menu

Genres / Electronic / De dance top 100 van...

zoeken in:
avatar van herman
68. The Chemical Brothers - Three Little Birdies Down Beats
1995, Freestyle Dust / Breakbeat, Big Beat

Deze beats stonden in 2016 in mijn algemene top 100 aller tijden op 42. Inmiddels is de waardering iets minder hoog, maar nog altijd is dit mijn favoriete Chemical Brothers-plaat (remixes buiten beschouwing gelaten). In 2016 schreef ik o.a.: echt een magnifiek moment op 1:05 als die gruwelijke synth bovenop die kale beat het nummer komt binnen gewaaid. Binnen 1 seconde zit de sfeer erin en waan je je op een geweldige rave ergens in 1994 en heb je het gevoel dat je de hele nacht door kunt. Heerlijke muziek om je je in te verliezen. Voor mij het hoogtepunt van het debuutalbum en de hele mid jaren '90 alternatieve dancescene, al mocht ik het pas in 2007 live meemaken op Sziget. Mooi ook hoe dit nummer is ingepast tussen de song ervoor en erna op het album. Ken eigenlijk geen andere grote dance-albums uit deze tijd die als een mixalbum klonken, wat dat betreft waren de broertjes toch wel baanbrekend. En wat voor mij ook wel een leuk detail is: mijn vriendin doet mee aan een tamelijk fysiek (dans)theaterstuk waarbij ze op dit nummer de warming-up doen.

avatar van herman
https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/9/98/CeCeRogers_%C3%A0_Manchester.jpg

67. Ce Ce Rogers - Someday
1987, Atlantic / Deep-House

Someday we'll all be free.
Someday we'll live as one family in sweet harmony.
Someday.

Het idealistische van de vroege houseplaten spreekt me altijd wel aan, zeker als het zo indrukwekkend en liefdevol wordt gezongen als hier. Muzikaal ook echt een prachtige plaat, waar de soul van het pianospel afdruipt. De pianomelodie zou trouwens nog vaak hergebruikt worden. Ik ken het in eerste instantie van Liquid's Sweet Harmony, een raveplaat van begin jaren '90, maar dit jaar was er ook nog een top40-hit waarin het langskwam. Er bestaat een gerucht dat de oorspronkelijke producer wegens teveel drugsgebruik zijn werk aan Marshall Jefferson heeft overgelaten. Of het waar is of niet, Jefferson heeft met dit nummer zijn status als een van de belangrijkste houseproducers wel bewezen.

herman schreef:
70. Martyn - Is This Insanity? (feat. Spaceape) (Ben Clock Remix)
2010, 3024 / UK Garage, Techno, Dubstep

Leren kennen via Martyn's Fabric-album, ik denk een van mijn meest gedraaide uit de reeks. Martyn had sowieso wel mijn interesse na hem een keer (ik dacht samen met local hero 2562) in het Paard te hebben gezien.


Fijns - ben weer bezig met het Fabric-topic. Je zult zien

Btw laatste 12" van Martyn, maar ook die van Klock (beide op Ostgut) zijn prima; die van Martyn net ff beter, omdat ie er allerlei elementen (d&b) in brengt; dat doet hij wel meer. Hij is trouwens een zoon van oud-PSV'er Gerrie Deykers - vroeg gestorven aan een hartkwaal en die bleek erfelijk. Inmiddels is Martyn daaraan geholpen.

Geloof dat ik aanhaakte bij Bride (fraaie zwart/wit clip met Halina Reijn), van Great Lenghts.

avatar van herman
Ik houd het in de gaten.

Zal die laatste 12" van hem eens opzoeken. Moet zeggen dat ik de laatste tijd niet meer zo diep in deze muziek zat, maar het is wel goed om weer aan te haken. Dat laatste is wel enigszins herkenbaar en goed om te horen.

avatar van herman
https://i.ytimg.com/vi/2TT6Lmp0bdc/maxresdefault.jpg

66. Alison Limerick - Where Love Lives (Come On in) (Classic Mix)
1990, Arista / House, Deep House

Ik vind het altijd wel fascinerend, artiesten die één ongelooflijk hoogtepunt hebben en een verder oeuvre dat compleet in de vergetelheid is geraakt. Alison Limerick is voor mij zo iemand: op dit nummer zingt ze werkelijk fantastisch, het ene moment smachtend en verlangend, het andere weer wat krachtiger ("don't reach out for me with an apology, I'll never suffer your desire"). Het nummer is zowel wat verdrietig als opbeurend, niet alleen met dank aan Alison maar ook zeker aan de muzikale omlijsting. Het pianospel is echt heel fraai (en van een heel ander kaliber dan de meeste househits uit deze tijd), maar ook zeker het remixwerk van Frankie Knuckles en David Morales mag er zijn. Sowieso moet ik zeggen dat ik Frankie Knuckles' gevoelige productiewerk de laatste jaren meer en meer ben gaan waarderen. De jaren hierna werd 'divahouse' zoals ik het vaak noem wel een populair ding, met o.a. Robin S, Kristine W, Ce Ce Peniston, etc., maar in dat genre is er voor mij niets dat hierbij in de buurt komt.

avatar van herman
Even uit het ritme, maar nu weer door...

65. Nathan Fake - Outhouse (Main Mix)
2003, Border Community / Progressive House

In 2006 ontdekte ik James Holden en al snel daarna kwam ik uit bij Nathan Fake, destijds dat andere wonderkind uit de Border Community-stal. Achteraf snap ik wel dat Outhouse me zo goed beviel, want hoewel het geheel episch klinkt, zijn de wolkachtige melodieën heel erg des Boards of Canadas, toen een van mijn favoriete artiesten. Natuurlijk borduurt hij ook voort op de Britse progressive house van Oakenfold, Digweed, etc. uit de jaren '90, toch was dit voor mij destijds een openbaring.

avatar van herman
64. 2 Belgen - In The Night
1987, Hansa / Synth-Pop

Iedereen die wel eens in een Belgische platenzaak is geweest, weet dat de muziekcultuur daar net even anders is dan in Nederland. Gothic, new wave en post-punk lijken daar veel groter te zijn geweest en dan zijn er nog genres als EBM en new beat die daar wel lijken te zijn uitgevonden. 2 Belgen is een groep rondom de inmiddels overleden Rembert de Smet die op basis van de paar singles die ik ken van allerlei muzikale winden wat meeplukte en daar zijn eigen ding meedeed. Ik had ze nooit zo erg met beatgeoriënteerde muziek geassocieerd, totdat ik een keer een Cut Copy Boiler Room set aan het luisteren was en dit nummer voorbij kwam. Sowieso een fijne set, maar dit nummer greep me en is sindsdien altijd een favoriet gebleven. Het zit ergens tussen house, synth pop, new beat, etc. in, misschien dat die crossover het voor mij zo interessant maakt. Voor mijn gevoel is het wel iets dat alleen in België gemaakt had kunnen worden. De gelinkte versie hier heeft overigens net wat meer tierelantijntjes dan de versie zoals ik hem heb leren kennen.

avatar van herman
63. Luomo - The Present Lover
2003, Forced Tracks / Deep House, Tech House

Rond 2002/2003 raakte ik bevriend met L., met wie ik ook muziek begon uit te wisselen. Een van zijn muzikale helden was ene Sasu Ripatti, de man achter diverse gruizige projecten. Hij bleek ook nog een toegankelijkere kant te hebben, want als Luomo en later Uusitalo maakte hij juist sexy microhouse. Hoewel Vocalcity, het eerste werk in deze stijl, uiteraard het meest baanbrekend is, heb ik altijd het meest gehad met de opvolger The Present Lover, een plaat die we veel draaiden. Het titelnummer daarvan is altijd mijn favoriet gebleven.
Overigens is een van mijn meest aparte danservaring ook bij Sasu Ripatti geweest. Destijds trad hij een keer op op een algemeen festival met artiesten uit Berlijn (waar hij woonde). Wij gingen met een groepje mensen op de eerste rij vol op in de muziek, maar toen het afgelopen was en ons omdraaiden, bleek de hele zaal leeg te zijn gelopen. Ik denk dat er hooguit nog 10 (!) mensen in de grote zaal van het Paard stonden. Sasu's muziek bleek veel te experimenteel voor bijna iedereen, maar ik ben blij dat hij voor ons toch gewoon door heeft gespeeld.

avatar van herman
62. PQM - You Are Sleeping (PQM Meets Luke Chable Vocal Pass)
2002, Yoshitoshi / Progressive House, Tech House

Dan nog een track die ik ooit via James Holden's Balance heb leren kennen en eindeloos heb gedraaid. Ook een track die een verhaal vertelt, was het al niet vanwege de muziek (fijne percussie, mooie mineurakkoorden en na een minuut of 5 een grandioze melodie) danwel vanwege het gesamplede spoken word van John Harris' The Gospel According To John, een rauw stuk tekst over iemand die valt voor een aan drugs verslaafde prostituee, haar probeert te redden en er uiteindelijk nog slechter aan toe is dan zij... Fascinerend stuk muziek.

avatar van herman
61. Cyrus - Inversion
1994, Basic Channel / Techno, Experimental

Ergens in de eerste helft van de 00's maakte ik kennis met Basic Channel, het legendarische Berlijnse productieduo bestaande uit Moritz von Oswald en Mark Ernestus. Enerzijds was ik gefascineerd door hun status en de tot dan toe voor mij onbekende veel diepere stijl van elektronische muziek, anderszijds was ook de muzikale zeggingskracht gewoon enorm. Of dat nu kwam door meeslepende tracks als Trak of Q1.1/I of juist meer meditatieve stukken als Presence of Inversion, met bijna al hun stukken kon ik wel uit de voeten. Periodiek luisterde ik de complete discografie door, eerst nog op zoek naar aanknopingspunten in muziek die ik toen nog ontoegankelijk vond, later gewoonweg om lang weg te kunnen dromen. Mijn favoriet is uiteraard nog wel eens gewisseld, maar tegenwoordig is het Inversion, dat klinkt alsof het op de bodem van de oceaan is opgenomen. Ik kan me best voorstellen dat mensen dit maar eentonig gereutel vinden, 17 minuten lang, maar als je nauwgezet luistert gebeurt er eigenlijk best veel. De melodie is steeds net even anders, in het hoog is allerlei percussie te horen, ritmes verschuiven... Muziek die mij eigenlijk altijd wel een fijn gevoel van rust brengt.

avatar van Gyzzz
Mooi om Luomo hier weer terug te zien en het stuk erbij te lezen. Hoewel ik Vocalcity en Present Lover allebei top vind, grijp ik zelf op een of andere manier ook veel vaker terug naar laatstgenoemde. Mooi die ervaring in het Paard ook: het vette aan deze man vind ik ook juist dat hij het hele spectrum van glad tot abstract tot in de puntjes verkend heeft.

avatar van GrafGantz
Ik ben toch meer een Volcalcity fanboi, al hoor ik The Present Lover ook graag. Paar jaar terug nog live gezien in Worm (als Vladislav Delay), maar dat sloeg daar toch wel redelijk aan, al was dat geen festival dus dan heb je een wat meer gericht publiek waarschijnlijk.

avatar van herman
Ja, Worm is een veel geschiktere plek voor hem. Toen in het Paard was het echt een allegaartje van muziek, herinner me ook nog een band die werd aangekondigd als de Berlijnse Kane of Anouk, dus dan weet je het wel...

avatar van herman
60. John Talabot - Naomi
2009, Permanent Vacation / House, Future Jazz, Deep House

Volgens Discogs maakt John Talabot 'Future Jazz', zo leer ik nog eens wat... Volgens mij heb ik de EP waar dit op staat puur geluisterd, omdat ik het label destijds erg interessant vond. Uiteindelijk bleek Talabot wel een blijvertje en heb ik hem ook een paar keer mee kunnen maken als DJ. Maar Naomi blijf toch wel mijn favoriet; lekker traag en meeslepend. En het gekreun, 20 jaar na French Kiss, maakt het toch ook wel een heel sexy plaat.

avatar van herman
59. The Orb - Little Fluffy Clouds
1990, Big Life / Leftfield, Ambient

Ergens midden jaren '90 leende ik het album Adventures Beyond The Ultraworld van The Orb bij de plaatselijke bibliotheek. Toen al vond ik Little Fluffy Clouds een intrigerend nummer, maar het hele album bleek toch een iets te zware dobber voor mij als plusminus 15-jarige. Eigenlijk is dat nog steeds wel zo, het album klinkt behoorlijk gedateerd en is misschien vooral als muzikaal archiefstuk nog echt interessant. Maar er zijn een paar uitzonderingen en Little Fluffy Clouds is daar een van. Het brengt me meteen weer terug naar MTV's Party Zone, destijds een nachtprogramma waarin obscure house en aanverwanten die overdag niet aan bod kwamen werden gedraaid. Op de een of andere manier vind ik het een erg fijne plaat die nooit is gaan vervelen. Nu ik er zo eens wat over opzoek, ontdek ik dat het is gebaseerd op een Indische traditioneel en het gitaarriffje is gesampled van Steve Reich's Electric Counterpoint.

avatar van herman
58. Lo-Fidelity All Stars - Vision Incision
1997, Skint / Breaks, Big Beat, House

Eén van de dingen die me opviel toen ik bezig was met het verzamelen van favorieten voor deze lijst, was de grote vergankelijkheid van veel danceplaten. Er zijn er eigenlijk maar weinig die je na 3/4 maanden nog hoort, in de meeste DJ-sets hoor je weinig oudere platen. Zo kan het dat complete stromingen waar ik veel naar geluisterd heb (big beat, minimal, etc.) hier eigenlijk niet echt terugkomen. Dit is dan wel weer een van mijn overblijfselen uit de 'big beat' tijd, leren kennen via een jongen die destijds alleen maar into big beat en aanverwanten was.

avatar van herman
57. Midfield General - Coatnoise (Dave Clarke Remix)
2000, Skint / Techno

Na een paar jaar af en toe draaien in een lokaal poppodium, kregen mijn dj-maatje en ik de mogelijkheid zelf een tweemaandelijks feest te organiseren. Dat was wel een mooie tijd en een van de leukste avonden was toch wel die met Midfield General (echte naam Damian Harris), oprichter van Skint records, met name bekend van Fatboy Slim, tevens ook de beste vriend van Midfield General. Nu is het altijd maar afwachten wat voor artiesten je treft: sommigen spreek je niet of nauwelijks, anderen blijken heel sociaal. Toen ik hem ging ophalen van Schiphol bleek Harris echt de aardigste persoon ooit; volgens mij hebben we de hele reis over zijn grote liefde Arsenal gepraat. Hij was die middag nog op Highbury Park geweest en had zich - zoals ik me nog niet gerealiseerd had - als artiest vernoemd naar Dennis Bergkamp. Gelukkig bleek hij ook een goede DJ, met een fijne maar knalharde set. Toen hij dit nummer (dat ik toen nog niet kende) naar het einde toe van zijn set draaide, had ie de hele zaal in zijn greep - echt mooi om te zien hoe mensen dan in muziek op kunnen gaan. Ik zou het nummer nu ook wel weer door de kamer willen knallen, maar ik zal de buren maar te vriend houden.

avatar van -SprayIt-
-SprayIt- (moderator)
Mooi verhaal, harde track, kende 'm niet, thanks!

Die PQM is ook lekker.

avatar van herman
56. Nathan Fake - The Sky Was Pink [Holden Remix]
2004, Border Community / Leftfield, Progressive House

Eigenlijk kan ik hier het verhaal van Outhouse wel copypasten. Och, wat was dit een openbaring destijds. De ruis, de fraaie melodie, de etherische geluidsgolven erbovenop... Ik had nog nooit zoiets gehoord, maar toen het kwartje viel, viel het ook heel hard en ben ik een paar jaar lang wel een fanatiek Holden-adept geweest. De muziek is eigenlijk gelijk de titel, een avontuurlijke avondlucht met avondrood en fraaie wolken...

avatar van herman
55. Quazar - The Seven Stars
1990, Go! Bang / Techno, Acid, House

Quazar was destijds een van de belangrijkste housepioniers, met in de gelederen o.a. muziekjournalist Gert van Veen, die achter wel meer gave housetracks zat in die tijd. Dit is altijd een favoriet geweest, fijne stuwende techno, wat harder ook dan hun enige echte hit Last Train to Paradise. Moeilijk om hier nog veel meer over te schrijven, eigenlijk. Er is een latere versie die volgens mij nog iets bekender is, maar dit origineel is wel een stuk beter.

avatar van herman
54. Swayzak - Quiet Life
2007, Studio !K7 / Electro, Tech House, Minimal

Swayzak ontdekte ik ooit via het hemelse State of Grace, met Kirsty Hawksaw als zangeres. Dat nummer heeft lang wel in mijn virtuele top 100 gestaan, maar is uiteindelijk voorbij gestoken door wat rustigere nummers van Loops of the Bergerie en uiteindelijk deze opener van het album Some Other Country. Die plaat draaide ik veel in de periode dat ik een bijbaan had als postbode. In die tijd deed ik nog met een mp3speler waar grofweg 10 albums op konden en die verving ik pas als ik ze helemaal stuk had gedraaid. Some Other Country hield uiteindelijk niet echt stand; geweldig geproduceerd, maar een wat stugge plaat. Deze opener blijft echter machtig mooi. Diep, donker, sfeervol, warm...

avatar van trebremmit
Grappig, ik keek vandaag nog bij een mixalbum van Ellen Allien hier op musicmeter, waar ik een bericht van jou zag staan over State of Grace van Swayzak.

Quazar is tof, ze hebben ook nog een aantal mooie nummers met Eddy de Clercq gemaakt o.a op R&S.

avatar van herman
53. Motor City Drum Ensemble - L.O.V.E.
2011, Studio !K7 / House, Deep House

Motor City Drum Ensemble zag ik een jaar of 5 terug DJ'en in Leiden en dat was wel een vreemde gewaarwording. Hij begon met allemaal stoffige disco en een hele zaal met publiek van rond de 20 ging er helemaal op los. Een jaar of 5 daar weer voor was ik zelf steeds meer into disco geraakt, maar toen had ik het gevoel dat daar totaal geen publiek voor was. Het heeft me doen realiseren dat je gewoon altijd je eigen smaak moet volgen en niet teveel met trends moet meeliften. MCDE's eigen muziek ben ik eigenlijk nooit ingedoken, volgens mij is er ook niet zo heel veel. Maar deze L.O.V.E. is dan wel echt een fantastische plaat met die heerlijk zwoele baslijn. Heb hem leren kennen via zijn DJ Kicks, ik denk wel een van mijn 3 meest gedraaide mixplaten van de jaren '10.

avatar van herman
trebremmit schreef:
Grappig, ik keek vandaag nog bij een mixalbum van Ellen Allien hier op musicmeter, waar ik een bericht van jou zag staan over State of Grace van Swayzak.

Quazar is tof, ze hebben ook nog een aantal mooie nummers met Eddy de Clercq gemaakt o.a op R&S.

Ja, is al zeker 10 zo niet 15 jaar geleden dat ik State of Grace ontdekte. Was tijdens een avond plaatjes draaien met de vriend van ook Basic Channel.

House of Venus ' Dish and Tell is dacht ik Quazar + Eddy de Clerq, geweldig nummer ook.

avatar van herman
52. Underworld - Juanita / Kiteless / To Dream Of Love
1996, Junior Boy's Own / Techno, Deep House

Underworld 'draag' ik inmiddels ook alweer zowat 25 jaar met me mee, maar in den beginne kon ik er eigenlijk niet heel veel mee. Ik leende Secondtoughestintheinfants bij een lokale CD-uitleen en kwam er moeilijk doorheen, dit was toch wel weer iets anders dan de commerciële dance die ik gewend was. Gedurende de jaren kwam ik er steeds meer in en toen ik een jaar of 10 terug ineens al hun oude werk ging herbeluisteren raakte ik steeds meer gefascinerend door het verhaal van een paar Britse popveteranen die finaal het roer omgooiden en van derderangssynthpop-act transformeerden in een van de meest legendarische en invloedrijke dancegroepen van hun generatie.
Als ik me goed herinner heb ik ze 3 keer live gezien (1 keer Werchter, 1 keer Paradiso, 1 keer Primavera Sound), maar dit nummer heb ik helaas nooit live gehoord. Als albumopener is het in ieder geval een waanzinnig drieluik met een formidabele opbouw. Het begint al vrij overdonderend, met een ziedend tempo en fraaie arpeggio's. Later verdwijnen deze laatste voor een wat kaler middenstuk. Het mooie is dat de beats van het middenstuk op het einde terugkeren, maar door wat er omheen gebeurd inmiddels een heel andere sfeer oproepen. Het eindigt uiteindelijk met wat typische Karl Hyde poëzie.

avatar van herman
51. Cut Copy - Out There On The Ice
2008, Modular Recordings / Electro, Synth-pop

Cut Copy ontdekte ik in 2004 met een album dat heel erg indie was, maar gaandeweg de jaren zijn ze steeds meer de crossover tussen dance en rock gaan zoeken, culminerend in hun beste album Zonoscope. Hun beste nummers staan wat mij betreft echter op het album ervoor. Dit nummer draait voor mij vooral om de fantastische break, die me altijd erg aan New Order (muzikaal) en Joy Division (tekstueel) doet denken. Een paar jaar terug ook live gezien, mooi om toen tegelijk dronken van geluk en alcohol te zijn. Jammer dat ze inmiddels wel over hun hoogtepunt zijn, maar Cut Copy van 2008 t/m 2013 is voor mij een van de beste bands van de laatste jaren.

avatar van Snoeperd
Wordt de Spotify lijst weer ge-update? Dan kan ik weer door met luisteren, want het is een hele goede lijst tot nu toe.

Dat nummer Nice van Stephan Eicher staat hier trouwens al weken op repeat!

avatar van Mausie
Het nummer van Cut Copy is volgens mij het eerste nummer dat ik ken in je lijst, dus nog genoeg te luisteren Ik heb ook echt een zwak voor deze band, zwaar onderschat als je het mij vraagt.

avatar van Dance Lover
Ik volg je lijst nog steeds met veel interesse Herman! Ik blijf maar rondstrooien met hartjes

Even mijn grootste ontdekking tot dusver eruit lichten:

herman schreef:
89.Music Go Music - Warm In The Shadows
2009, Secretly Canadian / Style: Disco

Eind jaren '00 begon ik me steeds meer te interesseren in aan disco verwante danceplaten en deed ik via blogs (toen nog een voorname bron van nieuwe muziek) de ene na de andere ontdekking. Eén daarvan was Music Go Music. Een lange videoclip (inmiddels niet meer te vinden) betoverde me meteen. Warm In The Shadows is een vrij rustig nummer en Abba en Blondie zijn niet heel ver weg, toch is het hier voor mij wel op zijn plaats.


Wat een bazennummer, om zeer vrolijk van te worden, zelfs fietsend door een regenachtig Nijmegen!

avatar van Ponty Mython
Fijn om Quazar en Lo-Fidelity Allstars voorbij te zien komen.

Gast
geplaatst: vandaag om 19:31 uur

geplaatst: vandaag om 19:31 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.