Je "weet" blijkbaar niet dat je mij gelijk geeft.

48. Borknagar - Vintervredets sjelesagn (1996)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/38000/38795.jpg?cb=1565516251
Het debuut van Borknagar is een oorvijg in kwadraat, bijvoorbeeld vijf keer vijf. Is het black metal met een vleugje folk? Raw black metal met een avant-garde twist? Neen! Het is Borknagar! Vintervredets sjelesagn knalt erin alsof het niets is. Geweldig! Alle Borknagar platen zijn aanraders. Geen zwakke broeder te vinden, maar de eerste twee blijven speciaal voor mij. Ook omdat dit de favoriete band is van mijn vrouw en dan vooral die eerste twee.

47. Therion - To Mega Therion (1996)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/3000/3500.jpg?cb=1700565404
Het album Theli van Therion is een mooie uitgebalanceerde combinatie van metal, klassieke passages, mooie koren en een hoop bombast. Ooit begonnen eind jaren’80 als een death metal band en ergens begin ’90 richting Symphonic/Operatic gekropen en volgens mij hun tijd ver vooruit wat dit genre betreft. De meeste periodes van Therion bevatten goede platen maar niet alles is even interessant. To Mega Therion is en blijft een fantastisch nummer.

46. Exodus - War Is My Shepherd (2004)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/12000/12844.jpg?cb=1572124656
Rond 2002 verloor ik steeds meer de behoefte om hard rock en metal te luisteren en te volgen. Ik kocht de Aardschok nog wel maar al die bands die erin stonden konden mij totaal niet boeien. Coal Chamber, Korn, Soulfly, Lacuna Coil, Slipknot, ik vond het helemaal niks. Van Halen op hun gat, Queensrÿche die steeds saaier werd, Metallica en Megadeth en Annihilator geen schim meer van wat ze ooit waren, KISS die geen nieuwe albums meer uitbracht, wel Asshole van Gene Simmons (wat een klote plaat, drie maanden aan de prozak gezeten om het te verwerken), enfin, andere muziek. Soul van Ray Charles, Stevie Wonder of Marvin Gaye, of klassieke muziek en ook de muziek van Roy Orbison en Leonard Cohen. Sporadisch nog naar een harde, zeg maar. Tot die bewuste dag in oktober 2003: uit het niets de comeback van Exodus in de vorm van de nieuwe single “War Is My Shepherd”! De bromvliegen sprongen spontaan uit mijn neusgaten! Wat een revelatie had ik die dag en de dagen erna. Muziek die eindelijk mijn volle aandacht weer kreeg met de agressieve maniakale stem van Steve Souza, de heerlijke over-the-top en oldschool drums en de venijnige riffs. Kijk er nu alweer naar uit om ze over drie weken te zien op Brutal Assault.

45. Paradise Lost - Rapture (1991)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/3000/3520.jpg?cb=1589696151
Paradise lost. Ik was al dolletjes op doom metal (ik beschouw Black Sabbath ook doom en later Trouble en Candemass). Ik Begon death metal te ontdekken eind jaren ’80 en toen kwam er een band die doom/ death bracht. Een unieke combinatie die ik persoonlijk niet eerder had gehoord. Het debuut Lost Paradise vond ik dus al zeer geslaagd maar het album hierna, Gothic, was echt een meesterwerkje. Ze wiste de juiste snaar te raken en de songs zijn zonder uitzonderingen van een zeer hoog niveau. Ook in mijn nopjes in 1992 toen ik werd gevraagd door een collega om security te doen op Vlietpop in Leidschendam in 1992. Op zich geen zin in ware het niet dat Paradise Lost toen ook optrad en ik voor de plaatselijke slagerszoon tussen het dranghek en podium met PL stond. Enige nadeel was dat ik met mijn rug naar het podium stond.

44. At the Gates - Blinded by Fear (1995)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/31000/31806.jpg?cb=1720949552
Voor de melodieuze death metal van At the Gates heb ik altijd een zwak gehad. Ook alle albums na de comeback zijn meer dan de waard en ook live zijn ze gigantisch strak en gedreven. “Slaughter of the Soul” is een standaardwerkje hoe melodieuze death metal hoort te klinken zonder agressie te verliezen. Wat dat betreft is In Flames een ander verhaal. Tomas Lindberg (in het dagelijks leven leraar in het middelbaar onderwijs) heeft echt een fantastische stem. At the Gates behoort wellicht tot mijn top 20 beste bands.

Damn hele goeie lichting dit Von. Die exodus plaat heb ik echt grijs gedraaid, heerlijk.

43. Opera IX - Act IV: Congressus Cum Daemone (2000)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/35000/35336.jpg
Als je van symphonic black metal houdt met wat doom invloeden dan kun je de eerste drie platen van Opera IX blindelings aanschaffen. Dit Italiaanse gezelschap uit Biella heeft onder leiding van zangeres / toetsenist Cadaveria met The Black Opera: Symphoniae Mysteriorum in Laudem Tenebrarum een meesterwerkje in handen met heerlijke lange songs die geen moment vervelen maar spannend blijven.

42. W.A.S.P. - Thunderhead (1989)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/30000/30087.jpg
W.A.S.P. heb ik nog nooit weten te betrappen op een slecht album. De eerste drie zijn ook prima, teksten waren af en toe banaal maar dat hoort er ook een beetje bij. Op het album The Headless Children uit 1989 kwam Blackie en zijn W.A.S.P. met een iets serieuzer album op de proppen, geïnspireerd door The Who en dan met name Pete Townsend. Dit album vind ik net iets interessanter dan de opvolger The Crimson Idol met dat geleuter over een rock star. Thunderhead heeft voor W.A.S.P. begrippen iets epics.

41. Kreator - Betrayer (1989)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/18000/18459.jpg?cb=1550996505
Met Extreme Aggression zette Kreator de volgende stap in hun inmiddels best wel imposante carrière die nog steeds in volle gang is anno 2024. Extreme Aggression is iets meer gepolijst dan de voorgangers maar heeft met Extreme Aggressions, Love Us or Hate Us en Betrayer toch weer een aantal thrash- krakers geschreven.

40. Crimson Glory - In Dark Places (1988)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/8000/8691.jpg?cb=1592724810
Transcendence is nog steeds een kraker van jewelste. Het subtiele en smaakvolle gitaarwerk van Jon Drenning en de magistrale vocalen van Midnight en dit in combinatie met louter fantastische songs. Helaas bleef het bij twee albums van dit niveau. Midnight kon het mentaal en psychisch niet meer aan om op te treden. In Dark Places.

39. Summoning - Nightshade Forests (1997)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/61000/61883.jpg?cb=1600588585
Summoning maakt Tolkien-gerelateerde atmosferische black metal, met gebruik van veel keyboards. De soms primitieve productie is in het geval van Summoning een dikke plus. Ik moet er niet aan denken dat de werken van deze band overgeproduceerd zijn met een glad orkest. De charme zit hem in het feit dat als je je ogen sluit je een door Tolkien gecreëerd landschap loopt met alle veldslagen van dien.

38. Loudness - In the Mirror (1983)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/40000/40934.jpg?cb=1640237881
Loudness heb ik leren kennen in 1983 via een vriend van mijn broer die in die tijd een echte headbanger was met shirtjes van MSG, Twisted Sister en dus ook Loudness. De albums van Loudness waren toen niet te betalen voor mij maar gelukkig, een paar jaar later, waren er op Super Channel wat concerten te zien die bijna wekelijks werden herhaald, ook Bow Wow kwam vaak voorbij. In the Mirror had ik op tape en het blijft een heerlijk nummer. Later had ik dit nummer in de live uitvoering op vinyl (verzamelaar Time to Rock op het WEA label).

37. Ozzy Osbourne - Revelation (Mother Earth) (1980)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/803.jpg?cb=1581831920
Het debuut van Ozzy als een solo artiest na zijn ontslag bij Black Sabbath is om in te lijsten met oa Randy Rhoads. Dit album op mijn veertiende verjaardag gekregen, samen met Animalize van KISS, van mijn broer op 3 december 1984. Ik had al wat platen van Sabbath (Paranoid, Vol. 4, Sabotage, Greatest Hits) en had op dat moment geen weet van solo albums van Ozzy. Het album heb ik letterlijk grijsgedraaid. Wat een prach album en mijns inziens nooit meer door Ozzy overtroffen. IJselijk zang, alsof de vocalen zijn opgenomen in een stalen vuilnisbak met het hoofd van Ozzy erin. Revelation (Mother Earth) is weliswaar een ballad maar de opbouw is schitterend met de toetsen en uiteindelijk de briljante solo van Randy Rhoads.

36. Obituary - Final Thoughts (1994)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/14000/14256.jpg
Obituary is één van de bands waar ik vaak naar luister, lekkere oldschool death metal met wat sociaal kritische teksten (vanaf het derde album). John Tardy heeft een aangename stem (beetje á la de zombies klinkend in de PC game Return to Wolvenstein). Tegenvallen doen ze bij mij nooit, en ook live klinken ze erg strak. Mijn kennismaking met Obituary was ergens eind 1989 toen ik vier CD’s leende van het monster van Laakkwartier, ook een grote metal fan. World Demise is ergens een buitenbeentje maar er staan een paar erg goede songs op, waaronder Final Thoughts.

35. Misþyrming - Með svipur á lofti (2019)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/756000/756690.jpg?cb=1557058916
Misþyrming had ik nog nooit van gehoord toen ik begin 2018 in IJsland was en wij besloten (mijn vrouw en ik) om eens IJslandse metal te gaan snuiven. In maart stapte wij de zaal Listasafn Reykjavíkur binnen en werden omver geblazen door de consumtieprijzen… ik bedoel door Misþyrming. Het eerste is ook waar, maar het gaat om de muziek tenslotte. De intensiteit, wellicht de genialiteit van Misþyrming. In 2018 ook nog eens kunnen zien op Brutal Assault en wederom omvergeblazen. Alle platen zijn dikke aanraders, ook de split met Sinmara uit 2017.

34. Overkill - Elimination (1989)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/19000/19914.jpg?cb=1576298217
Overkill heeft inmiddels 21 albums uitgebracht, op zich al een hele prestatie. The Years of Decay was Overkill’s vierde en wat mij betreft de beste van de eerste albums. De productie (Terry Date) is erg goed, de drums klinken vet en alleen maar goede thrash te horen, Elimination is lekker snel met de zang van Bobby "Blitz" Ellsworth lekker gedreven.

Misþyrming

65. Blind Illusion - Vengeance Is Mine (1988)

De productie stoort mij niet, ik vind het wel lekker klinken eigenlijk. Het gitaarwerk van LaLonde maakt het nummer, want de rest van de band valt niet op in positieve zin. Misschien is het een kwestie van vaker luisteren zoals je omschrijft, maar ik heb daar bij dit nummer wel mijn twijfels over. Ik vind de zanger kantje boord, de drums zijn vooral snel aan het rampestampen, en dat Les Claypool meespeelt had ik er niet uitgehaald. Ik had vroeger een vriendin die enorm fan was van die man, maar ik hoor hier niets terug van zijn typerende spel. Al met al een prima nummer.

7,0

64. Voivod - Tribal Convictions (1988)

Soms heb je van die bands waar je totaal geen klik mee hebt. Voivod is zo'n band. Met name dit album heb ik al vaker geluisterd, maar het kwartje wil niet vallen. Instrumentaal vind ik het nog wel interessant, maar ik haak af op die zanger. Verschrikkelijk vind ik hem. Live is het daardoor ook een van de slechtste metal optredens die ik heb gezien, dus dat helpt niet om het later te waarderen. Ik hoor wel dat het een unieke band is, maar het is niet aan mij besteed.

6,0

63. Death - Lack of Comprehension (1991)

Dit is dan weer wel mijn ding, zoals je weet. Death stond bij mij op #3 in de top 100 en is een van mijn favoriete bands aller tijden. Tot aan 'Human' werd Death steeds beter, maar voor mij is het niveau daarna niet gekelderd. Na 'Symbolic' is dit mijn favoriete album en zou niet misstaan in een top 10 metal albums. Dit nummer was vroeger mijn favoriet van 'Human', maar nu neig ik naar 'Suicide Machine' na de live uitvoering van Death To All, of 'Together As One' vanwege die aanstekelijke riff en krachtige tekst. Hoe dan ook de volle mep.

10,0

62. Iced Earth - The Coming Curse (1998)

Ik ben niet zo bekend met Iced Earth. Wel eens wat geluisterd, maar had nooit de drang om het vaker op te zetten. Albums ken ik dan ook niet, enkel wat losse nummers. Dit klinkt wel vet zeg, die scream op 4:15 nondeju. Ik hoor hier dan weer meer power metal in terug. Toch maar eens in de discografie duiken. Jammer dat de band uiteen is gevallen.

8,8

61. Fear of God - Drift (1991)

#13 in de metal toplijst, en ik herkende de naam niet. Had het ook niet in mijn lijstje weggestopt, dus bedankt voor deze ontdekking! En je omschrijving is raak: gothic thrash metal. Daarmee voor mij ook een unieke band en iets wat klaarblijkelijk erg goed binnenkomt. Ik vind de vocals indringend en erg goed aansluiten op de muziek. Wat een heerlijke groove zit erin. Album ga ik nog luisteren, maar ik ben erg nieuwsgierig geworden.

9,0

Ik las even een korte pauze in, volgende week ben ik weg en deze week nogal druk met van alles en nog wat. Hebben andere ook even de tijd om de laatste drie lijsten nog even door te spitten of wat dan ook.

Leuke lijst Von Helsing. Wat mij betreft een van de betere, zoniet de beste, die ik in dit topic heb gezien.

60. Suicidal Tendencies - Institutionalized (1983)

Ik heb bar weinig met het punk genre, en crossovers met andere genres liggen mij dan ook niet zo. Suicidal Tendencies heb ik in jaren niet geluisterd, dus wel leuk om weer eens eventjes gehoord te hebben. Het gitaarspel vind ik wel goed, maar voor de rest trekt het mij niet echt.

6,0

59. Venom - Welcome to Hell (1981)

Zeer invloedrijke band en van essentieel belang voor veel muziek die ik vandaag de dag graag luister. Toch voelt Venom voor mij als een product ingehaald door de tijd. In 1983 baanbrekend, maar inmiddels klinkt het gedateerd op alle fronten. En voor wat het is, vind ik het verre van spannende muziek. Ik denk dat als ik er in die tijd bij was geweest, dat ik nu ook lovend was geweest, maar ik heb dit 'te laat' ontdekt.

6,0

58. Helstar - Aieliaria and Everonn (1989)

Dit is ook lang geleden dat ik dit heb gehoord. Via Musicmeter ontdekt staat mij bij, maar omdat ik nog geen account had heb ik nu eigenlijk geen idee wat ik ervan vond. Na de vorige twee nummers klinkt het in ieder geval een stuk interessanter. Ik merk niet heel geneigd te zijn om mij opnieuw aan het album te wagen, maar dit is alleszins een prima nummer.

7,0

57. Overkill - Electro-Violence (1987)

Met Overkill ben ik zeker bekend. In een periode waarin ik veel thrash metal luisterde greep ik met name veelvuldig naar 'The Years of Decay' en 'Horrorscope'. Maar dit album heb ik nooit een kans gegeven vanwege die hoes. Het werkt op de lachspieren en niet op de nekspieren. Hoewel ik daar wel snel van genezen ben als dit nummer erop inhakt. Goed nummer en ik moet deze toch eens onder de loep nemen.

7,8

56. Pentagram - Relentless (1985)

Dit vind ik dan weer niet gedateerd klinken. Enerzijds omdat dit oude geluid niet krakkemikkig klinkt maar lekker duister en organisch, en ik dat wel eens mis tegenwoordig. Anderzijds omdat ik veel Pentagram riffs heb geleerd op de gitaar. Niet te ingewikkeld, maar wel heel leuk om te spelen. Ook dit nummer heeft een aantal puike riffs en maakt dat ik zin heb om de gitaar onder het stof te halen.

8,3

55. Morbid Angel - Chapel of Ghouls (1989)

'Altars of Madness' van Morbid Angel is een van de eerste death metal albums die ik ooit heb gehoord, misschien zelfs de eerste nu ik erover nadenk, maar het is te lang geleden om 100% zeker te weten. Voor mij was het nog niet de juiste schakel om grunts écht te leren waarderen, maar het hielp wel om de interesse voor extreme metal hoog te houden. Het blasfemische karakter van de plaat sprak mij erg aan en er staan een aantal enorm zieke riffs op. Bovendien is het gitaarspel vlijmscherp op deze plaat, die solo poeh. Toch is het album nooit uitgegroeid tot een favoriet van mij, omdat ik de eerste helft aanzienlijk beter vind dan de tweede. Favoriet is ook hier 'Chapel of Ghouls', wat ik tevens het beste Morbid Angel nummer vind.
9,2

54. Sepultura - Arise (1991)

Ook mijn favoriete Sepultura album! Alleen een ander nummer in mijn lijst opgenomen ('Dead Embryonic Cells' #96). Dit nummer doet er eigenlijk niet voor onder en krijgt daarom ook een:
10,0

53. Black Sabbath - Headless Cross (1989)

Black Sabbath had ik natuurlijk verwacht, en eigenlijk ook wel wat hoger, maar dit nummer / album had ik zeker niet verwacht. Persoonlijk mag dit nummer nog niet de schoenen poetsen van tal van andere Sabbath nummers, maar ik moet ook toegeven dat het een ondergewaardeerde schijf is. Tony Martin levert hier een uitstekende zangperformance af waar niks op aan te merken valt. Het geluid is duidelijk 80s en helaas niet meer het geliefde geluid van de 70s, en ik denk dat ik daardoor niet het jeugdsentiment erbij voel. Goed opgemerkt trouwens, nu hoor ik ook 'Running With the Devil' terug in de openingsriff. Ach ja, het is gewoon een supergoed nummer.
9,0

52. Motörhead - Love Me Like a Reptile (1980)

Mötorhead kwam ook in mijn lijst voor en toevallig op exact dezelfde spot (#52). Ik zou graag wat andere Mötorhead albums willen aanprijzen, maar ik kom er niet onderuit: dit is toch wel hun beste. En een belangrijk album voor mijn jonge smaakontwikkeling. Als kind al helemaal grijsgedraaid en als ik dit nummer hoor heb ik zin om het hele album weer eens op te zetten. Ik vind het ook weer geen 10,0, maar kan er wel een dik cijfer op plakken.
9,6

51. Loudness - Speed (1983)

Leuk geschreven stukje, mede door die albumhoezen!
Met alleen maar 9's en hoger op het scoreboard staat dit vijftal klaar om summa cum laude te slagen. Het wordt wel spannend, want Loudness ken ik niet. Of toch wel, zie ik nu, maar dan wel 1 album. Even luisteren en ik weet het weer: goede muziek, maar die zanger trek ik niet. Bij dit nummer is dat helaas niet anders. Ik zou de instrumentatie niet een 9,0 geven, maar wel een ruime voldoende, helaas haalt de zanger een krappe voldoende. Het zijn vooral bepaalde stukjes waar ik de rillingen van krijg, het gros van de zang is wel te behappen.
6,8

En daarmee ben ik dan eindelijk op de helft. Benieuwd naar de rest!

Het weekend ga ik weer verder vanaf #33.

33. Emperor - Beyond the Great Vast Forest (1994)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/1000/1830.jpg
We gaan weer lekker verder waar we gebleven zijn en toevallig met de laatste band die ik live heb gezien (10 augustus op Brutal Assault).

In the Nightside Eclipse mag toch wel gezien worden als een meesterwerkje en niet alleen binnen de black metal. Opvolger Anthems to the Welkin at Dusk (1997) had ik ook kunnen kiezen maar het debuut blijft wat mij betreft onovertroffen. Heerlijk bombastisch, symfonisch en een sound die de lat gelijk hoog legde voor black metal begrippen. De sfeer die het debuut uitademt is zelden overtroffen, wellicht de eerste albums van Satyricon komen in de buurt. Beyond the Great Vast Forest speelde ze niet maar dit nummer vind ik wel super om op plek 33 te zetten.

Heerlijke hervatting van je lijst! Ik ga later nog uitgebreider op het mij onbekende spul reageren en zodoende een hoop ontdekken, maar dit is zo'n klapper van formaat dat ik moest reageren. 'Beyond the Great Vast Forest' was het nummer wat mij écht helemaal in zijn greep had toen ik 'In the Nightside Eclipse' voor het eerst hoorde. Geniaal nummer. Ik had het openingsnummer op plek 17 in mijn lijst.

32. Flotsam and Jetsam - No Place for Disgrace (1988)
https://www.metal-archives.com/images/1/8/2/9/1829.jpg?2256
Dat Flotsam and Jetsam levensvatbaar is zonder Jason Newsted bewijzen ze met het 2e album uit 1988. Het album begint magistraal met het titelnummer, een ware thrash-klassieker. De rest bestaat louter uit knallers van jewelste. Slechts de Elton John cover is een buitenbeentje maar misstaat verder niet.

31. Limbonic Art - Deathtrip to a Mirage Asylum (1997)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/9000/9722.jpg?cb=1713762686
De eerste drie studio albums van Limbonic Art zijn van een dusdanig hoog niveau dat je ze alle drie blindelings kan aanschaffen of streamen. Symphonic Black Metal zoals het maar zelden wordt gemaakt. Keyboards, black metal vocalen, cleane vocals, verrassende tempowisselingen en een heerlijke sfeer die het af maken.

30. Voivod - Killing Technology (1987)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/13000/13887.jpg?cb=1551072758
Met Killing Technology bracht Voivod een album uit waar alle kwaliteiten en eigenzinnigheid samen vloeide. De eerste twee albums waren uiteraard ook uitstekend maar met Killing Techonlogy viel eindelijk alles op de juiste plaats. Schitterende songs die je naar een andere dimensie voeren met een productie die af is, in plaats van een lowbudget plaat. Voivod is niet voor iedereen, ken mensen die erg nerveus worden van de oncomfortabele klanken van deze band. Maar het is niet voor niets dat zanger Snake vrolijk een denkbeeldige ticket uit zijn zak haalt live om naar mars te gaan “we are going to mars and I have a ticket!”. Dit album verveeld nooit en na 37 jaar kan ik nog steeds bijna wekelijks naar dit album luisteren. Top plaat!

29. Prong - Broken Peace (1994)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/8000/8468.jpg
Prong ben ik altijd blijven volgen ook nadat het allemaal net iets minder werd na Cleansing. Verder niets dan lof voor deze crossover band uit New York. Cleansing sloeg bij mij in als een bom, strak, industrial, modern klinkend in 1994 en allemaal nummers die absoluut allemaal top zijn. Beg To differ en Prove You Wrong waren wellicht iets spannender qua opzet maar Cleansing had de doorbraak moeten zijn. Deze kwam er dus niet. Snap Your Fingers, Snap Your Neck, Whose Fist Is This Anyway?, Cut-Rate heerlijk om nog steeds naar te luisteren of live te zien. Hoogtepunt is echter voor mij Broken Peace.

28. Slayer - War Ensemble (1990)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/4000/4595.jpg?cb=1507934322
Slayer, de band waar ik geen t-shirt van aan doe op festivals. Een keer gedaan en om de 5 seconden SSSLLAAYYYYERRRR! Terug naar tent en shirt omwisselen voor Poison (niet de Duitse variant maar de poederdozen band uit Amerika). Ik ben hier voor mijn rust! Mijns inziens is Seasons in the Abyss het laatste echte goede studioalbum van Slayer. Wat er na het live album uitkwam vanaf 1994 kon mij nooit echt bekoren, het AC/DC syndroom zeg maar. Een paar leuke songs maar vooral meer van hetzelfde. Het album schiet uit de startblokken met het magistrale War Ensemble, heerlijk nummer. Vooral live met de vette aankondiging door Araya.

27. Ancient Wisdom - Through Rivers of the Eternal Blackness (1996)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/23000/23758.jpg?cb=1720949596
Ancient Wisdom heb ik leren kennen door mijn vrouw, die een mooie smaak heeft voor dit soort metal, Atmospheric Black Metal. For Snow Covered the Northland is een absoluut meesterwerk van deze (toen nog) band. Hierna werd het een eenmansproject van Vargher. Het album is de soundtrack voor de winterse taferelen van de hoes, mid-tempo, diepe en donkere vocalen, heerlijk voor de donkere dagen die spoedig volgen.

26. Dio - The Last in Line (1984)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/8000/8207.jpg?cb=1555837341
Om met een ingetrapte deur te beginnen: Ronnie James Dio is één, zo niet, de beste Metal zanger allertijden en eigenlijk dit genre ontstegen door zijn ongeëvenaarde stem. Of het nu met Elf was, of Rainbow, Black Sabbath of solo, hij is uit duizenden te herkennen. Holy Diver is natuurlijk een klassieker maar de opvolger doet mij veel meer. Het klinkt hechter en meer als een band. Het titelnummer, met het rustige intro knalt er daarna lekker in.

Voivod

Holy shit, Ancient Wisdom heb ik al heeeel lang niet meer gehoord, die ga ik zo gelijk even aanknallen!

Prong

25. Angel Witch - Angel Witch (1980)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/40000/40913.jpg?cb=1569784680
Het debuut van Angel Witch blijft voor mij op eenzame hoogte staan in de movement destijds die gaande was in het VK, NWOBHM. Slechts het debuut van Maiden en wellicht iets van Def Leppard en Saxon komt een beetje in de buurt. Afgefakkeld om onverklaarbare redenen in de Engelse pers en wat tegenvallende verkoopcijfers hield de band er helaas ook weer snel mee op. Gelukkig hebben ze zich een tiental jaren geleden weer hervonden en wat albums uitgebracht die weer aansluiten bij het debuut.

24. Enslaved - Havenless (2003)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/21000/21568.jpg
Het Noorse Enslaved heeft inmiddels 16 albums uitgebracht en ze zijn allen aan te raden. Ik heb maar gekozen voor Havenless, een nummer van Below the Lights (2003) met een schitterende opbouw en een hymne wat men denk ik Progressive Black/Viking Metal noemt.

23. Anthrax - In the End (2011)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/224000/224006.jpg?cb=1629199707
Mijn favorieten Anthrax plaat is State of Euphoria (1988), ook al denkt de band daar anders over. De drie platen daarvoor waren ook al uitstekend en laat nu de laatste met Belladonna voor zijn vertrek, Persistence of Time (1990) óók al een aanrader is. De vier albums met John Bush zijn echter ook erg goed, en dan met name de eerst en de laatste. Na zeven jaar keerde Anthrax terug met Belladonna met in mijn ogen weer een waanzinnig goed album. Anthrax heeft m.i. dus nooit een slecht of matig album uitgebracht. De ode aan Dio en Dimebag (In the End) op Worship Music blijft een hoogtepunt in de niet geringe discography van Anthrax.

22. Helloween - Halloween (1987)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/2000/2675.jpg?cb=1550119030
Helloween schoot al redelijk uit de startblokken met de titelloze EP en het eerste album Walls of Jericho. Kai Hanssen wilde zich meer concentreren op zijn gitaarspel en dus werd de piepjonge Michael Kiske (17 toen hij de zanger werd) de frontman. Het eerste resultaat was Keeper of the Seven Keys Part I en daar werd de jonge headbanger in 1987 heel blij van! Twilight of the Gods, I'm Alive, Future World allemaal topnummers met als uitsmijter het laatste nummer, Halloween.

21. Motörhead - Doctor Rock (1986)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/8000/8224.jpg?cb=1696519174
Motórhead heb ik zo’n zeven keer live gezien en ééntje waar Doctor Rock de opener was (Arrow Rock festival als ik mij niet vergis) en gelijk kippenvel de rest van het optreden. Dit nummer blijft fantastisch en staat daarom uiteraard hoog in mijn lijst. Mijn eerste kennismaking met Mötorhead was de EP Beer Drinkers and Hell Raisers maar Orgasmatron was pas daarna de eerste LP die ik van ze kocht. Altijd een zwak voor deze band gehad en met twee legendarische line-ups, dat doen weinig bands ze na.

Damn, lekker man. Angel Witch blijft onwijs geniaal.

20. Judas Priest - A Touch of Evil (1990)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/6000/6373.jpg
Zomaar één song kiezen van Judas Priest als zijnde de beste kan niet. De discografie van deze band staat stijf van de heavy metal klassiekers. Toch heb ik gekozen voor A Touch of Evil van het destijds comeback album Painkiller. Halford zingt de ballen uit zijn broek en laat zich helemaal gaan op een schitterende manier na een lange en akelige rechtzaak. Een soort bevrijding is hoorbaar. Overigens hoorbaar over het hele album. De keyboards voegen mijns inziens ook veel toe een de sfeer. Weergaloos nummer van een dito gave band.

19. Candlemass - Samarithan (1987)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/6000/6270.jpg?cb=1539032127
Nightfall van Candlemass maakte destijds een diepe indruk op mij. Messiah met zijn epische vocalen, de zware riffs en de doom die duidelijk uit het boekje komen van Black Sabbath en Trouble. De tekst van Samarithan zijn spiritueel en een duidelijke religieuze ondertoon, doet mij ook denken aan boeken van Hermann Hesse (Der Steppenwolf bijvoorbeeld). Prachtig concept en mooi vertolkt door Messiah. Candlemass behoort tot mijn favoriete bands en eigenlijk iedere periode heeft wel hoogtepunten.

18. Amorphis - Black Winter Day (1994)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/181.jpg?cb=1596706765
De ware betekenis van Black Winter Day kwam pas echt bij mij binnen toen ik In het midden van de winter op het zwarte zandstrand Reynisfjara op IJsland, met nauwelijks zonlicht, dit nummer met oordopjes beluisterde. Uren zoet met deze bijzondere ervaring. Dit nummer is sowieso betoverd mooi en ook erg relaxed. Het latere werk van Amorphis is ook erg goed maar ik grijp het vaakst terug op de beginperiode.

17. Moonspell - Vampiria (1995)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/3000/3852.jpg?cb=1639158216
Moonspell heb ik al acht keer live gezien en nog steeds kippenvel als ze Vampiria spelen. Wolfheart is mijns inziens nog steeds een standaardwerk wat betreft gothic metal. Zeer groot in Portugal en gewaardeerd in de rest van de wereld, een hardwerkende band die bij de meeste albums een andere insteek proberen. Soms valt het resultaat tegen, meestal zijn alle Moonspell albums een aanrader.

16. Type O Negative - Bloody Kisses (A Death in the Family) (1993)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/4000/4991.jpg?cb=1574452701
Type O Negative was een unieke band en het voorkomen van Peter Steele was imposant met zijn donkere en klagende stem. Steele voelde zich het meest in zijn element als postbode in Brooklyn. Het opgedrongen imago vond hij maar niets. Bloody Kisses maakte ook weer een verpletterende indruk op mij toen het album uitkwam. Het vorige werk leerde ik pas hierna kennen. Bloody Kisses (A Death in the Family) is natuurlijk een meesterwerk. Helaas heb ik zo maar één keer live gezien in 1996 op Donington Park Monsters of Rock.

Vette liiijst!!!!! Amorphis Moonspell Judas Priest

15. Midvinter - Dreamslave (1997)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/444000/444505.jpg
Midvinter heeft slechts één full-lenght album (At the Sight of the Apocalypse Dragon) uitgebracht maar mijns inziens gelijk een album die tot het best behoort in het melodische black metal landschap. De mastermind achter dit mooie spul gaat schuil onder de originele naam Damien Midvinter en was de huisgenoot destijds van Jon Nödtveidt. De kwaliteit van Midvinter doet ook niet onder van Dissection. Dreamslave moet men afspelen op een dusdanig respectabel geluidsniveau en met de ogen dicht en het voelen: de emoties, de intensiteit, prachtig allemachtig!

14. Megadeth - In My Darkest Hour (1988)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/6000/6447.jpg?cb=1571674088
Ook de catalogus van Megadeth staat stijf van de klassiekers en In My Darkest Hour is perfectie. Geschreven nadat Dave een telefoontje kreeg dat Cliff Burton was overleden. Vooral het feit dat niemand uit het Metallica kamp Mustaine hierover belde maar een associate, deed Mustaine pijn. Deze pijn wordt op een mooie wijze uitgevoerd met toch ook wel een hoofdrol voor drummer Chuck Behler

I took it really personal because, I figured, "You fuckers, you know we're all brothers in a band and he dies and you have someone else call me?" So I took it very, very, very bad.

13. Shape of Despair - Sylvan-Night (2000)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/7000/7302.jpg?cb=1604638405
Ooit begonnen als een sideproject van drie leden van Finntroll maar inmiddels uitgegroeid als één van de godfathers of funeral doom metal dit Shape of Despair, zoniet dé godfathers van dit sub-genre. Sylvan-Night Bestaat uit twee delen, lijkt het. Hoe schitterend kan het worden, het herhalen van de zetten met mooie vocalen en een diepe en toch melodieuze grunt. Van Funeral Doom word ik altijd erg relaxen en verre van depri. Mooie klanken en live een transcendence ervaring waarin de wereld even stil staat.

12. Satyricon - Mother North (1996)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/1000/1182.jpg
Satyricon beschouw ik samen met Emperor als de twee beste black metal bands. Mother North is een echte klassieker geworden en in Noorwegen behoren ze inmiddels ook tot erfgoed en zijn te zien in het nationale museum van Oslo. De opbouw van dit nummer en het middenstuk wat live erin gaat als zoete koek zoals Fear of the Dark van Maiden.

11. Death - Pull the Plug (1988)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/3000/3464.jpg?cb=1574666421
Het geniale Death mag uiteraard niet ontbreken en had ook nog wel hoger kunnen staan ware het niet dat er nog meer geniale bands bestaan. Pull the Plug blijft voor mij echter één van de hoogtepunten van Chuck en zijn bandleden. Death heeft geen slcht of matig nummer / album gemaakt. Zelfs als ik Death to All of een andere tribute band live zie met oerleden blijft Pull the Plug een nummer die kippenveld geeft. De intensiteit en de riffs en de drums. Heerlijk!

PULL THE PLUG jordidj1 let je op?

In My Darkest Hour is gewoon fantastisch. Death ook, en Shape of Despair ook tho.

Binnenkort komt mijn top 10, althans deze eeuw nog , erg druk momenteel als verzorger voor mijn 89 jarige moeder die vandaag is opgenomen met een gebroken heup, ben al maanden bezig, maar komt goed!

Psyched! Veel beterschap aan je mama!

Take your time VH! Indd beterschap aan moeke!