Moest even een inhaalslag maken. Breach, Khoma en The Sword, hoewel allen zeer prima, gingen een beetje langs me heen eerlijk gezegd, hoewel Khoma nog wel in positieve zin is bij gebleven. Niet mijn dingen, verder. Anvil heb ik weleens eerder wat van gehoord, en dat smaakte me nooit zo, maar dit is een zeer fijne track! Misschien dan toch eens dat album een kansje geven.

Generation of Vipers vind ik te gek! De genoemde link met Neurosis is niet iets waar ik van zit te springen, want Neurosis kom ik niet goed in, maar de groove hier is erg fijn. Communic is in een stijl waar ik vroeger veel naar luisterde, maar tegenwoordig slechts gedoseerd van kan genieten. Zeker goed, maar geen klik. Liege Lord en Dagoba zijn allebei zeer fraai op hun eigen manier.

Breach: Beetje saai. Dit soort muziek moet wel alles omver schoppen en niet behang zijn. Niet helemaal gelukt wat mij betreft.

Anvil: Lekkere metalhymne. Behoorlijk episch en meeslepend.

Khoma: Zang is goed, maar deze combinatie van Radiohead en postmetal raakt me niet zo.

The Sword: Lekkere stoner. Klinkt alsof het een jaar of 30 eerder is gemaakt, maar dat is op zich niet erg. De riffs en de drumgroove zijn aanwezig.

Generation of Vipers: Eerst lekkere stuwende driekwartsmaat, daarna krachtige bekkenslagen en nog wat maatwisselingen. Intens van begin tot eind. Slim opgebouwd. Lekker hoor.

Communic: Goede zang, veel dynamiek. Beetje als landgenoten Pagan's Mind en dat is zeker geen minpunt. Er gebeurt me wel iets te weinig.

Liege Lord: Ik kende dit nog van het metalalbum van de week, maar had dit nummer niet goed voor de geest. Best aardige traditionele heavy/speed, maar niet wauw.

Dagoba: Aardig duister sfeertje onder een fijne groove. Zang net niet fout. Refrein werkt wel. Degelijk.

Dit gaat een beetje te snel voor mij om alles te beluisteren, maar ik draai momenteel dat album van Omega Massif en wat dat klinkt toch heel erg lekker en bruut zeg! Het doet deugd om ook eens wat instrumentale post-metal te draaien, zonder dat één of andere dude erdoorheen zit te krijsen. Verfrissend is dat, is er meer van dat spul? Gimme!

Long Distance Calling - Satellite Bay (2007)
Iets lichter spul maar wel tof.

65. Black Cobra - Sugar Water (2006)

Sugar Water komt van het debuutalbum Bestial af, en is een heerlijke muur van geluid. Deze band bestaat maar uit twee personen, een gitarist/zanger en een drummer, maar ze weten wel een enorme bak herrie te produceren. Het is een sludgy achtig nummer, maar heeft van die stoner metal riffs en doet misschien wel een beetje denken aan High on Fire.In ieder geval is dit gitaar en drum geweld in optima forma, lekker raggen zeg maar.

Black Cobra - Bestial (2006)

64. A Textbook Tragedy - Intimidator (2008)

Zo rond 2008 had ik contact op last.fm met een Amerikaan die nogal into mathcore en metalcore was, die man was ook drummer volgens mij. Van hem heb ik toen hele goede tips gekregen, ondermeer deze band genaamd A Textbook Tragedy uit Canada.
Het is nogal chaotische muziek, met weinig structuur, de zanger schreeuwt veel dus ik vraag me af of mensen dit leuk gaan vinden, maar ik vind het zelf er goed. De muziek zit vol riffs, breakdowns, is polyritmisch maar heeft ook veel melodie. Volgens de man op last.fm was de drummer ook erg goed, en dat vind ik zelf ook wel, maar dat zegt niet veel want ik vind Lars Ulrich ook wel goed.

A Textbook Tragedy - Intimidator (2008)

63. Testament - Over The Wall (1987)

Een liefhebber van deze band ben ik niet, maar ik heb wel een aantal albums van hun waaronder The Legacy op lp. En daarop is Over The Wall de opener en meteen het sterkste nummer, want wat een energie zit hier in. Dit is thrash zoals ik het graag hoor, goeie riffs, mooie solo's en vol gas spelen.

Testament - The Legacy (1987)

Vandaag doe ik drie, morgen zal ik weer een aantal meer doen.

Black Cobra heeft inderdaad High on Fire-vibes, thrashen op sludgy stonerriffs. De drummer van deze band speelt ook in Acid King, maar speelt dan bas.

De drummer van A Textbook Tragedy is zo te horen inderdaad uitstekend. Die gaat goed los met allerlei aparte fills en ritmes. Lekker ''all over the place'', maar lang niet zo panisch en chaotisch als het oude materiaal van een The Dillinger Escape Plan bijvoorbeeld. Ook laten ze vanaf 3:55 horen vrij dromerig, melodieus en meeslepend uit de hoek te kunnen komen, het doet me zelfs denken aan Deftones. Die rechttoe rechtaan hardcoreriff die daarna volgt is ook erg lekker. Ze wisselen goed af tussen hard en zacht. Ook een beetje Between the Buried and Me in deze band. Cool.

Een classic van Testament. Gewoon een erg lekkere thrashmetalklapper met een bevlogen uitvoering, goede vertragingen en smaakvol soleerwerk.

Drie goeie tracks. Van Black Cobra ken ik opvolger Chronomega, en da 's een goeie plaat. A Textbook Tragedy bevalt me zeer. Between the Buried and Me is ook een naam die bij mij opkwam.

Testament, da 's thrash zoals thrash moet klinken. Heerlijk!

69-66: Dragoba vond ik de leukste op de voet gevolg door Liege Lord.
65-63 Black Cobra ragt er lekker in, niks mis mee en de Testament klassieker kan ook ik zeker wel waarderen.

62. Candlemass - The Well Of Souls (1987)

Candlemass met Messiah Marcolin blijft wel een van mijn favoriete doom metal bands. Nightfall was een van mijn eerste kennismakingen met doom na Paradise Lost. Het album heb ik hier op lp liggen en behalve de muziek vind ik de hoes ook erg mooi. The Well of Souls is mijn lievelingsnummer van de band, een epische, melodieuze track, maar ook vol met zware riffs. Ik vond de muziek altijd wel wat mysterieus tot dat ik een keer een clipje van de band zag, toen ging dat er wel af.

Candlemass - Nightfall (1987)

61. Accept - Princess of the Dawn (1982)

Een echte heavy metal klassieker uit Duitsland, dit nummer heeft een riff die het hele nummer doorgaat, en het is best een eenvoudige riff maar wel heel aanstekelijk. Daarover wordt er prima gesoleerd en gedrumd. Dit moet je hard draaien en dan vol gas over de snelweg!

Accept - Restless and Wild (1982)

60. Biohazard - Punishment (1992)

Dit werd helemaal plat gedraaid bij ons in de jaren negentig, de band was toen erg groot en stond op Dynamo. Ik vond ze toen erg stoer, en dit nummer al helemaal. Dat komt vooral door die dikke riff, die langzaam begint maar steeds wat sneller gaat, het geeft het nummer een vette groove. Verder is het een heerlijk energiek en afwisselend nummer, prima macho muziek.

Biohazard - Urban Discipline (1992)

59. Type O Negative - Christian Woman (1993)

In 1996 heb ik deze band op Lowlands gezien, toentertijd was ik niet zo into Type O Negative, maar dat optreden was wel indrukwekkend, vooral door Peter Steele die er nogal imposant uit zag.
Later ben ik wel wat meer muziek van hun gaan luisteren, en niet alles vind ik even goed, maar Christian Woman is wel buitencategorie. Een slepend, melancholisch, maar ook prachtig nummer door de donkere stem van Steele en de synths, je hoort hier de new wave invloeden.

Type O Negative - Bloody Kisses (1993)

Candlemass is instrumentaal heel gaaf, lekker onheilspellende traditionele doom, maar Messiah's vocalen gaan me vrij snel op de zenuwen werken. Trillerig en overdreven. Ben meer van de vorige zanger op Epicus Doomicus Metallicus.

Accept doet me best wel aan AC/DC denken, maar dan wat onheilspellender. Lekkere gitaarriff en stuwende drumbeat, van de vocalen word ik wat minder enthousiast. Kende alleen Balls to the Wall en Fast as a Shark van deze band.

Biohazard is zeer bekend voor mij, aangezien dat een van de favoriete bands van mijn pa is (ik vind ze ook heel gaaf). Punishment is een heerlijke track, soort mix van Sabbath-riffs en hardcoregrooves. Geen wonder dat ze later After Forever (de Sabbath-track van Master of Reality) zo goed coverden.

Ook Type O Negative is zeer bekend, een echte classic. Type O staat ook in mijn top 100, wel met een ander nummer, al had Christian Woman qua kwaliteit zeker in de top 100 gekund. Fantastische gothicmetalepic met heerlijke ''tongue in cheek'' teksten van Peter Steele. Daar was hij meester in.

Lekkere worp weer!

Yep, 4 keer een plus!

Laatste setje was top!

Black Cobra: Best vuig en intens, met effectieve riffs
A Textbook Tragedy: Begon niet direct spannend, maar een kwam een spannend riffje en een aardig Opeth-achtig einde
Testament: Ongetwijfeld enorme thrash-klassieker, maar niet helemaal mijn ding
Candlemass: Sfeervol nummer van een goede band met de kenmerkende bezwerende zang.
Accept: Voltreffer! Nog zo’n heerlijke klassieker dat ook zo mooi culmineert tegen het einde.
Biohazard: Groovet wel aardig, kan ermee door
Type O Negative: Goede doom met mooie synthhook.

Van deze twee sets kende ik er al een hoop; dat scheelt. Testament, Candlemass, Accept en Type O Negative zijn stuk voor stuk geweldige nummers. Leuk om ze hier terug te zien. Vooral met dit nummer van Accept heb ik vrij weinig één op één momenten gehad, en zo los hakt ie er beter in dan op de plaat.

Black Cobra vond ik lekker, maar blijft me niet zo bij. A Textbook Tragedy beviel me ook goed met de licht-proggy vibe. Biohazard groovet lekker; in theorie een band die me goed zou moeten liggen, maar toch mis ik de klik een beetje.

Accept met AC/DC vergelijken. Hoe durf je, Don? Retevet nummer natuurlijk, dat Princess of the Dawn.

Even de achterstand inhalen. De laatste paar nummers beloven veel goeds voor wat er nog komen gaat.

Generation of Vipers - Ritual: Het heeft wel wat, maar ik vind het toch een beetje eentonig en rommelig. De zang zit ook heel ver weg in de mix.

Liege Lord - Master Control: Gaaf dit! Het Bruce-gehalte is inderdaad erg hoog en dat is alleen maar goed. Lekker ouderwetse metal; niet speciaal, wel goed.

Black Cobra - Sugar Water: Bij tweemansbands vind ik het altijd jammer dat er een bandlid mist. Waarom niet een bassist erbij nemen? Maar vooruit, verder is het een aardig nummer, tamelijk vuig op een goede manier.

A Textbook Tragedy - Intimidator: Net als er een leuk stukje begint, is het alweer voorbij. Ik weet niet zo goed wat ik met dit nummer moet. Knap is het zeker; mijn smaak is het zeker niet.

Testament - Over The Wall: Ik ben een groot liefhebber van Testament, maar op de een of andere manier heb ik nooit naar hun debuutalbum geluisterd, of hooguit één keer op Spotify. Over the Wall ken ik wel van diverse liveregistraties. Fantastisch nummer inderdaad. Thrash op het hoogste niveau.

Candlemass - The Well of Souls: Het voelt alsof de zanger niet bij de band past. Misschien is het een kwestie van wennen. Aan de andere kant zijn de riffs erg gaaf, met een Egyptisch tintje dat me wel bevalt.

Accept - Princess of the Dawn: Yes, hier hou ik van! Het tempo blijft bedaard, maar het heeft een strakke drive die het nummer voortstuwt.

Biohazard - Punishment: Hier word ik ook blij van. Energie en geen slap gedoe. Een tikkeltje fout misschien maar wie maalt daar om?

Type O Negative - Christian Woman: Geweldig gezongen en zeer catchy. Behalve sfeer heeft het ook gewoon een goede structuur, een metal/gothrock-versie van een popliedje eigenlijk. Een van de beste nummers tot nu toe.

Is dat zo erg dan? Je hoort zelf toch wel de overeenkomsten tussen AC/DC en Accept qua sound? Accept heeft zelfs een zeer obscuur nummer van AC/DC gecoverd dat nooit op een AC/DC-plaat is verschenen: I'm a Rebel.

Wat Candlemass betreft, volg ik Don. Instrumental steeds zeer interessant en onheilspellend. De zang past er op zich nog wel bij, maar komt niet krachtig genoeg over bij mij.

Ik vind AC/DC, nog geen misse vergelijking als het om Accept gaat. Hoe durf je dat te betwisten, Johnny Marr? Judas Priest is ook een naam die in me opkomt. En het riffwerk in het tweede deel doet me ook nog wel aan Iron Maiden denken. Of het echt volbloed metal is.. Ach, wie maalt daarom? Dit is gewoon lekker stevige rock mét ballen.

Biohazard is niet geheel mijn ding, maar ik kan er wel van genieten. Deze track heeft inderdaad een vette groove.

Type O Negative is één van die bands waar ik me nodig eens in zou moeten verdiepen.. Om te beginnen ga ik het album waarop dit nummer staat maar 'ns aan mijn lijstje toevoegen, want dit nummer bevalt me erg goed, met name het sfeertje dat wordt neergezet; ergens tussen beklemmend en melancholisch.

Ik vind Accept toch echt wel heavy metal, en AC/DC meer hardrock. Ze staan ook op metalarchives en AC/DC niet.
De vergelijking met AC/DC hoor ik ook niet zo, ik vind Accept meer richting NWOBHM gaan.

58. Ufomammut - Ammonia (2008)

Track van het album Idolum, toen dit album uit kwam wat het wel een openbaring, zoiets had ik toen nog nooit gehoord, die psychedelica vermengd met stoner en sludge. Eerdere albums van hun kende ik toen nog niet.
Ammonia is wat mij betreft hun beste nummer, een haast episch opgebouwde track, met prachtige zang van de Britse Rose Kemp. Het is loodzwaar, hypnotiserend, maar ook hemels mooi, die combinatie werkt erg goed.

Ufomammut - Idolum (2008)

57. Paradise Lost - Dead Emotion (1991)

Zo rond 1992 kreeg ik van een klasgenoot een cassettebandje met daarop een concert van de band Paradise Lost, zoiets heb je nog nooit gehoord, zei hij. En dat klopte wel, ik was helemaal verbaasd dat zulke trage muziek zo zwaar kon zijn. Dat bandje heb ik nog steeds.
De eerste twee albums van deze band vind ik erg goed, latere muziek van hun is niet slecht maar doet me toch wat minder.
Dead Emotion is een van mijn favorieten, en op dit moment vind ik het de mooiste, maar dat veranderd nog wel eens. Het is een sfeervolle gothic achtige doom metal track met een zeer toffe solo op het einde.

Paradise Lost - Gothic (1991)

56. Agent Steel - Agents of Steel (1985)

Wat mij betreft de beste speedmetal band uit de 80's, hun album Skeptics Apocalypse is een klassieker en daarop staat dan ook dit nummer.
Agents of Steel heeft een ongelooflijk tempo, is erg strak gespeeld, heeft heerlijke solo's en de panische zang van Cyriis is erg kenmerkend voor deze band. En nu allemaal mee schreeuwen:

Agent Steel - Skeptics Apocalypse (1985)

Heb hier toch al behoorlijk wat voorbij zien komen waar ik wel gelukkig van word

Je mag me ook op de wachtlijst zetten.
Om het een beetje spannend te houden, heb ik wel niet echt mijn "ultieme best of" lijst samengesteld. In plaats daarvan heb ik een lijstje gemaakt bestaande uit songs van albums die ik bezit die hier minder dan 10 stemmen hebben. Zo valt er misschien ook wel wat te ontdekken.

Dat is niet de bedoeling van dit topic, het gaat echt om je favoriete nummers.

Waarom geen combinatie van beide? Presenteer je favoriete songs, en plaats bij elke track een obscuur extraatje; een B-side, die bij de gepresenteerde track aansluit. Zo kunnen de users die dit topic volgen ook eerder uitmaken of het iets voor hun is, op basis van de track uit je toplijst zelf.

Geen probleem. Dan gaat het voor mij teveel wikken en wegen worden en haak ik af

Ufomammut.. Deze Italianen zijn werkelijk geweldig bedreven in het neerzetten van een beklemmende sfeer, van het soort dat je tussen een bankschroef gevangen houdt. Bij mij begon de ontdekking van deze band nog een release later, met Eve. Zoals je zegt, psychedelica vermengd met stoner en sludge. Voeg daar de hemelse vocalen nog aan toe, en je hebt een briljantje.

Paradise Lost bracht z'n debuut uit in 1990, en dertig jaar later zijn ze nog steeds bezig, getuige hun bepaald niet misse laatste worp Obsidian. Ik ben vooral bekend met de meer recente platen, moet ik eerlijk toegeven, maar deze song nodigt wel uit. Zwaar, een beetje lomp, en de strot van Nick Holmes om alles in goeie banen te leiden.

Als het speed metal betreft, is Agent Steel wellicht één van de (of zelfs dé) vaandeldragers. Wat een tempo, wat een groove. Wat een fantastische, indringende vocalen ook van John Cyriis (vooral die uithalen!). Gewoon drie minuten uitzinnig genot.

MASTERS OF METAL

AGENTS OF STEEEEEEL

AAAAAAAAAAAAAAAH

Vreemd hoor. In het hip-hoptopic werd bijvoorbeeld ook een lijstje gepresenteerd met louter Nederhop, ieder zijn eigen manier toch? Ook al plaatst hij alleen obscure (toffe) metal, gaat om de ontdekkingen

Nee het gaat om de verhaaltjes bij je favoriete nummers. Zie ook de dance top 100 en top 100 van.
Dat je nummers kunt ontdekken is mooi meegenomen, maar is niet de insteek.

Edit: die optie van AOVV vind ik wel prima eigenlijk, dus als ASman het zo wil doen kan dat wat mij betreft.

Ik begrijp het zeker hoor
AOVV zijn optie vind ik wel overwegen waard, dus dan zal ik wel eens kijken of ik iets kan uitdokteren. Mijn ADD aanleg maakt het alleen een beetje moeilijk om een "definitieve" Top 100 van om het even wat vast te leggen, aangezien ik zowat om de paar uur van gedachten kan veranderen

Ja, wie niet. Ik heb ook nog geen idee hoe te rangschikken. En daarnaast heb je kans dat vele metalbands al geweest zijn na een lijstje of vier. Als die obscure metal jouw hart sneller doet kloppen dan staan ze terecht in jouw lijst. Is mijn gedachte.