En hij heeft ook nog in films geacteerd, zoals in Coffee and Cigarettes van Jim Jarmusch. Ik vind hem als acteur zeker verdienstelijk.

Voorzover het ertoe doet, dacht ik dat Tom Waits ooit zei: "I 'd rather have a bottle in front of me than a frontal lobotomy".

Waits ... vaak gehoord bij de ladies, fles erbij en doorhalen maar. As far as I'm concerned Tom is still waiting. Onder omstandigeheden leuk, maar niet meer dan dat, mijn koster gaat niet klokwaarts.

Jim Jarmusch maakt wel prima films.

Rain Dogs is voor mij gewoon een logische opvolger van Swordfishtrombones.
Beide albums zijn bijna even goed.
Van Tom Waits hoor je gewoon werk in je collectie te hebben, keuze genoeg.
Hier had ook een willekeurig ander album van hem genoemd kunnen worden.

De discussie rond Front 242 gemist, maar ze hadden zeker invloed op de Darkwave ontwikkeling die vooral in Duitsland speelde, en ook op een band als Ministry.

Maar ipv Front 242 had ook een album als Depeche Mode - Some Great Reward (1984) genoemd kunnen worden, daar zitten ook zeker elementen voor de latere EBM in.

Maar ieder zijn mening natuurlijk.

Was al langer bekend...

Toch typisch dat Waits niet eerder in aanraking kwam met de muziek van Beefheart.
Zeker gezien het feit dat hij in het begin (1974) van zijn carriere dezelfde manager heeft gehad als (en in het voorprogramma van) Frank Zappa heeft gestaan...

Ik heb de genialiteit van Waits ook nooit gezien eigenlijk, redelijk vermoeiende muziek met een artsyfartsysmartsy gehalte.

artsyfartsysmartsy? denk ik niet hoor, dit soort muziek en streken zat Tom gewoon in het bloed, hij kon niet anders.

Does a bear pee in the woods?

Ik moet zeggen dat ik, ondanks dat ik een groot bewonderaar van Ome Tom ben, wel vind dat ie regelmatig het risico loopt dat het richting een freakshow-/kermisact gaat.

Onrustbarend: tweede keer in een week dat ik het met Mjuman eens ben. Mijn beste maat luistert bijna niets anders dan Tom Waits, en het is goed te hebben op de achtergrond met een krat bier onder handbereik, maar Rain Dogs heb ik al jaren geleden weggedaan omdat ik de plaat met geen mogelijkheid kreeg afgeluisterd bij het thuis beluisteren. Nog even op Spotify beluisterd, maar niet van mening veranderd in tussenliggende jaren.

Tot volgende week maar weer.

Aangepast

Aangepast

Wie kaatst kan nou eenmaal iets terug verwachten...

Front 242 gekozen voor 1982? Leuk... , je kunt met dit topic nog eens op vakantie.

Dit jaar geen struinen naar cd's in België, ben heen via Duitsland, Zwitserland, Italië weer de Franse grens overgestoken. Maar allemaal geen tijd voor het zilveren schijfje wegens autorijden. In Nice kon ik overigens niet zo snel de plaatselijke FNAC vinden, wel een grote Virgin. En ook zij zijn de hoeveelheid vierkante meters die ingeruimd waren voor cd's zwaar aan het inperken.

Misschien had ik het niet goed genoeg voorbereid maar voor mijn gevoel beginnen cd-zaken meer en meer van de aardbodem te verdwijnen.

Een gokje voor 1983, na Front 242? Geen, voor mij kan de samensteller alle kanten op. Er zal wel geen ruimte zijn voor dit prachtige debuut:




Wegens te gewoontjes.

Niet zo zeer wegen te gewoontjes, meer toch omdat wij hier al in 1985 zitten

Volgens mij is er iemand met een zonnesteek teruggekomen van vakantie

Alleen omdat ik bij alle pagina's doornemen pagina 75 heb overgelagen?

Overigens nogmaals gelezen maar volgens mij heb ik niets gelezen over de jaren 1983 en 1984, niets tussen Front 242 en Raindogs. Maar jullie frissen mijn geheugen waarschijnlijk graag wel even op....

Als "De Cultuurkenner" eerst een album uit 1982 kiest en daarna voor eentje uit 1985 kan het heel goed kloppen dat je niets leest over 1983 en 1984.

In het geval van 1985, weet ik er anders ook nog wel eentje hoor:

Ah nee...

Lijkt me ook niet.. zou wel heel vreemd worden.

Indien de muziek even goed is als titel en hoes: liever niet.

Daar haal ik mijn neus voor op.

Nog een kandidaat uit 1985:

Iedereen kent die plaat toch?

Zou je zeggen inderdaad...

En wat is er mis met de titel ? Alsof ''De Koek'' en ''21'' nou zulke goede titels zijn

Hoe het ook zij... Front 242 (1982) was de 40e kennelijk essentiële klassieker uit de pop/rock geschiedenis, dus het lag voor de hand dat de laatste 12 een beetje het grote-stappen-snel-thuis-principe zouden volgen. En zo zitten we ineens in 1985 met Tom Waits, een van de vreselijkste zangers ooit, maar dat is dan weer slechts mijn mening.

Tom Waits - Chocolate Jesus - YouTube

En dan Raindogs, Ik hou best wel veel van Tom.
Er zijn er toch weinig die zulke mooie liedjes schrijven en hij is daarbij ook nog een prachtige verteller .
De zanger Tom Waits vind ik dan ook nog verschrikkelijk goed, je mag het nog over de stem hebben , maar zingen dat de man kan.

Maar dus het gekozen album Rain dogs.
Tja van zijn "latere"werk vind ik dit dan weer een van de mindere, ik heb meer met ***** albums als, Swordfish Trombone, Alice en Mule Variations.
Maar he zo heeft blijkbaar iedereen zijn eigen Tom en en sommige hebben er helemaal geen.
En nu geen flauwe Tom Tom grappen.

Misschien moet Tom eens betrokken worden in een campagne voor die NL leverancier van navigatiesystemen, ziet ie zijn naam dubbel en kan ie wellicht ook makkelijker zichzelf (her)(uit)vinden.

Ik heb me laten vertellen dat Slowgaze graag Tom Waits draait als ie Herman Brusselmans leest. Zelf draai ik graag Nils Petter Molvær als ik Yeates lees:ik hou nou eenmaal graag van een mixed media universum.