Ik ben nu al een tijd aan het luisteren naar klassieke muziek met bekende componisten als mozart, chopin, bach en vooral chubert. Ik ben vooral helemaal verlieft op Schuberts sonatas D.958, D.960 en dan in bijzonder: Piano Sonata No. 21 in B flat major, D. 960: 2. Andante sostenuto. gespeeld door Sviatoslav Richter.

Ik vroeg me af of hier iemand is die er wat vanaf weet en mij advies kan geven over wat ik eens zou kunnen luisteren met dat pianostuk als uitgangspunt.

Ik denk aan pianosonate D784, 1e deel, van Schubert door Pires op DG.
En ook aan Brahms, pianosonate nr.3 opus 5, 2e deel door Radu Lupu op Decca.

Bedankt Nico! Het eerste aangeraden stuk vind ik niet veel aan, desondanks begrijpelijke en prima aanrader.

Dat tweede deel van de sonata no.3 opus.5 van brahms is mooi, met heel veel plezier naar geluisterd, bedankt! (verder zoek ik eigenlijk naar nog langzamere en minimalistische muziek)

Is Debussy - Preludes niet wat voor je?

Vreemd genoeg denk ik nu aan 'Apollo' van Brian Eno
Natuurlijk geen klassieke muziek, maar heel minimalistisch en toch zo sfeervol, je voelt je 'floating into space'. Maar waarschijnlijk niet wat jij bedoelt ...

Eric Satie dan? Je kunt bijvoorbeeld zijn Gnossiennes proberen. Bijvoorbeeld in de uitvoering van Reinbert de Leeuw; die speelt ze lekker langzaam.

Een erg mooi en toegankelijk solo pianowerk dat aan deze eisen voldoet is Arvo Pärts "Für Alina" van het 'album' "Alina"

Langzaam:




Alexander Knaifel

bedankt, hier heb ik even de tijd voor nodig. Ik laat binnekort weten wat ik er van vond

Hier een gigantisch mooi stukje met koorzang dat waarschijnlijk niet zo bekend is. Onterecht natuurlijk.
De laatste minuten van Scriabin's 1e symfonie, een ode aan de kunst:

Eric Satie bevalt heel goed! Arvo Pärts "Für Alina" is ook prachtig! Toch mis ik daar die lagere noten die je onderuit in je stoel laten zakken en je hartslag laten dalen. Beetje hetzelfde bij die knaifel. Als ik een fijn klassiek piano stuk hoor zakt al het gewicht van mijn hoofd naar mijn voeten die loodzwaar worden. Appolo is inderdaad goed om te luisteren Eric Satie zal ik iig de komende weken flink beluisteren! bedankt!

Per toeval hier terecht gekomen. Fantastisch initiatief van Aerodynamic alweer een paar jaar geleden. Misschien tijd om het weer even nieuw leven in te blazen?

Ik heb wel zo mijn voorkeuren in klassiek. Het komt voor dat ik bij de grote namen bepaalde stukken niet kan waarderen. Het bekende Walkure-stukje uit Wagner's opera gaat er goed in, maar andere stukken van hem zijn dan weer TE bombastisch. Maar bombastisch is soms ook mooi, bijvoorbeeld in het bekende Händel stuk Hallelujah.
Qua zangstem maakt het mij ook niet uit of het een sopraan is (Duettino sull'aria uit de opera Figaro van Mozart?) of een tenor of bariton (Panis angelicus bv). Maar het mooist vind ik denk ik nog de puur instrumentale stukken, en dat mag echt vanalles zijn. Varierend van de 4 jaargetijden, naar het toch wel heel bekende Vltava van Bedrick Smetana (hoewel de naam waarschijnlijk eerder :O oproept dan 'aha') naar pianostuk Gymnopedie no. 1 van Satie.

Wat pianomuziek betreft heb ik absoluut een zwak voor Chopin. Alleen een piano, zelden andere instrumenten (behalve natuurlijk zijn concerto's).
Kort lijstje met stukken die me nu te binnen schieten:
- Nocturne op 9. no 2 (hiermee begon het voor mij, romantiek, piano, wow!)
- Berceuse op. 57 (als de rechterhand in valt ... zo zacht gespeeld maar het komt snoeihard aan)
- Valse op. 18 'Grande valse brilliante' (een compositie van een minuut of 5, ik ben echt verbaasd dat Chopin dit ooit heeft kunnen verzinnen. Waanzinnig!)
- Prelude op. 28 no. 15 'Raindrop' (een verblijf op Mallorca valt letterlijk in het water. Je hoort het hele stuk door een noot in herhaling vallen, metafoor voor de regendruppels. Geweldig subtiel.)
- Nocturne no. 20 op. p1 no. 16 in C#m (de titel zegt niemand iets, maar de filmliefhebbers herkennen het stuk waarschijnlijk gelijk. Hiermee opent de film 'The Pianist'.)

Beste hpdewin,

Als je van de laatste sonates van Schubert geniet, kan ik je van harte de Impromptus van Schubert aan bevelen (b.v. in uitvoeringen van Brendel of Perahia). Ook leuk zijn de Moments Musicaux van Schubert. Het zijn allemaal practhige, korte pianostukken die Schubert, evenals de genoemde sonates, in zijn laatste levensjaren geschreven heeft.

thanks nick ga ik zeker luisteren!

Hallo mensen,

Ik ben al heel lang op zoek naar een mysterieus wat bizar stukje klassieke muziek. Het werd vroeger vaak gespeeld op het carillon van de Haagse kerktoren. Maar dat is al zo'n twintig jaar geleden. Het heeft de volgende noten:

d/bes - c/ges - d/bes - e/c - fis/d - e/c - fis/d - g/es - e/c - d/bes - e/c - fis/d - g/es - e/c - d/bes - e/c - fis/d - d/bes

(De schuine streep geeft aan dat de noten tegelijkertijd worden gespeeld)

Het is waarschijnlijk erg bekend, maar ook zoals ik al zei, zeer bizar, onheilspellend. Weet iemand welk werk het is? Erg bedankt in ieder geval

voor de gevorderde luisteraar, mijn favoriete uitvoering van dit grandioze meesterwerk

Alexander Scriabin - The Poem of Ecstasy Op. 54

Weten jullie misschien hoe je in de klassieke muziek een muziekstuk noemt dat grotendeels bestaat uit tweeklanken, waarvan de afstand tussen de noten in de tweeklank is zoals d/bes, c/ges, e/c enz. Ik dacht zelf aan een kleine sext, maar ik kan het ook mis hebben. Bedankt alvast

"Kleine sext" is de naam van een interval, bijvoorbeeld het interval tussen C en As. Maar naar welke naam je precies op zoek bent weet ik niet...

frankmulder, bedankt

Mensen, wonder boven wonder heb ik een werk gevonden, waarvan 2 a 3 seconden exact hetzelfde klinken als het stuk waar ik naar op zoek ben. Het is seconde 41 tot en met 44 van dit stuk:




Als iemand weet welke (mogelijk) andere componist een werk heeft gemaakt dat precies zo klinkt, ik hoop het .... ik hoop het ....
Dus die drie seconden, maar dan een stuk van 1 a 2 minuten lang en geschikt voor carrillon. Alvast erg bedankt

soms moet het gewoon even groots

Hier een prachtig Zuid-Amerikaans werk van Osvaldo Golijov. Geen geweldige kwaliteit en niet compleet maar het zij zo.

Ben sinds vorige week bezig om mijn geluisterde klassiekcollectie te documenteren, werd een beetje lastig om te overzien welke uitvoering, of welk stuk ik nou wel of niet heb gehoord. Daarom maar even een worddocumentje aangemaakt en dus alles uit mijn collectie (is niet zo groot, alleen de ''standaardwerken'' en de twee ''100 years of DG'' boxen) ben ik nu weer aan het (her)beluisteren en geef ik daarbij ook scores. Hopelijk blijft het zo allemaal even wat overzichtelijker, was toch voor mij persoonlijk een struikelblok om door te gaan met klassieke muziek, maar nu kan ik weer aan de bak. Simpele oplossing

Ben overigens ook nog altijd (losjes) bezig met de cursussen van Robert Greenberg, ''How to Listen and Understand Great Music''. Geweldige lessen door een duidelijk gepassioneerde kenner, ook voor de kenners een leuke, doch leerzame cursus.

Vandaag de laatste aflevering van die cursus gezien toevallig. Ik kan hem iedereen aanraden.


Probeer vooral de uitvoeringen van Pollini eens, die staan als een huis! Technisch feilloos en trouwer aan de partituur dan Richter (die bijna overal wel zijn eigen draai aan geeft), maar met veel gevoel en diep begrip van Schuberts compositie en daardoor versies met een sterke algehele samenhang (waar dat met dergelijke 'eindeloze' solo-composities nogal eens misgaat).

Als dat Andante sostenuto van Schuberts 21e je zo bevalt, moet je trouwens vooral ook eens het geweldige Adagio sostenuto van Beethovens Hammerklavier-sonate (#29 op. 106) proberen.

Ik ben altijd al verliefd geweest op Mahler's symfoniën sinds ik ben begonnen aan klassieke muziek, maar ben sinds een aantal maanden weer helemaal dol op zijn 1e symfonie, uitgevoerd door Bernstein op het DG-label. (uit de beruchte 100 years of-boxen)

Hier een stukje uit die symfonie, het betreft het tweede deel, een Oostenrijkse dans:




EDIT: Playlist zit erbij geplakt, dus gelijk het hele stuk kan men bekijken

Bernstein is toch een echte Mahleriaan. vooral het 3e deel van de symfonie met het `Hunters funeral" is een van mijn favoriete momenten van de symfonie,

PS het is ook mijn favoriete uitvoering met ons concertgebouw orkest.

Kaija Saariaho ~ Grammaire des rêves

....For soprano, mezzo, 2 flutes, harp, viola and cello....

part 1




part 2




part 3



part 4

Malcolm Bilson (solist)

J.E Gardiner (dirigent)
English Baroque soloists

Ik wil me al langer gaan verdiepen in klassieke muziek. Maar ik weet én niet waar ik moet beginnen en ik weet niet hoe het met al die versies gaat en welke je moet hebben.
Ben laatst begonnen met wat modern klassiek, zoals Arvo Pärt en Nils Frahm. Maar wil toch ook oude werken ontdekken?

Wat raden jullie aan, en doe graag eerst de bekende en toegankelijke werken.

Ik heb me nog niet verdiept in klassiek, maar luister zo af en toe wel eens wat. De 9e van Mozart bevalt mij altijd uitstekend. Met dat soort namen beginnen lijkt me sowieso niet mis, doe ik ook. Dus de bekendere werken van de bekendere componisten (Mozart, Bach, Beethoven, Vivaldi). Maar hier spreekt dus geen expert, gewoon iemand die ook nauwelijks veel meer kent dan de namen die ik net noemde

Ik neem aan dat je de 9e van Beethoven bedoelt
Beethoven is een uitstekend startpunt: zijn 5e symfonie is misschien nog toegankelijker dan zijn 9e.
Als je van viool houdt, zijn vioolconcert of dat van Brahms als je van hoogromantiek houdt.

Mahler is ook heel populair, maar ook weer heel dramatisch. Zijn 1e, 5e of 6e symfonie zijn vrij toegankelijk (maar lang).

De pianoconcerten van Grieg, Chopin en Schumann behoren tot het beste, of als je van piano solo houdt sonates van Schubert (D960 of lichter D664).

Moderner zijn de symfonieën van Sibelius (2e of 5e) of Shostakovich (5e) of het sublieme Sinfonietta van Janacek.

Of hou je meer van de allergevoeligste Russische ziel Tchaikovsky, probeer dan zijn 4e, 5e of 6e symfonie.

Of misschien opera? Highlights van Don Giovanni (Mozart), Rigoletto (Verdi) of Turandot(Puccini) om mee te beginnen.

Er is voor ieders smaak wel iets