De Chopin-concerten zijn me alleen bekend van Argerich. Ik ga eens opzoek naar Zimmermann.
Beethoven-pianosonates? Iemand? Ik zeg Kovacevich!

Ik luister nu Rachmaninovs "Isle of the dead" door Jansons/St.PSO. Waanzinnig. Toch wel top 10-werk voor mij wat betreft klassieke muziek. Sommigen horen liever Pletnev of Jurowski, maar een lokale handelaar in klassieke muziek raadde mij deze uitvoering aan. Geweldig!

Gaan we checken - ik zou zeggen: landgenoot Ronald Brautigam; is bezig alle sonates te spelen en op te nemen (de laatste 2 jaar zat hij ook op die klassieke sampler en zat er een waardebon bij); mooi audiofiel gedaan - lust voor het oor.

Argerich: mooi in de combinatie met Maisky: cello met piano (Bach).

In de midprice serie van DGG vind je van Zimmerman ook pianoconcerten van Brahms; die zijn wat lyrischer, maar ook de moeite waard. Boudisque in Utrecht zit ook in die Klassieke Zaken en doet dus mee in anbiedingen en daar kan je wat scoren.

Mijn tip mbt klassieke piano-muziek is deze

Sublieme, veelbelovende pianist, op jonge leeftijd (34) gestorven

ja, Kempff dus

http://rateyourmusic.com/re...

qua cello/piano wil ik ook de combinatie Britten/Rostropovitch aanbevelen

niet van deze wereld...

http://rateyourmusic.com/re...

Lijken me interessant; ik heb er weer 1 bij op mijn lijstje en eentje is al besteld

In de Chopin-concerti is Zimmerman inderdaad standaard.
Het hoogtepunt in Chopins werk zijn natuurlijk die 24 preludes, prachtig opgenomen door Argerich. Ook Sokolov verdient aanbeveling, een live opname uit Parijs, ongelofelijk qua intensiteit!

Ronald Brautigam is inderdaad bezig met een Beethoven integrale en de vruchten daarvan zijn tot nu toe heel indrukwekkend. Ik heb een aantal sonates live door hem horen uitvoeren en stond perplex. Voor mij verdienen sommige van die nieuwe, frisse opnames de voorkeur boven oudere zoals Kempff, Arrau, Barenboim,...

Wat Maisky in Bach betreft: ik vind dat niet om aan te horen. Probeer meer stijlgevoelige cellisten als Heinrich Schiff of Jean-Guihen Queyras!

Verder kan ik pretfrit enkel bevestigen: de sonates die Rostropovich en Britten samen opnamen zijn weergaloos. Ik geloof dat het werk van Schubert, Schumann en Debussy is.

Op dit moment word ik telkens heel gelukkig wanneer ik het werk van Satie hoor; vertolkt door Jean-Yves Thibaudet.

Yep...kun je zonder problemen aanschaffen.

iedereen die ik het bij mij thuis heeft gehoord rent naar de winkel (ze willen niet eens een cd-r-etje )

Hiervan val ik zowat van mijn stoel en dat zal ik toelichten:

a. ik gebruik zowel sonate's voor piano en cello van Bach en idem van Schubert bijna altijd als referentiepunt voor het luisteren naar hifiapparatuur; en meermaals merkte de meeluisterende hifi-adviseur op dat de Bachopnames (Argerich/Maisky) zeer muzikaal waren.

b. Janine Jansen nodigt Maisky uit om mee te spelen op het kamermuziekfestival. En zij heeft echt wel een reputatie op het punt van zuiver, muzikaal en puur spelen. Ik heb me ook bij die live concerten nooit aan hem gestoord - ook niet aan Heinricih Schiff (wat dat betreft).

Ik heb dus "keine blasse Ahnung" waar die afkeer over gaat. Van de cellisten wel ik ook nog Jacqueline du Pré noemen; van haar was een paar jaar geleden een 4 disk overzicht met een aantal bekende celloconcerten (Dvorak, Elgar, Haydn, Boccherini) verkrijgbaar op EMI, tegen een zeer zachte prijs, bij de klassiekezaken-keten. Opnames dateren uit periode eind jaren '70 - een aantal jaren voor haar (helaas vroege) dood - zeer fraai. Ik vergelijk haar uitvoering van Dvorak's celloconcert wel eens met die van Yo Yo Ma, totaal verschillend.

Petitie voor barokensemble Kuijken


Vorige week kreeg La Petite Bande, het barokensemble van violist Sigiswald Kuijken, een negatief advies van de Beoordelingscommissie die minister van Cultuur Bert Anciaux adviseert rond de subsidiëring. De protesten tegen dat advies resulteerden in een petitieactie op het internet.

Kuijken werd vorige week de grote winnaar van de Cultuurprijzen. Hij won de hoofdprijs, namelijk die voor Algemene Culturele Verdienste.

Volgt minister Anciaux het advies van de commissie, dan verliest La Petite Bande minstens een groot gedeelte van haar toelage en zal het ensemble wellicht verdwijnen.

De talloze protesten tegen dit advies resulteerden in een petitieactie op de website www.savelapetitebande.comdie op enkele dagen tijd duizenden ondertekenaars uit eigen land en zowat alle hoeken van de wereld kreeg.

Bron: Knack

Ondertekenen maar!

Bach heeft geen cello-sonates geschreven, wel sonates voor gamba en clavecimbel. Sommige cellisten vinden het nodig deze op te nemen met piano. Dat Maiksy dit gedaan heeft (en ook Yo-Yo Ma trouwens) verwondert mij weinig... Trouwens, hun beider opnames van Bachs cellosuites zijn veel te romatisch gespeeld, totaal buiten de stijl en daarom niet om aan te horen. Als je de gamba-sonates wil zoals het moet, luister dan naar Paolo Pandolfo of Jordi Savall.

Schubert heeft trouwens ook geen "zuivere" cello-sonates geschreven. Wel een sonate per arpeggione en drie sonatines voor viool die regelmatig gespeeld worden op cello. In het romantisch repertoire vind ik Maisky trouwens zeker niet slecht. Het is enkel zijn solo Bach die mij tegengaat...

Savalli had ik al een mental note van gemaakt, eerder. Ik zal nog eens kijken wat er precies in de boekjes staat bij de cd's. Een transcriptie van een concert verbaast me niet zo erg; dat deed Mozart ook van zijn eigen werk. Ik ben zelf niet zo dol op de klank van een clavecimnel, in zo'n kleine setting (een pianospelende vriend van mij noemt het altijd "een gecastreerde piano').

Het beeld dat je hebt over weergave van een bepaald muziekstuk verbaast me - "buiten de stijl". Ik ken meerdere versies van bijv. de Brandenburger Concerten - die van Academy of St. Martin in the Field (olv Neville Mariner) naast die van de Academy of Ancient Music (olv Hogwood) en het verbaast me dat de eerste uitvoering veel trager is dan de tweede, die ik ook rijker en zuiverder vind klinken.

Hetzelfde constateer ik bij een uitvoering van de Vier Jaargetijden door diezelfde Academy versus een recente door Janine Jansen; de laatste is levendiger, luchtiger en dynamischer. Door de jaren heen verandert waarschijnlijk toch de visie op interpretatie en weergave.
Blijkbaar speelt er in uitvoering toch iets van een tijdbeeld mee.

Misschien ligt jouw voorkeur meer bij barok dan bij romantiek?

In Utrecht is trouwens een (inmiddels bekend) bespeler van de gamba actief, Raplh Meulenbroeks - klinkt erg mooi; zijn eerste plaat heeft ie onder die naam uitgebracht; nu hanteert hij een artiestennaam - die me even ontschoten is.

Ik verheug me nu alweer op de jaarlijks terugkerende discussie over het koor bij de Matthäus Passion. Eén koor of twee? Groot koor of klein? Jongenskoor of niet?

Ik zeg: neo-Wiener Sängerknaben en nu rap op zoek naar knapen wie het om het spel (=de zang) gaat en niet hun (eigen) knikkers.

Hm... doe mij Ton Koopman maar

Koopman is erg goed, hoewel ik de laatste tijd naar Herrewege neig. Van Koopman heb ik de Johannes, Matteus en de Hohe Messe, van Herrewege alleen het Weihnachtsoratorium. Ik heb een tijd terug Koopman en Herrewege vergeleken, en Herrewege vind iets minder 'belegen', frisser.

Ik heb ook nog de solo koor uitvoering van van Veldhoven gehoord, maar daar ben ik minder van gecharmeerd. Een klein (dubbel) koor geeft me toch een beter gevoel.

Vanzelfsprekend mag een massale concertgebouw of Berliner Philharmoniker uitvoering van mij naar de prullenbak

En voor wat betreft de cellosuites van Bach: Anner Bijlsma heeft een erg mooie opname gemaakt.

en het grootste onrecht wat je een klavecimbelwerk kunt aandoen is het het een pianowerk noemen en het daarop uitvoeren. De dynamische mogelijkheden van een klavecimbel zijn zodanig beperkt, dat er maar weinig pianisten zijn die zich kunnen beheersen. Glen Gould kon het.

Tijd voor een nieuwe top 5: De mooiste clavecibelwerken
1. Het vijfde brandenburgse Concert (de solo van het eerste deel is geweldig!)
2. Het italiaans concerto van Bach BWV971
3. Chromatische fantasie en fuga van Bach
4. Goldbergvariaties (Bach)
5. Concerto voor 4 clavecimbels en strijkers BWV 1065 (Bach)

Oh ja, had ik al gezegd dat de oude Bach mijn muzikale god is?

Helemaal mee eens. De klavecimbelconcerten door Trevor Pinnock/English Concert vind ik erg mooi. Ken verder ook geen andere uitvoeringen, maar voor tips hou ik me aanbevolen

Ik heb ze met Koopman en zijn orkest op CD, is niet slecht, maar Pinnock is beter (heb ze nog wel op plaat gehad )

Koopman is uitstekend als dirigent, maar als klavecinist/organist wat houterig

Cancellen ze het............. blijkt toch niet leverbaar. Dan ga ik dit weekend wel even in de speciaalzaken op zoek naar The Master Pianist van Youri Egorov.

Inmiddels The Master Pianist van Youri Egorov gekocht alsmede de 12 Etudes van Debussy door Mitsuko Uchida: fijne tips, dank u heren

Zojuist de kaarten binnen gekregen voor:




Jordi Savall

Bach: ik heb het boekje (bij de cd) erbij gepakt - we hebben het over BWV 1027 - 1029 op DGG, opnames uit 1985. Het boekje zegt: "die drei Sonaten für Viola da Gamba (Violoncello) und Cembalo (Klavier)" en verderop "Die Viola da Gamba (...) dürfte zu dieser Zeit beinahe schon als veraltetes Instrument gegolten habe, das allmählich durch die Violine und das Violoncello verdrängt wurdë".

Het staat er echt; en het zijn niet mijn woorden. Ik blijf het een mooie, ingetogen, serene en aangename (voor het oor) opname vinden.

Schubert: klopt is idd sonate voor arpeggione - wat is daarvan de Nederlandse naam?

Wist je overigens dat Zweden een toetseninstrument (voor de ene hand) kent, dat bespannen is met snaren en met een vioolstok (andere hand) wordt bespeeld: een nyckelharpa; gedragen met een riem wordt dit instrument heel veel toegepast in volksmuziek. Als er live een aantal mensen nyckelharpa speelt klinkt dat prachtig. Er was ook een Nederlandse folkgroep, (met Rens van der Zalm,meen ik) in het verlengde van Fungus, die speelde met een zelfgebouwde nyckelharpa.

Het kan er best staan maar dat wil nog niet zeggen dat het klopt. Als er wel iets 'veraltet' is, dan is het de opvatting dat de viola da gamba niet anders dan beschouwd werd als een ouderwetse cello. Het boekje heeft in zoverre gelijk dat de viola da gamba er wel zo'n beetje uitziet als een cello. De klank van het instrument is echter heel anders. Dat komt onder andere doordat de viola da gamba bundes heeft, een soort fretten die tijdens het spelen verplaatsbaar zijn. Bovendien is de manier van bespelen heel anders: de viola da gamba wordt onderhands en de cello bovenhands bestreken. Tot slot heeft de viola da gamba meer snaren dan een cello, doorgaans zijn het er zes en soms zeven.

Maar luister en oordeel vooral zelf:

Hier ook nog maar even BWV 1029 uitgevoerd door Savall op viola da gamba en Koopman op klavecimbel. Wat mij betreft vele malen mooier dan welke cello/piano uitvoering dan ook. En bovendien op de instrumenten waarvoor het geschreven is

@Bertus 1: het ging mij erom mijn insteek te verduidelijken richting Andreas (als dat ik niet een halve gladijool was - in U-speak). Ik had ook aangegeven e.e.a. toe te lichten met de 'boekjestekst'.

En het feit dat die tekst uit '85 stamt, adstrueert ook mij eerdere stelling dat de visie op/interpretatie van klassieke muziek tijdsgebonden is. Ik zou die zin nl ook niet meer onderschrijven - mag ik je verwijzen naar de buitengewoon prettige cd van stadsgenoot en Viola da gamba-bespeler Ralph Meulenbroeks. Savall zat al in mijn mindset, ik wachhte alleen nog op een gunstig moment (=prijs/combinatie).

@Bertus 2: "op de instrumenten waarvoor het geschreven is" ik snap het historisch denken, maar, daar is ie weer: the intentional fallacy - mag ik je verwijzen naar Wellek & Warren - Theory of Literature, voor een uitwerking van dit concept en het letterlijk nemen van de consequenties daarvan.

Dat werkt dus niet: zou je muziek alleen mogen spelen op die instrumenten waarvoor het gecomponeerd is - dat is echt een behoorlijk onhoudbare stelling. Die instrumenten kunnen gewoon verdwijnen om wat voor redenen dan ook - en dan zou je die muziek nooit meer 'to the full effect' kunnen spelen. IMO is dat een 'incredible loss for mankind'.

@Andreas: jouw reactie?

Het is correct dat de klavecimbel tegen het eind van Bach's leven als verouderd werd gezien, echter de eerste pianofortes waren niet erg mooi qua klank. JS Bach heeft bij mijn weten slechts 1 compositie geschreven die origineel voor een piano geschreven, en dat is een werk uit het Muzikale Offer.

Bach zelf werd tegen het eind van zijn leven trouwens zelf als ouderwets gezien. Hij heeft de barokstijl geperfectioneerd en was in die zin weinig vernieuwend. Hij werd wel gezien als een uitermate getalenteerde improvisator. Het duurde tot in de 19e eeuw voordat het grote publiek zijn werken weer wist te waarderen. Mendelsohn heeft halverwege de 19e eeuw de Mathheuspassie uit de mottenballen gehaald.

Componisten wisten o.a. de contrapunt trouwens wel te waarderen en o.a. bij Mozart en Beethoven kun je dat heel goed terughoren. Tegen de tijd dat het genie van Bach werd erkend, waren helaas al een groot gedeelte van de zijn werken gebruikt als verpakking voor de vis ,

Hallo allemaal,

Beeld en geluid, Hilversum, heeft aan het Europees archief 800 klassieke lp's gegeven. Deze zijn allemaal gratis te downloaden!

http://www.europarchive.org

Een prachtig overzicht van muziekmaken in de jaren '40 en '50.
Nadeel, de indeling is niet geweldig. De "wave" files rechtsboven zijn "ruwe" onbewerkte opnames. Daaronder staan de files die wel opgeschoond zijn, maar die zijn een beetje lastig te vinden.
Het feit dat je er een paar uurtjes fijn kunt downloaden maakt veel goed...

Groetjes,

Rolf

Waar ik voorheen niet zo veel van opera moest hebben daar krijg ik er de laatste tijd maar geen genoeg van en de opera-cd's stromen het huis binnen.

De laatste aanwinst is Mozart's Don Giovanni met o.a. Eberhard Wächter, Elisabeth Schwarzkopf en Joan Sutherland.




Ook vrij opmerkelijk: ik ben nooit een hele grote Mozart-fan geweest (en misschien nog steeds wel niet echt) maar de opera's van de beste man hebben me dan juist weer wel altijd getrokken ook in mijn tijd dat ik niet veel met opera op had.
Misschien dat de film Amadeus in die tijd toch zijn invloed heeft gehad

Overigens draai ik momenteel meer klassiek dan pop/rock schat ik zo in.

Nu wil ik mijn Beethoven symfonieën op orde hebben. Ik heb er wel wat maar ik wil nummer 7 nog kopen. Welke versie raden jullie aan?

Misschien vervang ik de hele boel wel door een box te kopen waar ze allemaal in zitten. Ook hier de vraag: tips?

Goeie tip otterhouse bedankt!