Grappig, ik zat net naar It's All Over My Face te luisteren.
Tell You ken ik nog niet, zal hem direct even luisteren.

Edit: te gek nummer, heerlijk ritme!

Arthur Russell is een held

Mooi! Deze van Arthur Russell is een tip! mocht je hem nog niet kennen. Geweldige clubtrack ook:
Arthur Russell - Hop On Down - YouTube

Kende ik nog niet, maar erg goed inderdaad. Dank voor de tip

14. LCD Soundsystem - Losing My Edge
2002, DFA / Electro, Indie Rock, Disco

Op 19 kwam Beat Connection al voorbij, op 14 dus ook de a-kant. Als we de a- en b-kant allebei in beschouwing nemen, denk ik dat dit wel mijn favoriete 12" van de jaren '00 is. Losing My Edge belicht wat meer de punky kant van LCD Soundsystem en is gebouwd op een geweldige riff van Killing Joke-nummer Change. Het eindeloze namedroppen is natuurlijk cool, maar vooral het thema dat Murphy als late dertiger zich voorbijgestreefd voelt door allerlei jonkies die 'zijn' platen draaien op feestjes vind ik mooi verwoord en eerder ook wel herkenbaar (inmiddels heb ik het wel losgelaten). Ik heb ook wel gesprekken gevoerd over de muziek van de 90s met jongeren die toen nog helemaal niet muzikaal bewust waren, maar wel er enorm veel over wisten te vertellen. De zin "I'm losing my edge to the art-school Brooklynites in little jackets and borrowed nostalgia for the unremembered eighties." spreekt me dan ook altijd wel aan.

13. Florence + The Machine - What Kind of Man (Nicolas Jaar Remix)
2015, Island / Vocal, Downtempo

Rond 2009 ontdekte ik een fijne minimal-plaat van ene Nicolas Jaar en Soul Keita, vol met Afrikaanse invloeden. Achteraf had die eigenlijk ook wel in mijn lijst gekund, maar helaas. Het was in ieder geval voor mij het startsein deze producer in de gaten te gaan houden en ik werd niet teleurgesteld, want Jaar bleek een producer die een enorme ontwikkeling zou doormaken als artiest en componist. Ik mag het wel hoe hij Afrikaanse muziek en soms ook soul verwerkt, maar mijn favoriet blijft toch deze meesterlijke verbouwing van een simpel popnummer van Florence + The Machine. De opbouw en dynamiek is formidabel, Jaar weet de spanningsboog moeiteloos over de 10 minuten heen te tillen. Toen ik hem voor het eerst hoorde was ik gelijk verkocht en in de roadtrip in Zuid-Spanje die ik in de zomer van 2015 maakte was dit één van de nummers die het vaakste langskwam in de auto. Ben vorig jaar trouwens in Rotterdam naar een erg indrukwekkende fototentoonstelling van zijn vader Alfredo Jaar geweest, duidelijk veel creatief talent in de familie...

12. New Order - Confusion (Pump Panel Reconstruction Mix)
1995, FFRR / Techno, Acid

De meest zieke dansvloerfilmscene ooit moet toch wel de openingsscene van vampierenfilm Blade zijn, waarin een gewone sterveling op een ruig technofeest in een fabriekshal beland. De muziek die klinkt is New Order's Confusion in een remix die 10 minuten doorknalt. Als het nummer in de break aanbelandt en weer los gaat, sproeit de sprinklerinstallatie bloed over de menigte, die hier alleen nog maar wilder van wordt. Tegenwoordig is dit niet echt meer mijn filmgenre, maar destijds vond ik het erg tof en was deze remix van Confusion vaste prik op de dansvloer waar ik me meestal bevond. Ik krijg er nog altijd hele goede energie van.

11. Misc. - Metroland
2005, Sender / Techno, Minimal

Deze Metroland heb ik leren kennen via Kiki's Boogy Bytes, wat ik nog steeds één van de mooiste mixalbums aller tijden vind. Ame - Rej kwam er ook al van langs. Hoogtepunt is echter deze lichtvoetige en gelukzalige house/minimalplaat, die precies de sfeer van een Keulense dansvloer om 5 uur 's ochtends benadert, zo stel ik me voor. Eén van mijn fijnste dansavonden ooit was ook met Kiki, een jaar of 10 geleden in club 11. Daarna ben ik hem eigenlijk volledig uit het oog verloren.

Metroland is inderdaad geweldig! Heb naar aanleiding van die track destijds ook tweedehands dat album van Misc op 2LP gekocht, al bleek de rest geen schim van deze track die de tijd juist heel goed overleeft. Heb nog wel getwijfeld om hem ook in mijn top-100 op te nemen (en eigenlijk geen idee waarom ik dat niet gewoon gedaan heb).

Gelukkig blijken ze wel erg aardig te zijn allemaal

kan me wel herinneren dat Rob Stenders hier toch wel veel voor gepusht heeft op 3fm, heeft behoorlijk wat airplay gehad.
Op de UK release staat de krankzinnige Les Rythmes Digitales remix die wij niet kregen op de originele release

Je realiseert je toch wel dat je al langer dan 3 maanden bezig bent met je lijst?

Dit is een tijdloze top 100.

Gaat het nog een beetje, herman?

Eigenlijk niet, maar da's een ander verhaal. Sorry dat het allemaal zo lang duurt, ik zal proberen e.e.a. binnen afzienbare tijd af te ronden. Te beginnen met de nummer 10:

10. Lionrock - Packet of Peace (Dust Brothers/Chemical Brothers Remix)
1993, Deconstruction / Techno, Big Beat

De nummer is één van de eerste levenstekenen van de Chemical Brothers, 2 jaar voor debuutalbum Exit Planet Dust in de schappen lag. Het was niet hun allereerste remix en er waren ook al wat EP's uit, maar voor mij is dit de eerste voltreffer en misschien wel het beste werk uit hun oeuvre. De broers hebben het origineel dusdanig verbouwd dat het nagenoeg onherkenbaar is geworden en dat leverde de blauwdruk voor hun beste werk, met een furieuze breakbeat en een vocal sample van Dead Can Dance (niet de eerste DCD-sample in deze top 100 trouwens).

9. Jamie Principle - Waiting On My Angel (Club Mix))
1985, Persona / Chicago House

Vorig jaar heb ik me wat verdiept in Chicago House en dan kom je al snel uit bij Jamie Principle en Frankie Knuckles, die dit produceerde. Hun grote gezamenlijke hit is Your Love, dat jarenlang mijn favoriet was, maar inmiddels sla ik deze hoger aan. Het begint al met het stemmige synthesizerintro, dat de percussie en beats omlijst. En dan is er de stem van Jamie, die - realiseer ik me nu - ergens wel wat weg heeft van die van Bowie. Naar verluidt gaan Jamie's nummers over zijn liefde Lisa en überhaupt zijn worsteling met liefde en seksualiteit na een stringente kerkelijke opvoeding. Muzikaal gaat het door de gevoelige zang en melancholische sfeer best diep, maar tegelijkertijd is het voor mij ook een enorme oorwurm. Met name het stuk woordeloze zang halverwege (doo doo doo dodoo etc.) is wat dat betreft echt heerlijk. Ik kan dit nummer zo weer 10 keer achter elkaar horen.

8. Fuck Buttons - Surf Solar
2009, ATP / Electronic, Shoegaze

Het aantal nummers dat ik de afgelopen 20 jaar gehoord heb en me bij de eerste luisterbeurt meteen volstrekt van mijn sokken blies is erg beperkt, meer dan 10 zullen het er niet geweest zijn. Deze hoort er zeker bij: ik werd gelijk volledig meegezogen in de meeslepende draaikolk. Ook live meegemaakt en dat was overweldigend. Ik had op Primavera Sound 2011 net Pulp gezien, wat voor mij het beste concert ooit was. Het concert van Fuck Buttons er gelijk achteraan was een gevalletje 'juiste plaats juiste tijd', want ze begonnen met Surf Solar en dat was op dat moment het enige dat de euforie nog verder op kon voeren.
Die straffe beat, die melodie die netjes boven het lawaai uit danst en die algehele draaikolk van extase... ja, dit is me het nummer wel.

Ik doe er even drie tegelijk. Afgelopen zomervakantie draaide ik een playlist met mijn shortlist voor dit topic, waarbij ik alle nummers op chronologische volgorde had gezet. Op vakantie in Engeland reisden we soms best lange stukken met de trein en dan draaide ik met name deze playlist, waarbij ik maar niet voorbij de jaren '80 kwam, want een paar nummers moesten voortdurend op repeat... daarbij ook Waiting On My Angel van Jamie Principle, maar ook het volgende italo drietal:

7. Mr. Flagio - Take A Chance
1983, Squish / Italo-Disco, Electro

Als je het over italo hebt, kun je niet om Mr. Flagio heen. Zoals zovelen leerde ik de track kennen via I-F's Mixed Up In The Hague Vol. 1, het legendarische mixalbum van Hagenees Ferenc van der Sluis. De track is ook hier al een paar keer langsgekomen en terecht, want voor mij is het één van de grote danceklassiekers. Zo heerlijk extatisch, na al die jaren word ik er nog steeds erg gelukkig van. Duurde trouwens wel lang voordat ik erachter kwam dat dit een cover was (van Material, groep van Bill Laswell).

6. RAF - Self Control (Extended Version)
1984, Carrere / Italo-Disco

Bij Self Control heb ik wel even getwijfeld, maar aangezien ik hem wel eens een in een dj-set heb gehoord, vond ik hem hier ook wel passen. Volgens mij heb ik het nummer in eerste instantie leren kennen door de Laura Branigan-cover, die ik ook geweldig vond, maar uiteindelijk heeft mijn waardering voor het origineel die van de cover wel ruimschoots overvleugeld. Er zit gewoon zoveel plezier en liefde in deze nummers en de rap van de lange versie is al helemaal onweerstaanbaar. The Night Time Is The Right Time!

5. Silver Pozzoli - Around My Dream
1985, Mani / Italo-Disco

En dan het slotstuk van het italodrieluik: mijn ultieme feelgood-nummer, op vakantie ook veel gedraaid en op ge(huiskamer)danst. Ongelooflijk onweerstaanbaar, ik kan hier nooit niet op bewegen. Het is wellicht niet hoogstaand en de hook klinkt misschien wat lullig, maar voor mij weegt dat niet op tot het plezier dat dit nummer me elke keer weer brengt.

had geen idee dat 6 en 7 - twee van mn lievelingstracks ook - covers waren!

Die van Laura Brannigan is de cover

sorry ja dat bedoelde ik, kende die versie van RAF niet!

Ik ook niet, tot een half jaar terug.

Raf - Self Control (1987) - MusicMeter.nl

Van het drietal italo tracks is die van Mr. Flagio wel mijn favoriet, niet kapot te krijgen dat nummer.

Nog 4 tracks te gaan, te weten uit 1979, 1980, 2010 en 2016.

Ik vervolg met de nieuwste van het stel:

4. 808 State - In Yer Face (Bicep Remix)
2016, Feel My Bicep / Deep-House

Ik wil niet lullig doen over 808 State, maar na een briljant begin van hun carrière verzandden ze al in de jaren '90 in wat flauwe, hopeloos gedateerde, ambienthouse. Het origineel van In Yer Face zit voor mij ook in die categorie, ik hoor er eigenlijk heel weinig in. Des te knapper dat de mannen van Bicep er wel iets in hoorden en het origineel oppoetsen van prul tot pronkstuk. De hoofdmelodie zit ook in het origineel, maar waar ie me daar nauwelijks iets doet, komt ie hier uit helemaal uit de verf. Zwanger van geluk als dan uiteindelijk na een fijne opbouw die beat erin komt. De sound van Bicep grijpt erg terug naar de 90s (ze hebben ook een fijne bootleg mix van Dominica's Gotta Let You Go) en waarschijnlijk is dat de reden dat dit mij zo goed bevalt. Maar goed is hier nog een eufemisme, want ik weet nog wel dat ik deze voor het eerst hoorde en ik de rest van de avond niets anders meer gedraaid heb. Een plaat om dansvloeren met te verscheuren. In Yer Face indeed.

3. Change - The Glow of Love
1980, RFC / Disco, Funk

Ik realiseer me nu dat het Italiaanse gehalte in mijn top 10 nog hoger is dan ik dacht, want achter Change gaan ook weer 2 Italiaanse producers schuil. De muziek werd dan ook opgenomen in thuisbasis Bologna, maar de zang van Luther Vandross in New York. Gelukkig hebben ze het niet door een of andere Italiaan laten inzingen, want wat de toen nog onbekende Vandross hier laat horen is formidabel. Wat een grandioze stem had die man toch, de liefde spat er hier vanaf. Jammer dat hij in de jaren '90 niet echt interessante muziek meer maakte. Muzikaal is het hier wel top; met een heerlijke baslijn en een fijne discoproductie die voortborduurt op wat Chic al eerder liet horen. Toen ik dit ontdekte heb ik het lange tijd grijsgedraaid en toen ik het net een beetje beu was gehoord, hoorde ik het opeens tijdens een lang weekend weg in Londen. Eén van de leukste dingen daar was Brick Lane, een lange straat met marktjes, eettentjes, toffe winkeltjes (en ook de Rough Trade platenwinkel vlakbij). Erg alternatief en multicultureel met een heel fijne sfeer. Daar toen ineens dit nummer weer horen was magisch.

Mooie lijst hoor herman, petje af! Veel van de oudere tracks ken ik nog niet, vooral tussen je keur aan (Italo)disconummers heb ik veel mooie tracks gevonden die ik nog niet kende. Genieten geblazen.

Geweldig rijtje italoclassics die hier in je top 10 voorbijkomen, herman! De remix van In Yer Face is ook onverwoestbaar goed

Ik heb nog twee plekken om te hopen op wat anders dan die gladdeglibber - Jacobse & Van Es - Italo-dipso (avatar van een bekende user alhier). Misschien wordt het tijd om naast een wave-bijspijkerleergang ook een dance/house workshop op te zetten. Had op meer US inbreng gehoopt, desnoods wat Grüsse aus Berlin...

Als ik dit bijv afzet tegen The Bucketheads, The Bomb of Omar S of Josh Wink …

Ik gok op Donna Summer en Giorgo Moroder...

Sylvester?