Graag wil ik bij jullie Progmotion onder de aandacht brengen. Progmotion is een stichting die werk maakt van de promotie van progrock in Nederland. Behalve dat we een website hebben met veel nieuws en uitgebreide concertagenda, organiseren we zelf ook concerten en een jaarlijks festival. Alle informatie over ons vind je op http://www.progmotion.com.

Het nomineren voor de Alternatieve Prog Songs KO is zojuist van start gegaan! Op zoek naar het beste progrock- of aanverwante nummer van de minder grote namen.

Knight Area werd opgericht in 2004. Sindsdien bracht de band 4 studio-albums en een live-album uit. Recent werd daar de EP ‘Between Two Steps’ aan toegevoegd. Knight Area trad op in tal van Europese landen, de Verenigde Staten en Canada. In 2012 werd de band bekroond met de iOPages Award. Op dit moment werkt de band volop aan het vijfde studio-album. Ken je de band nog niet? Bekijk dan onderstaande video!

In Overigen > Algemeen > Vraag van de dag #2:



Een redenering van Jan Kalebas. Popmuziek die niet populair is, is zeker ook geen popmuziek meer? En mag er in geval van een zonovergoten dag nog wel gesproken worden van lekker weer? Er zijn er immers ook die alleen van sneeuw en hagel houden. En wat is tegenwoordig nog ver weg? Vijftig jaar geleden was je een hele bink als je in Zuid-Frankrijk op vakantie ging, vandaag de dag is het bijzonderder als je een dorp verderop boodschappen doet. Graag ook je filosofische duiding van deze kwesties?

Lol, mensen die zich zelf progressief noemen terwijl ze naar progressive rock luisteren, de meest conservatieve vorm van rock die ooit bedacht is.
Over uitholling van termen gesproken zeg


EDIT: en wat Slowgaze zegt.

Nog zo'n holle frase. Wat is er in hemelsnaam conservatief aan progressieve rock? Het genre is al 45 jaar volop in beweging en bestaat inmiddels uit tientallen subgenres waarvan sommigen recentelijk ontstaan zijn en die onderling sterk van elkaar verschillen. Lieden die denken dat alle hedendaagse progressieve artiesten hetzelfde klinken als Genesis, Yes en King Crimson zitten er echt faliekant naast.

Was dat maar wel zo

Er zijn er zelfs (nog) betere...

Oh, kijk deze discussie weer
Nee, progressieve rock, is heden ten dagen echt niet meer progressief. Eind jaren 60/ begin jaren 70 is de term bedacht om rock aan te duiden die afweek van de 3 minuten lange liefdesliedjes. In die zin was prog een tijdje wel vooruitstrevend. Heden ten dage wordt de term vooral gebruikt voor lang uitgerekte bobmbastisch rockmuziek met een grote rol voor de technische mogelijkheden van de muzikant. Daar kun je van walgen of dat kun je mooi vinden. persoonlijk hou ik er wel van.

"De meest conservatieve vorm van rock" vind ik dan wel weer een behoorlijk boute uitspraak. Prog conservatiever dan blues en country rock? conservatiever dan rockabillly?

Precies

(ik vind sommige dingen ook wel erg mooi hoor, en sommige dingen dan weer helemaal niet...zo is bij de veel mensen hier mijn voorliefde voor de oude Genesis en vrijwel alles van Marillion echt geen geheim, net zo min als dat ik walg van Liquid Tension Experiment en Dream Theater (die natuurlijk beide meer in de metal zitten)).


Een beetje schoppen mag toch wel? Al heeft blues, country rock en rockabilly niet die pretentie meer te zijn dan dat het is

In progressieve rock draait het om ambitieuze composities. Of de stijl waarin vernieuwend is maakt geen bal uit. Een re-recording van Close to the Edge zou anno 2014 nog steeds progressief zijn, want een ambitieuze compositie.



HPR - Hawai Public Radio

Sorry, maar dat is dus gewoon puur gelul eerste klas.

Deels, want ik vergat sophisticatie - naast ambitie kernbegrip in progressieve rock - te benoemen. Ambitie en sophisticatie, als dit in voldoende mate uitgewerkt is in een rockcompositie, dan is het prog.

Edit: ongeacht of de stijl waarin vernieuwend is.

Wat Sietse zegt. Kijk, ik heb een eindeloze loop gemaakt.

Maar dat neemt niet weg dat het gelul is wat je zegt.
Als je een compositie maakt die in een ruim 40 jarige traditie past en voldoet aan al die eisen die binnen deze traditie vallen is het gewoon niet progressief. Dan is het zo conservatief als maar kan zijn.

Dat staat los van alle ambitie en hoe geraffineerd een compositie is (waarbij dat tevens ook vrij lege termen zijn betreffende muziek, wie bepaald of er of een compositie ambitie heeft en geraffineerd is...)

Progressive rock is gewoon een term die ooit paste bij een bepaalde vorm van muziek, net zoals sommige mensen ooit dachten dat IDM (Intelligent Dance Music) ergens op sloeg. Maar met de wijsheid van nu kunnen we gerust zeggen dat beide termen gewoon misplaatst zijn en de lading van de muziek zoals deze heden ten dage nog steeds wordt gemaakt gewoonweg niet meer dekt.

Je kletst uit je nekharen door je persoonlijke definitie van progressief algemeen geldend te verklaren. Of een compositie ambitie heeft en geraffineerd is, is een kwestie van common sense onder liefhebbers en kenners.

Nu zullen ook liefhebbers en kenners voor jou ongetwijfeld vrij lege termen zijn. Echter, je doet het er maar mee.

Progressief wordt door critici graag zijnde vernieuwend geïnterpreteerd heb ik het gevoel; een genre dat zich definieert door altijd maar vernieuwend te zijn, lijkt me theoretisch moeilijk haalbaar. Volgens mij gaat het inderdaad alleen om een stuk ambitie in vele opzichten. Het conservatieve uit zich in ieder geval niet in kort en bondig en pretentieloze nummers, dus op die manier is de term nog altijd dekkend.

Gelukkig heb ik de Van Dale achter me betreffende de definitie van progressief.
Gratis woordenboek | Van Dale - vandale.nl
Naast nog eens enkele andere woordenboeken: Progressief - 17 definities - Encyclo


Dus eigenlijk doe je nu precies waar je mij net van beschuldigd: je eigen definitie toepassen...

Een compositie kan overigens geen ambitie hebben; de componist kan dat wel hebben. Hé jongens, stukje prog doen, want ik vind dit nummer heel geraffineerd en het getuigt bovendien van ambitie bij de componist:

Dat ook nog eens...


EDIT: je was me voor Slowgaze ik wou mijn eigen muziek ook al als prog rock gaan bestempelen, want ook ik heb ambitie en zijn mijn composities geraffineerd.

Het gaat Slowgaze en Sietse er voornamelijk om om progressieve rock weg te kunnen zetten als onbetekenend en gedateerd. Met zijn uitgesproken wil om zijn eigen muziek - geen rockmuziek - als progressieve rock te bestempelen, ridiculiseert Sietse bovendien progressieve rock én deze discussie. Wegens een gebrek aan uitzicht op een constructief vervolg hiervan, ga ik dan ook elders op de site vertier zoeken.

Echt heel jammer.

Ah, ik zie dat de discussie uit de Vraag van de Dag nu hier het forum vervuilt. Jammer...

Het is nochtans vrij simpel: een min of meer samenhangende groep bands/artiesten krijgt op een gegeven moment een labeltje opgeplakt en met dat labeltje moet dat type muziek en alle soortgelijke navolgelingen het verder maar doen. En zo is inderdaad veel prog niet zo progressief meer, is veel alternatief niet zo alternatief meer, is IDM niet blijvend opvallend intelligent en is new wave ook niet zo nieuw meer. Het fijne is dan wel weer dat de meeste mensen wel een globaal idee hebben wat voor soort muziek met bovengenoemde termen bedoeld wordt.

Zo, iemand nog leuke prog gehoord de laatste tijd?

Uit 2013 en van Noorse makelij. Weinig progressief in de zin van vernieuwend, maar ambitie en sophisticatie zijn onverminderd aanwezig. Met name de afsluitende gitaarsolo (Comfortably Numb iemand?) mag er wezen.

.
Zo is het maar net. En dat maakt dit soort discussies al gauw irrelevant.

Daarbij komt: mensen die fel tegen een bepaald soort muziek ageren, weten niet de finesses ervan, want waarom zou je je verdiepen in muziek die je niet leuk vindt? In elk genre (inclusief progrock) heb je vooruitstrevende en behoudende voorbeelden. En behoudend is ook niet per definitie slecht.

IQ. En ik wacht nog op Pendragon en Saga.
Verder ben ik niet echt meer bezig met progrock.

Ik wel. Onweerstaanbare heavy prog van Rotterdamse makelij. Let op de geniale overgang bij 5:38.

Van eigen bodem, vorige maand uitgekomen:
TDW - Music to Stand Around and Feel Awkward To (2014)

Progressive rock: het genre waarmee je vader je infecteerde, vanuit zijn waardering omdat je opa het zo leuk vond.

Grappig, want mijn vader is een soulio(denk aan: Marvin Gaye, Micheal Jackson), en mijn moeder pop/folk liefhebber(Denk aan: bepaalde dingen van Bob Dylan, Don Mclean, etc). Wat ik over mijn opa's gehoord heb, moest de een niks van muziek weten en was de ander een liefhebber van klassiek(kamermuziek) en later vroege Beatles etc. Ergo, op twee LP's na(wish you were here, best off moody blues) en wellicht wat hits van ELO en Supertramp , heb ik alles zelf uitgezocht.

En over leuke progrock gesproken: