Zo makkelijk kom jij er niet vanaf!

The Beatles hebben dus het dubbele van Queen verkocht. Abba zit ook aan de 300 miljoen, AC/DC aan de 200 miljoen.

You do the math!

Trouwens the Beatles zijn zulke icons, die horen meer in het rijtje thuis van Laurel & Hardy, Marilyn Monroe, JFK, Churchill, de grootste der aarde zeg maar. Die zijn de status van popbandje al lang ontstegen.

Queen is een grote band en hebben inderdaad 300 miljoen platen verkocht, maar in bijvoorbeeld Amerika hebben ze "maar" 32,5 miljoen platen ervan verkocht. Bands als Foreigner, Aerosmith, Van Halen, AC/DC, Fleetwood Mac, KISS (als ze een RIAA certificaten eens gaan updaten), The Eagles, en nog eens 100 andere artiesten zitten er ook nog boven, dan gaat de vergelijking met the Beatles of the Stones toch al niet meer op, dan komen ze niet verder dan Bon Jovi, Def Leppard of Boston.

@ Von Helsing
In de VS was Queen van 1977 tot 1984 een absolute topattractie. Hits als We Will Rock You/We Are The Champions, Crazy Little Thing Called Love, Another One Bites The Dust en Under Pressure zijn in het collectieve gehoor/geheugen van elke Amerikaan van boven de 40, gegrift.

Queen heeft in alle Amerikaanse staten opgetreden voor in totaal meer dan 1.500.000 mensen.

Het keerpunt was de videoclip van I Want To Break Free, de meeste Amerikanen zagen er de humor niet van in en keerden de band de rug toe.

Al met al geen slechte prestatie, maar - inderdaad - in de VS behoort Queen inderdaad niet tot de absolute top.

In Groot Brittanië, de andere bakermat van de popmuziek, is Queen's Greatest Hits daarentegen het beste verkochte album allertijden en is Queen 2 jaar geleden door de luisteraars van BBC Radio uitgeroepen tot grootste Britse band allertijden.

Om over alle andere landen waar pop/rock muziek vaste voet aan de grond heeft en Queen ook tot de absolute top behoort, maar te zwijgen.

@ Von Helsing
Btw: Queen heeft wereldwijd meer albums verkocht (300.000.000 +) dan The Rolling Stones (200.000.000+).

Ik zeg ook niet dat Queen niet tot de top behoort, maar wel een aantal passen áchter de The Beatles, that's all.

Dan moet je er wel bijzeggen dat het de luisteraars van BBC Radio 2 betreft, dezelfde doelgroep die Cliff Richard de beste zanger allertijden vind.

Cliff, congratulations!!!

@Von Helsing

Ook Cliff heeft overigens een hoge pet op van Queen. Maar gelukkig hoef ik jou i.t.t tot sommige andere MuMe-leden, niet te overtuigen van de grootsheid van Queen.

Maar dat moet ik jou waarschijnlijk wel als ik begin over KISS, right?

Nee, hoor!

Ik heb zelfs een t-shirt van KISS in één van mijn kledingkasten hangen.

Trivia:

Welk huidig KISS lid heeft een connectie met Queen?

Die zoeken we op!

Ik weet wel van de geruchten een paar jaar geleden dat Queen en KISS samen zouden gaan toeren.

Even uit het blote hoofdje: Volgens mij heeft Eric Singer (drummer) nog eens met Brian May getourd in jaren 90. Kan me ook vergissen, maar was destijd zwaar Queen-fan, en die kennis zit nog goed verstopt. Inmiddels heeeel veel andere muziek leren kennen en mijn horizon wat verbreedt.

Neemt niet weg dat Queen altijd mijn favoriete band zal blijven.

En dan vraag ik me af: is n band pas briljant, grandioos en ongelofelijk goed als ze miljoenen albums verkopen? Of zijn al die verkochte albums een indicatie dat ze prettig in t gehoor liggende deuntjes voor het grote publiek maken, maar zegt t bar weinig over hun geniale muzikaliteit? Britney Spears heeft ook vele albums verkocht, maar is dat dan ook een muzikaal genie?

Britney Spears slaat alleen maar aan bij mensen onder de 18 volgens mij. Krantenloopje, en de cd shop gaat er met het zuurverdiende geld vandoor van de fan. Ik vind dat er bijna niets commercielers is dan Britney Spears, muzikaal gezien heeft het gewoon niets te bieden en is het gewoon ronduit slecht. Muzikale genies zijn er natuurlijk wel een paar. Dat zijn de artiesten/bands die het niet alleen voor het grote geld doen, en die ook niet op singles uit zijn. Frank Zappa en King Crimson vind ik van die artiesten/bands net als b.v een Tool geniale artiesten/bands. Ze maken geniale muziek, wat bij een groot publiek niet aanslaat.(naja Tool misschien wel dan) Ook is dat vooral muziek voor echte fijnproefers. Voor mensen die met muziek beluisteren gewoon een stapje verder gaan. Frank Zappa b.v is niet alleen maar een uiterst begenadigd artiest en gitarist, maar daarnaast ook nog een erg veelzijdig componist. Iemand met een bijzonder goed muzikaal gehoor. Zo mooi is alles gewoon gespeeld en uitgewerkt. Velen vinden dat te moeilijk en nemen de tijd en moeite er gewoon niet voor om zich er wat meer in te gaan verdiepen, maar 1 keer wel gewend, dan is er gewoon geen weg meer terug. Al snap ik natuurlijk ook wel dat zeker niet iedereen er aan gewend raakt, en het kan waarderen. De muziek van Queen vind ik zowel muzikaal gezien als commercieel erg goed, nog net niet geniaal. Een erg goede zangstem met Freddy Mercury, en een erg goede Gitarist in de vorm van Brian May. Gewoon een band die het experimenteren ook niet schuwde. Ook een band die zowel harde rocknummers als rustige ballads, als ook opera nummers gemaakt heeft. Queen heeft beiden in zich, een hitmachine, als ook prachtige epische nummers die enorm goed uitgewerkt zijn. Vroeger was ik helemaal Queen fan, van vooral de singles. Tegenwoordig draai ik het liefst een live album van hun, of het weergaloze album Queen 2. Live ook een super band, vooral met Mercury die met zijn charisma het publiek natuurlijk erg goed wist te bespelen. Vooralsnog vind ik b.v Zappa of King Crimson gewoon de nog betere artiesten, en dan vooral live. Want dat vind ik wel het belangrijkste, want dan weet je wat een artiest/band echt in zijn mars heeft. studio albums kunnen ze zo vormen en mixen dat het op den duur erg goed klinkt. Voor mij telt de live prestatie van een band gewoon het meest. Je gaat immers het liefst naar een live concert van je favo band/artiest toe. Al weet ik ook wel dat je die dan wel weer door de studio albums vaak hebt leren kennen. En ik ben ervan overtuigd dat je bij iedere band/artiest zowel een commercieel als een artistiek hoogtepunt hebt. Bij b.v Pink Floyd vind ik The Dark Side Of The Moon een perfect album die zowel artistiek als commercieel gelijktijdig hun hoogtepunt hadden. Dat zie je niet veel bij de div bands/artiesten, dat ze hun artistieke als hun commerciele hoogtepunt met 1 en hetzelfde album behaalden. Met Triller van michael Jackson hetzelfde verhaal.

Je hoeft geen miljoenen albums verkocht te hebben om een goede band/artiest te zijn.

Maar een band als Queen, dat met meer dan 300.000.000 verkochte albums tot de vijf best verkopende muziekacts allertijden behoort, doet overduidelijk iets ongelofelijk goed.

Dit is ten eerste een heel complete groep, ze durfden vele gengres aan en met veel swier... Het blijft sterk van die groep, jammer dat ze gewoon doodgedraait zijn door de loop der jaren. Jammergenoeg, want sommigen op dit forum zouden msh net dat ietsje meer naar Queen moeten luiteren om te beseffen welke veelzijdige band dat was is/was...

Goede analyse.

Queen is hoogstaander dan The Stones en van hetzelfde niveau als The Beatles.

Tsja, The Stones hebben nog nooit een juweeltje gemaakt? Let it Bleed, Sticky Fingers en Exile on Main Street zijn wat mij betreft stukken beter dan welke Queen-plaat dan ook.

Ik las laatst hier op het forum dat Queen The Beatles van de jaren 70 waren en daar ben ik het roerend mee eens.

@ herman

Queen II, Sheer Heart Attack en A Night At The Opera zijn wat mij betreft dan weer stukken beter dan welke Stones-plaat dan ook.

... en wat mij betreft niet.

Het is echt appels met peren vergelijken.

Ik vind ook zeker Queen een goede band en qua live act te vergelijken met de Stones.
Live uitgegroeid tot een hitmachine met een frontman, die werkelijk fenomenaal is. Dit gold wat mij betreft voor beide bands.

Alleen had Queen niet door moeten gaan zonder Freddy. Deacon is de enige die dit goed begreep.

Een ding is wel gelijk met The Beatles, ze schreven allemaal nummers, er was niet een iemand die dat deed.

queen is eigenlijk niet echt te vergelijken met andere bands.
dat is hun grote verdienste maar tegelijk ook hun makke.

ze hebben een unieke positie in de popmuziek (vooral de jaren 70 en begin 80) , maar ik vind het ook met grote regelmaat gedateerd klinken.

waar the beatles , nick drake, bruce springsteen , neil young en zelfs king crimson ( RED!) om er maar een paar te noemen , nog steeds een soorttijdloze muziek vind , heb ik dat met queen minder.

neemt niet weg dat Queen zeker ook een aantal tijdloze klassiekers heeft voortgebrachtn .

‘Overdaad baat!’ Dat moet de stelregel van Queen zijn geweest. Met de studio als vijfde bandlid brengt dit getalenteerde Britse kwartet meer gitaren en meer koortjes in stelling dan alle concurrenten bij elkaar. De liedjes verliezen ze daarbij echter niet uit het oor. Die onttrekken zich aan vastgeroeste structuren, zijn gevarieerd en uit duizenden herkenbaar. En laten zich bovendien uitstekend visualiseren in een nieuw fenomeen: de videoclip. Met open mond zitten de tieners van destijds aan de TV gekluisterd, mee te ‘scaramouchen’ tijdens Bohemian Rhapsody. En het kan niet anders of voor de jonge Leontien van Moorsel wordt de basis van een succesvolle fietscarrière gelegd dankzij de inspirerende werking van Bicycle Race, waarin 200 fietsende naakte vrouwen ‘het rondje om de kerk’ compleet nieuwe dimensies verschaften. Dat de Queen-leden ook zelf het vlees niet schuwen, weten we sinds ze in eind jaren zeventig de halve Nederlandse platenindustrie trakteren op een bezoekje aan Yab Yum. Maar ook bij optredens is het feest. Met supernicht en operaliefhebber Freddie Mercury, ‘de Edith Piaf van de popmuziek’, als volksmenner numéro uno. Those were the days of our lives, mijmert de aan AIDS overleden rockdiva, kort voor zijn veel te vroege dood. They were, indeed.

Een leuke beschrijving van Queen.

Bron: oor.nl.

herman

Nu moet ik ten eerste toegeven dat ik de Stones alsmaar meer ben gaan apprecieren, mijn visie van overschatte band verdwijnt langzaam...
De door jouw genoemde albums, daar kan ik zeker van genieten!

En toch, het mist iets.
Het gitaarwerk is enorm swingend, en de songs zijn van hoog niveau.
Maar ik mis wat tederheid, wat variatie...

Albums als QII (sfeervolle, mysterieuze plaat), A Night (puur vakmanschap) enz blijven voor mij toch een geslaagder totaalpacket met meer emotie, meer afwisseling en vooral natuurlijk betere zang.

Aan de andere kant verkies ik Let It Bleed en EOMS boven de jaren 80 pop missers van Queen.

De tederheid en variatie die je mist hoor ik wel terug in sommige nummers. Bv. Sister Morphine (teder). En een album als Exile biedt toch genoeg variatie dacht ik zo.

Wat jij betere zang noemt kan ik me ook niet echt in vinden. Is echt puur een kwestie van smaak. Ben het eigenlijk nog steeds eens met wat ik een tijdje terug postte:



Kan er weinig aan toevoegen. Heb inmiddels wel wat meer van Queen in huis dan toen, maar het dramatische aspect uit hun muziek spreekt me gewoon niet zo aan. Dan liever de rauwere, puurdere en meer down to earth sound van de Stones (van wie ik overigens geen albums van de laatste 30 jaar in huis heb, het gaat me om de eerste 10/15 jaar van hun carrière).

Puur smaak inderdaad...
Ik zie net dat geniale in de dramatiek.
Jij ziet het in de pure en rauwe sound.
Daarom dat jij ook niet graag prog luistert, ikke wel

Over het feit dat je Queen een makkelijke variant van progrock bands noemt zal ik maar zwijgen zeker...

WAT!?

The Rolling Stones zijn puur, rauw en conservatief getint, Queen was verfijnd, melodieus en progressief getint, vat ik het goed samen zo?

Eigenlijk vind ik Queen moelijk te plaatsen, zo veelzijdig waren ze (progrock, hardrock, rock, pop etc.).

Verder denk ik dat herman met makkelijker, toegankelijker of iets van die strekking bedoelt, een net iets meer mainstream geluid.

Een stevige discussie met Herman zou ik voor een keer zeer op prijs stellen. Helaas komt het er maar niet van. Ik kan niet anders dan het volledig met hem eens te zijn. Jagger is een fantastische zanger en hij is een totaal andere performer dan Mercury met zijn vaak gekunstelde en met operadramatiek omweven stijl .
Nu ben ik wel met The Stones groot geworden en niet met Queen . Dat zal ongetwijfeld meespelen in mijn beoordelijng.
The Stones zijn onverbrekelijk verbonden met mijn puberjaren.
Ik ben idd geen echte Queenfan. Een simpel akkoordje van The Stones kan mij al sneller ontroeren dan de (in mijn oren vaak nietszeggende) bombast die vaak bij Queen de overhand voert. Bohemian Rhapsody, hun populairste nummer , is heel knap gemaakt , maar dan luister ik liever naar Bellini of Donizetti. Toch moet ook ik bekennen dat de stijl en de impact van Queen, vooral dankzij het talent van Mercury , tot een van de opmerkelijkste uit de rock historie behoort.

@ MusicPeter

Je eerste alinea is correct.
Goed verwoord, hoewel 'conservatief' niet past.
Het is niet omdat in het algemeen (politiek, psychologisch gezien) het omgekeerde van progressief conservatief is, dat je dat op muzikaal vlak ook gebruiken kan.

Quuen is inderdaad veelzijdig.
Ze begonnen als hardrock (debuut) , gingen over tot progressieve glamrock (Queen II, ANATO) dat ietsje te vergelijken valt met Bowie maar dan meer bombastisch, om daarna een hitmachine en popband te worden.
Persoonlijk vind ik Queen veelzijdiger da TheStones, niet alleen op vlak van subgenres hoor maar ook 'in één album'.

Met dat laatste ben je, denk ik, mis.
Herman houdt gewoon niet van bombast, en geniet meer van het ruwe, simpelere.
Voor zover ik hem ken heeft het nietz met een commerciële sound te maken.