P.S. Queen is ook vrij simpel hoor.

De jaren '80 platen wel ja...
Maar ben nog altijd verrast hoe ze op Queen II met de muziek en composties uitpakken... Simpel? Nee

Ik ben juist wel opgegroeid met Queen en het was ook mijn favoriete band toen ik een jaar of 10 was. Op mijn 14e/15e ging ik me meer interesseren in rockmuziek en kwamen er andere favorieten (voor mij Smashing Pumpkins/REM/Radiohead) voor in de plaats. Ik kan nog steeds erg genieten van een nummer als Innuendo en ze zijn natuurlijk wel een bijzondere band. Wat mijn opmerking betreft: ik bedoelde inderdaad iets als makkelijker/toegankelijk. Wat ik overigens niet afkeur (als het dan toch moet luister ik liever naar Queen dan Yes of Genesis ).

Ik kan me ook goed voorstellen dat mensen niet zo van The Rolling Stones houden. Ze hebben toch een beetje het imago van de band die veel te lang is doorgegaan. Maar als je daaraan voorbij gaat, kun je er toch niet omheen dat ze heel wat prachtige muziek bij elkaar hebben geschreven (met name in de 60s/70s wat mij betreft, van later ken ik alleen de hits). Zelf ben ik eigenlijk pas een paar jaar geleden gevallen voor de Stones (daarvoor luisterde ik eigenlijk nooit naar ze). Ik weet niet zo goed wat de aanleiding was (als die er al was), maar opeens greep de muziek me veel meer en ging ik me verdiepen in Sticky Fingers, Let it Bleed en Exile on Main Street. Ik draaide een tijd lang bijna alleen maar de Stones en Bob Dylan als ik thuis was.

Het is vooral de emotie en sfeer in de muziek van de Stones die me aanspreekt, en dat hoor ik bij Queen gewoon niet zo. Waarmee ik overigens niet wil zeggen dat het er niet in zit, het gaat gewoon langs me heen, spreekt me niet echt aan.

Queen is allesbehalve simpel en ook in de jaren 80 hebben ze (voor die tijd) veel goede muziek gemaakt. De muzikale tijdgeest van dat decennium in ogenschouw nemende (het tijdperk van de grote perfectionistische, pretentieuze rockbands waartoe Queen in de jaren 70 behoorde was na de punkrage immers grotendeels voorbij) was Queen gewoon één van de beste poprockbands, thuishorend in het rijtje U2, Dire Staits en zo nog een aantal bands.

@herman
Met meer interesseren in rockmuziek bedoel je gezien de bands die je noemt waarschijnlijk alternatieve, maatschappijkritische rockmuziek? Of wil je beweren dat Queen geen rockmuziek maakte? Nee toch?

Met de muziek van Yes heb ik altijd veel moeite gehad. Veel overtollige bombast om de karige muzikale ideeen vorm te geven. Ik prefereer Queen dan verre.
De betekenis van The Stones ligt denk ik vooral in hun jaren zestig en zeventig werk. In hun huidige live shows leunen ze ook voornamelijk op die muzikaal meest vruchtbare periode uit hun bestaan.
Het mooiste wat ik mij van Queen kan herinneren was hun optreden tijdens Live Aid. Mijn muziek was het toen ook niet , maar ik werd wel meegesleept door het geweldige optreden van Mercury en de zijnen.
P.S. Simpel is geen synoniem voor slecht.

@Peter: Ja, Queen is duidelijk een rockband. Ik bedoelde eigenlijk dat ik me meer ging interesseren in rockmuziek van buiten de hitlijsten. In die tijd vooral de "alternatieve muziek", zoals dat toen genoemd werd. Of bands maatschappijkritisch zijn, vind ik niet zo belangrijk.

Als je Queen zou vergelijken met The Spice Girls.
Dan zag ik toch liever de meisjes van Spice Girls, ook al deed Queen in het begin goed hun best om er vrouwelijk uit te zien.

Muzikaal vind ik Queen wel stukken beter.
Live Aid was
Zeer strakke goed georganiseerde show.

Queen is niet helemaal mijn muziek, al ken ik aardig wat werk van hun.
Ze hebben maar een echte misstap gemaakt, en dat is om na het geslaagde disconummer Another One Bites The Dust, met het mindere Body Language (Hot Space) te komen.

@ George:
Yes =

In de jaren zeventig dacht ik er niet aan om Yes met Queen te vergelijken. Queen vestigde zijn reputatie vooral als hitparade groep , terwijl de meer complexe muziek van Yes in de eerste plaats zijn weg naar een iets ouder album publiek vond.
Toch vind ik de muziek van Queen inventiever en doeltreffender (en ook aanstekelijker )dan dat van Wakeman en zijn collega's.Rijker ook in zeggingskracht. De muziek van Yes lijkt vaak te verzanden in een bombastische , voor mij nietszeggende , klankwereld . Muziek vaak geconstrueerd omwille van die bombast.
Hoogdravende ambitieuze muzikale projecten zonder dat ik een muzikale ziel ontdek. Ik vond in die tijd King Crimson of zo'n band als Camel muzikaal veel interessanter.
Het amusementsgehalte van Queen overtreft toch ook met gemak die van Yes ? De videoclips van de groep behoren volgens mij tot de hoogtepunten in het genre. Vaak met humor gebracht. Toepasselijke humor. Het zou de muziek van Yes goed hebben gedaan. Zo'n eigenschap.

Nja, de door jouw genoemde redenen zijn de klassieke gegeven antwoorden van personen die Prog maar niets vinden.

Persoonlijk spreekt Yes me enorm aan, nog meer dan Queen.
Queen heeft inderdaad een mooie balans tussen finesse, humor, puur vakmanschap en genietbare songs gevonden. En dat apprecieer ik...

Maar Yes blijft één van mijn favo bands, en het rare is: door dezelfde redenen die jij aanheeft als redenen waarom je ze niet graag hoort.

Yes is inderdaad bombast, ambitieuze muzikale projecten enz.
Maar ik geniet ervan.
De ellenlange songs, de experimentele en virtuoze instrumentaties.
Het brengt me in extase, in een droomwereld, en dan nog een progressieve ook . Emotie vind ik er zeker in terug, en het feit dat velen beweren geen emotie in Yes, Dream Theater,... te vinden doet me dan ook altijd een beetje pijn .
Ze hebben zovele nummers die door merg en been gaan, teksten die echt aan het denken zetten.
Ook de composities vind ik net een teken van emotie...
Een song interessant proberen te maken voor de luisteraar, complexe partij in steken zodat je de muziek uit verschillende hoeken benaderen kan en zodat je iedere luisterbeurt wel iets hoort wat je ervoor nog niet echt opgelet heeft.
Ook de kunst gebruiken, niet snel tevreden zijn maar het medium Cultuur zien als de mogelijkheid de mens te raken maar dit op een indirecte manier.
Limieten 'onlimiteren', in het mate van het mogelijk doordrijven en kijken wat kan en niet. Aangezien een , ik neem als voorbeeld guitarist, guitarist niet in de eerste malen alle 'skills' bezit is het a progress, er kruipt zweet en bloed. Ik kan me voorstellen dat de persoon blij is eindelijk het onder de knie te hebben , en het te verwerken in een song.
Die bombastische muziek kan een achterliggend thema zijn, de misérie in iemands leven.

Mij raakt het enorm, en pas op: QUEEN raakt me ook enorm.
Beiden top bands, in mijn opinie

Mooi stukje , Ferre Clabau !
Misschien heb ik de muziek van Yes wat te hard benaderd. Het staat namelijk - ook voor mij - buiten kijf dat we hier te maken hebben met zeer getalenteerde muzikanten. De muzikale taal die zij spreken is echter de mijne niet.
Overigens heb ik nergens geschreven ' dat ik prog maar niks vind' .
Opmerkelijk vind ik jouw Top 10 als slechts 15-jarige. De 15-jarigen die ik tegenkom kennen met een beetje mazzel Pink Floyd nog maar net. Van naam dan.
Maar Yes of King Crimson ? Waarschijnlijk zijn die 15-jarigen hier alleen op MuMe te vinden. De laatste die ik uit die leeftijdsgroep trof hield van Eminem. Ja , dan liever Yes ! Of spreek ik met de ' verkeerde ' 15-jarigen ?

George

Dat Yes je minder aanspreekt kan natuurlijk...
En je zegt inderdaad nergens dat je prog niets vind.
Met mijn zin bedoelde ik enkel dat je dezelfde redenen heeft als de mensen die prog niets vinden (geen emotie, bombast).
Het doet me goed dat je kan toegeven dat we wel met getalenteerde muzikanten bezig zijn, want dat is -los van muzikale taal- waar.

Nou.
Er zijn volgens mij toch enkele 15jarigen die Yes kennen hoor, aangezien het een klassieker is in het prog genre.
Natuurlijk is het aantal niet groots, maar voor de fans uit het rock milieu...
Wel zie ik dat er een evolutie aan de hang is: meerderen beginnen bands als King Crimson enz te kennen.
Maar het kan zijn dat dit komt omdat ik net geconfronteerd wordt met MM 15j, de wel geïnteresseerden dus...
Wat ik bedoel is: mijn top10 is geen unicum bij 15j, er is een groep met deze smaak.

Maar, en ik wil niet pretentieus klinken, ik ben er wel van overtuigd dat ik als 15j veel meer genres, groepen ken dan de doorsnee persoon, en mss zelfs de 15j MMgebruiker.
Maar dit wordt van mij niet verwacht door mn eentonige prog/ metal stemmen en top10.
Het probleem is: die stemmen zijn enkel vd albums die ik sinds mijn inschrijving hier leren kennen heb of opnieuw beluisterd heb.
Daarom vallen de onbekende bands die ik ken, en mijn kennis ovv noise, electro, jazz en klassieke muziek uit de boot. Heb nog vele stemmen 'in te halen'...
Vind het dan enkel wel jammer dat er altijd zijn die denken bij een knock out: die kent dat album niet. Of die me als een prog freak zien. Ik ken meer dan men denkt.

Maar we gaan off topic, en jij hebt zulke zaken over mij nooit beweerd dus wil ik jou er niet mee lastigvallen
Dus: als we deze twee topgroepen gaan vergelijken verkies ik toch wel Yes...
Dus: er bestaan wel 15j met een gelijkaardige top10 hoor.
Gelukkig maar

Ferre

Hier is er een Ik ben 14. Yes is geweldig. Ik heb Topographic Oceans, Fragile en Close to the Edge (dat titelnummer! ). Nu nog Relayer, Going for the One en nog meer...

Als je de albums die je reeds bezit geweldig vindt zul je inderdaad ook enorm genieten van Relayer en Going For The One.
Vergeet 'The Yes Album' niet, ook een klassieker.
Verder zijn zeker 'Time An A Word' en 'Yessongs' [Live], ook aan te raden.

Om ontopic te blijven:
Door nu de lijst te zien
* Topographic Oceans
* Fragile
* The Yes Album
* Close To The Edge
* Relayer
* Going For The One
enz...
Het is me duidelijk: ik verkies Yes boven Queen,...

Tering Jantje Queen.....de band die ik in m'n basisschool-jaren verachtte. De clip van I Want To Break Free was continu op de buis en steeds vroeg ik me hardop af waarom al die ouderejaars blind achter een relnicht met stofzuiger aanhuppelden. Tel daarbij op dat mijn buurjongen met grote regelmaat Radio GaGa (nog steeds 'n draak) uit de speakers liet schallen en de haat jegens Queen zwelde aan.

Een generatie later: Over de doden niets dan goeds, dus na het Freddie we denken aan je-concert begon ik me toch af te vragen of ik al die jaren iets had gemist. Zo kwam ik vervolgens in aanraking met de pekingeendereet-strakke Metallica-uitvoering van Stone Cold Crazy en luisterde bij een huisgenoot met plezier naar Live Killers. Inmiddels ben ik zelfs in het bezit van het titelloze debuut, alleen al vanwege het onvolprezen Great King Rat.

Een echte liefhebber, laat staan fan, zal ik echter nooit worden. Ben altijd zwaar fan geweest van theatrical rock-bands zoals KISS en Alice Cooper, maar het theatrale geluid van Queen kon en kan me nooit echt raken. Desalniettemin, een grote band die door sommigen te laat werd begrepen.

@ LocoHermano

Luister eens naar Queen''s beste album Sheer Heart Attack met daarop o.a. Stone Cold Crazy en je wordt waarschijnlijk alsnog fan van deze superband.

Ik wíst wel dat Yes levenslang zou blijven aanspreken, ongeacht leeftijd! Tijdloze muziek.

Terecht ook, dat je heel goed én Yes én Queen fan kunt zijn, ik vind beide bands eigenlijk sterk in elkaars verlengde liggen, ook al vertegenwoordigt Queen meer het theatrale en Yes de intellectuele symfonische rock.

Hoogtepunten, dieptepunten, Lief & Leed zijn bij beiden ruimschoots aanwezig.

Queen... misschien wel de meest overschatte band allertijden. De meeste nummers slaan op niks en dan nog dat oo zo zwaar overschatte boeman rampsodie. Ik irriteer me er dan ook ieder jaar weer aan dat dat nummer op 1 staat. Nee, Queen is in mijn ogen overschatte klotemuziek.

en je maakt je er zo druk om dat je dat ook persé even moet melden,.... als ik dat moet doen met alle bands die ik overschat vind ben ik nog dagen bezig op deze site..... get a life

Queen is vooral heel erg leuk om naar te luisteren, soms is het zo kitscherig dat her dan weer goed wordt .

Haha, heb me vanmiddag wel vermaakt met het lezen van deze topic. Queen -en Dylan-fans die tot in het wanhopige hun gelijk proberen te halen.

Muziek kan je hemels of minder vinden: Het is een bonte collectie kleuren voor iedereen en het is voor elk wat wils. Ik denk dat sommigen dat belangrijke aspect vergeten.

Yes is een overschatte drol die via sommige ouwe lullen bij hun jongen is blijven hangen en niet lijkt weg te spoelen, gelukkig een bandje waar we niet van wakker hoeven liggen. Queen daarentegen heeft de mijlpaal van de onsterfelijkheid wel bereikt en m.i. terecht, gewoon een volksband die publiek in alle lagen blijft aanspreken. Dat staat verder los van kwaliteitsoordeel, dat is gewoon een prestatie van formaat en knap. Zelfs ik kan enkele Queen-favorites opnoemen.. zo is het bij een band als Queen.

Ik ben een "fan" van zowel Bob Dylan als van Queen - dan is dit topic helemaal smullen, hilarisch

De meest vermakelijke topic die ik tot nu toe op MuMe ben tegengekomen.

Als het gaat over wie de grootste rockartiesten aller tijden zijn denk ik dat The Beatles op 1 staan, The Rolling Stones op 2 en dat daarna een groep artiesten (Queen, Pink Floyd, Led Zeppelin, The Who, David Bowie, U2, Bob Dylan, Jimi Hendrix, ik vergeet er vast nog wel een aantal) die naar gelang die criteria die gehanteerd worden inwisselbaar zijn voor plaats 3.

Ik ben ieder geval benieuwd in welke volgorde andere users bovengoemde bands zetten.

Zeker niet. Ik heb Yes zelf ontdekt via een best of, mijn ouders vinden het echt niks. Via die best of gaan kijken welke nummers mij het best bevielen en toen wat albums gekocht, ik heb nu 6 albums van Yes en een live DVD, hele goede band live.

Wat ik wel altijd irritant vind bij Queen is dat iedereen het over Bohemian Rhapsody heeft, terwijl The Prophets Song vele malen beter is en veel meer zijn tijd vooruit is. Dat dromerige begin, die heerlijke heavy riff!

[/quote] Wat ik wel altijd irritant vind bij Queen is dat iedereen het over Bohemian Rhapsody heeft, terwijl The Prophets Song vele malen beter is en veel meer zijn tijd vooruit is. Dat dromerige begin, die heerlijke heavy riff! [/quote]

Om over die prachtige vocale harmoniën in het middenstuk maar te zwijgen.

Een voor de hand liggend maar tegelijkertijd verontrustend rijtje namen. Je had precies hetzelfde lijstje 25 jaar geleden al kunnen opsommen.

Zolang iedereen maar politiek correct en vol van historisch besef blijft stemmen voor al die aller-tijden hitlijsten van Arrow, Veronica, Radio 2 etc. zullen we tot in de gloria worden verveeld met Bohemian Rhapsody, Hotel California en Stairway tot Heaven.

Heeft niks te maken met een mening. Dat is gewoon een feit.

Ik zag gisteren weer eens Live at Wembley. Mijn god...

Het volk heeft weer gesproken. De uitslag kwam en men zag dat het goed was.

Het grootste brok genialiteit dat de afgelopen honderd jaar is gecomponeerd en subliem op plaat is gezet kraait weer victorie.

Led Zeppelin mag zijn ladder naar de hemel opklimmen en daar Queen de hand gaan schudden terwijl the Eagles gedesillusioneerd naar hun Hotel California afdruipen.

De lijst der lijsten heeft het weer haarfijn blootgelegd : Queen is weer de grootste en hun paradepaardje Bohemian Rhapsody staat weer glansrijk bovenaan.

Vergeet the Beatles en the Stones. Die staan weer gewoon tussen het gepeupel en vragen zich weer af, waarom zijn wij niet de grootste. Waarom kan het publiek de kwaliteiten van Yesterday en Sympathy for the Devil niet plaatsen boven Queen. Het antwoord is simpel. Yesterday was al Yesterday's news toen Bohemian Rhapsody uitkwam en als je zoals the Stones je inlaat met de Duivel kan je nooit tot de grootse hoogten van Queen rijken.

En straks op 31 december vlak voordat de 10-9-8-7-6-5-4-3-2-1 door de geluidsgolven schalt is het geruststellend te weten dat je dat kunt doen op de nagalmende tonen van het ultieme meesterwerk Bohemian Rhapsody.

Alvast een prettig nieuwjaar, iedereen.

Een vreselijke kitscherige en potsierlijke band. Met de zoveelste nummer één notering bewijst het meerendeel van de Nederlanders wederom een abominabel slechte muzieksmaak te hebben.