Ik draai het album momenteel weer en daar waar Elvenking een hoog stemgemiddelde had dat nu gezakt is, gaat het lage stemgemiddelde dat Aghora nu nog heeft zeker wel omhoog gaan lijkt me. Al zal ook dit niet ieders cup of tea zijn.

Maar ik begin dit meer en meer te smaken. In eerste instantie vond ik de zangeres een beetje te veel zagen en de muziek te hyper, maar na even wennen klinkt dat contrast juist wel lekker. De kans is groot dat dit album tegen het eind van de week op mijn verlanglijstje komt te staan.

Ik heb Formless net gedraaid, het klinkt allemaal wat vaag en zweverig maar het Oosterse ondertoontje bevalt me wel. Ik denk dat ik het wel leuk vind.

Ik ben hem nu aan het luisteren, en het valt zeker goed mee ja!

Ik verwachte het ergste toen ik het gemiddelde van het album zag maar zo slecht is hij bij lange na niet. Het bevalt me wel.

Gemiddeldes hoeven niets te zeggen, er is altijd wel een of andere malloot die er 1 of 0,5 sterren of zo aan geeft omdat hij het niet begrijpt. En aan de andere kant de fans die er blind 5 sterren aan geven, al helemaal bij metal zie je het allebei vaak. Ik let meestal niet zo op gemiddeldes.

En zeker als het stemgemiddelde maar van twee stemmen komt is het zo goed als nietszeggend en wekt het soms een totaal verkeerde indruk. En zelfs met meerdere stemmen valt er soms weinig uit af te leiden. Zo zou bijvoorbeeld het laatste album van Scorpions, Humanity - Hour 1, volgens deze site hun allerbeste moeten zijn. Beter zelfs dan het live-album Tokyo Tapes. Onbegrijpelijk en eigenlijk een volstrekt belachelijk idee als je 't mij vraagt.

Dit album van Aghora bevalt mij wel. Het heeft wel een te lange speelduur om het op een weekje tijd echt goed te leren kennen, terwijl er ook nog andere dingen te beluisteren zijn. Maar ik ga alvast mijn stem uitbrengen, zodat het stemgemiddelde al wat beter de kwaliteit van dit plaatje uitdrukt.

Leuke topic, ik doe mee! (stilletjes op de achtergrond) keihard de voorgestelde albums beluisteren/ontdekken. Benieuwd naar wat nog gaat komen....

week 01 (08/02/2009): Devoo : Elvenking - Heathenreel (2001)
week 02 (15/02/2009): Aghora : Aghora - Formless (2006)
week 03 (22/02/2009): MDV :
week 04 (01/03/2009): Silver :
week 05 (08/03/2009): lambf :
week 06 (15/03/2009): mastodonner :
week 07 (22/03/2009): bennerd :
week 08 (29/03/2009): Sir Spamalot :
week 09 (05/04/2009): Kronos :
week 10 (12/04/2009): ThirdEyedCitizen :
week 11 (19/04/2009): Fza :
week 12 (26/04/2009): HammerHead :
week 13 (03/05/2009): Dime :
week 14 (10/05/2009): phantasia :
week 15 (17/05/2009): Dexter :
week 16 (24/05/2009): paulisdik :
week 17 (31/05/2009): Cabeza Borradora :

Dit is wat ik gepost heb bij het album van Aghora.

Ik ben er uit, en geef het album een drie sterren. Een goed ingespeelde plaat, met een zeer goede productie. Maar op één of andere manier kan ik het album nooit in één ruk uit luisteren. En ik heb ook nooit de drang om deze even op te leggen. Dat komt vooral door de zang, die mij op één of andere manier totaal niet kan trekken. Hoewel het gitaarwerk, de drums en de bass uitstekend zijn ingespeeld, zijn de composities niet zo heel erg sterk. Ook zijn er veel passages die ontzettend veel gelijken op passages die eerder in het album voorkomen. Wat ik wel goed vind aan dit album zijn de Oosterse invloeden, en de schitterende solo's.

Vanwege een tijd- en computergebrek morgen introduceer ik een dagje eerder het nieuwe metal album van de week. Ik weet dat dit niet helemaal de bedoeling is maar het gaat even niet anders, sorry. Hij gaat morgen pas in neem ik aan... Hoe dan ook, dit gaat 'm worden:




Het album dat ik uit ga roepen tot het metalalbum van de week is]The Marrow Of A Bone van Dir en grey, het album dat van mij een metalliefhebber heeft gemaakt. Het is inmiddels alweer anderhalf jaar gelden dat ik me in de metal begon te verdiepen, op zoek naar meer muziek als die op The Marrow Of A Bone. Ik heb in mijn zoektocht vele mooie metalalbums ontdenkt, maar zelden eentje die ik beter vond dan The Marrow Of A Bone. Oké, eentje dan, Uroboros, maar die is ook van Dir en grey.

Op hun eerste internationaal uitgebrachte album, Withering To Death liet de band horen een aardige lading zwaar metaal te kunnen lozen en het leverde ze een hoop nieuwe fans op, genoeg om relatief grote zalen in Frankrijk, Duitsland en de USA zonder enige promotie(!) uit te verkopen. Toch is Dir en grey een cultband gebleven, waar mensen buiten de fanbase meestal nooit van gehoord hebben.

Ik hoorde in ieder geval voor het eerst van Dir en grey toen ik ergens in de internetchaos een stel overenthousiastelingen tegen kwam die helemaal uit hun dak gingen omdat Dir en grey een concert in Nederland ging geven. Ik werd nieuwsgierig en besloot er ook maar heen te gaan. Ik kwam de zaal binnen als een nieuwsgierige en verliet de zaal als een van de overenthousiaste Dir en grey fans waar er zo veel van zijn. Die avond speelde de band vooral nummers van The Marrow Of A Bone, een album waar ik van ben gaan houden.

Op The Marrow Of A Bone speelt Dir en grey zowel ruwe metal als mooie softe nummers, maar gelukkig vooral veel metal. In een specifiek subgenre is de muziek op Marrow niet te plaatsen, deels omdat de nummers onderling ontzettend verschillen, deels omdat het allemaal vrij uniek klinkt. Een vriend van me omschreef The Marrow Of A Bone een keer als een spookhuis of een martelgang, als Concieved Sorrow begint ben je bang, en in afwachting van wat je te wachten staat, als Lie Buried With A Vengeance begint word je in de ellende gestort, als Namamekashiki begint weet je dat het met je gedaan is en halverwege Clever Sleazoid lig je doodgebloed op de grond. Misschien is het album voor jullie een martelgang in een meer figuurlijke zin van het woord, maar ik vind het prachtig. Dit album verdient meer dan maar vijf stemmen (maar niet nog meer 0,5’s XD)!

(waarschuwing! Niet na één luisterbeurt aan de kant leggen, ik vond het aanvankelijk ook afschuwelijk. Even doorzetten wordt beloond)

Het nieuwe album van (volgen)de week loopt bij mij nu binnen maar ik wacht wel met luisteren tot morgen want ik ben nog niet helemaal klaar met Aghora.

Geen probleem, dat is precies de bedoeling .

Ik zal alvast zeggen dat ik dat gedoe van de zanger met automutilatie op het podium honderdduizendmiljoen keer niks vind. Maar de muziek zal ik los daarvan proberen te beoordelen.

Mee eens, die podiumharakiri's zijn vies en onnodig. Kyo is trouwens met die stunts opgehouden omdat ze niet zo goed waren voor zijn gezondheid (gek hè?) en hij er meer negatieve dan positieve reacties op kreeg (wederom, gek hè?).

De week zit er inderdaad weer bijna op, dus voor degenen die het album van de week hebben beluisterd laat maar een stem achter. Ook als je het helemaal niks vond natuurlijk, om stemgemiddelden geef ik niet. Maar zoals Kronos ook aangaf neem er gerust de tijd voor.

The Marrow of a Bone, goede keuze MDV. Ik heb hem al een aantal keer opgezet maar de komende week zal ik de plaat wat aandachtiger beluisteren.

Maar eerst nog een avondje headbangen op het Killfest(Overkill, Exodus, Gama Bomb, Torture Squad).

Gama Bomb en Exodus heb ik allebei al live gezien, en die zullen je zeker niet teleurstellen!

Dir & Grey wou ik al een tijde luisteren, maar dat is er nooit van gekomen. Nu is dat dus een ideale gelegenheid!

Ik heb het album vandaag beluisterd en een eerste indruk beschreven op de pagina van het album.

Straks het album van de week maar eens proberen, het is er nog altijd niet van gekomen.

Ik heb het gisteren voor het eerst geluisterd, lekker afwisselend, ik verwachte een soort Melt Banana achtige ADHD na de reactie van Kronos bij het album, maar dat valt mee (of tegen ligt eraan waar je van houdt ). Nog een paar keer luisteren voor ik een ordeel kan vellen.

Leuk om te weten dat jij het album afwisselend vind, veel fans van Dir en grey (mij niet inbegrepen) klagen vaak juist dat ze The Marrow Of A Bone te eentonig vinden. Echt ADHD vind ik het ook niet, op Agitated Screams of Maggots en Grief na na. Maar het is ook maar wat je gewend bent eh .

Nou Silver, ik ben benieuwd waar je ons deze week mee gaat verrassen.

De lijst voor de volledigheid:

week 01 (08/02/2009): Devoo : Elvenking - Heathenreel (2001)
week 02 (15/02/2009): Aghora : Aghora - Formless (2006)
week 03 (22/02/2009): MDV : Dir en grey - The Marrow of a Bone (2007)
week 04 (01/03/2009): Silver :
week 05 (08/03/2009): lambf :
week 06 (15/03/2009): mastodonner :
week 07 (22/03/2009): bennerd :
week 08 (29/03/2009): Sir Spamalot :
week 09 (05/04/2009): Kronos :
week 10 (12/04/2009): ThirdEyedCitizen :
week 11 (19/04/2009): Fza :
week 12 (26/04/2009): HammerHead :
week 13 (03/05/2009): Dime :
week 14 (10/05/2009): phantasia :
week 15 (17/05/2009): Dexter :
week 16 (24/05/2009): paulisdik :
week 17 (31/05/2009): Cabeza Borradora :

Ik ben ook benieuwd naar het nieuwe album, al heb ik het vorige eigenlijk nog te weinig beluisterd. De zin om The Marrow Of A Bone weer te spelen ontbreekt een beetje.

Geen zin in The Marrow Of A Bone, ik kan het me moeilijk voorstellen, ik draai er nu al langer dan een jaar zo'n beetje elke dag wel minstens een nummertje van

The Marrow of a Bone heb ik niet beluisterd, aangezien ik niet lang geleden Uroboros gedownload heb en me daarin meer wil verdiepen. Maar, in een flauwe poging om het goed te maken: die viel erg in de smaak. Toch bedankt voor het enthousiasme, MDV!

Geen dank hoor. Dat enthousiasme gaat een beetje vanzelf, het zit nou eenmaal in mijn bloed als fan.

BTW: Als je Uroboros goed vindt en meer wilt kan het beste Decade 2003-2007 er tegenaan gooien, dan heb je meteen een leuk overzichtje van de beste nummers van de drie albums ervoor.

Prachtige clip bij Agitated Screams of Maggots trouwens.

Dan moet je ook eens de clip van Obscure zien, die is minstens even ziek

Oke mijn beurt is aangekomen.




Godflesh-Pure

Dit album is mijn favoriete metal album,en het bezit ook ongeveer alles wat ik in een metal album zoek.

Een erg gevarieerd metal album waar de ritmesectie centraal staat de hiphop achtige drums en de pompende roggelbass hebben meschien wel ooit de blauwdruk gegeven voor het nu metal genre.
Maar dit is allemaal net wat vuiler,lomper dan bands als Korn of slipknot, Ook worden er op dit album een aantal veel rustigere haast dronende tracks gespeeld die opmerkelijk zeer goed binnen het geheel van het album passen, dit zorgt er voor dat het een lekker gevarieerd album blijft.

Ik kan me voorstellen dat dit voor een aantal mensen in het begin niet echt aanhoorbaar is, het heeft ook mij een tijd gekost om van het geschreeuw van Justin K Broadrick en de onorthodoxe manier van drummen te gaan houden.

al met al denk ik dat dit album voor iedereen binnen dit extreme genre een erg fijne luisterervaring kan bezorgen

Mijn favorieten zijn : Spite,Mothra,Pure,Baby Blue Eyes,Predominance.

Als jullie moeite hebben met het album te vinden moet je mij maar even PMen

(nooit geweten dat iets schrijven over een album zo moeijlijk kon zijn,dit was voor mij de eerste keer dat ik dit probeerde)

Zie ik daar een nummer dat langer dan twintig minuten duurt!? Ik ben benieuwd.