Ik heb nooit geprentendeerd de wetenschapper ter zake te zijn...




Wel consequent blijven aub, en als je dat niet kunt, mond dicht houden

Meelopen, politieke correctheid. Laat ik even op 'participant observation' basis een aardige - in dit kader relevante, want verhelderende - ervaring geven (hoe off-topic het ook moge lijken). In de regel ben ik ook frequent op de div. wave topics en bij de diverse wave bands te vinden; je zou kunnen zeggen dat ik een 'wave-liefhebber' ben.

Welnu door mede-wavers wordt het mij niet in dank afgenomen dat ik me bijv. redelijk kritisch uitlaat over een band als The Cure of over The Sound. Bij de eerste band heb ik redelijk wat moeite met de zang van Robert Smith en bij de tweede vind ik de vernieuwing en de variatie te gering; al maakte de emotie en de drive van Adrian Borland bij live optredens veel goed. Beide bands zou ik dus niet tot de top van new wave willen rekenen (middenmoot akkoord) - dat wordt me absoluut niet in dank afgenomen. Sterker nog als ik voor een kan meegaan in de kritische noot van een nieuwe luisteraar bij een Sound-album is er altijd wel iemand die e.e.a. weer aanvecht, vaak met de toevoeging: "let maar niet op hem, hij weet niet beter".

En de facto heeft die persoonlijk nog gelijk ook, want - zoals Pretfit al aangeeft - ik weet zelf het beste wat ik goed en de moeite waard vindt. Kortom, om het liefhebbersstandpunt hier te bestrijden en een andere mening erop na te houden moet je redelijk strevig in je schoenen staan. Politieke correctheid is dus niet een fictie, maar wel degelijk een ervaringsgegeven.

Hier zeggen we ook: "geen fanatieker katholiek, dan een zojuist bekeerde" - iemand die nog niet zo lang de (historische) waarde van de VU heeft ontdekt, zal zich....

Nog bedankt voor het door de wc spoelen van mijn gympies dan

Wat mij boeit is wat mensen denken en waarom. Iets als wetenschappelijk verkopen als het dat niet is, dat is meer om de strijd van het grote gelijk. En jij gaat hier aan de haal met het door mij gebruikte woord 'absoluut'. Dat had geen betrekking op het ongelijk van anderen. Daarbij projecteer je ook nog je eigen pretentie (die van wetenschappelijk) op een enkel zinnetje van mij, dat er echter duidelijk als mijn mening vanuit mijn eigen ervaring stond.

Intussen geef je toe dat je geen wetenschappelijke onderbouwing hebt, maar blijkbaar kan dat niet zonder sarcasme. En met die emoticon erbij komt het op mij allemaal over als uit de hoogte doen. Dat is ook niet de eerste keer. Ik herinner het mij van in die discussie over naalddruk in het topic over vinyl, waarin je echt een grote denkfout maakte en dat uiteindelijk met het schaamrood op de kaken inzag en toegaf. Gelukkig voor jou is deze discussie dus niet wetenschappelijk. Hier kan je wel hautain blijven doen.

@Mjuman: Zo wat je eigenlijk beweert is dat ze je niet cool vinden op het Wave forum, en dat je het daar moeilijk mee hebt?



Zoniet ben ik helemaal verloren en begrijp ik niet meer waarover deze discussie eigenlijk gaat. Ik onthoud me dan ook van verdere commentaar betreffende het onderwerp.

Nee wat ik bedoelde te zeggen - en daar wijst Pretfit ook op - is dat het bij de groep willen horen kan bewerkstelligen dat je je waardering voor een album aanpast (aan de 'groepsnorm' -aan wat sociaal wenselijk is) - mij persoonlijk doet het weinig dat de meerderheid Sound en Cure wel top of the bill in wave vindt; ik hou vast aan m'n eigen smaak.



Het is goed dat je er pop bijzette, want daarbuiten zijn zeker voorbeelden te vinden die redelijk grensverleggend zijn. Overigens in 1998 was Daddy G (Massive Attack) 39 jaar toen hun magnum opus Mezzanine uitkwam, lijkt me niet echt het voorbeeld van een jonkie. Overigens denk ik dat er met enig zoekwerk meerdere voorbeelden te vinden zijn.

Je bedoelt dat je met enig zoekwerk de uitzonderingen kunt vinden die de regel bevestigen?

En ik heb mijn stellige overtuiging over Joy Division.. zo wijken we beiden af van de wavenorm Misschien zijn wavers wel gewoon verrekte recalcitranten en dwarsliggers! Hoeveel progrockers zouden met elkaar in de clinch liggen over de waarde van Court Of The Crimson King of Dark Side Of The Moon vraag ik me af?

Hebben we het nu nog steeds over dat designbandje wat Andy Warhol van die speelgoedtelefoontjes cadeau deed?
Waarbij een afgekeurd Duits model op een orale manier voor inspiratie zorgt?

Velvet Underground kwam met een half geslaagd album; terwijl The Doors ( die continu voor hoog niveau zorgde) gepasseerd werden.
Onbegrijpelijk.

Voordat je mij de mond snoert. lees nu eens goed...en probeer te begrijpen.

einde discussie.

volgens mij is dit niet het punt van deze discussie

1 ik persoonlijk verkoop niets als wetenschappelijke waarheid . ik beweer hooguit dat de algemene wetenschappelijke concensus er van uitgaat dat jeugd zich meer laat beinvloeden dan volwassenen. vervolgens maken jullie daar een MEGA!! punt van en laat je de draad van he tverhaal volledig schieten.

2 Je pakt slechts een zinsnede een gaat volledig off topic de persoonlijke aanval in...wat zegt dat over jou en hoe je in deze discussie staat?

3 Jij geeft je redenen waarom je mij elitair en uit de hoogte vind...vind je het elitair van mij als ik me daar totaal niet in kan verplaatsen vind je dat mijn persoonlijkheid wat dat betreft verbetering behoeft? graag wat positieve feedback per p.m dan

4 Is het ook elitair van mij als ik publiekelijk (zonder schaamrood overigens) een denkfout toegeef ...hoe vaak kom je dat tegen tijdens verhitte discussie's op mume?

Ik vind dat jij de laatste tijd een erg vervelende manier van discusieren hebt. zoals ik al eerder zei, krijg ik het idee dat het jou enkel om "het gelijk"en niet om het onderwerp en volgens mij is dat de 2e keer deze week dat je dat te horen krijgt...dat zou je aan he tdenken moeten zetten

Tenzij je op een hele hoge toren zit kronos.....

en nee ook ik ga nie top het onderwerp in...hoe zou dat toch komen.

einde discussie (ga me weer met nuttige zaken bezighouden )

Nee. Ik geef er wel mee aan dat ik deze discussie met jou niet zinvol vind. Je ging er vanuit dat ik het niet met je eens was en op details mijn gelijk wilde halen. Maar natuurlijk staat het als een paal boven water dat jongeren zich gemiddeld meer laten beïnvloeden. Dat had ik trouwens in die lange posting ook al geschreven. Maar daar merkte ik ook bij op dat iets goed gaan vinden door beïnvloeding nog niet hetzelfde is als doen alsof. En hoewel jij daarop reageert dat er niemand is die beweert dat de waardering van jongeren bij dit album niet oprecht is, was het in twijfel trekken van die oprechtheid wel het discussiepunt.

Ik zou zeggen: speel je favoriete muziek af , da' s toch veel mooier dan er zo over te muggeziften lijkt me....

Dat zou ik intussen ook zeggen, nu pretfrit zijn bericht van een zinnetje verder heeft uitgebreid.

Ik MOEST komen eten van mijn vriendin en kwam dus niet verder dan die ene zin...tsja, sociale verplichtingen he

N.a.v. de wave-albums: The Sound komt zeker en vast niet in die lijst, Joy Divison lijkt me wel met Unknown Pleasures (en terecht).

Behoorlijk wat, kan ik u uit eigen ervaring melden...

Dat The Doors gepasseerd werden valt nog af te wachten, want het is reeds gebleken dat binnen de jaartallen geen rekening is gehouden met de chronologische volgorde van release.

Toch vind ik dit (en alleen dit) album van de VU niet te vergelijken met The Doors. Al spelen The Doors voor mij ook op het allerhoogste niveau.

Omdat het moeilijk in't kort te omschrijven valt, hoop ik het te kunnen verduidelijken met een verwijzing/vergelijking uit de filmwereld.

The Doors zou ik dan kunnen vergelijken met Quentin Tarantino, terwijl The Velvet Underground & Nico mij naar David Lynch zouden doen verwijzen;
of evengoed:
The Doors: The Shawshank Redemption, The VU & Nico: Antichrist van Lars von Trier.

Wat niks zegt over de kwaliteit van beiden, maar wel van het uitgangspunt en hoe het te beleven.

Als u me toestaat: d'r is een meer significante parallel voor The Doors: Francis Ford Coppola - Apocalypse Now; die film heeft de link met The Doors (niet alleen apert - The End) duidelijk in zich. Bij VU denk ik eerder aan het oudere zwart/wit werk van Luis Bunuel (Chien Andalou) of idem van Roman Polanski (Cul de Sac); ben ik ruimhartig noem ik ook Ingmar Bergman (Smultronstället of Det sjunde inseglet), en dan met name vanwege de imagery.

't was maar om een idee proberen te geven zonder er teveel woorden aan vuil te maken. Afgaande op de door jouw aangehaalde voorbeelden denk ik heb je mijn punt wel begrepen. Toch zou ik er op willen wijzen dat ik The VU absoluut niet met het surrealisme zou willen relationeren. Zwart wit eventueel, maar ik doelde meer op bovenzintuigelijke waarneming/beleving. Al zit de sfeer van Cul de Sac of Bergman er ook wel duidelijk in.

Ik vind The Velvet Underground eerder een broodje kebab en The Doors een martino. Fleet Foxes, falafelballetjes met verse koriander.

en Dream Theater is dan de kaviaar

Iets snotterigs bedoel je?

Ik zie ze hier zelden, dus ik zal dan maar aan uw ervaring hechten.

Hoe kun je The Doors nou vergelijken met oppervlakkige cinema als The Shawshank Redemption. En om het nog erger te maken stel je The Doors ook gelijk aan Quentin Tarantino-films. Waarmee je dus ook nog eens automatisch QT gelijkstelt aan TSR.

Ik zie het probleem niet?

Iedereen met een beetje filmkennis weet dat TSR bijna haaks staat op wat Quentin Tarantino doet. Vooruit één overeenkomst, TSR is gejat van Escape from Alcatraz en Quentin Tarantino's oeuvre is één groot knip-en-plakwerk

Ah, daar ga je al, ik heb totaal geen filmkennis.

Daarbij gaat The Doors zo'n 3 werelden dieper dan The Shawshank Redemption.
Nu kom ik overigens wel heel negatief over, heb TSR zelfs op een 5,0* staan.

Je geeft vijf sterren aan een oppervlakkige film?