Pestilence

81. Possessed - Fallen Angel (1985)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/3000/3324.jpg?cb=1557644506
Seven Churches is een rasechte klassieker (thrash en death) en opent met de interpretatie van Mike Oldfield’s “Tubular Bells” door producer Randy Burns. Het album barst los met The Exorcist en met de overstuurse vocalen van Jeff Becerra en de solo’s Larry LaLonde blijft dit albums zelfs bijna 40 jaar later nog interessant. Ik heb gekozen voor Fallen Angel. Een song die ik naast het al genoemde The Exorcist tot de uitschieters reken. De opvolger viel iets tegen. De EP uit 1987 “The Eyes of Horror”, geproduceerd door Joe Satriani was m.i. wel weer goed.

80. Threshold - Elusive (2007)
https://i.discogs.com/2JXqgoJ3cqtJKsqgG0BBxUUHTwUIsZ4vnoQgnI1vr2I/rs:fit/g:sm/q:90/h:598/w:600/czM6Ly9kaXNjb2dz/LWRhdGFiYXNlLWlt/YWdlcy9SLTI4MzIy/MDItMTU4Mzk2NjAy/Ni0yMTE5LmpwZWc.jpeg
Threshold vind ik één van de betere Progressive Rock/Metal bands en dan vooral toen Andrew "Mac" McDermott de zanger was. De andere honderd zijn ook goed, maar Mac had iets speciaals in zijn stem. Dead Reckoning kocht ik samen met Dead Again van Type O Negative en allerbei de zangers zijn inmiddels overleden. "Pilot in the Sky of Dreams" had ik kunnen kiezen of "Slipstream" maar heb gekozen voor "Elusive" met een bijdrage van Dan Swanö. Een heerlijk nummer en een mooie opbouw.

79. Sadus - Hands of Fate (1988)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/35000/35095.jpg?cb=1684644275
Één van de betere death/thrash platen van de jaren ’80 is zonder twijfel Illusions van Sadus. Er staat geen slechte broeders op, alleen maar hoogtepunten. Goed geproduceerd John Marshall van Metal Church. Duidelijk beïnvloed door Possessed, sommige riffs lijken rechtstreeks te zijn overgenomen van Seven Churches. Gekozen voor Hands of Fate. Dit nummer begint langzamer dan de rest maar ontaard ook hier weer in een echte headbanger!

78. Testament - Disciples of the Watch (1988)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/3000/3386.jpg?cb=1571781297
Op het tweede album van Testament staan een aantal pakkende songs, waaronder Disciples of the Watch en Into the Pit. In het geheel is het album net iets minder dan de voorganger The Legacy. Chuck Billy en Alex Skolnick zijn echter heerlijk op dreef en ondanks de wat magere productie toch een erg goed album maar het debuut hebben ze wat mij betreft nooit meer overtroffen.

77. Nailbomb - World of Shit (1994)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/21000/21877.jpg
Nailbomb was een side-project van Max Cavalera en Alex Newport (Fudge Tunnel) en paste perfect in het muzikale landschap van 1994. De industrial klanken hakte er lekker in en nog regelmatig draai ik het enige album van Nailbomb. Ooit eens live gezien op Dynamo Open Air en volgens mij het enige optreden van dit duo. World of Shit blijft de komende 100 jaar ook nog wel actueel.

76. Cancer - Hung, Drawn and Quartered (1991)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/158000/158735.jpg?cb=1712653137
Als je je nekspieren nog een keer wil strekken dan is Hung, Drawn and Quartered een tip. Afkomstig van één van de betere death metal albums van de jaren ’90, “Death Shall Rise”. Op Hung, Drawn and Quartered valt ook nog Glen Benton te horen. Verder maakte top-gitarist James Murphy deel uit van de line-up.

75. Asphyx - Deathhammer (2012)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/236000/236920.jpg
Gelijk maar een herhalingsoefening met het Nederlandse Asphyx en “Deathhammer”. Een fantastisch nummer (die het live ook goed doet) van een uitstekend album.

74. Sirius - The Collapsing Spheres of Time (2000)
https://i.discogs.com/UBSivS3FUTgo7qH_t2gUgGkfZin6yMaD0RKqIfE57jI/rs:fit/g:sm/q:90/h:600/w:600/czM6Ly9kaXNjb2dz/LWRhdGFiYXNlLWlt/YWdlcy9SLTEyMjU2/MzQtMTIwMjAwNzE1/NC5qcGVn.jpeg
Sirius is een Symphonic Black Metal uit Portugal die in 2000 een redelijk uniek album uitbracht “Aeons of Magick”. Alle ingrediënten die men mag verwachten van een Symphonic Black Metal zijn in optima forma aanwezig en dan gelijk op top niveau.

Nailbomb, tering vet!

Racer X

Possessed

Testament

Aaaah, ook weer een heerlijke lijst aan het worden zeg!

73. Destruction - Mad Butcher (1984)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/24000/24197.jpg?cb=1572339450
Toen Destruction debuteerde met een EP in 1984, Sentence of Death, was dat toch wel hele zware, andere koek. Op zich ben ik niet zo grote liefhebber van Destruction maar alles tot Cracked Brain uit 1990 is een aanrader. Mad Butcher, daar word ik altijd wel weer vrolijk van. Dit nummer moest in mijn overzicht.

72. Metal Church - The Powers That Be (1989)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/46000/46609.jpg?cb=1577699178
Metal Church heb ik leren kennen door de aandacht die Aardschok aan ze schonk en een aantal clips die toen nog op TV te zien waren, ik denk op Monsters of Rock op Sky Channel. Blessing in Disguise is echter met afstand mijn favoriete Metal Church album. Met name door de zangkwaliteiten van Mike Howe en van de songs. Alle songs zijn goed en ik heb gekozen voor het laatste nummer The Powers That Be, hierna het hele album weer op repeat.

71. Diamond Head - Sucking My Love (1980)
https://i.discogs.com/vF8-AUVKekIs-Bfjg39cDBVSjy6nCa7ImpRn9cUmKU0/rs:fit/g:sm/q:90/h:600/w:596/czM6Ly9kaXNjb2dz/LWRhdGFiYXNlLWlt/YWdlcy9SLTM1MTQ2/MjAtMTM1OTMwMzgy/NC01NTk2LmpwZWc.jpeg
Het eerste album van Diamond Head is een klassieker en kan de vergelijking makkelijk doorstaan met andere NWOBHM klassiekers uit die tijd zoals bijvoorbeeld met die van Iron Maiden. In Sounds magazine werd Diamond Head zelfs de nieuwe Led Zeppelin genoemd door Geoff Barton en John Peel. Dat is er allemaal niet van gekomen. Het blijft wel een ongelofelijk sterk album en mede door de support van Lars Ulrich en Metallica krijgt gitarist en oprichter Brian Tatler jaarlijks een welverdiende paycheck. Sucking My Love met die riff van Seek & Destroy blijft een lekker lang nummer.

70. Fifth Angel - In the Fallout (1986)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/75000/75375.jpg?cb=1599907736
Soms heb je van die bands waarvan je denkt dat ze de potentie hebben om door te groeien naar iets groots. Fifth Angel was zo’n band. Ontdekt door Mike Varney en gitarist James Byrd in de gelederen en de ervaren drummer Ken Mary (Chastain, TKO en later House of Lords en nu Flotsam and Jetsam). Het debuut klinkt uitstekend met pakkende songs en toch heavy genoeg en geproduceerd door terry Date. Toch een doorbraak kwam er nooit. Na het tweede album kapte Fifth Angel ermee om 19 jaar later een doorstart te maken, echter zonder zanger Ted Pilot. In the Fallout is hier de winnaar.

69. Sepultura - Refuse / Resist (1993)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/2000/2872.jpg
Hoewel de eerste vier van Sepultura nooit meer zijn overtroffen vind ik Chaos A.D. ook meer dan aardig. Refuse / Resist blijft een knaller van jewelste. Helaas heb ik de originele line-up nooit live gezien. Was er wel dichtbij op Donington’96 maar Max had andere zaken aan zijn hoofd en vloog terug met de privé-jet van de Osbournes.

Destruction, lekker!

68. Sabbat - Do Dark Horses Dream of Nightmares? (1989)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/28000/28505.jpg?cb=1637658499
Het uit Nottingham afkomstige Sabbat maakte tamelijk unieke en gecompliceerde thrash met o.a. Andy Sneap en Martin Walkyier in de gelederen. De eerste twee albums zijn vette aanraders, daarna was het zo goed als voorbij en ging Walkyier verder met Skyclad. Do Dark Horses Dream of Nightmares? Blijft een heerlijk nummer.

67. M.A.R.S. - Unknown Survivor (1986)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/67000/67546.jpg?cb=1633353092
Na een goede recensie in de Aardschok en airplay bij BBC’s Friday Rock Show gelijk maar gekocht (samen met Night Ranger’s Big Life) en het album staat nog steeds als een huis. Deze met louter topmuzikanten en een Tony MacAlpine die subliem klinkt op de snelle nummers. Ook weer uit de koker van Mike Varney. Er staat geen slecht nummer op het album. Side B schiet uit de startblokken met Unknown Survivor.

66. Triptykon - Goetia (2010)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/189000/189107.jpg
Eparistera Daimones is mijns inziens één van de betere albums van de laatste 15 jaar. Tom G. Warrior richtte na het stopzetten van Celtic Frost met eenzelfde intensiteit en creativiteit Triptykon op en ook nog eens met schitterend artwork HR Giger. Het album is een aaneenschakeling van hoogtepunten (de opvolger trouwens ook), ik kies echter voor Goetia. Het eerste nummer omdat dat nummer de toon zet van wat komen gaat.

65. Dissection - A Land Forlorn (1993)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/1000/1223.jpg?cb=1636531345
The Somberlain is een rasechte klassieker in het zwartgeblakerde metal genre. Ondanks de gekte van Jon Nödtveidt, of juist dankzij, heeft Dissection een paar heerlijke albums achtergelaten.

64. Tiamat - Gaia (1994)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/203.jpg
Begonnen onder naam Treblinka (1987-1989) behoort Tiamat tot één van de grondleggers van de Stockholm sound. Langzamerhand veranderde het geluid van death metal richting het gothic/doom gebeuren en met Wildhoney bracht Tiamat een voor die tijd een zeer verfrissend album uit met mooie keyboard klanken her en der. Whatever That Hurts en Gaia behoren tot de betere songs.

Mad Butcher!!! \m/

Dissection & Tiamat

Vooral Wildhoney vind ik een topalbum, en erg uniek (ik ken althans niets dat er echt op lijkt).

Als je Wildhoney een top album vindt dan weet je ook wel raad met Wolfheart van Moonspell als je die nog niet kent (niet helemaal hetzelfde maar wel die hoek).

Een band die ik natuurlijk ken van naam maar waarbij ik nooit de moeite heb genomen om er naar te luisteren. Ik ga er eens werk van maken, thanks!

Dissection, yes!

63. Primordial - To Hell or the Hangman (2018)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/708000/708264.jpg?cb=1517217980
Het album Exile Amongst the Ruins van Primordial uit 2018 lijkt toegankelijker dan het voorgaande werk maar staat bol met ijzersterke songs, zoals bijvoorbeeld To Hell or the Hangman. Tekstueel ook in orde en er hangt een mooie sfeer rond het album.

62. Pantera - Cowboys from Hell (1990)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/1000/1804.jpg
Power Metal (1988) was al een stap voorwaarts met Phil Anselmo als zanger maar met Cowboys from Hell braken ze pas echt door met een waanzinnig goed album. De talenten van de broers komen hier goed tot hun recht, wat een beest een van drummer was Vinnie Paul en ook Anselmo levert een top prestatie. De kwaliteiten van dit album heeft Pantera mijns inziens nooit meer geëvenaard.

61. Agent Steel - Agents of Steel (1985)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/28000/28840.jpg?cb=1577782289
Met Skeptics Apocalypse (1985) en Unstoppable Force (1987) heeft Agent Steel twee rasechte klassiekers op hun naam staan. Speed metal zoals men het noemt en de vocalen John Cyriis zijn out of this world, letterlijk. De solo’s vliegen ook om je oren. Jammer dat het eigenlijk snel weer voorbij was, de opstand van Agent Steel.

60. Sodom - Nuclear Winter (1987)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/1000/1214.jpg
Na een Skeptics Apocalypse krijgt men een Nuclear Winter. Het Teutonic thrash metal gezelschap Sodom uit Gelsenkirchen leverde in 1987 één van de betere thrash platen af met Persecution Mania. Nuclear Winter was zo’n beetje het huisnummer van Vara’s Vuurwerk in die tijd en Persecution Mania de eerste thrash plaat die ik kocht. 1987 was sowieso het jaar dat ik het hardere werk ook goed ging vinden met Nuclear Winter voorop.

59. Cathedral - Ride (1993)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/4000/4942.jpg?cb=1636279615
In vergelijking met het debuut Forest of Equilibrium (1991) is de opvolger The Ethereal Mirror een snelheidsmonster! De trage doom is grotendeels vervangen door wat we nu stoner noemen maar nog steeds genoeg doom. Ride (en ook Midnight Mountain) blijven geweldige nummers en Lee Dorrian is lekker eigenzinnig, zowel tekstueel en als zanger.

Primordial, Pantera en Sodom, fantastische update!

58. Crematory - Tears of Time (1995)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/118000/118097.jpg?cb=1578633040
Het uit Mannheim afkomstige Crematory brengt gothic/death met een mainstream inslag. Het derde album Illussions bevat de ballad Tears of Time (later onder de Time for Tears ook te vinden op het album Believe). Op zich is Crematory niet waanzinnig goed, tegenwoordig veel industrial invloeden zonder death. De eerste drie albums zijn echter wel aanraders. Altijd een zwak gehad voor Tears of Time. Mooie ballad en de juiste sfeer.

57. Haggard - Chapter III: In a Pale Moon's Shadow (1997)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/24000/24950.jpg
Classical/Orchestral/Symphonic Death Metal, een mooie combinatie en vooral spannend. Haggard heeft veel mooie dingen gemaakt maar het eerste album blijft onovertroffen, And Thou Shalt Trust... the Seer.

56. The 3rd and the Mortal - Death-Hymn (1994)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/8000/8439.jpg
The Third and the Mortal legde de lat wel erg hoog met hun eerste album Tears Laid in Earth in 1994 voor wat betreft het genre waar ze zich in bevonden. Is het melodic doom? Atmospheric doom? De stem van Kari Rueslåtten is in ieder geval erg mooi en maakt de muziek nog interessanter.

55. Eye of Solitude - A Note to Say Farewell (2012)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/387000/387573.jpg?cb=1523691219
Eye of Solitide is één van de betere funeral doom bands die ik ken. De uit Londen afkomstige band bracht in 2012 het tweede album, getiteld Sui Caedere. Nadat ik ze had gezien op Dordrecht Doom Day meteen verkocht. Niet de traagste funeral doom maar wel eentje met de juiste atmosfeer en een diepe grond. De albums zijn lastig te vinden maar stuk voor stuk de moeite waard. A Note to Say Farewell is een fraai stuk werk.

life all tost in your mind
swinging me for eternity
why begin this
tear the living
that you once tost

...a note
to say farewell...

54. Hollenthon - To Kingdom Come (2001)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/22000/22917.jpg?cb=1559015486
Multi-instrumentalist Martin Schirenc (Pungent Stench en Zombie Inc.) kwam in 2001 op de proppen met het eerste album onder de naam Hollenthon. Schirenc bespeeld hier alle instrumenten (behalve de drums). Het album With Vilest of Worms to Dwell bevat een breed scala aan stijlen, zoals death metal, folk, klassiek, héél veel klassieke invloeden en mijn favoriet To Kingdom Come bevat passages van Carl Orff. Het hele album is een aanrader.

Anderhalve maand geleden dat ik mijn laatste reactie plaatste op je lijst Kronos, maar ik ga het afmaken. Velen zijn een dergelijke opdracht begonnen, en velen hebben het niet gehaald, maar ik ga voor 100/100. En daarna lekker Von Helsing zijn lijst doornemen en wat meer 'casual' reageren, hopelijk nog voordat hij klaar is...

70. Ostrogoth - Queen of Desire (1984)

Haha dat meen je niet! Deze had ik niet zo hoog verwacht, maar wel erg tof dat dit nummer ook in jouw lijst staat. En inderdaad is dit nummer met grote afstand het beste van de plaat.
10,0

69. Armored Saint - March of the Saint (1984)

Ik heb nooit zoveel gehad met deze band. Het klinkt wel aardig, maar zoals je zegt is het geen overtreffende trap van de grote namen, en blinkt het voor mij nergens in uit. Hun laatste plaat ken ik niet, maar om 72 Seasons te overtreffen is niet veel nodig naar mijn mening.
7,0

68. Scanner - Locked Out (1988)

Heerlijk dat onbekende spul, en dit vind ik dan wel weer uitblinken op een aantal punten. Hele gave intro, onbesuisde energie en vet thema. Album zet ik even in een lijstje voor later. Wat maakt dit nu eigenlijk power metal en geen heavy metal volgens jou? De samenzang in het middenstuk? Naar mijn mening klinkt het als heavy metal, maar de scheidslijn is soms erg dun natuurlijk.
8,5

67. Warlock - Yo Hurt My Soul (1985)

Nu vind ik de meest populaire nummers van Warlock niet hun beste, zoals de ballad 'Für immer', maar deze mag er zijn. Eindelijk Doro eens live gezien dit jaar, maar helaas niet de setlist waar ik op had gehoopt. Een nummer als deze was zeker een verrijking geweest. Ze klonk nog wel goed bij stem. De docu zal ik later ook bekijken.
8,0

66. Testament - Over the Wall (1987)

Zeer bekend terrein en tevens mijn favoriete Testament nummer. Onder andere deze schijf stuk gedraaid tijdens mijn late tienerjaren. Had ook in mijn lijst kunnen staan. En nog altijd een hele goede band om live te zien. Vorig jaar nog 2x live gezien, en misschien berust het op 'recency bias' maar dat waren de beste keren dat ik ze heb gezien.
10,0

Eye of Solitude, lekker hoor!!!

Mij allemaal onbekend in de laatste update, maar Eye of Solitude ziet er intrigerend uit, die ga ik es checken.

Op Discogs, Wiki, Metal Archives, RYM, overal staat Scanner omschreven als power metal. Eigenlijk is deze power metal natuurlijk ook gewoon heavy metal in de stijl van sommige nummers van Iron Maiden en Judas Priest, maar dan in overdrive. Zoals ik het destijds heb zien evolueren ontstond er uit de NWoBHM een snellere variant die we speed metal noemden en dat splitste zich op in een agressievere variant thrash genoemd en een blijere variant die bekend staat als power metal. Dat zit 'm in de snelheid, het ritme, de fantasy teksten en zeker ook de grootse meezingbare refreintjes. Zit allemaal in dit nummer. Maar als je vergelijkt met moderne power metal snap ik dat deze 80s power metal gewoon als heavy metal klinkt.

80s power metal kwalificeert men tegenwoordig als 'US metal'. Daarmee worden vaak dingen als Queensrÿche, Crimson Glory en Vicious Rumors (en dus Scanner) geduid om verwarring met de Blind Guardians en Rhapsodies te voorkomen.

In welk obscuur blaadje kwalificeert men dat zo? Lijkt me vreemd om een Duitse band als Scanner onder 'US metal' te plaatsen. Dat schept alleen maar verwarring terwijl dat niet nodig is. Enig begrip over het verschil tussen de power metal die in Duitsland ontstond en de power metal uit de US is wel nodig. Die laatste noemt men nog altijd US power metal. Daar hadden wij het vijftien jaar geleden als eens over bij Helstar, toen jij, ten onrechte natuurlijk, protesteerde bij de stelling dat die band een belangrijke invloed voor de US power metal was.

Dat gebeurt op diverse fora. Ik vind het wel zo helder. Vroeger noemde Metallica een demo 'Power Metal' en probeerde zo een nieuwe term te munten. Sinda de jaren 90 is power metal alles wat in majeure akkoorden wordt gespeeld en over draken gaat. Scanner is toch wat anders. Los van de nationaliteit.

Helstar past er ook bij zoals ik toen stelde. Maar is niet de grootste invloed verder, nee.

53. Toxik - World Circus (1987)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/28000/28939.jpg
World Circus is uiteraard een waanzinnig goed album. De hoge uithalen van de zanger en dat in combinatie met al het gitaargeweld en dit gevormd in formidabele technische speed/thrash. Geweldig die uithaal in het titelnummer. Volgens mij voor het eerste gehoord bij vara’s vuurwerk en later gezien op Dynamo Open Air. De opvolger was ook nog erg sterk daarna was de koek al op.

52. Rotting Christ - In Yumen - Xibalba (2013)
https://i.discogs.com/fSEh7n5dSx41my75Hl3TBEnYf03-qL_2mMsPrpyAx-A/rs:fit/g:sm/q:90/h:596/w:600/czM6Ly9kaXNjb2dz/LWRhdGFiYXNlLWlt/YWdlcy9SLTQzMjkx/MTQtMTM2Nzc0NDA5/NC0xNTE2LmpwZWc.jpeg
Toen het album Katá Ton Daímona Eautoú uitkwam vond ik er in eerste instantie weinig aan nu behoort het juist tot mijn favorieten van Rotting Christ. Er zit een hypnotiserende strakheid in de meeste nummers en de vocalen zijn geweldig. Live een paar keer gezien en ook op het podium een heerlijke band. In Yumen – Xibalba zet de toon als het eerste nummer maar de rest klinkt net zo gedreven.

51. Pan.Thy.Monium - Amaraah (1992)
https://i.discogs.com/htmb5Tkzf-opRUbBQ4Rb8oR7PK9BacAuj0KT-DwecsM/rs:fit/g:sm/q:90/h:597/w:600/czM6Ly9kaXNjb2dz/LWRhdGFiYXNlLWlt/YWdlcy9SLTQyNDQ0/MTMtMTM1OTU1Mjkw/MC05NzEyLmpwZWc.jpeg
Het album Dawn of Dreams staat te boek progressive/avant-garde death metal. Op zich dekt dat de lading wel. Oorspronkelijk 7 untitled songs en pas bij re-issue namen gegeven zoals bijvoorbeeld 6. untitled nu Amaraah heet. Het album luistert lekker weg met wat vreemde passages en wat geluiden en her en der een saxofoon om het wat op te leuken, de zang is van Roberth Karlsson en Pan.Thy.Monium verder één van de vele bands/projecten van Dan Swanö. Het album is wel een aanrader.

50. Vicious Rumors - Digital Dictator (1988)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/36000/36323.jpg?cb=1549771520
Digital Dictator uit 1988 (en niet 1987 zoals op MuMe) sloeg bij mijn thuis in als een bom. Een perfect album, melodieus en toch lekker heavy. Wat was Carl Albert een fantastische zanger, een van de betere in die tijd en dat in combinatie met het spectaculaire gitaarwerk van Geoff Thorpe een voltreffer.

49. Samael - Baphomet's Throne (1994)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/3000/3812.jpg
Ceremony of Opposites van het Zwitserse Samael was in 1994 een verfrissend album onder de meeste black metal releases. De nummers hebben een lekkere groove en veel mid-tempo, wellicht een tussenfase voor Samael die steeds meer richting de industrial ging. Baphomet’s Throne blijft een heerlijk nummer met een geweldig begin.

Samael, nice!

Edwynn, 'diverse fora', het zal wel. Ik vind je hele redenering echt nergens op slaan.

Dat merk ik ja.

In de basis is er verschil tussen een Helstar en een Rhapsody (Of Fire) Althans, dat denk ik dan

Dat verschil is op z'n minst even groot als je een 80s black metal band (eerste golf) neemt tegenover zo'n trve kvlt black metal ding van jaren later. Maar black metal als subgenre is veel breder dan dat soort black metal en power metal is veel breder dan majeure akkoorden en draken. Het definiëren van subgenres vraagt meer tekst en uitleg. Hoe graag ik hier ook eindeloos over zou willen discussiëren, ik heb momenteel veel belangrijkere dingen te doen en de top 100 van Von Helsing is ook niet de geschikte plaats.

Het gaat er niet om of een user het allemaal het beste "weet" , maar user Edwynn heeft wel gelijk door Helstar bij US Power Metal in te schalen....

Verder is het inderdaad gewoon vsn muziek genieten !