Ik snap weer precies waarom ik na In Sides ben gestopt met Orbital te luisteren...althans, die plaat er na ook nog gehoord maar dat was al een behoorlijke domper.

Heb steeds de indruk dat dit de herkenningsmelodie is van een nieuwe serie BBC walks met Scotsman Neil Oliver (mooi accent heeft die man); te beginnen in het Lake District en stevig de pas erin. Alleen als ik ga wandelen neem ik nooit een pod mee.

Laat dat nou net hun beste zijn..

Ik vind In Sides de beste, en the Brown Album is ook niet onaardig maar toch al minder.

Kleurendoof? Is dacht ik Blue

Voor mij een nieuwe naam, voor vele hier waarschijnlijk niet....en van neerlandse bodem:)

Vreselijk, muziek voor onder een Teleac curcus of Bassie en Adriaan.

Dat vind ik verjaarde electronic.. In Sides en In The Middle of Nowhere liggen behoorlijk in elkaars verlengde en doen kwalitatief eigenlijk amper voor elkaar onder. Daarna werd het wel snel minder ja..

Blue trok ik niet.

Blue is bijzonder matig.. de Hartnoll bros in een poging om oude glorie en status te herstellen die jammerlijk faalde.

Er staan nochtans een paar mooie nummers op Blue Album die zeker het niveau van In Sides en The Middle of Nowhere halen: Lost, You Lot en One Perfect Sunrise bijvoorbeeld. Het was in ieder geval een verbetering ten opzichte van het tegenvallende The Altogether.

Never en Straight Sun laten horen dat de broers weer de melodieuze house richting op gaan zoals op hun eerste twee albums het geval was, maar nu met alle muzikale kennis die ze hebben opgebouwd de laatste 22 jaar. Maar deze artiesten hoeven natuurlijk ook niets meer te bewijzen in de scene.

Ik ben het wel eens met het feit dat deze gasten de buitencategorie allang hebben gehaald, dus geen twijfels meer, zonder Orbital ook minder interessante electronic, geen discussie.

Lekker spacey en ambient!

Omdat het vrijdag is, nog meer (vermakelijke) nostalgie: Ad (Top Pop Yeah) Visser, met zijn project Sobrietas (nee niet de bekende single)




Een essentiële voetnoot: het was wél Ad Visser die met zijn radioprogramma Superclean Dreammachine (van 1968 - 1980) - check: http://www.scdm.nl/ -de weg wees naar veel synth en prog-rock

Van zijn LP Concerts En Chine:

Als je een naam hebt waarin op onlogische plekken hoofdletters voorkomen die dan ook nog wil klinken als een of andere griekse god en daarbij een video hebt waarin 3D plaatjes van planeten zitten kun je het bij mij per defenitie al niet meer goed doen.
MorPheuSz is dus niks voor mij, om maar niet te zeggen dat ik het gewoon erg kut vindt.
Het is als een schilderij van een zigeunerjongetje met een traan. Knap gemaakt, maar je wil er niet mee geassocieerd worden.

Tsja, wat moet je nou over Ad Visser zeggen. Heeft iemand die man ooit serieus genomen? TOP POP YEAH!!!
Mij te veel arpeggio's...kut synthesizers presets.

En Jean-Michel Jarre was natuurlijk een held in de tijden dat het kindje jezus nog over aarde kroop, maar in dezer dagen...De Fransen zijn er nog steeds gek op en dat zegt wellicht genoeg (Oxygen en Equinox blijven trouwens wel geniaal).


Zo dat waren weer genoeg arpeggios voor de komende 4 weken.

Die had iemand al eens gepost geloof ik.......in ieder geval kwam ik hem ergens tegen, kan ook Youtube geweest zijn. Ik vind het wel lekker klinken, niks mis mee en de cd al een aantal weken in huis.

- Morpheuz is wel heel erg cheesy en is duidelijk een fan van Vangelis. Qua produktie niet slecht, maar dit nummer is gewoonweg suffe, ongeinspireerde ambientgeneuzel.

- Ad Visser begon na één minuut al strontvervelend te worden, dus die heb ik maar afgezet.

- Jarre heeft meer talent in zijn kleine teen dan Morpheuz en Adje bij elkaar, maar ook deze muziek heeft de tand des tijds niet doorstaan. Het klinkt nu voornamelijk oubollig en saai.

Ad Visser was ook een hommage van mij aan de man en de tijd dat dingen nog simpel waren: lucht schoon, sex vies, mannen van staal, mensen hadden een hart van goud - die tijd.

Hahaha....bedank voor de verschillende opmerkingen en meiningen, er zaten een paar stevige tussen zoals "Jarre heeft meer talent in zijn kleine teen dan Morpheuz en Adje bij elkaar,"

LOL, kan me er wel in vinden

Zie mijn eerdere post: het was wel Ad Visser die de destijds met zijn Superclean Dreammachine ervoor zorgde dat de betere muziek via de radio überhaupt onze oren kon bereiken - en Sobriëtas blijft gewoon een curieus album - zoek maar eens naar de single Giddy up a Gogo (met Daniel Sahuleika), is een hitje geworden - eigenlijk heel camp, bekijk die maar eens zonder een spier te verrekken.

Autoclav 1.1 - Conquer This Perception
Vind het wel lekker klinken. Nog een paar keer beluisteren...

Als ik in de stemming ben hou ik echt van ambient

Pure evil if you ask me

Blackfilm - Midnight to 4 AM

Klinkt goed Bardt! Dikke duim!

Het hele album kan ik sowieso aanraden