ik word nu toch wel benieuwd naar je top 10

ingevuld, kijk maar als je zin hebt. is het een beetje jou stijl ook mss?

Ik was een jaar of 14 toen ik gegrepen werd door het fenomeen muziek. Deze 3 nummers hebben eigenlijk mijn interesse gewekt om eens verder te kijken dan mijn (top 40-) neus lang was:

Bloc Party - Banquet
The Killers - Mr. Brightside
Muse - Time is Running Out

En vanuit die nummers is eigenlijk mijn smaak ge-evolueerd tot wat het nu is, wel heel divers. Van hip-hop (Opgezwolle, Public Enemy, Nas, The Streets, Dizzee Rascal, Typhoon, Kubus, Jawat!, DuvelDuvel) tot electro (LCD Soundsystem, Justice, SebastiAn, Pendulum, The Knife, MSTRKRFT) tot rock (The Strokes, Arctic Monkeys, Bloc Party, Kings of Leon, The Black Keys) tot pop (The Shins, Belle & Sebastian, Blur) tot folk (Devendra Banhart, Akron Family, Beirut, Van Morrison, Leonard Cohen, Sufjan Stevens), en ja zelfs hardcore (Blood Brothers) en metal (Mastodon).

En natuurlijk de 'gouwe ouwe' als Smashing Pumpkins, Led Zeppelin, Velvet Underground, Sonic Youth etc.

heel mooie top 10

dankuwel, de keuze was niet simpel. ik had graag manowar en dEUS er nog ingeduwd, maar helaas.
jij ebt ook een zalige lijst trouwens. maar muziek van tegenwoordig spreekt je niet meer zo aan denk ik? hou oud ben je?

Ik had al een tijdje genoeg van de top-40 muziek en wilde wat anders, al wist ik nog niet zo goed wat.. Ik luisterde niet veel muziek meer terwijl muziek toch heel belangrijk voor me is ^^
gelukkig kwam er toen een vriendin die me op een paar (rock)bandjes wees (siverchair, trapt, muse, taproot) Die muziek beviel me wel, en ik ben veder gaan zoeken en kwam steeds meer tegen.
Ook door nieuwe mensen die ik leerde kennen heb ik mijn muzieksmaak veder kunnen ontwikkelen en zo ben ik in aanraking gekomen met mijn muziek

Dankzij mijn broer en een klasgenoot op de basisschool kreeg ik op vroege leeftijd al interesse daarna hebben vrienden en het internet me verder muziek laten ontdekken. (MuMe de laatste tijd eerder &Totse)

Van mijn broer kreeg ik hiphop (public enemy, beastie boys, cypress hill, naughty by nature etc.) en hardcore (Right Direction, Biohazard etc.) mee van mijn klasgenoot Grunge, punk en rock.

Daarna bleef het ontwikkelen/veranderen, van hiphop naar punk/hardcore tot country (Johnny Cash), (power/trash)metal en (prog/stoner)rock nu.

Apart is dat de invloed van mijn ouders pas op latere leeftijd vruchten af begon te werpen, klassiek, jazz en country kan ik nu pas waarderen.

Ik begon in groep 7 ofzo naar The Offspring en Limp Bizkit te luisteren, zo kwam ik eigenlijk in aanraking met Rock en Metal, laterna kwamen daar bands als Metallica en System of a Down bij, en tegenwoordig check ik ook het oudere werk van grondleggers van de rock als Led Zeppelin en Pink Floyd, Metal speelt ook nog steeds een grote (grootste op dit moment) rol, en ik luister meer naar het echte oude werk van Metallica en Soulfly doet het op het moment erg goed bij mij, er valt nog zoveel te ontdekken

Ik was 12 (in 1976) en ging voor het eerst naar de middelbare school. Een vriendje overtuigde me er van dat ik de Hitkrant moest lezen en ik overtuigde mijn ouders daar weer van. En de Hitkrant opende met een paginagrote wekelijkse special over een klassieke hardrockband. De bands waren Deep Purple, Led Zeppelin, Uriah Heep, Black Sabbath, Free, The Sweet en Status Quo. Zeven weken lang verslond ik die artikelen en rende naar de platenzaken om te kunnen luisteren (geld had ik niet). Ik was meteen verkocht. Iets later ontdekte ik Alfred Lagarde's Betonuur. Binnen een paar maanden kende ik alle hardrockklassiekers.
Wat mijn zoon betreft - inmiddels bijna 13 - het eerste liedje dat hij kon zingen was Iron Man. De tekst was ietwat aangepast aan zijn woordenschat. Zijn lot stond dus vanaf het eerste begin muurvast.

begin jaren 90 (groep 7/8 basisschool) in aanraking via een buurman van een goede vriend van me met Metallica/Guns "n Roses/Megadeth/Nirvana/Extreme.

Eerste cd die ik heb gekocht inclusief een soundblaster met cd-speler, jawel, was Metallica - And Justice for All,
later kwam hier bij, Soundgarden/Pantera/Sepultura/Slayer

Eind jaren 90 kwamen oa Foo Fighters, Korn en System of a Down erbij

Muziek blijft een ontdekkingstocht met voor mij "niewe" eye-openers zoals Opeth / Nevermore, bands waar ik 10 jaar geleden waarschijnljk niets van moest hebben, maar ach je wordt ouder en je smaak verandert toch wat, al zal ik de metal/rock nooit los laten!

ik was vroeger balletdanser dus ja, dan beland je al gauw bij de death en blackmetal.

vroeger luisterde ik naar groepen als die offspring enzo, maar dankzij mijn broer leerde ik wat 'hardere muziek' kennen, en het heeft zich langzaam opgebouwd tot metal (bijna alle stromingen)
in tegenstelling tot mijn ouders ben ik hem daar zeer dankbaar voor xD

Tijdens het Muse-optreden op Werchter in 2004 geloof ik waren we met een aantal tot zo goed als helemaal voor het podium geraakt - ergens de 3e of de 4e rij mensen of zo. Ik was toen nog 2 koppen kleiner dan ik nu ben, en door die woelige massa werd ik langs alle kanten samengedrukt. Dat was zelfs zo erg dat ik na een tijdje tussen het publiek hing, en mijn voeten de grond niet meer raakten. Geweldige ervaring =D
Toen ik het niet meer echt aankon zijn we dan maar gecrowdsurft tot die eerste veiligheidsbeuk, waar we zorgvuldig van het publiek werden geplukt door een paar dikke securities. Dat was de mooiste 8 meter (of hoeveel zijn het er - het is maar een schatting) die ik van m'n leven ooit gedaan heb: op de handen van de mensen liggen en een perfect uitzicht hebben op het podium =D
Vervolgens hebben we het feesje van iets verder van het podium verdergezet. De dag nadien ben ik naar de CD-winkel gegaan om Absolution te kopen, de daaropvolgende maanden ook Origin of Symmetry en Showbiz.
Sinds dien ben ik muziekverslaafd - zeker als het over alternatieve rockmuziek gaat.

Mijn muziekroots liggen, zoals bij velen hier heb ik al gemerkt, bij de goeie ouwe top 40. Toen ik een jaar of 9 was, was ik al helemaal verslaafd aan muziek (aan het luisteren ervan, muziek maken heeft me nooit zoveel geboeid). Ik brande bijna iedere week wel een nieuw cd-tje met de laatste hits. Ook kocht ik alle hitzone cd's van toen. Dat ik altijd de nieuwste muziek wilde hebben kwam doordat ik vaak een soort DJ speelde op mijn kamer. Echt grappig als ik er nu aan terug denk.

Mijn eerste introductie met alternatieve muziek zijn The Offspring en Gorillaz geweest. Van mijn oom kreeg ik ooit eens een Offspring album toen ik een jaar of 10 was. Dat kwam vanwege de 'Pretty Fly' hype die toendertijd heerste. Dit album heb ik helemaal grijsgedraaid, maar verder kon rock muziek me nog niet zoveel boeien. Toen ik in groep 8 van de basisschool zat kocht ik twee albums die mij echt in de alternatieve muziek introduceerden en daar ook uitermate geschikt voor waren: Het debuut album van Gorillaz en Discovery van Daft Punk. Het zijn platen die heel goed te pruimen zijn voor de muziekleek.

Toch bleef ik tot een jaar of 14 stug doorgaan met het luisteren van top 40 muziek. Ik had simpelweg geen idee waar ik naar moest zoeken als ik andere dingen wilde horen dan de Christina Aguilera's em 50 cents. Linkin Park was voor mij echt de band die mij aan rockmuziek liet wennen. Er zijn geen albums in mijn cd rek die zo vaak beluisterd zijn als Hybrid Theory en Meteora. Deze muziek luisterde ik ook zo rond mijn veertiende en waren vooral aantrekkelijk omdat ik de frustraties die ook ik weleens had als puber lekker van me af kon schreeuwen door mee te bleren met Chester.

Toen ik 15 was, en in de derde klas van de middelbare school zat liet ik de top 40 eindelijk achter me. Ik downloade veel harde rockmuziek in de hoop het net zo leuk te vinden als LP, maar dat gebeurde meestal niet. Bands als Korn en Deftones vond ik toen best goed. Ook luisterde ik toen nog weleens naar dance muziek.

Het definitieve einde van mijn hardrock fase kwam in zicht toen ik 16 was. Het nummer dat mijn volledige visie op muziek veranderd heeft is Megalomaniac van Incubus. Toen ik deze ooit eens op MTV zag was ik zo onder de indruk van de clip (ja die met die vliegende hitler's enzo) en de muziek dat ik meteen meer wilde horen. Tegelijkertijd raakte ik in de ban van de nieuwste hype op het gebied van rock muziek: Franz Ferdinand, ofwel de grondlegger van de opleving van de britse bandjes van de laatste jaren. Incubus en Frans Ferdinand hebben mij rechtstreeks in de wereld van de alternatieve rock gebracht.

Sindsdien is het erg snel gegaan. Bands als Bloc Party, Arctic Monkeys, The Killers, The Kooks en Editors brachten hun debuut albums uit en ik vond ze allemaal even heerlijk klinken. Van alternatieve rock (wat ik overigens nog steeds veel luister) is het stapje naar Indie niet al te groot geweest. Volgens mij was het, het nummer: Indie rock and roll van The Killers dat mij met de muziekstroming in aanraking bracht. Nu zijn we inmiddels al zo'n beetje in 2007 aanbeland. Dat is dus het jaar geweest waarin in echt hardcore indie ben gaan luisteren. Interpol, Arcade Fire, Rogue Wave, Sufjan Stevens en nog zo veel meer bands die ik heb verslonden.

Nog een laatste opmerking. Hiphop muziek heb ik niet genoemd in dit verhaal, omdat ik daar eigenlijk altijd wel naar geluisterd heb. Ik begon met rappers als Eminem en 50 cent, maar ben al snel wat meer underground rap gaan luisteren. Tegenwoordig zijn Pete Philly, Talib Kweli, Kanye West en Common graag geziene gasten op mijn media player.

Nou dat was hem dus, mijn muziek levensverhaal.

Ben eerst denk ik begin middelbare naar punkrock gaan luisteren zoals the Offspring en Blink. Dan komt er een tijd dat de Large op je deurmat valt en je wat geïnteresseerd raakt door al die gruwelijke albumhoezen. Ik ben naar metal gaan luisteren en al snel stond er niets meer in de Large wat me kon bekoren. Na een paar jaartjes pluizen was ik alleen nog maar verdiept in de diepe underground van de black metal. Met een post-rock cd vond ik dat dezelfde kwaliteiten ook elders te vinden waren en na die scene grondig te hebben doorgewerkt, heb ik de jazz aangepakt. Hierna volgden klassiek (vooral minimalisme en totalisme), elektronica en veel wereldmuziek. Uiteindelijk ben ik tot avant-garde gekomen (in vele genres), vroege industrial en ambient. Uiteindelijk heeft The Mars Volta mijn blikveld ook over de mainstream getrokken. Nu luister ik eigenlijk alles over de volledige linie. Ik denk dat ik voor iemand van mijn leeftijd een erg brede smaak heb.

Toen ik klein was keek ik veel naar TMF doordat mijn zus dat veel keek en daar kwamen rond 2000 veel bandjes op bijvoorbeeld: Linkin Park, Limp Bizkit, Metallica en Nirvana. En dat vond ik mooi dus luisterde ik daarna en wat ik niet mooi vond zapte ik toen ook voorbij. Ik ben er dus mee opgegroeid en mijn muziek smaak is ook veel breder geworden in de rock/metal genre. Ik luister tegenwoordig veel naar: Dream Theater, Symphony X, Foo Fighters, (nog steeds) Metallica, Queen en KoRn. Mijn cd verzameling is ook heel erg gegroeid.

In een donkere nacht, via een piratenzender!

Als ik terug denk hoe ik in aanraking kwam met de muziek waar ik ben van gaan houden moet ik eerst terug na de thuissituatie. Het gezin waarin ik opgroeide bestond naast mijn ouders uit zes kinderen waarvan ik de een na jongste ben. Mijn ouders hielden erg van klassieke muziek en daarvan lagen de nodige albums in een volle kast. Naast deze zware kost lagen daar ook country, jazz en Nederlandstalige platen. Om de kinderen te vermaken lagen daar ook kinderplaten tussen en hadden we een rek met rode plaatjes waar een sprookje op werd vertelt door een mevrouw die duidelijk en netjes sprak.

Door de jaren heen kochten mijn oudere zussen en broer hun eigen muziek, waaronder Pink Floyd, Supertramp, Dire Straits en meer van dergelijke muziek. Om soms daarbij de horizon te verbreden werden er ook verzamelalbums gekocht in de klasse van Alle 13 Goed en zo. De platen die we haden van de Beatles deden mij niet zoveel. Ik vond het stomme liedjes en als ik ziek was wilde ik bijvoorbeeld J.S. Bach horen met Tocata und Fuge, dan een kinderplaat die we in huis hadden.

Door de jaren heen kreeg ik een zekere afkeer van liedjes die volgens het principe van couplet, refrein, couplet enzovoort waren opgebouwd. Op de radio luisterde ik stiekem op zondagavond voor het slapen gaan naar een bijzonder radioprogramma van de KRO, Walhalla Symphonie. In dit programma werd via een bepaald thema een reis gemaakt door de muziek. Die uitzendingen waren behoorljk spannend te noemen en in mijn geheugen gingen ze best ver voor die tijd. De muziek die in dit programma werd gebruikt kwam veelal uit symphonisch en electronische hoek. Zo kwam ik dus in aanraking met de muziek van Vangelis, Jean-Michel Jarre en Alan Parsons.

In de jaren tachtig verdween dit KRO-programma en kwam terecht bij de LP-show van de TROS. Wat ik van dit programma weet is dat het behoorlijk breed was opgezet. Zo bleef geen muzieksoort ongemoeid. Mede door dit programma werd ik "besmet" door het electronisch muziek virus met een band als Tangerine Dream. Het is ook die tijd dat ik in bezit kwam van een rijbewijs. Door dit gegeven had ik een auto gehuurd en was bij mijn oudste zus op bezoek geweest. Op de weg terug naar huis werd Tangerine Dream op de radio gedraaid waardoor ik half in trance de snelweg op reed.

Door een vorm van hogere radio-politiek verdween de LP-show uit de ether. Hierdoor was ik lange tijd verstoken van de muziek waarvan ik nog steeds van hou. Halverwege de jaren tachtig van de vorige eeuw kwam de kabel in huis, waardoor het mogelijk werd ook buitenlandse radiozenders in FM-kwalitieit te beluisteren. Hierdoor stuitte ik op het programma Schwingungen op WDR 1. Dit programma was een tijdschrift op de radio over electronisch muziek. Winfrid Trenkler draaide recente muziek, hield interviews en kwam daarnaast met nieuws en de concertagenda. Door dit programma werd ik heel wat wijzer wat er op dit gebeid te koop was. Het was dan ook jammer dat dit programma begin jaren negentig uit de ether verdween.

Mede door de voorgaande media ben ik in aanraking gekomen met de muziek waar van ik nog ziels veel van hou en waar ik dus nog steeds plezier aan beleef. Voor mij geldt dus niet wat de Buggles zongen dat de video de radiosterren zouden gaan dood maken en al is dit wel het geval, bij mij leven ze in gedachte voort, zoals ik die ook heb bij de eerste stappen die ik zette bij het ontdekken van de muziek.

Toen ik 6 jaar was besefte ik dat er meer was dan Op Volle Toeren.

Erg lang bericht. Op Volle Toeren was voldoende geweest.

Inderdaad, logisch

Door mijn broers MP3speler een keer op te zetten, 5 jaar geleden. Ik kwam daardoor in aanraking met Nirvana en The Offspring, en zo ben ik bij 'rock' beland

Grappig dat hij later vooral dance ging luisteren, en ik bij rock ben blijven hangen. Hij luistert de laatste tijd echter weer veel rockmuziek door mijn toedoen. Wie de bal kaatst kan hem terug verwachten.

toen ik net op scouting zat en mee was met mijn eerste zomerkamp ik was een jaar of 7 en tijdens het afwassen knalde er ineens Chop Suey door het gebouw en sprong de kampleiding op de tafel en begon luchtgitaar te spelen. ik kende het nummer toen nog helemaal niet iedereen vond het klere herrie. maar ik vond het maar wat gaaf .

ook werd er die avond nog Rammstein en de Heideroosjes gedraait. toen begon ik Linkin Park cds te kopen en grijs te draaien. en toen ik Iron Maiden leerde kennen bij GTA: vice city was het roer om

Eerst was het vooral Linkin Park en Limp Bizkit, zoals bij velen, en veel nu metal. Dit vond ik zo'n twee jaar leuk en toen kwam ik met grootheden als Slayer en Metallica in aanraking. Met name dankzij musicmeter heb ik toen heel wat metalbands ontdekt, en tegenwoordig kan ik zo ongeveer elk metalgenre wel luchten, op dit moment is de interresse in brutal/technical deathmetal en folk metal denk ik wel het grootst. Maar niet alleen metal vind ik tof, eigenlijk vind ik alle genre's wel leuk. Mijn interresse in electronische muziek (Venetian Snares op dit moment) en wereldmuziek (Karl Sanders) is ook groot aan het worden. Nuja, ik heb natuurlijk nog heel wat muziek te ontdekken.

In groep 7 had ik een Korn cd en dat ging dan over in Metallica. Al heel snel daarna werd het Slayer en eigenlijk alles wat keihard is. Sinds 2 jaar ben ik me meer gaan verdiepen in andere muziek, klassiek/blues/jaren60-70 naast metal. Maar ook noise en grindcore vind ik leuk. Eigenlijk alles op hiphop, hardcore, punk en top40 na kan ik goed waarderen.

Vanaf dat ik zelf gitaar ging spelen ben ik anders tegen muziek gaan aankijken. Niet alleen of het leuk klinkt, maar ook of het origineel is en goed in elkaar zit. Leuk is niet meer genoeg, het moet echt iets bijzonders zijn. Of lekker extreem.

groep 7? Hoe oud ben je dan?

17

eens stoer willen doen en de radio op studio brussel zetten!

misschien moet ik wel eens meer stoer doen, want dat was waarschijnlijk de enigste keer in mijn leven. En het heeft m'n leven een andere wending gegeven

Ik heb geen 'mijn soort muziek'. Ik heb wel bepaalde voorkeuren , maar voor de rest heb ik een vrij brede smaak.

Was in de ban van Mud en Rubettes toen een klasgenoot met een C60 cassette vol Genesis aan kwam zetten, die toen net Tick of the Tail hadden uitgerbracht. En ik was verkocht! Yes, ELP, Kansas, Camel en King Crimson volgden snel en zo heb ik geleerd naar muziek te luisteren die afweek van coupletje - refreintje - coupletje - bruggetje - refreintje.