Zojuist zo'n 6 nummers van Legowelt beluisterd maar wat is dit keigoed zeg! De beste dance die ik tot nu toe gehoord heb.

Erg leuk om te lezen Wim, ben blij dat het zo bevalt!

32. 808 State - Pacific State
1989, ZTT / Techno

Inmiddels is dit nummer alweer ruim 30 jaar oud, maar op de een of andere manier klinkt het hoe langer ik het ken, hoe tijdlozer. Volgens mij heb ik een jaar of 15 terug voor het eerst een beetje verdiept in 808 State en toen vond ik dit vrij gedateerd klinken. Oude samples, oude beats, etc. Desondanks had het wel zijn charme en gaandeweg de jaren ging ik er steeds meer in horen. Nu vind ik het ritmisch een sterke track, met een fijne melodie en subtiele percussie. Het synthesizermelodietje in combinatie met de saxofoon maakt dat het nummer ook wel een beetje aanvoelt als een zwoele jazzplaat. Los van dat alles heeft dit nummer ook wel een vrij unieke sound voor die tijd denk, soortgelijke platen die ik ken (Galaxy 2 Galaxy...) zijn allemaal van later.
Vorig jaar viel dit nummer uiteindelijk helemaal in de plooi, voor mij één van de beste danceplaten van de late jaren '80.

Pacific State is voor mij nog steeds verreweg het beste dance nummer uit de jaren 80. Ik beluister het nog regelmatig. En inderdaad klinkt het nog steeds tijdloos. Dit vind ik trouwens mijn favoriete uitvoering.

31. The Future Sound Of London ‎– Papua New Guinea
1991, Jumpin' & Pumpin' / Techno, Ambient

FSOL heb ik ergens in de jaren '90 ontdekt via het album Lifeforms. Een plaat waarvan de eerste helft (het is een dubbelaar) misschien wel mijn favoriete elektronische muziek is van de eerste helft van de jaren '90, zo organisch als dat klinkt. Meer dansbaar is dit Papua New Guinea, dat muzikaal zich ergens tussen rave en ambienthouse bevindt en een hypnotiserende sfeer heeft door de geweldige zang van Lisa Gerrard (sample van Dawn of the Iconoclast).

30. Underworld - Jumbo
1999, JBO / Progressive House, Trance, Electro

Een paar jaar terug zag ik Underworld integraal hun album Dubnobasswithmyheadman uitvoeren. Een fantastisch concert, maar als je letterlijke alle albumtracks hoort dan merk je wel dat niet alle dansmuziek per se dansbaar is. BIj het samenstellen van deze lijst heb ik me dan ook wel eens afvraag of iets nog wel dansbaar was... BIj dit nummer was er geen twijfel. Ik weet niet of het in mijn Underworld top 5 zou staan, maar het is in ieder geval retedansbaar. In de periode dat dit uitkwam besefte ik me dat niet zo. Op feestjes hoorde je vooral de grote bigbeat-stampers als Kittens, King of Snake en Push Upstars. Dit was meer de MTV-hit met de maffe klip waarin iemand een kopje suiker gaat vragen bij de buurvrouw en uiteindelijk in een soort geheime parallelle wereld terechtkomt. Maar uiteindelijk is dit voor mij toch wel een van hun bijzonderste en meest karakteristieke nummers. En probeer maar eens stil te zitten...

29. Caribou - Bowls
2010, City Slang / House, Techno, Minimal

Underworld en Caribou staan hier back to back en dat is voor mij persoonlijk wel leuk toeval. Misschien wel het mooiste live-dance-moment van het afgelopen decennium was Underworld en Caribou achter elkaar zien op Primavera Sound. Helaas was er wel wat overlap en moest ik er een heel festivalterrein voor oversteken, maar dat laatste stuk Caribou live was zooooooooo goed. Het was inmiddels diep in de nacht en dan is er altijd zo'n moment waarop iedereen die nog wakker en actief is het laatste grote feestje op zoekt en die nacht leek dat hier. Caribou speelde op een podium dat zich eigenlijk bevindt in een grote kuil, waardoor je als je wat later aankomt toch nog vanalles kunt zien en zeker de mensenmassa kunt overzien. Ook Bowls werd daar gespeeld, voor mij eigenlijk de topfavoriet van Dan Snaith's doorbraakalbum Swim. Het dreint een beetje door, ik lees her en der ook dat sommige mensen de bellen juist wat irritant vinden. Maar ik vind het zo'n heerlijk nummer door al die rare elementen (belletjes, maar ook panfluit, blokjespercussie, Bollywood-strijkers) en de fraaie opbouw. Een paar jaar lang was Snaith zeker één van de interessantste producers/muzikanten wat mij betreft, helaas weet zijn latere werk me minder te raken.

808 State heeft net een nieuw album uit, eerste in zeventien jaar.

Toffe update weer!

28. FM Attack - Mixed Signals
2009, Tonite / Synthwave, Synth-pop, Nu-Disco

In 2009 struinde ik regelmatig een aantal blogs af op zoek naar leuke nieuwe danceplaten. Zo kwam ik ook terecht bij FM Attack's Disco Attack, wat ik toen maandenlang een geweldig nummer vond. Uiteindelijk kwam ik ook uit bij Dreamatic, het debuutalbum van de Canadese producer Shawn Ward. Nouja, debuutalbum... ik zie nu dat hij onder zijn eigen naam al wel het e.e.a. had uitgebracht aan 12"'s, dus hij draaide al even mee. Maar goed, die plaat stond tjokveel heerlijke 80s geïnspireerde nudisco/synthpop, het ene nummer nog lekkerder dan het andere. Uiteindelijk is Mixed Signals alweer even mijn favoriet, echt een heerlijk lui en sexy nummer.

27. Underworld - Cowgirl
1994, Junior Boy's Own / Techno

Gelijk maar even doorpakken, nadat ik Underworld en hun legendarische concert op Primavera Sound 2015 al eerder benoemde vandaag. Natuurlijk is Cowgirl al sinds jaar en dag één van hun grootste klassiekers, maar eigenlijk was het op die dag nacht dat het nummer mij voor het eerst helemaal in zijn greep kreeg. Het concert was al even gaande toen 'ie langskwam, dus de stemming zat er al goed in. En dan dit nummer... achter het podium was mooi een stuk skyline van Barcelona te zien en met die achtergrond op dit nummer staan dansen... heerlijk. Het moment op 6:09, als de beat even wegvalt, zorgde toen voor pure euforie en is sindsdien mijn favoriete halve minuut in het oeuvre van Karl en Rick.

26. Taana Gardner - Work That Body
1979, West End / Disco

Lastig om te zeggen waar disco ophoudt en house begint, al vind ik I Feel Love altijd een mooi ijkpunt. Lange tijd heb ik overwogen mijn lijst chronologisch te presenteren, maar toen I Feel Love afviel heb ik daar maar vanaf gezien. Nu is Work That Body misschien wel de oudste plaat in de lijst, maar dit nummer voelt dan wel weer minder ver zijn tijd vooruit dan I Feel Love. Eigenlijk is deze Larry Levan-productie juist helemaal in de tijd, de disco-tijd. Maar omdat het eigenlijk nergens gas terugneemt en erg dansbaar en uptempo is, voelt het nummer hier voor mij wel op zijn plaats. Mooie baslijn ook.

Ik krijg weer kippenvel als ik aan het concert van Underworld! Ik kende ze eigenlijk niet zo toentertijd (op Born Slippy na, die ook nog niet de impact had gemaakt die het later zou hebben, dat was trouwens ook te wijten aan het feit dat ik Trainspotting de eerste keer zag zonder ondertiteling)

Ondanks alle namen op het festival die ik toen heel erg goed vond, was Underworld verrassend de allerbeste! Herken je verhaal vanzelfsprekend.

Legowelt bevalt hier ook wel goed!

25. Booka Shade - Wasting Time
2006, Get Physical / Electro, Tech House

Mandarine Girl kwam hier al eerder voorbij en Booka Shade heeft ook nog een tweede entry. Mandarine Girl was mijn eerste kennismaking en lange tijd mijn favoriet, maar Booka Shade bleek ook een volledig album te kunnen boeien. Ik blijf het een fascinerend album vinden, zo warm, melodieus en vooral ontspannen als het klinkt. Misschien komt het doordat de heren (hier al late dertigers) al een tijd meedraaiden en door hun ervaring precies wisten hoe ze hun ideeën moesten vertalen naar muziek. Wasting Time is nu mijn favoriet, maar In White Rooms en Wasting Time doen er eigenlijk nauwelijks voor onder.

24. Orbital - Halcyon And On And On
1993, Internal / Techno, Ambient

Dit nummer kan ik eigenlijk niet los zien van FSOL's Papua New Guinea, niet gek dus dat ze redelijk bij elkaar in de buurt staan. Orbital heb ik een beetje een dubbel gevoel bij, veel van hun muziek klinkt toch best gedateerd en niet op een goede manier. Maar niets van dat bij dit hemelse nummer, waarvan de titel trouwens verwijst naar Halcion, een kalmeringsmiddel waaraan de moeder van heren Hartnoll jarenlang verslaafd was. Je voelt de pijn van de heren bijna door de wonderschone muziek heen... Het nummer leunt op 2 vocale samples: één van Yes en één van Opus III's It's A Fine Day. Van laatstgenoemde is de fraaie stem van Kirsty Hawkshaw geleend en haar stem is goddelijk. Ze zingt ook op Swayzak's State of Grace, een plaat die helaas de cut niet haalde, maar ook erg mooi is.

Veel toppers/classics, Herman! Al enkele leuke dingen (her)ontdekt.

Jumbo is naar mijn mening een beetje het ondergeschoven kind van Beacoup fish, sowieso een beetje vreemde 2e single keuze.
Ik heb de afgelopen week me prima vermaakt met Cups (Salt Lake City Orchestra remix) heerlijke remix

Tja Booka Shade - waarschijnlijk omdat ik Movements vlak na release ooit meenam uit Keulen - heeft altijd voor mij een associatie met Kompakt gehad. Regelrechte klassieker (al is dat wellicht OLspeak), net als trouwens The Last Resort.

Wat ik tot nu een beetje heb gemist is de late 80 us (Detroit/Chicago) en ook bijv Masters at Work en een snuifje Ostgut

Prachtig rijtje klassiekers dit wel een opvallende favoriet van Booka Shade, zou bij mij nog niet in de top 5 van Movements staan...

23. Black Strobe - Nazi Trance Fuck Off! (James Holden Remix)
2006, Crosstown Rebels / Tech House

De laatste Holden gerelateerde release. Van Black Strobe kocht ik een paar jaar eerder de Chemical Sweet Girl EP, o.a. vanwege de clubhit Me & Madonna. Dat was meer vleermuizen-electro, daarom was ik des te verrassender hoe anders deze producers klinken als je Holden loslaat op een nummer van ze.
Mijn mening is wel eens anders geweest, maar de laatste jaren is dit voor mij toch de ultieme Holden remix/productie (los van zijn latere albumwerk). Het nummer begint nog met een paar doffe klappen, maar sleurt je door alle bliepjes, ratels, ruisjes en andere effecten beetje bij beetje de diepte in als een onderzeeër op weg naar de Marianentrog. Het is knap hoe het nummer constant muteert, maar je toch bij de les houdt. Uiteindelijk mondt een loodzwaar maar heerlijk hallucinant nummer uit in een twinkelende synths. Ik luister nu bij lange na niet meer zoveel naar Holden als 10 jaar geleden, maar dit nummer zal het voor mij altijd blijven doen.

22. Cos-Ber-Zam - Ne Noya (Daphni Mix)
2011, Jiaolong / Experimental, House, Leftfield

Daphni is voor wie het nog niet wist een pseudoniem van de Canadese producer Dan Snaith, beter bekend als Caribou. Eerder schreef ik al dat ik hem een tijdlang erg goed vond. Begin jaren '10 waren zijn dj-mixes goudmijnen voor interessante muziek, zo kwam ik ook deze remix van een Togolese afrobeatplaat uit de jaren '70 op het spoor. Later gelukkig ook officieel uitgebracht, maar wat een fijne muziek. Het beat-/drumwerk is compleet anders dan in het origineel, maar desondanks klinkt het authentiek en passend bij de vocalen. Er zijn door de jaren heen wel vaker crossovers geweest tussen Afrikaanse en westerse dansmuziek, maar dit blijft voor mij een van de fijnste.

Cups is sowieso één van de beste nummers die Underworld heeft gemaakt. Jammer dat hun latere werk eigenlijk geen echte hits zoals Cowgirl, Rez en Born Slippy (.Nuxx) meer kent. Ze produceren als een malle en het klinkt ook best okee allemaal, maar de nummers blijven niet vaak hangen.

21. DJ Koze ft. Rahel - Magical Boy (Matthew Herbert Remix)
2013, Pampa / Minimal Techno, Tech House, House

Als ik zo bij de featurings kijk heeft dit nummer voor mij een aardige sterrencast: uiteraard DJ Koze, maar ook zeker Rahel Debebe-Dessalegne die prachtig zingt en Matthew Dear die daar op zijn manier lekker door heen praat. Maar eigenlijk is het vooral Matthew Herbert die hier de show steelt, want hoe geweldig is deze remix. Experimenteel met syncopische percussie, maar toch vooral waanzinnig dansbaar. Voor mij een producer waar ik me nog eens verder in wil verdiepen.

80's Chicago komt sowieso nog

20. Zanger Rinus - Met Romana Op De Scooter (Autechre Remix)
2011, Levenslied / Nederlandstalig / Kutmuziek / IDM

In 2011 ontdekte ik De Stoopjes en al snel daarna kwam ik uit bij Zanger Rinus, destijds dat andere wonderkind uit de nu-levenslied-stal. Achteraf snap ik wel dat Met Romana Op De Scooter me zo goed beviel, want hoewel het geheel episch klinkt, zijn de zoetgevoosde melodieën heel erg des Boudewijn de Groot's, toen een van mijn favoriete zangers. Deze remix van IDM helden Autechre laat de boel helemaal herordenen en dat is ook prima, want de sfeer die het nummer uitademt is al machtig genoeg van zichzelf. Maar als dan na dik 36 minuten de hoofdmelodie eindelijk binnenvalt... kippenvel. Knap hoe de heren hier met een compleet nieuw a-ritmisch chassis een episch meesterwerk van hebben gemaakt.

20. The Shortwave Set - Now Til '69 (Aeroplane Mix)
2008, PIAS / House, Electro

Aeroplane kwam hier al eerder langs en ook hun geweldige mixcd Disco Balearica. Deze heb ik via dit mixalbum leren kennen. Zoals wel vaker is het nummer in een goede mix nog beter dan losstaand; ik kan deze niet loshoren in de prachtige overgang naar nota bene Sign of the Times van de Belle Stars.

19. LCD Soundsystem - Beat Connection
2002, DFA / Electro, Indie Rock, Disco

Ooit las ik bij een blog iets over een groep Out Hud, die omschreven werd als 'postrock goes disco'. Dat trok mijn aandacht en toen ik op zoek ging naar hun muziek vond ik de mix
Muzik Presents Disco Punk (Dance To The Underground). Die was achteraf instrumenteel in mijn smaakontwikkeling, want hoeveel toekomstige favorieten hier niet te vinden waren... naast Out Hud ook The Juan MacLean, Metro Area, The Rapture en vooral LCD Soundsystem. Ik had toen eigenlijk nog nooit zoiets gehoord als Beat Connection, een crossover tussen disco en post-punk met een hoog koebelgehalte en pakkende teksten. Toen overigens nog niet wetende dat er begin jaren '80 in NY wel meer van dat soort muziek werd gemaakt onder de noemer mutant disco. Maar zo goed als de eerste 12" van LCD Soundsystem, met op de andere kant ook nog Losing My Edge, was het nooit eerder - held James Murphy is extreem goed in het herschikken van zijn invloeden (veelal uit NY, zie ook Talking Heads) en er iets nieuws en eigen van maken. En wellicht zou het ook nooit meer zo goed worden in dit straatje al zijn James cs. nog ijzersterk teruggekomen met hun laatste studio- en liveplaat.

18. Whirlpool Productions - From: Disco to: Disco
1996, Ladomat 2000 / Disco, house

Dit top 40 hitje uit 1996 was ik allang weer vergeten toen een vriend van me ergens begin jaren '00 opzette op een feestje. Daar werkte ie erg goed en sindsdien ben ik hem altijd blijven draaien. Heerlijke aanstekelijke discoplaat, misschien een beetje ironisch bedoeld, want hier zaten wel wat serieuze technojongens achter die wat aflachen. Hierbij ook Justus Köhnke, een van de mensen uit de Keulse Kompakt-scene. Maar ironisch of niet, het swingt als een malle en heeft een geweldige groove, die trouwens is gesampled van een oude Lio-plaat.

17. New Order - Blue Monday
1983, Factory / Electro, Synth-pop

Vrij naar J.A. Deelder: Blue Monday Was. Blue Monday Is. Blue Monday blijft.
Misschien is dit wel het ultieme dansnummer, in ieder geval de bestverkochte. Geen idee meer hoe ik dit ooit heb leren kennen, voor mijn gevoel is dit nummer er altijd geweest. Het knappe is dat ik dit nummer in zoveel contexten heb gehoord en het altijd goed doet: op een discofeestje met alleen maar top40muziek, in een festivaltent tussen verantwoorde dansmuziek, in het holst van de nacht bij een technodj, in de new wave-disco... Ook zo'n nummer waar ik alle details wel van kan dromen. De diepte van de bass, de synths, de timing van de percussie, de drumroffels, de spaarzame gitaarlijntjes en natuurlijk de tekst. Hoogtepunt voor mij is de lange break en de Kraftwerk (Uranium dacht ik) sample en eigenlijk alles wat dan nog komt. Dat had nog gerust 10 minuten gerekt mogen worden.
Ik kijk alweer naar uit de volgende keer dat ik dit op een dansvloer hoor - hoe klein of groot ook.

16. Laurent Garnier - The Sound of the Big Babou
1999, F Communications ‎/ Tribal, Techno

Zo af en toe mag het ook gewoon knallen van mij en dan kom ik uit bij Laurent Garnier. In tegenstelling tot het meer feërieke en verhalende Acid Eiffel, dat hier al eerder langskwam, gaat het hier gewoon 7 minuten van beukestijn. Mijn mooiste Garner-ervaring was eigenlijk niet eens de keer dat ik hem live zag, maar een personeelsfeest bovenin het strijkijzer in Den Haag (voor wie het niet kent, die enorme toren bij Holland Spoor). Ik werkte er pas een week of 2, dus het voelde wat stijf met allemaal nieuwe mensen, maar het ijs was al snel gebroken toen mijn leidinggevende bij aankomst al 5 bier op bleek te hebben. Uiteindelijk werd het een topavond en mede ook door een geweldige DJ die er tegen het eind van het feest deze plaat ingooide.

15. Loose Joints - Tell You (Today)
1983, 4th & Broadway / Disco

Arthur Russell is zo'n genie waarvan ik maar een handvol nummers ken, maar die allemaal steengoed vind. Hoog tijd me eens verder te verdiepen in het oeuvre van deze veel te jong gestorven kunstenaar. De levenslust spat in ieder geval af de dwarse koebeldisco Tell You (Today), met name van het tweede deel. Muzikaal is het al heel fijn met naast koebel ook piano en blazers en geweldige percussie. Maar ook als hij zingt: "New shoes on my feet / I thought that they could dance / Dance away / Makes me come alive, I remember / The look of sadness on your face / That was before, I wanna tell you today" is het alsof je even alle zorgen kan vergeten. De enige keer dat ik trouwens daadwerkelijk mensen op dit nummer heb zien dansen werden ze overigens geheel misplaatst afgevoerd door de security (in een theaterzaal op een festival), maar dat is weer een ander verhaal. De Robyn-cover van dit nummer vind ik overigens ook erg, erg goed.