89. Music Go Music - Warm In The Shadows
2009, Secretly Canadian / Style: Disco

Eind jaren '00 begon ik me steeds meer te interesseren in aan disco verwante danceplaten en deed ik via blogs (toen nog een voorname bron van nieuwe muziek) de ene na de andere ontdekking. Eén daarvan was Music Go Music. Een lange videoclip (inmiddels niet meer te vinden) betoverde me meteen. Warm In The Shadows is een vrij rustig nummer en Abba en Blondie zijn niet heel ver weg, toch is het hier voor mij wel op zijn plaats.

88. The Chemical Brothers - It Doesn't Matter
1997, Freestyle Dust / Style: Breakbeat, Techno, Big Beat

In de jaren '90 was Big Beat voor een tijdje de populaire stroming en Chemical Brothers uiteraard een van de vaandeldragers. Voor mij is Dig Your Own Hole nog altijd hun beste plaat en dit een van de fijnste nummers. Mijn andere favorieten van het album zijn iets minder rechttoe rechtaan, maar soms wil een mens ook ongecompliceerd beuken met het volume op 100. Het moment dat de beat binnenvalt... heerlijk.

87. Stephan Eicher - Nice (Headman/Robi Insinna Rework)
2015, Relish / Style: Synth-pop, Disco, Italo-Disco, Electro

Dit is wel een heel Zwitsers nummer. Het is origineel is van de Zwitserse punkband Kleenex (ook wel bekend van de geweldige 7" Ü/You). Dit werd weer gecoverd door Stephan Eicher, zanger van het Zwitserse Grauzone (Eisbär...) en die cover werd dan weer geremixt door de Zwitserse producer Robi Insinnia, alias Headman. Headman heb ik ooit ontdekt via een dj-set van Erol Alkan en ben ik sindsdien altijd blijven volgen. Zijn producties zijn vaak beïnvloed door disco en new wave (een beetje a la LCD Soundsystem) en dit is daar dan wel een schoolvoorbeeld van.

Morgen hopelijk weer iets meer de vaart erin, te beginnen met de oosterburen van Zwitserland...

https://static1.akpool.de/images/cards/159/1596303.jpg

86. Truby Trio - Donaueschingen (Peter Kruder's Donaudampfschifffahrtsgesellschaftskapitänskajütenremix)
1998, Compost / Style: Downtempo, Dub, Trip Hop

Ik weet nog goed dat ik eind jaren '90 weinig op had met saaie electronische stromingen als broken beat, lounge en downtempo, eigenlijk vond ik het maar saaie yuppenmuziek. Grappig hoe het leven soms kan veranderen, want nu kan ik er wel van genieten en hoor ik er ook wel veel muzikaliteit in. Krüder en Dorfmeister is ook zo'n duo waar ik eerder iets tegen dan mee had, maar een paar jaar terug herontdekte ik een paar van hun remixen en uiteindelijk is deze van Truby Trio uitgegroeid tot een favoriet. Het origineel is echte downtempo/triphop zoals je dat veel in de jaren '90 hoorde, met al wat exotische invloeden. Maar deze Donaudampfschifffahrtsgesellschaftskapitänskajütenremix is echt 7 minuten dampende bossanova vol opzwepende percussie, fijne blazers en een melodietje dat wellicht wat kinderlijk is, maar uiteindelijk toch ook vooral een enorme oorwurm. Krüder's remix van Falco's Einzelhaft was overigens de allerlaatste afvaller voor mijn lijst.

85. Charlie - Spacer Woman
1983, Mr. Disc Organization / Style: Italo-Disco, Electro

Ook ik ontkom niet aan een paar italoplaten. Ik weet niet meer of ik deze heb ontdekt via het beroemde mixalbum van I-F, maar die heeft zeker bijgedragen aan mijn liefde voor italo en dit nummer in het bijzonder. De koele vocalen, de straffe electrobeat en de fijne melodieën; alles samen maakt dit echt een fantastische plaat.

84. Kraftwerk - La Forme (Hot Chip's King of the Mountains Mix)
2007, EMI / Style: Techno, Minimal

In 2007 en de paar jaar daarvoor luisterde ik best veel naar allerlei electro in de Justice/Boys Noize-hoek, maar op een gegeven moment kwam dat me steeds meer de neus uit en kreeg ik meer behoefte aan wat diepgaandere dance. Eén van de platen waar ik bij uitkwam was een 12" van Kraftwerk met remixes door Hot Chip. Nu vind/vond ik Hot Chip altijd al erg leuk, met deze remix lieten ze ineens een heel andere kant van zichzelf horen. Nu snap ik dat dat komt omdat de remix is gemaakt door de 2 leden van de groep die eigenlijk nooit op de voorgrond treden. Het origineel van het Tour de France Soundtracks album uit 2003 is ook al sterk en past eigenlijk naadloos in het ritmisch geheel van dat album. Deze remix laat de boel helemaal stilvallen en dat is ook prima, want de sfeer die het nummer uitademt is al machtig genoeg van zichzelf. Maar als dan na dik 6 minuten de hoofdmelodie eindelijk binnenvalt... kippenvel. Knap hoe de heren hier met een compleet nieuw ritmisch chassis een episch meesterwerk van hebben gemaakt.

83. Ãme - Rej
2005, Sonar Kollektiv/Innervisions / Style: House, Techno, Dub Techno, Minimal

Deze klassieker kon voor mij niet ontbreken. Volgens mij heb ik hem leren kennen via Kiki, een Finse DJ waar ik een periode wel liefhebber van was. Op een gegeven moment bracht hij ook een mixalbum Boogy Bytes uit, want achter toch wel één van mijn quintessentiële mixalbums is gebleken. Het zette o.a. de duren open naar het label Innervisions, waarvan ik alle releases ging opzoeken en weer andere DJ's ging volgen. Die mix landt uiteindelijk bij Rej, een nummer waar ik moeilijk de vinger op kan leggen. Natuurlijk kun je het prima ontleden, maar het voelt te mooi melancholisch en organisch om dat te doen, als een soort getijdestroming die af- en aanvloeit tot het definitieve einde.

82. Love Corporation ‎– Give Me Some Love (Andy Weatherall Remix)
1991, Creation / Style: Style: Trance, Dub, Downtempo, Ambient

Veel mensen associeren Creation Records met Oasis e.d., maar begin jaren '90 brachten zij ook een paar geweldige danceplaten uit. Zoals ook hier was meestal Andrew Weatherall daar op de een of andere manier bij betrokken. Ik vind het waanzinnig hoe hij hier het origineel helemaal uit elkaar trekt en er een 10-minuten-durend epos van maakt. Eigenlijk zitten alle momenten ook al in het origineel, maar dat maakt nauwelijks impact doordat er nauwelijks ruimte in de productie zit. Hoe anders is dat hier. Vanaf die machtige synthlijn die na een minuut of 5 komt binnen gewaaid is het een heerlijk avontuur dit nummer. Door die bellen krijg ik er ook altijd een decembergevoel bij. Hoe gaaf moet het zijn geweest om dit destijds in een club in Engeland gehoord te hebben.
Wel jammer dat het niet op Spotify en alleen in magere kwaliteit op YouTube staat.

81. Midi Rain - Always (Club Vocal Mix)
1991, Vinyl Solution / Style: House, Techno

Volgens mij staat deze release een beetje haaks op de trends van 1991, maar dat maakt het nummer des te tijdlozer wat mij betreft. Muzikaal zijn er wel hints van acid en rave te bespeuren, maar het is toch vooral de engelachtige stem die bij vlagen wordt verhaspeld die het nummer voor mij maakt. Mooie melancholische plaat; ergens een soort house-update van de vroege jaren '80 synthpop.

Mooi ja, die Midi Rain. Volgens mij leren kennen door een Ellen Allien mixalbum.

Lekker begin Herman! Die track van Stephan Eicher was ik alweer zowat vergeten.

http://giphygifs.s3.amazonaws.com/media/Bo2WsocASVBm0/giphy.gif

80. FPU - Racer Car
2002, Turbo / Electro, Techno

Het stokte even, beetje druk weekend gehad en bovendien stond mijn nummer 80 niet eens op YouTube. Nu dus zelf maar geüpload. Ooit was dit op het forum een tip van John Doe en die was dus raak. Fijne oerelectro met een vocoderstem en een fijne laag weemoed waar ik wel van houd. In mijn hoofd noem ik dit soort synths altijd de Nightridersynth, gezien de 80s vibe en het feit dat het goede muziek is voor op de snelweg.

79. Bolz Bolz - Take A Walk (Neo-Romantic Dima Remix)
2001, Sodium / Techno, Electro

Begin jaren '00 was ik dansmuziek eigenlijk aardig uit zicht geraakt: na een periode vol Turn Up The Bass, Ben Liebrand's Grand Mixes en House Party cd's raakte ik meer geïnteresseerd in gitaarmuziek, al ben ik populaire acts als Underworld en Daft Punk altijd wel blijven volgen. Ergens begin jaren '00 veranderde dat weer: via 'idm' raakte ik weer into wat ontoegankelijkere dansmuziek (later meer daarover) en via vriend Erik die ook wel eens draaide op studentenfeestjes en dan steevast Silver Screen (Shower Scene) langs liet komen, raakte ik geïnteresseerd in Felix da Housecat. Ik downloadde wat mixes en luisterde vervolgens veel naar zijn Loveparade-set uit die tijd en Excursions, zijn mixalbum uit 2002 dat een geweldige staalkaart is van de toen populaire electroclash en aanverwante techno/electro. Hoogtepuntje op Excursions is de geweldige overgang van Dot Allison's Substance naar deze Dima-remix van Bolz Bolz, misschien wel mijn favoriete overgang ooit op een mixalbum. De melodieën van beide tracks passen zowat naadloos in elkaar.

Inmiddels ben ik niet meer zo'n fan van Felix da Housecat; in 2005 al knapte ik een beetje af op hem nadat hij een vrij platte festivalset deed op Dour. Maar Excursions zet ik zo af en toe nog graag op.

Ik geloof niet dat dit voor mij een top 100 vol verrassingen gaat worden. De een na de andere favoriet van me komt voorbij hier

78. B.W.H. - Livin' Up
1983, House of Music / Italo-Disco

Na Charlie's Spacer Woman de volgende italoplaat die erin komt met dank aan I-F. Nu heb ik Livin' Up en flipside Stop al wel eerder leren kennen, het was echter via I-F's Mixed Up In The Hague dat ik een hoop italofavorieten voor het eerst zo magnifiek aan elkaar gemixt hoorde, waardoor de waardering alleen maar groter werd. Livin' Up valt misschien niet enorm op op die mix (het is niet half zo extatisch als sommige andere nummers daar), maar ik word er toch altijd wel weer erg gelukkig van. Trouwens wel grappig dat veel van die italonummers een ruimtevaartthema hebben: Spacer Woman spreekt voor zich, maar Livin' Up begint dan weer met een countdown alsof er een raket wordt gelanceerd.

https://thump-images.vice.com/images/2015/1/27/na-25-jaar-manische-depressies-is-aardvarck-eindelijk-gelukkig-1422362828240.jpg?crop=1xw:0.837990614334471xh;center,center&resize=700:*

77. Aardvarck - Cult Copy 2
2005, Rush Hour / Techno

Dan even het gas erop met een knaller van Mike Kivits, de Nederlandse technoveteraan, onderdeel van de tweede golf Detroit-navolgers las ik ergens. Ik weet niet of het ook in 2005 was, maar in ieder geval wel rond die tijd dat ik 2 keer een DJ-set van hem meemaakte. Eénmaal in een kelder vlakbij het Paard, waar nauwelijks gedanst werd, maar ik vond het toch wel vet. En de andere keer in de grote zaal van Paradiso, waar we net van een concert uit de kleine zaal kwamen en in eerste instantie even bleven hangen op het balkon en zagen hoe Kivits meer bezig was met zijn vrouwelijk gezelschap dan het publiek in de zaal...
Deze Cult Copy 2 begint tamelijk spartaans, alsof iemand een boormachine en een heipaal tegelijk bedient, maar vervolgens wordt op een waanzinnige manier een oude Bobby Orlando-productie gesampled. Vanaf dat moment zou je wensen dat dit nog een tijdje zo doorgaat, maar in plaats van dat Kivits doortrekt komt er zowaar een wat kalmerender synthesizergeluid in het spel en dooft het nummer wellicht wat onverwacht uit. Een ramp voor de beatmixende DJ wellicht, maar de impact heeft het nummer dan allang gemaakt.

https://image.redbull.com/rbcom/052/2018-04-05/022a7c35-5f30-4651-8e38-bb76e21a616a/0012/0/165/0/1165/3000/1950/1/laurent-garnier-acid-eiffel.jpg

76. Choice - Acid Eiffel
1993, Fragile Records / Techno, Acid

Eén van de fijnste, zo niet fijnste, eigenschap van instrumentale dance, house, techno en aanverwanten in tegenstelling tot muziek met tekst is dat je je eigen verhaal erbij kunt bedenken. Een andere is dat de muziek soms wat abstract blijft, waardoor je - als het je grijpt - er meer van jezelf als luisteraar in kunt stoppen en de luisterervaring een stuk diepgaander wordt. Voor mij is dat wel het geval bij Acid Eiffel van Choice, het triumviraat van Laurent Garnier, Shazz en Ludovic Navarre (St. Germain). Garnier cs. nemen je bijna een kwartier mee op reis door een elektronisch landschap met een stuwende track waar toch de nodige subtiliteiten inzitten. Het bliepje op 6:40 en het daaropvolgende stuk met een een subtiele melodie in de onderlaag trekken je weer een stuk verder de diepte in om uiteindelijk uit te komen bij een hemelsmooi einde. En dan zijn er nog mensen die zeggen dat er geen gevoel zit in elektronische muziek, ha!

Mooi lijstje tot nu toe, ken niet alles, maar als ik het wat minder druk heb ga ik die onbekende nummers zeker eens luisteren.

http://www.rontravel.com/Web_Photos_Happy_Cannibal/Y_Vietnam/Vietnam_Halong_Sunset.jpg

75. Sueño Latino - Sueño Latino (Paradise Version)
1989, DFC / House, Italo House

1989 is voor mij het jaar waarin ik begon muziek te luisteren; in eerste instantie via de top 40 en al snel via de Turn Up The Bass-verzamelaars. Sueño Latino stond daar ook op, maar kon ik nooit plaatsen. Eigenlijk is het kwartje pas de afgelopen tijd gevallen via de langere Paradise Version, wat een soort voorloper is van de ambient house die wat later op zou komen. Het grappige is dat het nummer eigenlijk een bewerking is van Manuel Göttsching's E2-E4 uit 1984. Het origineel is nog duidelijk herkenbaar, echter zijn er nu ook zwoele Spaanse damesvocalen (mi amor... te quiero) en wat exotische toevoegingen gedaan, waardoor het nummer daadwerkelijk als een Zuideuropese droom klinkt. Ideale plaat voor bij warm weer, je waant je zo op de Balearen.

https://static.booking.weekendesk.fr/image_cache/A912000/912877/912877_1536_864_FSImage_1_Edit_cadiz3.jpg

74. Sailor & I - Tough Love (M A N I K Summer Skeleton Dub)
2013, Black Butter Records / Deep-House

We blijven nog even in Zuid-Europa. Sailor & I is weliswaar een Zweedse producer die hier wordt geremixt door een Amerikaanse producer, voor mij is dit nummer onlosmakelijk gekoppeld aan een roadtrip die ik in 2015 maakte met een vriendin in Andalusië. Met Granada als uitvalsbasis reden we via Sevilla naar bedevaartsplaats El Rocio en gingen we uiteindelijk via mooie plaatsen als Cadiz, Zahara de los Atunes en Tarifa weer huiswaarts. Op de ellenlange snelwegen langs miljoenen olijfbomen werd deze melancholische plaat met strijkers een van de favorieten van onze gezamenlijke playlist.

Vette track die van FPU, inderdaad een prima nummer voor in de auto, kende het nog niet maar ik zie dat het Peter Benisch is, en daar ken ik het ambient album Waiting for Snow van.

Ah, die ken ik dan weer niet. Leek me al wel iemand die vast veel meer had uitgebracht onder een andere naam. Leuk dat je een ontdekking hebt gedaan hier

73. Plastikman - Consumed
1998, M_nus / Techno, Minimal

Richie Hawtin is voor mij toch wel een van de elektronische Grootmagiërs van de jaren '90, samen met wonderkind Richard D. James. Zijn producties onder het Plastikman-alias zitten allemaal in dezelfde hoek: dubby techno met een vaak claustrofobische atmosfeer. Het titelnummer van Consumed is waarschijnlijk mijn favoriet van hem: de betere spookhuizenmuziek, hoewel het nog vrij warm klinkt. Er zijn momenten dat ik de muziek vrij paranoïde vind klinken, gelukkig nog op een fascinerende manier. Ik vraag me dan wel af wie of wat hier geconsumeerd wordt. De muziek of de luisteraar...

Ik ken alleen een cover van Crockett's theme van FPU, die is wel geinig.

Mooie lijst tot nu toe, ik ken lang niet alle nummers. Komt er misschien een (YT-)playlist bij? Ik wil die van Gyzzz ook nog eens doornemen, maar zonder playlist moet ik steeds heen en weer klikken, en leidt het veel af van mijn dagelijkse bezigheden.

72. CJ Bolland - Mantra
1992, R & S Records / Techno

Eén van de betere releases van het legendarische Belgische label R&S Records, vernoemd naar Renaat en Sabine die het label oprichtten. CJ Bolland heb ik volgens mij leren kennen via een studiegenoot uit het eerste jaar, met wie ik muziek uitwisselde. Eigenlijk was hij vooral fan van The Prophet, maar ik vind Camargue en zeker Mantra de beste CJ Bolland platen. Lekker doorknallende techno. Volgens mij ook één keer gehoord in een Dave Clarke set en dat was een magisch moment.

Een YT-playlist is wel een idee, zal die een dezer dagen eens aanmaken. Er is er al een op Spotify, maar volgens mij heb ik al 6, 7 tracks gehad die daar helemaal niet opstaan.

The Prophet is ook mijn favoriete CJ Bolland, maar Mantra is ook super. Die Ravesignal ep's van hem zijn ook wel tof, wel een iets gedateerder geluid dan Mantra enz, maar vooral Mindwar is daar een lekkere stamper op.

71. Light Year - Moderation
2012, Bang Gang 12 Inches / Electro

Ik ben alweer helemaal kwijt hoe ik deze heb ontdekt heb. Mogelijk tijdens mijn wekelijkse Beatport-rondjes die ik in 2012 nog wel deed. Zowel deze als opvolger Inside heb ik toen helemaal grijsgedraaid. Het woord nostalgie is hier al eens gevallen, maar hier is dat helemaal van toepassing: de melodie, de organische baslijn, de synths en bovenal de videoclip die eruitziet alsof ie zo van een versleten VHS uit 1991 op YouTube is gegooid.

70. Martyn - Is This Insanity? (feat. Spaceape) (Ben Clock Remix)
2010, 3024 / UK Garage, Techno, Dubstep

Leren kennen via Martyn's Fabric-album, ik denk een van mijn meest gedraaide uit de reeks. Martyn had sowieso wel mijn interesse na hem een keer (ik dacht samen met local hero 2562) in het Paard te hebben gezien. In mijn herinnering was dat een van de beste dansavonden die ik heb gehad. Dit nummer bevestigt dat eigenlijk wel voor mij. Het ritmewerk is al imposant met een machtige beat en de geluiden daaromheen. En dan nog de mooie donkere stem en fraaie persoonlijke poëzie van The Spaceape (R.I.P.)... Eigenlijk heb ik nu al spijt dat deze niet nog een stuk hoger staan.

69. Edge Of Motion - Set Up 707
1992, Djax Records / Hardcore, Techno, Acid

Pompende acid techno uit Amsterdam, het intro en de gabber-achtige beat geven ook wel weg uit welke tijd dit komt. Deze kan mij niet hard genoeg staan. Op YouTube schrijft iemand: "saw Aphex Twin play this at Day for Night in Houston as the rain started to fall and the crowd was going nuts....revelatory" om vervolgens veel bijval te krijgen. Sommigen noemen het een religieuze ervaring. Ik was er graag bij geweest. Als je goed luistert naar die acidgeluiden hoor je trouwens Eat Your Candy! En eenmaal gehoord, hoor je er nooit meer iets anders in.