En verder wil ik iedereen even attenderen op de volgende uitvoering van het Johannes Passion van Bach:




(weet het niet helemaal zeker nog, maar waarschijnlijk heb ik hier een nieuwe favoriete uitvoering)

Op dit moment is Via Crucis uitgevoerd door Christina Pluhar & L'Arpeggiata er geliefd door mij. Philippe Jaroussky neemt de gastvocalen op enkele tracks voor zijn rekening.
Een mooie combinatie tussen oude klassieke werken van o.a. Sances en Merula gemeng met traditionele Italiaanse en Corsicaanse muziek. Klassiek gaat hand in hand met wereldmuziek.

Erg geliefd bij mij de laatste tijd





Pierre Boulez: Le marteau sans maître (1953/1955)

Pierre Boulez

Beste klassiek liefhebbers,

Ik ben een behoorlijke leek op het gebied van klassieke muziek. Nou zat ik laatst de Engelse spionage serie Spooks te kijken en daarin hoorde ik een stuk dat mij heel bekend in de oren klinkt. Ik vind het erg mooi dus wil graag weten welk stuk het is. Ik heb de betreffende aflevering opgezocht. Zou iemand mij kunnen helpen?

Het is het moment dat de man (Harry) zijn kamer in komt en de muziek aan zet bij minuut 57:00 om precies te zijn. De popups graag negeren en direct wegklikken!

Spooks

De muziek bij de 57e minuut dus. Ik zou jullie zeer dankbaar zijn!

Lacrimosa van het Requiem van Mozart.

Jasper je bent een held! Bedankt!

Normaal luister ik helemaal niet zoveel zwoele 'esthetische' stukken, maar dit is echt om te janken (zo mooi):

Klopt helemaal redcoda, mooiste deel (2e) van het mooiste pianoconcert (Emperor) van ome Ludwig. Op het randje van kitsch weliswaar, maar dat kun je van Rachmaninov en Tsjaikovsky ook zeggen...

De snellere Spotify-versie heeft overigens mijn voorkeur.

Deze pianist blijft leuk:

Inderdaad leuk, voor een keertje. Voor de rest schaar ik mezelf gewoon bij de zuurpruimen die liever een serieus concert hebben dan dit soort ongein.

"serieus concert" hmmm... voldoet dit beter dan?
Spotify classical music playlists: Rotterdam Philharmonic Orchestra, November 1st 2013 concert (Kodaly, Rachmaninov, Brahms) - classicalspotify.blogspot.nl


Zijn er trouwens mensen die hier klassiek via Spotify luisteren?

Rolf

Heb van de week Haydns Parijse symfonieën gekocht. De uitvoering is van Berlin Philharmoniker en von Karajan. Zij staan garant voor kwaliteit, maar deze uitvoeringen vind ik echt extreem goed.

Ook genoten van Brahms 2e en 3e door hun. Wat een gracieuze klank!

Lang niet slecht voor een nazi.

Ja, veeeel beter! Ben hem gelijk gaan beluisteren.


Ja, ik doe bijna niets anders meer.

Hee dat heeft 'ie afgekeken van Ives.


@18 minuten

Omdat de Canto Ostinato blijvend hip is: Over Canto: zo 3 jun 2012, 17:10 - Uitzending Gemist - uitzendinggemist.nl

Draai het laatste halfjaar vrijwel uitsluitend (modern-)klassiek. Ik blijf nieuwe dingen ontdekken en de rijkheid is zoveel groter dan bij het zoveelste C - D - G popreeksje. Heb momenteel meer behoefte aan gracieuze klanken van schoonheid, denk ik.

Geniet erg van Bachs kamermuziek en schuif de laatste ook wat meer op naar de Russen. Denk aan de balletten van Stravinsky, de symfonieën van Borodin en Mussorgsky beviel me al jaren erg goed. Er zit een soort dronkenschap en onderdrukte lompheid in die erg goed werkt in combinatie met de volkse elementen.

Tijdje daarvoor veel naar piano georiënteerde muziek geluisterd. O.a. Part, Satie, Saint-Saens, Debussy, Perahia en Liszt.

Mijn top 10 zou er dan heel anders uitzien.

Een top 10 samenstellen van klassieke muziek lijkt mij erg moeilijk, hoewel het "Ein Deutsches Requiem" van Brahms voor mij al sinds jaren op de nr 1 positie staat, gevolgd door "La Mer" van Debussy en "Mathis der Maler" (symphony) van Hindemith.

La Mer! Die zou bij mij ook hoog in het lijstje staan. Vind Debussy symfonisch op zijn best.

Of Brahms' vioolconcert in D. Zoveel moois.

Dit is trouwens ook fenomenaal goed:

Eens.



Heeft iemand nog Amerikaanse componisten zoals Copland en Ives? Ik ben specifiek op zoek naar componisten die dat idyllische "oer-amerikaanse" gevoel over weten te brengen, dat heb ik bij figuren als Glass en Adams niet namelijk.

Hm nee, ik vind dat wij Europeanen veel artistieker zijn onderlegd. Je ziet dat in de hele Amerikaanse cultuur eigenlijk. Hun architectuur is ook vaak een mix van Europese invloeden en eigen onbenulligheid.

De Amerikaanse kunst en cultuur tussen de jaren 50 en 70 waardeer ik wel enorm, maar dat is net waar jij niet naar op zoek bent. Feldman, La Monte Young, Reich, Cage, Adams (evenals de pop-art, het abstract-expressionisme en de free-jazz).

Leonard Bernstein is er natuurlijk nog wel, maar die ken je waarschijnlijk al. Dvoraks 9e vind ik ook wel vrij Amerikaans klinken. Hij schreef dat stuk naar aanleiding van een jarenlang verblijf in de Verenigde Staten.

Chronological list of American classical composers - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org

In mijn (klassieke) top 10 zou zeker het eerste vioolconcert van Shostakovich staan. De mooiste uitvoering ervan die ik ken is die van Lydia Mordkovitch (die leerlinge was van David Oistrakh, voor wie Shostakovich het concert schreef) en het Scottish National Orchestra onder leiding van Neeme Järvi. (Bijkomend pluspunt van deze cd uitgave is dat ook het veel minder uitgevoerde maar eveneens prachtige tweede vioolconcert is opgenomen.)

Het eerste en derde deel spreken mij het meest aan. In de Nocturne (deel 1) wordt de spanning telkens ondraagelijk opgebouwd en na meerdere luisterbeurten valt te ontdekken hoe ingenieus de Passacaglia (deel 3) is opgebouwd, met een door zichzelf heenlopend thema en een ongekend emotionele climax als de violiste (een variatie op) het grondthema tot solo maakt. De flankerende delen zijn typisch Shostakovich in hun schijnbare en zelfs dansbare lichtvoetigheid, maar onderhuids zo scherp als een cuttermes.

Tegenwoordig is alles op YouTube te vinden blijkbaar.

(deel 1 en 2)



(deel 3 en 4)

Dat vioolconcert is inderdaad prachtig (wat een spanning wordt daar opgebouwd), ik zelf vind die van Mulova geweldig en natuurlijk van de grote David Oistrakh.

Je noemt er daar twee die ik ook heb. Van Oistrakh de live opname uit '62 in de Usher Hall, Edinbirgh, met het USSR State Symphony Orchestra olv. Evgeny Svetlanov, omdat ik daar een zeer lovende recensie over had gelezen. Maar ik vind de klankkwaliteit toch roet in het eten gooien.

Viktoria Mullova is zeer goed maar kan naar mijn mening nergens tippen aan Mordkovich. Die lijkt toch meer voeling met het stuk te hebben. En ze levert een topprestatie, waarbij elk facet van elke noot doorleefd en raak is.

In het begin van de Passacaglia bijvoorbeeld hoor je Mullova nog stilletjes aanzetten, terwijl Mordkovich zo subtiel is dat haar geluid geheel verweefd in de rest van het orkest eruit te voorschijn komt. Het contrast met de uiteindelijke climax kan niet groter zijn, waarbij ze hartverscheurend intens de strijkstok op de snaren zet.

Aanrader is overigens de film Testimony, waarin dit deel van het concert (met Yuzuko Horigome op viool) ook voorkomt.

Hm, ik heb van Mullova diverse philips opnames , echter die zijn redelijk tot goed.
Maar die Shostakovich vind ik echt fantastisch en dan met name die spanning in het Passacaglia.
Die Oistrak die jij noemt is toch wel mooi gespeeld en het geluid, tja.
Ik heb zo'n oude DG dokument CD van Brahms met dat kapel uit Dresden . mono maar mooier wordt het nooit meer.

Ik ga de Passacaglia door alledrie de solisten nog eens na elkaar beluisteren, maar ik ken mijn favoriet al.

Overigens heb ik die van Vengerov (met Prokofview en Dirigent Rostropovich) die een 10 in luister kreeg, Mullova vind ik mooier

Maar probeer Mordkovich eens een tiental keer. Daarna klinkt Mullova wat oppervlakkig.

Shostakovich is inderdaad wel één van de interessantere componisten. Niet bepaald easy-listening.

Ik zie dat von Karajan zijn tiende symfonie ook heeft gedirigeerd. Lijkt me wel een interessant contrast, omdat HvK altijd enorm gracieus klinkt.

Die van Haitink met de Amsterdammers zijn ook heel erg goed.
Shostakovich had eigenlijk altijd Stalin en zijn roedel in zijn nek.
Stalin bemoeide zich ook persoonlijk met de componisten top uit die tijd.
testimony (Bio Shostakovich) geeft een goed tijdsbeeld.

Classic FM maakt ook altijd zo'n toptien en Klassieke Zaken (blad en website) heeft dat ook wel eens gedaan en dan krijg je van die knipstukken zoals het andante uit het 21e pianoconcert van Mozart of de suite uit Carmen (Bizet)., verg. dat maar met popmuziek waar je de solo van Alvin Lee (uit Going Home) in je toptien zou zetten.

Zelf vind ik de box van Youry Egorov (o.a. pianoconcerten), de box van Jacqueline du Pre (celloconcerten, oa Dvorak, Elgar) een van de beste aankopen (klassiek) ooit, de Bach sonates voor cello en piano (Argerich/Maisky) op DGG horen daar klankmatig ook bij. Zag trouwens dat ik Beethoven's Vioolconcert zowel van Mullova als Vengorov had - m'n geheugen zegt dat ik Mullova prciezer vindt spelen. De box met vioolsonates van Beethoven met Ashkenazy en Perlman is ook zeer de moeite waard. Ben sowieso een liefhebber van kamermuziek.