menu

Mijn Updates +
Genres / Electronic / De dance top 100 van...

zoeken in:
avatar van Snoeperd
geplaatst:
Titmeister schreef:
(quote)

Daar sluit ik me bij aan, veel persoonlijke favorieten tussen 11 en 20 (al vind ik van Man O To de Be Svendsen Remix nog beter).


Ja die vind ik eigenlijk ook zeker op gelijke hoogte staan, de originele versie was echter mijn eerste aanraking met dit genre en heeft daardoor een grote persoonlijke waarde.

avatar van Snoeperd
10. Kiasmos - Thrown

Nils Frahm en Ólafur Arnalds doen me qua muziek altijd aan elkaar denken. Beiden neo-klassiek geschoold, maar niet vies van elektronisch avontuur. Nils Frahm doet dat gewoon op zijn albums onder eigen naam, waar Says (die ik zelf te niet dance-achtig achtte, ander had hij op 1 of 2 gestaan) het beste voorbeeld van is. Dat hele album Spaces is trouwens een meesterwerkje. Zo'n meesterwerk heeft de Ijslandse componist Arnalds zeker nog niet gemaakt onder zijn eigen naam. Zijn albums zijn soms zielsmooi, vooral .​.​.​and they have escaped the weight of darkness (2010) ligt me goed. Maar ik betrap me er vaak op dat ik zijn muziek niet verheffende genoeg vind om echt aandachtig te luisteren, waardoor het al snel naar de achtergrond verdwijnt.

Maar Ólafur Arnalds heeft zich gelukkig ook gewaagd aan de elektronische invloeden, maar dan door met de Faroerse Janus Rasmussen in zee te gaan. In Reykjavik waar ze beiden wonen ontdekten ze een gedeelde liefde voor minimale muziek en zowaar was het duo geboren, genaamd Kiasmos. Hun zelfgetitelde debuutalbum is het briljante die hij als solo-artiest nog niet had gemaakt. Ik zie op de albumpagina dat het nog wel als saai wordt beschouwd. Daar kan ik me niet in vinden, juist als je in de mood bent is dit een magnum opus van subtiliteit. Minimal in de ware essentie. Zoals the XX er ook ooit voor werd geroemd, het totaal uitkleden van de muziek en het loslaten van alle poespas, doet Kiasmos dat hier ook met verve. Thrown is mijn absolute favoriet van de plaat, die belletjes in combinatie met de zachte violen mogen van mij een eeuwigheid doorgaan. Ook een hele mooie ervaring om live te horen destijds, in de nacht van Primavera Sound.

9. Viken Arman - Hope

Viken Arman hebben we al eerder gehoord deze Top 100. Introductie behoeft hij dus ook niet meer en anders doet dit nummer dat wel voor je. Op 24 april 2016 lanceerde hij het op zijn Facebook onder de tekst: Because I hope tomorrow will be better. #armeniangenocide #24april. Ter herinnering aan iedereen die slachtoffer is geweest van dit vreselijke incident en de nabestaanden die nog steeds met de frustraties van het niet erkennen en de pijn van het verlies moeten leven. Tijdens de herdenking van het 100e jaar maakte Viken Arman, zelf Armeens, naar eigen zeggen zijn allerbeste nummer, zowel persoonlijk als artistiek, tot nu toe. Hij heeft zijn volledige ziel gelegd in deze track vol emotie. Die dreunen geven me nog steeds kippenvel af en toe, al is het een boodschap van hoop klinkt het voor mij alsof de gekwelde geesten nog steeds je ziel proberen te penetreren. Een van de allermooiste en diepgaande tracks die ik heb gehoord.

8. Donna Summer - I Feel Love

Contrastje wel, met de vorige track. Op de hoop in het vorige nummer, volgt een gevoel van liefde, bezongen door disco-koningin Donna Summer. Ja, wat moet ik hier nou eigenlijk nog over zeggen. Dit is een van de meest invloedrijke nummers aller tijden. Dat dit nummer uit 1977 dateert is eigenlijk maar moeilijk te bevatten. Dit was zijn tijd lichtjaren vooruit en klinkt nog altijd even tijdloos als toen het voor het eerst verscheen. Bovendien zouden we zonder I Feel Love vrij snel klaar zijn met het formuleren van een top 100 in dit topic. Wat zou het toch mooi zijn als je met een tijdmachine terug zou kunnen reizen, om het gevoel mee te krijgen van hoe het nummer werd ontvangen in die tijd. Ontwrichtende innovatie noemen ze het in de onderzoeksprogramma's van de Europese Unie en in de rest van de business-wereld. Dat is wat dit nummer van Donna Summer ook deed, het heeft het muzieklandschap voor goed verandert en heeft een invloed gehad op genres variërend van punk, new wave tot aan house, techno en alle aanverwante genres.

Ook niet onbelangrijk, deze track tovert gewoon altijd een lach op je gezicht en geeft je de energie die je op ieder feestje zou willen voelen.

7. Acid Pauli - Nana

Acid Pauli draait al een hele lange tijd mee, al in 1995 bracht hij zijn eerste album uit onder de naam Console. Vooral 14 Zero Zero is een geinig nummer uit zijn begintijd. My Dog Eats Beats is trouwens ook erg vet en daar klinkt zijn huidige sound wat meer door. Want hij tegenwoordig produceert heeft nog vrij weinig te maken met 14 Zero Zero, al heeft hij die gekkigheid en eigenzinnigheid zeker wel weten te behouden in zijn sound. Zijn mix-album Get Lost V is daar bijvoorbeeld een heel goed voorbeeld van, waar het gevoelige Love in Looxor die hier eerder voorbijkwam tegenover een In My Spaceship staat.

Nana is wat mij betreft het beste wat hij ooit heeft gemaakt. Een schoonheid van een creatie, veel melancholischer dan dit krijg je ze niet. Het ultieme bewijs dat de synth het meest geweldige instrument is in de wereld als je weet hoe je er mee om moet gaan. De track voelt wat mij betreft als een afdaling van een col in Frankrijk, af en toe moet je remmen voor een haarspeldbocht en de vaart verminderen om vervolgens weer totale euforie te voelen als je de 60 à 70 km/h aantikt met natuurlijk die constante spanning en adrenaline die je voelt. Meesterwerk.

6. Four Tet - Locked

Ja, in de top 10 zijn het voornamelijk de usual suspects die voorbijkomen. Want ook de grote man Four Tet mag hier niet ontbreken. Hij heeft een rij geweldige albums op zijn naam staan en allerlei toffe mixes en DJ-sets. Vooral die 6 uur durende set samen met Floating Points Final Plastic People is 6(!!!) uur lang de crème de la crème van de groove. Four Tet is net als een Burial iemand die de grenzen van zijn kunnen continu opzoekt en voortdurend experimenteert zonder zijn eigen karakter te verliezen. Eigenlijk denk je de eerste twee minuten van deze track dat je met vrij experimenteel geneuzel te maken hebt, de beat doet vrij industrieel aan. Totdat... ja totdat die knijpende synth ineens de boel op stelten komt zetten. Het klinkt een beetje als een Kate Bush die ineens op onmogelijke manier de hoogte in gaat. Het vormt de enorme kracht die het nummer bezit. Het is als een zwart gat die als een magneet je compleet opzuigt, totdat je na 8 en een halve minuut er weer wordt uitgesmeten en je weer gewoon achter de stoel van je laptop zit, realiserend dat je nog slechts 5 nummers te gaan hebt om te beschrijven terwijl dit eigenlijk al als een nummer 1 voelt.

avatar van panjoe
panjoe (moderator)
Mooie nummers 6 en 7 die in mijn ogen zeker tot het beste horen wat de melodische moderne dance die hoogtij voert in je top 100 te bieden heeft. Ook die track van Viken Arman, die ik nog niet kende, is daar een mooi voorbeeld van.

En I Feel Love is natuurlijk met recht de klassieker der klassiekers.

avatar van Snoeperd
5. Floating Points - Nuits Sonores

Floating Points ontdekte ik twee jaar geleden op Best Kept Secret. Ze stonden net na de headliner (weet niet meer of dat Run the Jewels was of Radiohead), snel erheen gerend om vervolgens een van de beste optredens van het festival te zien. Live neemt hij toch net iets meer zijn tijd en laat hij nummers nog veel langer doorrazen. Het was daar ook dat ik verliefd werd op Nuits Sonores, die een make-over kreeg van wel 20 minuten (althans zo voelde het). Dat tijdens het dansen een willekeurig meisje een volledig biertje over me heen goot maakte me toen eigenlijk niets uit. Ik weet niet wat haar bedoeling ermee was, maar ze heeft uiteindelijk de helft van het biertje weer teruggekregen gezien ik uitgebreid met mijn haar wapperend in de wind heb staan voortdansen. Want wat is Nuits Sonores toch een track, mijn absolute Floating Points favoriet, 12 minuten lang pure vreugde.

Het is jazzy, hetgeen wat Floating Points in vele van zijn nummers kenmerkt, maar het heeft ook een enorme drive alsof je een big band jazzband hoort spelen. Floating Points doet waar hij meester in is en neemt lang de tijd om je in de track te laten duiken. De eerste 4 minuten zijn eigenljik pure opbouw om vervolgens rond 4.40 te ontpoppen naar ICE-snelheid. Hoe die beat erin kickt is echt fabuleus goed. En dan moet het moment rond de 9 minuten nog komen.... jazz en techno smolten nog nooit op zo'n prachtige manier met elkaar samen.

Overigens laatst in de platenbakken een vrij obscure Floating Points-plaat te pakken gekregen, met People's Potential en Shark Chase erop. Hele toffe nummers, ook raad ik eerdergenoemde set met Four Tet aan en zijn RA mix is ook briljant.

4. Max Cooper - Harmonisch Serie

Voor dit nummer mogen alle credits naar -SprayIt-. Bij hem stond het vrij laag in de top 100, maar toen ik deze track voor het eerst hoorde wist ik meteen dat ik zijn top 100 heel goed moest gaan volgen. Al ken ik het nummer dus pas sinds november is het binnen korte tijd uitgegroeid tot een van mijn absolute topfavorieten. Ik heb dit tot in den treure opgehad en mijn huisgenoten kwamen af en toe vragen wat voor duisters ik nou weer aan het luisteren was. Daar kan ik me overigens ook wel wat bij voorstellen, die als fluisterende stemmen aan het begin voorspellen onheil. Ze doen me trouwens denken aan de slangentaal die gebruikt wordt in Harry Potter. Voor mij voert de schoonheid de boventoon, dat Max Cooper Jon Hopkins en Sigur Ros als inspiratiebronnen citeert verbaast me niets: zijn muzikale soundscapes lenen zich uitstekend om bij weg te dromen. Emotie creëren door afstand te nemen. Het voelt ijzig aan maar het gaat ook zo ontzettend diep. Deze track zit dan ook zo verdomde goed in elkaar, die beat, de fluistergeluiden en de echo's vloeien samen om gezamenlijk een ongelooflijk intens gevoel te creëren. De intensiteit van het nummer ligt het hoogste na 4 minuten als meneer Cooper wat gas terugneemt en de beat helemaal laat wegebben. Hij experimenteer wat en vervolgens vrij onverwacht draait hij met de bas open en en een geluid dat klinkt als een gaskraan die wordt opengedraait. De energie die daarmee vrijkomt is echt ongekend, als ik favoriete muziekmomenten moet aanwijzen is dat wel het ultieme voorbeeld.

3. Darkside - Golden Arrow

Ja, Darkside balanceert in dit nummer absoluut op de randjes van de dance, maar ik kon het me toch niet verantwoorden om deze niet erin te zetten. Darkside is een van de fijnste side-projecten die ik ken en zowel hun debuut EP en album Psychic zijn prachtig. Darkside is de Pink Floyd van de elektronische muziek zeg ik altijd. Ze schuwen het experiment niet, maar het staat altijd in onderdeel van de uiteindelijke groove. Een nummer als Paper Trails verschilt echt niet zoveel van nummers als Time of Money van Pink Floyd.

Golden Arrow klinkt dan weer meer als de ideale opener van een set, waar je even de tijd krijgt om je set op te bouwen en je tegelijkertijd een grote spanning onder je publiek creërt. "Wat gaat er gebeuren, waar gaat dit naartoe?". Ik zou in ieder geval blijven staan om te weten hoe het gaat ontaarden. De eerste minuten representeren een chaos waaruit uiteindelijk een lome beat ontstaat. Is daarmee de onzekerheid weg? Zeker niet, allerlei klikjes, flarden vocalen en ruis wanen je in een zwaartekrachtloze staat. Het is een beetje als een goede spannend thriller van een serie, waarbij de lijntjes in eerste instantie worden uitgezet en je nog in het onzekere tast over wat het verhaal is. Pas na 5 minuten begin je een beetje door te krijgen waar ze naar toe willen en krijg je steeds meer vaste grond onder je. Na 7 minuten weet je in het helemaal: ik ben op een mooie plek. De beat wordt alsmaar uitgebouwd en met ieder tikje net wat mooier. De klassieke muziek vol verassingen wordt tegenwoordig gemaakt door componisten als Nicolas Jaar.

2. Stephan Bodzin - Wir

Stephan Bodzin is misschien wel de keizer van de melodieuze techno. Op zijn beide albums Liebe Ist... en Powers of Ten laat hij horen een oorstrelend gevoel te hebben voor melodie en dit op een geweldige manier te kunnen vervlechten met stevige techno. Ik heb dit nummer al heel lang op de radar, maar afgelopen zomer tijdens een set van Patrice Bäumel in de nacht werd ik er eens fijntjes aan herinnert dat dit echt de crème de la crème is van de melodieuze techno. Een hele intense ervaring was dat, waarvan ik samen met een meisje naast me stilletjes van aan het genieten was met af en toe een goedkeurend knikje naar elkaar toe. Ik kan hier wel een beschrijving gaan geven van het nummer, maar de melodie zegt eigenlijk alles. Niet vaak klinkt muziek zo puur en recht uit het hart. "Muziek heeft tekst nodig om je te raken", "gevoel kan je enkel creëren met echte instrumenten". Mythes, ik heb zelfs het gevoel dat je met dit soort techno nog veel dieper kan gaan.

1. New Order - Blue Monday

Het is wellicht niet origineel, maar wat mij betreft kon er geen enkel ander nummer dan deze mijn lijst aanvoeren. Het is gewoon heel simpel, dit wordt niet voor niets tot grote aantallen mensen als een klassieker aangeprezen. Het is heel interessant hoe de bandleden van Joy Division uiteindelijk hier zijn geraakt bij de meest duizelingwekkende, verrassende en energieke danceplaat ooit gemaakt. De kracht ligt hem denk ik in dat het een vrij toegankelijk nummer is en zich uitstekend leent voor een feestje, maar tegelijkertijd wel ontzettend gecompliceerd in elkaar steekt. Daardoor kan je als fan hem heel vaak opzetten, omdat iedere luisterbeurt een ander details er weer net even uitspringt.
Ik heb hem laatst voor slechts 8 euro op plaat weten te bemachtigen in de officiële hoes. En als je hem dan met het geluid vol open draait moet je niet uitkijken dat je je hele slaapkamer verbouwt.

Het toont maar weer eens dat je je als band moet blijven vernieuwen. Dit nummer is ontstaan uit een groot experiment en juist daarom zit het nummer vol interessante ideeën, het plezier spat er vanaf.


Allen, hartelijk bedankt voor het meelezen en meeluisteren de afgelopen maanden. Uiteindelijk is het toch een hele uitdaging zo'n top 100, excuses voor de af en toe lange pauzes, na op stage een hele dag naar een beeldscherm moeten te koekeloeren bleek stukjes schrijven niet altijd wat ik wilde doen, waardoor het vooral op het weekend aankwam. Maar ik ben tot het einde gekomen! Ik hoop dat jullie ervan genoten hebben.

avatar van jordidj1
Golden Arrow en Blue Monday Joe Joe

avatar van Dance Lover
Lekkere lijst Joep!

Geweldige Top 10 ook

avatar van -SprayIt-
-SprayIt- (moderator)
Met Golden Arrow en Wir twee overeenkomsten in onze top 10, mooie lijst, leuke stukjes, top gedaan!

avatar van Mausie
Originaliteit is overrated, Blue Monday is wat mij betreft een terechte nummer 1!

avatar van herman
Sommige nummers zijn nu eenmaal met reden terechte megaklassiekers. Mooie lijst Joep!

Gast
geplaatst: vandaag om 03:03 uur

geplaatst: vandaag om 03:03 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.