ik gebruik altijd de formule: wat Charlezz goed vindt vindt Omayyad niet goed (en andersom). De zogenaamde Wet Van Dream Theater

progressive rock!! ik ben heel erg fan van progressive rock.
porcupine tree is dan ook een van mijn favorite bands. en geniet veel van andre bands zoals dream theater,pink floyd enz.
nou heb ik niet zo lang geleden japanse (prog?) rock ontdekt. nou zou ik wel eens willen weten wat jullie daar nou van vinden. hier eerst the black mages:
http://www.youtube.com/watch?v=MTKSpjanQQ4

en nog een van mijn favo's, mono:
http://www.youtube.com/watch?v=oY_4EkwzJcw

enjoy!

Bij Porcupine Tree - Stars Die : The Delerium Years 1991-1997 (2002):



progwereld? was dat nou weer voor onzin.

Verklaar je nader !!!

omdat de band welgeteld 1 plaat heeft gemaakt die dat label kwalificeert: the sky moves sideways. de platen daarvoor waren psychedelisch, de platen daarna waren pop/rock (stupid dream, lightbulb sun) en rock/metal (absentia/deadwing/fear). maar ja, dit discussie hebben we al eens eerder gevoerd.

proggers/symfo's hebben altijd de neiging om fatsoenlijke bands tot hun sekte te rekenen.

volgens mij zijn er in die stroming een beperkt aantal bands die de lijnen hebben uitgezet (king crimson, genesis, moody blues, yes) en de rest is daar al 40 jaar mee aan het dupliceren

Jammer genoeg klopt deze stelling wel voor een erg groot deel van die bands... Maar je veralgemeent wel vind ik, er zijn bands die dat niet doen. Maar daar is een PT-album-topic niet de juiste plek voor, voor die discussie...

Erg kort door de bocht. Voor mij is progressieve muziek meer een muziek beleving en houd ik er niet van om alles maar in een hokje te willen plaatsen. Ook om prog en symfo onder dezelfde noemer te plaatsen vind ik op z'n minst vreemd. Zou je het willen plaatsen, kun je hooguit zeggen dat symfo er een klein onderdeel van zou kunnen zijn. Maar juist veel symfo bands hebben weinig progressie en zijn eerder behoudend.
Dat kun je juist van PT niet zeggen. In plaats van maar één album onder te brengen onder 'prog', kun je stellen dat zij door al hun albums door, juist veel progressie hebben doorgemaakt en rechtvaardigd de uitspraak dat PT een prog band is.

Ik ben het met Waldo eens dat we die discussie ergens anders moeten voeren.

Progressief, symfonisch, stop maar in vakjes, mij kan het niet verdommen, ik ken enkel muziek die ik lekker vind, die me raakt, die me blij of vrolijk maakt en langs de andere kant muziek die me totaal niet raakt (Pixies in mijn geval).

Dit vind ik gewoon leuke muziek, welk etiket het ook moge dragen.

Evenals bepaalde, niet nader te noemen individuen de neiging hebben om fatsoenlijke bands per definitie niet prog te noemen.

En wanneer houd je nou eens op met het continu 'verwarren' van progressief (wat mij inziens niets over de soort muziek zegt) met symfonisch (wat mij inziens zeker alles over de soort muziek zegt)?

Hier ben ik het dus helemaal mee eens...

Hallo vrienden
Ik ga zelf morgen naar Supertramp. Nu denken jullie , supertramp is allang uit elkaar . De reden was dat de één vegetarier was en de ander hield van hamburgers en cola.Ik ga dus naar het concert van de vegetarier , niet dat ik zelf vegetarier ben , maar toch, hamburgers zijn smerig.Dus Roger Hodgson is de naam en het wordt supervet . Nouja , ik breng nog wel verslag uit .

groeten , Hannes.

toch hamburgers?

welkom overigens

het jammerlijke van PT is wel dat ze het precies andersom doen. Want of ze nu wel of niet van goede kwaliteit zijn je kan moeilijk ontkennen dat PT de laatste 3 albums veel progressie doormaakt en op zoek is naar nieuwe grenzen binnen hun werk.

Mee eens. Maar in mijn bevooroordeelde visie zijn er maar twee echte symfonische rockgroepen geweest: niet Yes, niet Genesis etc, maar The Nice en ELP. En het is een volkomen feit dat ELP sinds 1975 geen enkele vooruitgang heeft geboekt.
Wat de labeltjes betreft, daarvan moeten we het belang inderdaad niet overschatten. Al enkele honderden jaren gooien allerlei componisten allerlei stijlen door de mixer om te kijken wat er uit komt. Al vind ik metal-rap (Rage against the machine, Limp bizkit) één der beroerdste muzikale uitvindingen ooit. Zal wel door mijn leeftijd komen. Ik heb een zoon van bijna 13. Die houdt net als ik van hard en heftig, maar zijn voorkeuren, nou nee. In mijn tijd was alles natuurlijk veeeeeel beter (nou nee).

Wat Keith Emerson mede in gang gezet heeft is het gebruikt van thema's uit symfonische klassieke muziek logischer wijs hoort Ekseption daar dan ook bij.
Wat Yes, Jethro Tull, Genesis en King Crimson m.i tot progrock bands maken is dat ze nummers min of meer componeren zoals klassieke componisten dat ook doen. Gebruik maken van contra punt, verschillende vormen (fuga's) en thema's in een nummmer.

Wat Yes betreft eerder min dan meer, zij vertrouwen net zo zeer op herhaling als Deep Purple en Uriah Heep.
De eerste die contrapunt toepaste was bassist Jack Bruce in de legendarische band Cream.

Cream

Zo. Kijkt er nog iemand uit naar bepaalde progreleases in het net begonnen jaar?

Als ik eerlijk mag zijn, heb ik bar weinig zicht op welke releases er te verschijnen zijn...

Ayreon is de eerste van het stel maar of dat ook de beste zal zijn vraag ik me af...

Niet dat het mega-prog zal zijn maar ik kijk toch ergens wel uit naar de bombastiek van de nieuwecd van de oude/originele mannen van Asia

Hehe, eindelijk de eerste prognaam waar ik (een beetje) naar uitkijk. Toch een vrij schrale constatering.

Ik zou het wel leuk vinden wanneer IQ of Kansas weer eens een nieuw album zouden uitbrengen, maar ik zie vooralsnog geen signalen die daar op wijzen. Op zich ben ik ook wel benieuwd naar de nieuwe "oude" Asia.

Ik dacht dat bij Kansas de stekker er nu definitief uit was (anderzijds kunnen we dan wel wachten op nieuw werk van Proto~Kaw).

Bij IQ lijken zelfs alle berichten over nieuw studiowerk uit het nieuwsarchief op de eigen website verdwenen, sinds Martin Orford uit de band gestapt is, ondanks het feit dat ze drie maanden later in de persoon van Mark Westworth een vervanger hadden.

NEAL MORSE & BAND (VS)
DATUM: 24 OKTOBER
AANVANG: 21:00
OPEN: 20:30
PRIJS: € 20,- vvk € 22,- deur
LOCATIE: de kade zaandam
BANDS: NEAL MORSE + BAND (US)

VOORVERKOOP:

BESCHRIJVING
Jarenlang leidde Neal Morse het succesvolle Spock's Beard en na een tussenstop met Transatlantic ging hij in 2003 echt solo. Alhoewel Spock's Beard het succes kreeg waar Neal van droomde, miste hij iets. Hij besefte dat het Christelijk geloof de vervulling van zijn spirituele zoektocht was. Een onderwerp wat veelvuldig terugkomt in zijn werk. Ondanks deze bekering heeft Neal zijn liefde voor progressieve rock duidelijk niet verloren.

IQ komt met een nieuw album.
Volgens de IQ website komt het nieuwe album begin volgend jaar uit.

Onder progrock versta ik bands die afwijken van de traditionele - intro, strofe, refrein, strofe, refrein - songstructuren en variëren van thema, ritme of instrumentatie binnen één song. In de praktijk is dit synoniem met symfonische rock omdat klassieke muziek en vooral dan de muziek van bv. Beethoven en Bach (de voornaamste inspiratiebronnen van de progrock) is opgebouwd uit thema's i.p.v. strofes en refreinen, die bij de uitvoering een symfonie-orkest nodig hebben, wat bij progrockbands aanvankelijk ook het geval is. Nadien werden er steeds meer synthesizers ingeschakeld omdat dit een goedkoper alternatief is en meer mogelijkheden biedt. In de jaren '70 werden trouwens Brian Eno, Mike Oldfield en de krautrock (Can bv.) ook progrock genoemd.

Procol Harum, Moody Blues en the Nice waren zowat de eerste progrockbands (jaren '60), in de eerste helft van de jaren '70 kende het genre een hoogtij met o.a. Pink Floyd, Yes, Electric Light Orchestra, Genesis en Emerson, Lake & Palmer. Allemaal bands die veel klassiekers achter hun naam hebben en ik nog steeds graag hoor. Queen kun je in die tijd ook onder progrock klasseren met het verschil dat ze hun inspiratie haalden bij de barok-muziek.

Met de opkomst van de punk & new wave eind jaren '70 was complexe muziek niet meer in en gingen progrockbands steeds meer richting mainstream (of AOR) zoals Queen, Yes en Genesis, waarmee ze dan niet echt progressief meer klonken (vernieuwing moest je dan meer zoeken in de new wave). Bovendien wordt symforock steeds meer vermengd met metal, elektronische muziek of avant garde, het wordt almaar moeilijker om bands in vakjes te stoppen.

queen en elo worden tegenwoordig niet meer als progband gerekend omdat verreweg het meeste wat hun gemaakt hebben pop/rock is. enkele de beginalbums zou je nog prog kunnen noemen

Wil je info over Prog.Rock releases:
Kijk dan op de volgende website's"
http://www.progwereld.org (in nederlands)
http://www.drpr.net (in het engels)

DRPR heeft ook wel metal/Progmetal bands in de review.

Progtips:
1) Lunatic Soul - Lunatic Soul
2) Karmakanic- Who's the Boss in the Factory
3) The Reasoning - Dark Angel

Opgegroeid in de jaren 70 hield ik vroeger vooral van Yes, Genesis, Pink Floyd, Camel, King Crimson, ELP, ELO, Jethro Tull, Queen, Kayak, Focus, Finch (een van nederlands beste symfo bands ooit) later ook meer van Saga, Asia en vooral van Rush. Maar wat mij leuk zou lijken is dat UK weer eens iets nieuws zou maken.
Prog rock van tegenwoordig heeft niet echt mijn passie meer op 45 jarige leeftijd. Alleen nog die bands die komen uit de jaren 70 zal ik altijd blijven draaien. Grote uitzondering is Rush. Ben een groot fan van dit trio.