Produced by Andy Warhol, maar natuurlijk is Tom Wilson (ja die van Freak out) de producer.
Warhol was een producer in de zin van een filmproducent, hij financierde en faciliteerde eigenlijk.
In Uncut uitgave December 2009 is te lezen: "March 1967 Almost a year after it was recorded , The Velvet Underground and Nico is released, its belated appearance attributed variously to inept management, MGM jitters about the explicit content as they see it of some the songs and the manipulative influence of Frank Zappa and his manager Herb Cohen , who succesfully push for the label to release the Mothers of Invention's Freak Out first".

De Mojo classic uitgave van deze maand over Zappa heeft het over Freak Out recording between March 9 and 12 1967.

En laten wij dan de sollicitatie van de drumster zoals ik deze bij het rock chick topic ook maar even meenemen.
Maureen (Moe) Tucker , VU " Lou came out to my mom's house on long Island, she recals "I guess I audititoned for him. I don't remember what I played, or played along to. He just want to see if I could actually keep a beat, I gues.
And it was three minutes or something and it was sealed.
Moe zou later ook nog op een fraaie wijze het 3e album afsluiten.

Dat dacht ik al. Ik zag Andy Warhol nu niet meteen zelf aan de knoppen prutsen, met geld ritselen daarentegen...

En mooi album ja, heeft bij mij wel wat moeten groeien, maar kan hem nu zeker waarderen. En natuurlijk briljante hoes! Alleen al daarvoor heb ik de LP aangeschaft!

Leuk, toch nog de banaan.

Ik kan dit album wel dromen: heb VU zo rond mijn 18e ontdekt en was er toen al meteen aardig weg van. Heb de eerste 3 albums van VU in de uitverkoop gekocht bij Plato: een van de beste deals ooit (3 voor 15 gulden). Op een gegeven moment zijn ze wat naar de achtergrond verdwenen, maar een jaar of drie terug laaide het VU-fakkeltje weer op en sindsdien staan ze vast in mijn top 10 allertijden.

Ik zal deze week eens verder gaan met Up-tight, The Velvet Underground Story, naar verluidt de ultieme Velvet Underground-biografie.

Absoluut een baanbrekend en vernieuwend album. Ikzelf beleef echter meer plezier aan de albums zonder Nico...

Dat banaan-album kon natuurlijk niet ontbreken, absoluut één van de belangrijkste en invloedrijkste albums ooit.

Tuurlijk moest die plaat komen - één ding houdt me echt bezig: hoeveel van al die stemmen hier zijn nou écht en hoeveel zijn er gewoon 'politiek correct'.

Want laten we wel wezen als je dit als 16 - 20 jarige 4 of meer sterren geeft, snap ik er geen fluit van. Destijds deed dit me echt geen ene mallemoer; via het eerste solo-album van Lou Reed uiteindelijk teruggegaan naar de VU en - eerlijk is eerlijk - dat was 'quite a bumpy ride'. Belangrijk: ja, maar wel een knarrende rommelplaat.

Bij zo'n album als dit (en ook bij een Hello Computer) vraag ik me altijd af, hoeveel echt is van de cijferitis en hoe vaak het album echt gedraaid wordt. Hier in huis: max. 3 p.j. Ik heb dan ook geen zin om met de wolven in het bos mee te gaan zitten huilen hoe briljant (lekker veilig in de menigte) dit album wel niet was. Dat het zijn plaats verdient is duidelijk, maar die overdreven loftrompetterij nou nee.

Een album als Berlin is eigenlijk vele beter, ook muzikaal gezien.

Nou, Mjuman, heel leuk allemaal, maar ik draai het album toch regelmatig. Dat jij het nou niet hoort, betekent niet dat het aan de rest ligt. Blijkbaar vinden veel mensen dit dus wel 4* of meer waard. Ik kan niet alles van de plaat waarderen, maar vind het grootste gedeelte toch wel erg goed. Heroin kan ik nog steeds niet veel mee. Maargoed, misschien klinkt het niet perfect, maar daar zou jij toch wel doorheen moeten kunnen prikken, me dunkt.

Ik ben het eigelijk wel overwegend eens met Mjumans verhaal eens; waarvan akte .

Ik vind het van een gebrek aan voorstellingsvermogen getuigen de jeugd van nu te verdenken van onechtheid bij het hoog waarderen van dit album omdat het je zelf destijds echt geen ene mallemoer deed.

Hou eens even vast Mamaloe. Jij weet niet, wat ik hoor.
Ik wil met jou - met alle liefde - die hele plat stap voor stap afgaan en bijv. vertellen waar het drumwerk klinkt alsof er in de koperen ketel van Panoramix wordt geroerd, tot op de maat precies; maar de tijd is er niet voor.



Da's nou het probleem - het klinkt niet goed, maar het klinkt effectief met het oog op de context. De plaat mag 'vies'klinken, want het gaat ook deels over drugges en de zelfkant van het leven.



Heroin vind ik juist een van de meer opvallende tracks, vooral omdat je daarmee kunt zien hoe een ruwe steen uiteindelijk erg mooi werd geslepen in latere uitvoeringen. Intens is een kwalificatie waarmee ik kan leven, het laat een impressie achter - maar nog steeds kan je daarmee niet het gevoel wegnemen dat veel mensen dit goed vinden omdat het zo mooi staat - net als "Het stenen bruidsbed" het ook altijd goed deed op de literatuurlijst. Voor de oprechtheid van eea is overigens een heel simpele check: een paar regels uit de tekst citeren en kijken naar de reactie:

Shiny, shiny, shiny boots of leather
Whiplash girlchild in the dark
Comes in bells, your servant, don't forsake him
Strike, dear mistress, and cure his heart

Blijft de herkenning uit, dan ik mijn twijfels over de oprechtheid van de 4 * (of meer). Ik kan/wil met de beste wil van de wereld dit album geen waardering geven, ik vind becijfering erg relatief en verder komt mijn oude musical personality in conflict met mijn huidig. Ik zou daarvoor een aanduiding HC willen geven - en die is op meer albums van toepassing.

Zo, u hebt even aan wetenschappelijk onderzoek gedaan en geverifieerd dat ik een "gebrek aan voorstellingsvermogen" - lees mijn toelichting dan eens: niet swaffelen zonder te staven!

ik ben het hier denk ik toch wel met kronos eens. Hoewel ik natuurlijk betere opnamekwaliteit gewend ben dan de opnamekwaliteit waarmee vroeger platen opgenomen werden(alhoewel met al die autotune en loudnesswars tegenwoordig), kan ik me geweldig goed verplaatsen in veel oude platen. De eisen die ik stel aan muziek worden soms beter ingewilligd door platen uit de jaren 70 en 80 dan veel platen van tegenwoordig. Bovendien is soms leuk om te kijken naar de bron. Hoe zijn nu bepaalde genre's onstaan, hoe was de cultuur toentertijd? Ik wil niet per sé herkenning, maar ik wil een reis naar andere tijden,culturen en landen.

En ja, VU is een prachtband en het debut is geniaal. Past naar mijn idee deels perfect in de roerige jaren 60. Afrekenen met de hayse-code en experimenteren met drugs. Aan de andere kant past het duistere sfeertje en de verkenning van de zelfkant van de maatschappij meer in de donkere jaren 80 dan in de zonnige jaren 60.

Ik heb bij mijn verdenking net zomin als jij bij de jouwe wetenschappelijk onderzoek gedaan.

Daarbij valt overigens niet te verifiëren maar te falsifiëren.

Je speelt gzoals wel vaker gewoon op de man; geen idee wat ik je gedaan heb, maar ik ervaar je reactie als buitengewoon onprettig.

Als muziekliefhebber, want dat zijn we hier, heb je als 16 - 20 jarige gewoon nog niet zoveel muzikale bagage - dat is een nuchtere rekensom: stel dat je vanaf je 12e met muziek bezig kunt zijn en dan kun je gewoon het aantal uren muziekervaring uitrekenen; dat is een heel feitelijk iets. Net zoals een 50jarige ook al meer bier gedronken zal hebben dan een 20-jarige (uitzonderingen daargelaten).

NB: ik heb het over muziekliefhebbers.

De wereld is er in 40 jaar wel een stuk ellendiger op geworden dus een 20-jarige nu is wijzer dan een 20-jarige toen.

De ene mens is eerder aan een bepaalde beleving/ervaring toe dan een ander (ik zie mezelf bijv. nog niet zo snel bungeejumpen bij de Victoira Falls).

Het vermogen om muziek te decoderen is ook individubepaald.

Je kunt terugwerken naar een bepaald album toe en dat is nu makkelijker (internet en downloaden) dan 40 jr geleden.

Mijn kritische noot was generiek tav 'de politieke correctheid'- het is hier not done om 'VU uncool' te vinden. Arrie reageert en ik ken hem als iemand met een behoorlijk brede muzieksmaak; het was geen persoonlijke provocatie of stigmatisering - eerder bevraging.

Waarom is het volgens jou eigenlijk belangrijk om muzikale bagage te hebben? Ik kijk veel meer naar het totaalpakket dan naar allerlei kleine details. Tuurlijk zal ik in de loop der tijd mijn mening aanpassen, maar maakt dat mijn mening meer of minder waard?

Bagage is het totaalpakket. Het is net als bij andere processen waarbij zintuigen betrokken zijn: naarmate je het meer en vaker doet, raak je er meer bedrevenin (bijv. gaming) en kan je bepaalde situaties, nuances beter herkennen (wijn proeven: de ene druif tov de andere), beter plaatsen en je gehoor ontwikkelen. Dit soort processen zijn dynamisch - de meeste punk van 35 jaar geleden klinkt me nu als heel lief in de oren.

Je gehoor en je gevoel ontwikkelt zich en blijft dat ook doen. Het gaat niet om de feitelijke waardering van een individu, het was meer de generieke bevraging hoe reëel hetgrotte aaantal hoge stemmen was. Maar goed hetzelfde heb ik met de nr1 Radiohead; bij tijd en wijle vind ik dat een enorme jankplaat - hij staat hier op 1 meter vandaan.

Tijd om te koken!

Even de boel nog eens gelezen: ja, klassieker voor dit topic. Er zitten wel wat tenenkrommende passages voor me in en een afsluiter die me gestolen kan worden.

Verder; een banaan op zijn tijd vink best lekker, maar ik snij wel de "slechte" stukjes eruit....

Met recht de nummer 2 in mijn top 10, wat een ongeloofelijk mooie plaat

Overigens vond ik deze in het begin ook helemaal niks, maar ik ben deze plaat hoe langer hoe meer gaan waarderen. Nu vind ik alles prachtig van de eerste tonen van Sunday Morning tot de laatste seconde van The Black Angel's Death Song(die valse viool op het einde van Venus In Furs uitgezonderd). Alleen met European Son kan ik weinig, maar de rest is oh zo briljant dat het mij niet echt stoort.

Ik kan me de reactie van Mjuman wel indenken. Ik vond dit als 18/19-jarige ook geweldige muziek, maar toen ik de plaat 10 jaar later herontdekte snapte ik er veel meer van. Niet zozeer muzikaal als wel vanwege de sfeer en de teksten. Ik kan mijn eigen gevoel en ervaringen nu veel beter terugkoppelen aan wat ik hoor (en andersom). Heb het gevoel dat ik deze plaat nu veel beter aanvoel/doorheb dan destijds.

@Kronos: wat vind je eigenlijk zelf van de plaat? Daar hoor ik je niet over...

Heb een paar berichten weggehaald, laten we het wel vriendelijk houden.

Over 'Politiek Correct' stemmen: als er 1 goed tegenvoorbeeld is te geven, is dat Stijn wel, die geeft albums als Sgt. Pepper gewoon niet de volle mep terwijl dat volgens algemene consensus wel 'zou horen'. En hij is ook nog geen 20, niet eens in de jaren 80 geboren Aan de andere kant geeft hij de banaan ook gewoon 4,5 ster. Pet Sounds gaf ie ook maar 3,5 ster, ook al zo'n 'politiek correcte 5' album.

Wat mij betreft, toch alweer bijna 26 en getrouwd nota bene (zal de banaan dus in mijn eigen tijd moeten luisteren ) ik kan het album nu veel beter waarderen dan toen ik em voor het laatst hoorde, toch alweer een paar jaar geleden. Toen dacht ik juist, 'is dit het nu?' Maar bij de Fleet Foxes duurde het ook even voordat de klik er was, invloedrijk is het album sowieso, dat laatste nummer zitten al duidelijk Noise elementen in, lang voordat Reed überhaupt Metal Machine Music maakte.

Wat Nico betreft: dat 'niet kunnen zingen' valt nog wel mee, sowieso is dat niet echt een belemmering (uitzonderingen daargelaten), Donna Jean Godchaux van the Dead was nu ook niet de beste zangeres en daar kan ik toch erg van genieten. Zelfs Joni Mitchell is 'an acquired taste'.

Dat je beleving bij bepaalde muziek nog verdiept op latere leeftijd is een open deur hè herman. Maar ik zie daarin geen enkel argument waarom je dit album van The Velvet Underground als tiener niet oprecht met 4 of meer sterren zou kunnen waarderen. En daar ging het nu juist over. Jij vond dit als 18/19-jarige al geweldige muziek, dat kan Mjuman zich blijkbaar niet indenken.

Zoals ik hier al eerder schreef ben ik zo'n 15 jaar geleden eens naar de rock/pop-klassiekers gaan luisteren. Dit was er een van en een meevaller.

De wat rommelige en berookte sfeer, de valse/atonale weerbarstige elementen, op het eerste gehoor soms knullige melodieën en het repititieve karakter in sommige songs spraken mij meteen aan. Hoewel doordrongen van de tijdsgeest nog niet verouderd in mijn oren. In dezelfde tijd leerde ik ook wat soloalbums van Lou Reed en John Cale kennen en al snel was ik fan.

Mijn eerste (trouwens aangename) kennismaking met het album was het nummer Venus In Furs. Van de tekstuele inhoud was ik me destijds als 15-jarige niet bewust.
Toen ik het album voor het eerst in zijn geheel hoorde, viel het geheel me wel wat tegen. Gedateerd, overgewaardeerd, imago boven kwaliteit, dacht ik toen. Femme Fatale, Heroin, Venus In Furs, ja dat vond ik wel goed, maar om daarom op 1 te staan in OOR's top 100 in 1986?
Ik heb de plaat enkele jaren later toch maar aangeschaft, en het de nodige luisterbeurten gegeven. Sindsdien vind ik het een van de beste platen ooit. Denkelijk door de combinatie van rustige nummers, rauwe muziek, de unieke stemmen van Nico en Reed, Cale's viola, de nodige chaos, gewaagde teksten, Moe Tucker's monotone gedram, Sterling Morrison's ritmegitaar... Dit album kan me als geheel blijven boeien. Iets wat ik bij opvolger White Light/White Heat ook heb, maar die draai ik dan eerder zonder gezelschap of loeihard met de koptelefoon op.
The Velvet Underground & Nico zet ik trouwens nog regelmatig op, meestal in zijn geheel, soms een enkel nummer als Sunday Morning.
Maar ik kan me best indenken dat sommigen de plaat bejubelen vanwege de Warhol-connectie of het 'coole' (groeps)imago.
Voor mij draait het om de muziek en Ik vind dit een prima plaat (de derde prima plaat in deze lijst tot nu toe, na Pet Sounds en Revolver)

Oh, ik ook. Maar dat zullen niet alleen tieners zijn.

En 't is dat dit album maar op 35 staat in de top 250, anders zou het zeker ook meer extreem lage stemmen hebben. Want een algemeen erkende klassieker rotslecht vinden is in sommige kringen ook weer cool.

Ik noem een Sgt.Pepper

[*moderator-knip: scheldkanonnade weggehaald, dat is nergens voor nodig*]

Voor alle duidelijkheid: ik heb niet gezegd dat 16 - 20 jarigen dit niet leuk zouden kunnen vinden; ik heb alllen gezegd dat ik er vraagtekens bij had (en ook bij de het zgn politiek correct stemmen). En waarom dan wel? Omdat ik me goed voor kan stellen dat muziek van Arcade Fire, Interpol en The National een stuk makkelijker op te pikken is, minder te doorvorsen, sneller connecten, meer in lijn met de tijdsgeest van nu.

En ja er zijn jongeren die de VU oppikkken, prima - maar luister dan ook alstublieft naar de muziek van nu. Ouwe L worden kan altijd nog en niets is zo lullig als later terug moeten kijken en beseffen dat je de muziek van toen (toen je 16 - 20 was) gemist hebt. Ja ik heb je een eikel genoemd, maar je hebt me getergd tot op het bot.

A propos VU: aardige plaat zeker in de context, maar voor mij niet meer/minder waard dan een Never Mind The Bollocks, daarom 3,5 * - vergelijkbare (culturele) setting.

[moderator-knipje: reactie op gescheld verwijderd]

Blijkbaar ben je door mij tot op het bot getergd, maar ik snap die heftige reactie niet zo goed. Ik heb andere woorden gebruikt, maar zie niet waar ik die van jouzelf over jouzelf zo'n vreselijk geweld zou gedaan hebben. Maar ik zal die laatste zin aanpassen. Het moet dan zijn:

Jij vond dit als 18/19-jarige al geweldige muziek, maar als je dit toen 4 of meer sterren had gegeven, dan had Mjuman daar geen fluit van gesnapt.

Op het bananenalbum staan een aantal prima nummers.
Nico vind ik duidelijk de zwakste schakel die de studio al veel eerder had mogen verlaten.
Maar vanwege haar rol van Femme Fatale is ze hier aanwezig.
Warhol, Reed en Cale vielen voor haar charmes.
Zonder deze persoon zeker een beter album.
Ook is het geluid over het algemeen niet prettig om naar te luisteren.
Gewoon slecht geproduceerd.
Ligt zeker niet aan het tijdsbeeld; albums van The Doors hebben daar geen last van.
Feit is dat Cale en Reed muzikaal gezien grootheden zijn, die duidelijk hun bijdrage hebben overgedragen naar de latere postpunk.
Ook hoorbaar in bands als dEUS en zelfs Nick Cave ( de vioolpartijen), zonder dit album zou de muziekindustrie zich anders ontwikkelen, maar de rol van Nico is nihil te noemen.

@Kronos - Inzoomen kan je goed, reageren op inhoudelijke argumenten minder.

Ik heb hierboven een aantal hedendaagse bands genoemd (met redenen voor aansluiting en appreciatie daarvan) en dat afgezet tegen VU en de waardering door jongeren nu geeft mij vraagtekens - niets meer, niets minder; mijn argumentatie is er - lezen staat je vrij, je beeld vormen ook, wijzen met je vinger niet! Arrie en Misterfool stuur ik nog wel een pm - en verder wie de schoen past, trekke hem aan; tenzij die 'em gezet heeft. Zelf hoop ik op de (jute)zak: Spanje.

Welterusten!