Underworld is een naam die geen verdere uitleg nodig heeft. Ik zou een heel verhaal kunnen houden over de enorme invloed die de groep heeft gehad op de techno in de jaren '90 en anno nu. Maar dat heb ik allemaal niet bewust meegemaakt destijds, dus het is wellicht iets leuker om echt wat te vertellen over mijn eigen ervaringen met ze.
Voor mij begon de kennismaking door Trainspotting. Niet dat ik zo geboeid was door de film de eerste keer. Ik moet zeggen, dat kwam voornamelijk doordat ik hem in een download zonder ondertiteling zag, met de Schotse accenten nam dat toch wat van het kijkplezier af. Later, samen met mijn ex, herkeek ik hem mét ondertiteling en nu behoort het tot mijn favoriete films. Ik ben later met haar nog naar de première van Trainspotting 2 gegaan (waar ze het eerste deel ervoor draaiden), dat legde echter vooral de kracht van deel 1 bloot en leek deel 2 nog zwakker te maken dan het al is. Snel vergeten.

Niet snel vergeten: Underworld! Die lieten met het nummer in de afkick-scène wel een onwisbare indruk achter. Het toeval wilde dat ik diezelfde zomer naar Primavera zou gaan en daar zouden deze helden hun album dubnobasswithmyheadman integraal gaan spelen. Ik luisterde dat album van te voren maar was niet bijster onder de indruk van ze. Ik vond het maar langdradig. Omdat er toevallig niet echt iets tegenover Underworld stond en herman als enthousiasteling me overtuigde dat het wel goed zou gaan worden stond ik daar bij de mainstage in het veld. Gevolg: beste concert van het hele festival en dat is met de line-up van Primavera een hele grote prestatie! Ineens viel voor die hele plaat het kwartje en eindigden ze in de toegift met hun twee klassiekers Rez en Born Slippy. Ja, dan heb je wel een perfect optreden. Cowgirl was één groot spektakel live, vooral die drop na 5 minuten kreeg iedereen aan het springen. Ben benieuwd hoe het op Down the Rabbit Hole gaat zijn volgende maand.

27. Dominik Eulberg - Der Tanz Der Gleuwermchen

Ik heb voor mijn Bachelor vier jaar lang in Wageningen gewoond, om daar een van de weinige sociale studies te volgen die ze te bieden hebben. Het is de plek waar mijn studentenleven begon en waar ik vele goede herinneringen en vrienden heb opgebouwd. Als nieuw studentje is het erg prettig om in een voor je gevoel veilige omgeving te zijn waar eigenlijk iedereen elkaar wel kent in het pitorreske stadje. Een van de mooie dingen aan Wageningen vond ik de natuur erom heen, als ik 's morgens in Brussel naar mijn werk fiets door de vieze uitlaatgassen denk ik nog wel eens terug aan het fietsen van en naar de universiteit in Wageningen. Ten zuiden van Wageningen liggen de prachtige uiterwaarden van de Rijn, ten oosten ligt het Renkumse bos, ten westen liggen roemruchte bergen zoals de Grebbeberg en ten noorden ligt een weidelandschap tot aan Ede. Dominik Eulberg vormde vaak de soundtrack van wandelingen in de uiterwaarden en fietstochten naar het station van Ede-Wageningen. De soundtrack van de natuur en dit is zowel qua titel als nummer zijn allermooiste!

26. Kollektiv Turmstrasse - Last Day (David August Revision)

Dit zijn mannen aan de knoppen die werkelijk prachtige spacende diepe tracks hebben gemaakt tot hun specialiteit. Als de ene dan een revisie maakt van de ander, kan dat niet anders dan spektakel worden. Het nummer klinkt alsof het op de maan is opgenomen. Voor mij heeft het nummer dezelfde 'thrill' als een van de spannendste kinderboeken die ik ooit las, namelijk Darlah. Over 3 kinderen die met een loterij een trip naar de maan winnen, waar vervolgens alles misgaat. Een kinderboek zonder happy ending, wellicht dat het daarom zo'n impact maakte. Deze track heeft voor mij al dat mysterieuze in zich dat de ruimte ook is. Ongrijpbaar, ook al weten we er steeds meer van af (laatste werd de 1e foto van een Zwart Gat gemaakt) maar het zit nog steeds vol raadsels die we nooit zullen ontrafelen. Dit nummer is de soundtrack van de ruimte, de onzekerheid. Briljant!


Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://open.spotify.com/user/dnbresser/playlist/7F3WXdaOAClUesw6X42CxQ?si=yqgCBl9URvyl8A3IHsOejg]Snoeperd's MuMe Dance Top 100 on Spotify - open.spotify.com

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.


spotify:user:dnbresser:playlist:7F3WXdaOAClUesw6X42CxQ

avatar van Dance Lover
geplaatst:
Dominik!

Verder ook geweldig materiaal van o.a. Jaar, Terje en Underworld.

En nog veel materiaal om terug te luisteren.

avatar van Snoeperd
geplaatst:
25. Laurent Garnier – The Man With the Red Face

Laurent Garnier is een hele grote Franse DJ, die in Brussel bijvoorbeeld mateloos populair is, omdat mede door hem de Fuse het instituut is geworden dat het nu is. Hij heeft natuurlijk meerdere uitmuntende tracks, maar The Man With the Red Face blijft toch wel zijn ultieme klassieker. Hij zet een ongekende opbouw neer waar hij er telkens weer nog een schepje bovenop weet te doen. Een geweldige stuwende beat en de sax doet de rest. Jazz wordt nog wel eens gezien als een genre dat nooit meer zijn hoogtijdagen heeft weten te evenaren van de jaren '50 en '60, maar als je nummers zoals dit hoort moet je blij zijn dat de moderne dance-muziek de elementen van die oude jaren combineert met het nieuwe van deze tijd. Het is aan maar weinig jazz-muzikanten gegeven om zo'n ongelooflijk mooie sax-solo neer te zetten.

24. Barış Manço - Eğri Eğri Doğru Doğru (FOC Edits Rework)

Barış Manço is een grootheid in Turkije. Hij was een van de pioniers van de Turkse rock en was de stichter van het Antolische rock-genre. Ik kan zeker aanraden eens naar zijn muziek te luisteren, geweldige Turkse sound en gok dat het Turks-Nederlandse Altin Gün veelvuldig naar hem heeft geluisterd. Vrij toevallig kwam ik deze Remix tegen op Youtube en ik kan er eigenlijk verder helemaal niets over vinden. DJ is onbekend, wel blijkt dat FOC Edits een collectief is uit Istanbul, bestaande uit vele DJ's, die dus nummers als deze bewerken tot dance-nummers. Dit is een hele fijne bewerking geweest die het nummer meer disco laat klinken. Een stevige beat en een grote nadruk op de synthesizer maken de boel net wat dansbaarder. Een perfecte introductie tot de Turkse scene, ik ben vooral door dit nummer en Baris Manco me meer gaan verdiepen in de mooie muziek uit dit land. Let ook op die prachtige foto van de Youtube-video trouwens!

23. Ejeca – Jalek

Mijn ex-vriendin en ik waren en zijn eigenlijk nog steeds een soort van muzikale soulmates. In Warschau was het nogal eens veel te koud om ook maar een stap buiten de deur te zetten. Na 2 of 3 dagen moest je er dan wel aan geloven omdat al het eten op was. Samen wisten we ons goed te vermaken door elkaar te introduceren tot onze muzikale achtergronden. Zij is één van de meest open-minded personen die ik ken, we konden elkaar urenlang muziek laten horen en er kleine colleges bij geven over de muziek, waarbij we voor alles openstonden. Goede tijden waren dat. Met haar Azerbeidzjaanse achtergrond plus passie voor de Russische en Poolse muziek, werd ik geïntroduceerd tot de muziek die in deze regio’s populair zijn. Mijn kijk op muziek is door haar veel meer verbreed. In de tijd dat we elkaar kenden niet eens zoveel op dance-muziek, pas later raakten we daar beiden verslingerd aan. Warschau als stad had daar grote invloed op. Laatst was ik weer eens in Warschau en haar ook even opgezocht. Oude tijden deden weer even herleven en een van de mooiste nummers die ze liet horen was deze parel. Een aardige stamper maar enorm gedetailleerd en broeierig.

22. Syl Johnson – Is It Because I'm Black (David August Live Reconstruction)

Ja ik speel niet helemaal volgens de regels, want hier hebben we David August nogmaals, maar hij is nou eenmaal erg goed in het maken van revisies. Dit nummer komt, net als Last Day uit het vorige rijtje, van zijn geweldige Boiler Room in Berlijn. Waar het leeuwendeel van de set meer uit het nummers van de categorie Last Day bestaat, weet hij er aan het begin dit heerlijke snoepje in te gooien. De originele versie van Syl Johnson uit 1969 is al een prachtig gevoelig soul-nummer, met Syl die al zijn emotie die hij in zijn lichaam heeft laat doorklinken in de zang. In 2014 geeft David zijn eigen interpretatie aan het nummer en geeft het nummer de swing mee die het originele nummer niet bezit. Een fijne diepe bas als basis en dan laat hij langzaamaan de gitaar-riff van Syl in het nummer sluipen. Heel knap hoe hij het opbouwt, luister bijvoorbeeld eens naar die subtiele versnelling op 1.55. De body van het nummer is één groot feest met de versnelde vocalen van de blueszanger. Van een triest nummer uit 1969 waar de rassendiscriminatie aan de kaak wordt gesteld, doet David August hetzelfde, maar door een dansend en swingend protest. Hoogtepuntje van het nummer vind ik toch wel die prachtige versnelde gitaarsolo.

21. Kollektiv Turmstrasse – Sorry I'm Late

En daar hebben we ook Kollektiv Turmstrasse nogmaals. Ik kan me nog goed herinneren toen ik deze in een club in Warschau voor het eerst hoorde. Ik ben meteen naar de DJ gegaan om te vragen van wie de track is. Met zijn hiphop-invloeden is dit een unieke song, die me helemaal gek maakte tijdens die eerste ervaring. Het nummer gaat echt alle kanten uit en bestaat uit zoveel details die je iedere luisterbeurt nog doen verbazen. Die voice sample bijvoorbeeld die iedereen in de club aanmoedigt om los te gaan, of dat hoorn-achtige geluid dat er na 3 minuten invalt. En dan moet je de apotheose van het nummer nog krijgen. Wát een nummer!! Als je hem een tijdje niet luistert, vergeet je soms hoe goed het is.

geplaatst:
Interessante update

avatar van Snoeperd
geplaatst:
20. Rodriguez Jr - Lila

Ik draag Rodriquez Jr. een warm hart toe en dat komt doordat hij op je emotie weet in te spelen met zijn deep house waarin hij met live piano-klanken de juiste snaar weet te raken. In deze track geen piano, maar prachtige minimal house. Dit is zo'n track die je laat vliegen en en dromen. Na twee minuten komt de prachtige melodie van het nummer optimaal naar de voorgrond. Het doet mezelf een beetje denken aan een gelukkige miauwende kat. Deze track is er een die je op ieder moment van de dag kan opzetten, op een slaperige ochtend werkt hij, maar ook als afsluitend nummertje van de avond. Een van de beste minimals die ik ken.

19. Kokoko! – Tokoliana

Kokoko! voelt een beetje als mijn bandje. Zo'n bandje die je al vanaf het eerste nummer op de radar hebt en vervolgens op de voet volgt. Ik ontdekte ze vorig jaar door middel van dit nummer en raakte geïntigreerd door de wijze waarop zij muziek maken. Zoals in deze introductievideo te zien is, is deze band gevormd in de hoofdstad van Congo. Gezien de bandleden niet genoeg geld hadden voor echte instrumenten, zijn zij de instrumenten gaan maken van het afval dat ze vonden in de straten van Kinshasa. Onder leiding van beatbakker Makara Bianko maken ze enorm groovende muziek. Het heeft wat weg van krautrock, vermengd met elektronische muziek en Congolese tradionele muziek. Een paar maanden geleden had ik het geluk ze voor het eerste te zien in Brussel. Dat was (samen met Big Thief) het beste concert dat ik gezien heb dit jaar. Juist dit nummer was eigenlijk het enige nummer dat minder goed uit de verf kwam, terwijl in de rest van de nummers ze een ongekende groove wisten neer te zetten waarmee ze het publiek volledig platspeelde. Groot feestje! Tokoliana is in de studioversie een en al feest, heerlijk die vage belletjes, de krakende bas die er meteen invalt en de aanstekelijke strijdersbeat neerzet. De hook krijg je niet snel uit je hoofd, maar daar is het nummer verder niet rondom gecentreerd, want de break is bijvoorbeeld ook heel mooi gedaan. En juist na die break komt de beat nog eens extra fijn terug.

Gaat dat luisteren, niet alleen deze, maar eigenlijk alles wat ze hebben uitgebracht is klasse. Band om in de gaten te houden de komende jaren.

18. Nu – Man O To

We hebben al vele nummers uit het deep house-genre met Oosterse invloeden voorbij horen komen. Dit is een van de, of zo niet de grote klassieker van het genre. Het nummer, gezongen in het Perzisch, werd uitgebracht in 2012 en heeft er gestaag veel fans bij gekregen. Het is ook zo'n nummer dat je overal kan opzetten in vrijwel iedere groep. Zelfs niet-elektronische fans kunnen dit nummer vaak goed appreciëren is mijn gevoel. De tekst is gebaseerd op een gedicht van de Perzische dichter Maulana Rumi en beschrijft twee geliefdes die zich samen een zijn gaan voelen. Het is jammer dat de Youtube-reacties vooral van Turken komen die claimen dat hij Turks was. Dat leidt af van dit schitterende nummer, die je soms lange tijd wil door blijven hummen. Mocht je dat gevoel wel eens hebben is er altijd nog de 4 uur-durende loop van het nummer .

17. DJ Ino & MC Johnny Jef – Love is in the Air

Dit nummer hoorde ik op het festival van de Gardens of Babylon vorig jaar tijdens een set van José Noventa. Het is eigenlijk een vrij cheesy nummer, maar voor op dat moment was het het beste nummer dat je maar kon kiezen. Het was in de laatste nacht, de zon begon al op te komen en enkel de laatsten, waaronder ik, stond nog te dansen in de kleine stage in een Tipi-tent. Ik denk dat er zo'n 50 mensen nog in de kleine tipi-tent stonden. De DJ zat op een klein bankje zittend zijn setje te draaien. En toen gooide hij deze er even in. De beat is eigenlijk heel simpel, maar raakt heel diep. De melodie geeft je een heel warm en zorgeloos gevoel. En tegelijkertijd een stukje geborgenheid. En dan komt het monoloog van de meneer: 'When you talk about house, you talk about love', 'a cherished love for the people'. Hij beschrijft eigenlijk het gevoel dat je hebt wanneer je samen staat te genieten in een publiek van de muziek die op dat moment speelt. Je hoeft het elkaar niet te zeggen, maar iedereen heeft hetzelfde gevoel op dat moment. 'One of the strongest love manifests'.

'Everyone was dancin', groovin': Love is in the air'

16. G.Vump – Sha! Shtil!

We hebben Perzich en Congolees gehad. Maar dat is nog niet internationaal genoeg natuurlijk. Daarom bij deze nog even wat Jiddische techno. Sha! Shtil! is geïnspireerd op een tradionele Klezmer-nummer die het verhaal verteld van een Rabbi die als een malle danst om een demoon uit zijn lichaam te verjagen. Het is wel heel geinig dat G.Vump dat verhaal heel letterlijk neemt en van dit traditionele nummer een ongenadige dansvloerklapper maakt. Mocht je een demoon in je lichaam hebben en hem er na dit nummer nog niet hebben uit gedanst is er echt iets mis met je, of met de demoon. Geweldig moment in het nummer is de break waarin het traditionele nummer a capella wordt gezongen om vervolgens uit het niets die beat er met een simple handklapje er weer keihard in te laten droppen.

avatar van Snoeperd
geplaatst:
15. Motormännen - Svängrum

Ik vind dit een zeer interessante techno-groep. Zweden is een scene waar vele interessante dingen vandaan komen, zoals ook de opkomst van de lo-fi house getuigt. Een ander genre waar de Motormännen zich in begeven is 'informatie-techno'. Wat moet je daar bij voorstellen? Het creëeren van Zweedse nostalgie door in de muziek quotes te gebruiken van Zweedse politici, documentaires en films die dat gevoel aanwakkeren. Neem Svängrum bijvoorbeeld, de sample 'mindre svångrem och mera svängrum', wat zoveel betekend als 'minder bezuiniging en meer ruimte voor de elleboog'. Een uitspraak die werd gedaan door voormalig minister-president Olof Palme. Dit klinkt allemaal zeer interessant, maar als het niet omgeven is door goede muziek is het allemaal interessantdoenerij. Maar dat is zeker niet het geval, want de muzikale omlijsting is ronduit geweldig. Wat een prachtig pompende beat die een mooie donkere sfeer neerzet.
Ik ben benieuwd, zou informatie-techno ook in het Nederlands werken? En welke uitspraken/samples zouden geschikt zijn om onder dit soort toptechnobeats te zetten?

14. Talaboman – Loser's Hymn

John Talabot is een grote, vooral zijn DJ-Kicks vind ik heel erg tof. Zijn solo-album die hier redelijk geadoreerd wordt op de website ligt me wat minder moet ik zeggen. Dan vind ik zijn gezamenlijke album met Axel Boman een stuk toffer. Een zeer bruisende, spannende plaat met psychedelische invloeden. Eigenlijk is mijn geselecteerde nummer van de plaat het meest recht toe recht aan-nummer dat op de plaat staat. Waarom selecteer ik die dan en niet een van de andere 7 pareltjes op het album? Het gaat hier om een top 100 van individuele nummers en ik vind de rest van de plaat juist het beste werken als je het achter elkaar hoort gezien je er helemaal in wordt opgezogen. Loser's Hymn zet ik heel vaak individueel op, wat een machtige mooie plaat is dat toch. Die melodie is er een uit duizenden, eigenlijk kan je het dan al niet meer verpesten. Dat doen ze gelukkig ook niet, want gedurende het nummer weten ze je steeds meer opzwepen en de melodie steeds dreigender te laten klinken. Ik hoop dat ze de samenwerking nog een keer op gaan pakken want The Night Land en in het bijzonder de hymne voor de verliezers onder ons smaken naar nog veel meer.

13. Jon Hopkins – Collider

Waar Motormännen met zijn 1463 plays op Spotify en 85 op Soundcloud vrij obscuur is te noemen, betreft de rest van het rijtje vooral de gevestigde namen. Want met de Engelse Jon Hopkins hebben we hier toch wel één van de meeste toonaangevende artiesten in de elektronische muziek. Met zijn kenmerkende snerpende koude sound en beats die ontzettend diep gaan weet hij het toch voor elkaar te krijgen menig hart te veroveren. Wellicht omdat hij toch ook wel de humane toets in weet te voegen door middel van een eventuele piano hier en daar. Op Immunity vat hij zijn capaciteiten eigenlijk perfect samen, een waar meesterwerk die een gouden combinatie is tussen dansvloermateriaal (Open Eye Signal is daarvan het beste voorbeeld) en songs die gemaakt zijn om verstild te luisteren (Sun Harmonics). Mijn favoriet van hem, Collider, weet deze elementen perfect te blenden. Het heeft een stevige beat die zich leent voor een euforische dansvloer, zeker omdat hij héél langzaamaan opbouwt naar een ultieme climax. Maar om die climax volledig te vatten is het belangrijk dat je stil en aandachtig luistert, omdat anders de ware subtiliteit je ontgaat. Hypnotiserend spul, vooral als aan het einde de hemel volledig openbreekt.

12. Burial – Raver

Je moet van hele goede huize komen om op gelijke hoogte te staan met meneer Hopkins (enkel Anthony overtreft hem in Silence of the Lambs), maar Burial is een man die hem zeker evenaart. Waar Hopkins een zeer kenmerkend eigen geluid heeft, maakt Burial eigenlijk een eigen universum, bestaande uit flarden fragmenten die hij in verschillende steden over de wereld lijkt te hebben verzameld. Over Untrue lees ik vaak dat het album heel goed werkt in een grote stad tijdens een nachtelijke wandeling. Gezien ik over een maand een Master of Science ga zijn (als alles goed gaat natuurlijk) heb ik deze hypothese natuurlijk meermaals getest om te kijken of het valide is. Mijn conclusie? In steden als Warschau, Brussel, Amsterdam, maar ook Baku en Kiëv heeft het album zich bewezen als een ultieme soundtrack. Het laatste nummer, het meest dansbare op de plaat, past wat mij betreft heel goed bij het gevoel als je in een drukke stad rondloopt waar het nachtleven in volle gang is. Overal hordes mensen die nog gaan doorstoten de hele nacht lang, terwijl jij juist over het hoogtepunt heen bent en terugloopt naar je huis. De soundscapes die Burial weet te schetsen zijn van ongehoorde buitenklasse, hoe je met eigenlijk vrij anonieme samples zo op de emotie kan inspelen is uniek. Dit is slechts een van de talloze voorbeelden daarvan.

(11,5. David August – Epikur)

Ik heb een beetje een misrekening gemaakt, want eigenlijk had ik nummer 11 voor deze track voorzien. Echter is David August sowieso al 2x teruggekomen en was ik volledig vergeten van degene die ik nu op nummer 11 heb gezet. Omdat ik dit pareltje niet ongenoemd wilde laten, heb ik heb hem er voor de vorm even bijgezet. Ik vind Epikur zo ontzettend zweverig en die melodie is tranentrekkend mooi. Gaat dat zeker luisteren, nog mooier als de voorgaande track Last Day die van hem voorbij kwam.

En als ik het dan toch over August heb, zou ik zeker de set met het Deutsches Symphone-Orchester Berlin bekijken. Deze set bevat namelijk de mooiste uitgevoerde drop die ik ken! Luister en huiver vanaf ongeveer 22 minuten tot en met 27 minuten. Ik ga niet verraden wanneer de drop daadwerkelijk valt, dat is hetzelfde als bepaalde momenten in Game of Thrones spoilen.

11. Fuck Buttons – Surf Solar

Ja, deze was ik glad vergeten. Dat komt vooral ik omdat ik Fuck Buttons niet bepaald associeer met dansbare muziek. Maar laatst hoorde ik hem toevallig weer op shuffle voorbijkomen, en ook al voelt het meer als een trip dan een nummer die je er even lekker ingooit tijdens een dansbare set valt het wat mij betreft wel zeker onder dance. Wel het soort dance dat je hoofdschuddend moet ondergaan, zonder enige interactie met de mensen om je heen. Het feit dat dit niet voor iedereen weggelegd is doet waarschijnlijk alleen maar af aan de luisterervaring. Het is een anthem voor iedereen die soms denkt van zichzelf dat je lelijk bent. Want man, wat is dit nummer toch eigenlijk lelijk. Dat kunstmatig en plastic klinkende melodietje en de ruis op de achtergrond, bah. Maar samen valt het allemaal op zijn plek. Een ragbak werd het eerder in het topic al genoemd. En dat is wat het is. Het zal voor sommige mensen zuigen, anderen worden in het nummer gezogen. Kan iets de euforie nog stoppen die je ervaart na de distortion die erin komt vallen na 6 minuten? Nee, dan ben je al lang aan het surfen op de zon. Einde verhaal.

avatar van Dance Lover
geplaatst:
Chique update hoor!

avatar van Snoeperd
geplaatst:
De top 10 volgt dit weekend trouwens!

geplaatst:
Dance Lover schreef:
Chique update hoor!

Daar sluit ik me bij aan, veel persoonlijke favorieten tussen 11 en 20 (al vind ik van Man O To de Be Svendsen Remix nog beter).

avatar van Gyzzz
geplaatst:
Mooie keuze van Burial - mijn favoriet van hem en leuk omdat je hem niet zovaak in lijstjes tegenkomt als sommige van zijn andere tracks. Op het randje van dance voor mij maar zou zeker ook hoog in mijn lijst staan.

Gast
geplaatst: vandaag om 04:18 uur

geplaatst: vandaag om 04:18 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.