Daar ben ik het eigenlijk niet mee eens. Als ik dan toch de vergelijking zou willen maken is dat eerder die van het concert (symfonie, suite...) met het rock- of popalbum als geheel, hoewel bij dat laatste de samenhang bijna altijd minder is. Maar een deel uit een klassiek werk kan vaak genoeg ook wel op zichzelf staan, al blijft het natuurlijk aan te raden het in zijn oorspronkelijke context te beluisteren.

Inderdaad. Niet alleen met componisten, ook met de literatuur en beeldende kunst. Zijn macht en censuur liet hij in de hele Sovjet-Unie gelden. Het leuke is dat die maatregelen vaak averechts werken (zie ook Nazi-Duitsland) en dat kunstenaars creatiever worden door die censuur door bijv. verhullen, wat veel poëtischer overkomt.

Er zijn veel boeiende academische teksten over geschreven. De kunstdocu The Desert of Forbidden Art behandelt het ook.

Check dan ook het stuk dat ik hieronder plaatste. Eén van de mooiste stukken kamermuziek die ik ken.

Onder karajan zijn 2 verschillende opnames uitgebracht. Eentje in de jaren 60 en later in de jaren 80.

Voor de 10 wil ik Mravinsky & Leningrad Philharmonic Orchestra (Erato), aanraden

Mijn favoriete symfonieen van shostakovich zijn: 15 (haitink, philips), 7 (Svetlanov met residentie orkost den haag, Cayon) 14 (bernstein, sony) 10 (Mravisnky, Erato), 1 (Bernstein, sony) 5 (Maxim Shostakovich (zoon), of bernstein.

Eigenlijk kan ik alle symfonieën aanraden, maar shotakovich is denk ik ook een een top 5 favoriet.

Ja die 15e met DFD is erg goed, maar ook weerbarstig, en zeker neit makkelijk voor mensen met `pop oren`.

Kennen jullie deze: Shostakovich - Symphonies (11CD) - blokker.nl ?

Bij Brilliant doe je er nml. altijd goed aan om eerst even de uitvoering te checken. De meeste cd's zijn prima, maar soms vallen ze toch wat tegen.

Ik ben geen grote kenner van Shostakovich, maar deze uitvoeringen staan goed bekend!

Shostakovich is wel degelijk goed ingeburgerd alhier: zijn jazzsuite nr 2 is al jaren 'staple' in het live werk van Andre Rieux - lijkt mij een overduidelijk bewijs van gecanoniseerd zijn.

Hallo allemaal,

Omdat radio 4 in de ochtend nog wel eens wat saai kan zijn, heb ik deze Facebook pagina opgezet:
https://www.facebook.com/groups/428881043912050/
Deel en ontdek klassieke muziek, of het nu youtube, vimeo, spotify, mp3 of andere links zijn.
Gewoon, delen wat je bijzonder vond...

Hoop jullie daar te zien!

Groet,

Deze opnamen worden over het algemeen zowel wat uitvoering als opnamekwaliteit betreft positief beoordeeld. Kun je dus geen buil aan vallen.

@ Nico en Huub: Merci! Als jullie het zeggen, dan moet het goed zitten.

Ik heb deze box. Z'n geld meer dan waard. De hoesjes zijn wat goedkoop maar er zit voor elke symfonie toch een stukje tekst met achtergrondinformatie bij. Er prijken overigens een paar prijzenstickers op de doos: Preis Der Deutschen Schallplatten Kritik - Bestenliste en Cannes Classical Awards - Record of the Year 2003.

Deze maand dus maar eens bestellen. Heb ik meteen alle symfo's overzichtelijk bij elkaar.

Zelf heb ik deze box niet. Ik heb al vier integrale uitvoeringen van de complete symfonieën van Shostakovich. Dat is meer dan genoeg.

Leuk artikel in de volkskrant over de terug keer van klassieke muziek op vinyl!

En ik wil jullie graag wijzen op een moderne Passion van John Adams - The Gospel according to the other Mary
http://classicalvoiceamerica.org/wp-content/uploads/2014/03/Adams-Gospel-300.jpg

Een prachtig oratorium waarin het paas verhaal verteld wordt vanuit 3 personen wie dicht bij Jezus stonden. Martha, Lazarus en hun zusje Maria (in katholieke traditie ook vertaald/verward met Maria van Magdalena). Het verhaal vertelt de veroordeling, kruisiging en opstanding. Jezus zelf heeft geen stem in dit stuk.

Het oratorium brengt grensverleggende ideeën van de twintigste eeuw samen. Liggeti's mistige texture, Cage zijn controversie, Feldman's minimalisme, dit weet Adam in zijn eigen mystiek te vertalen naar een modern paas oratorium. Adam herschrijft de oude grenzen van de vorige eeuw en creëert een uitstekend werk.

Op radio 4 hoor je deze week regelmatig fragmenten uit de Matheus Passion, maar dit is (denk ik) voor de gene wie kan horen, dat we hier een klassieker in wording hebben.

Dit is voor mij sinds ik Bernstein - Mass hoorde, weer een nieuwe mijlpaal in de muzikale Miss traditie.

Adams is wel aardig, hier moet ik eens achteraan.

Voor de piano liefhebbers:

Ben echt nog een broekie als het op klassieke muziek aan komt. Moet wel zeggen dat Orf´s carmina burana(wat, mooi klinkende opera bestaat!) en Vivaldi´s four seasons echt briljant zijn. Ga binnenkort ook maar eens wat Stravinski en Stockhausen pindakazen.

Het is eigenlijk geen opera, maar een koorwerk waarin ook enkele solisten te horen zijn.

Adams is wel goed, maar blijft vaak toch wel achter bij Reich.

Stravinsky en Stockhausen lijkt me wel meteen de lat hoog leggen
Na Vivaldi wat Handel (Water Music) Mozart (symfonie n°41) of Beethoven (vioolconcert) lijkt me eerder een goede instap.
Ikzelf ben via Brahms klassieke muziekliefhebber geworden, ik was meteen verkocht toen ik zijn eerste pianoconcert en derde symfonie hoorde, maar waarschijnlijk is die hoogromantiek niet aan iedereen besteed.

Precies, ik trek de echt klassieke klassieke muziek dus voor geen meter (Mozart, Bach, Brahms etc.).

Wat is klassieke klassieke muziek? Is Gregoriaans dan minder klassiek of juist nog klassieker dan bijv. barok? Mozart en Brahms zou ik ook niet snel in één adem noemen.

Klassieke muziek is, volgens een gangbare definitie, de geschoolde muziek die voortgebracht is of geworteld in de westerse kerkelijke en wereldlijke muziektradities, circa vanaf de middeleeuwen tot heden (met dank aan Wikipedia). Soms wordt ook de term "klassieke muziek" gebezigd voor de muziek uit de periode van het classicisme (1750-1810), waaraan de barok voorafging en die gevolgd werd door de romantiek.

Binnen de "klassieke muziek" (te onderscheiden van "volksmuziek") zijn uiteraard vele stijlen en scholen te onderscheiden. Allemaal na te lezen in diverse (hand)boeken en op internet.

Maar dan heb je gelijk ook het beste wat de klassieke muziek, althans uit de 19e eeuw te bieden heeft.
Voor het grote symfonische werk zijn Bruckner en Mahler zonder meer aan te bevelen, maar je moet daar als beginneling niet mee beginnen. Ook dat is enigszins te hoog gegrepen.

Bovenstaande beschrijft het wel ongeveer. Al zou ik nog willen opmerken dat het met die verschillende stijlen erg meevalt. Verschillende stijlen volgden elkaar eerder op dan dat ze naast elkaar bestonden. Pas vanaf begin vorige eeuw kwamen ontwikkelingen in een stroomversnelling terecht en waaierde het uit in velerlei stijlen.

Ik vermoed dus dat Ynoskire met 'de echt klassieke klassieke muziek' de klassieke muziek van vóór de moderne tijd bedoelt. En Mozart, Bach en Brahms (doe er ook nog Beethoven bij) zijn dan de meest voor de hand liggende voorbeelden.

Ik zou niet weten waarom. Het lijkt mij erg persoonsgebonden. Misschien was dat voor jou te hoog gegrepen, maar daarom voor een ander nog niet. Waarom zou Mahler overigens 'hoger' gegrepen zijn dan Bach of Mozart?

Uiteraard is het persoonsgebonden. Mijn bericht zegt eigenlijk alles over hoe ik in de klassieke muziek gerold ben. Het heeft bij mij in ieder geval zeer lang geduurd voor ik Mahler eindelijk kon waarderen. Nu sla ik de symfoniën van Mahler aanzienlijk hoger aan als die van Mozart en Beethoven maar ook dat is natuurlijk strikt persoonsgebonden.

Ik vind het een beetje moeilijk uit te leggen wat ik er eigenlijk mee bedoel . Het is niet zozeer een tijdsaanduiding omdat ik bijvoorbeeld Chopin, Liszt (allebei tijdsgenoten van Brahms) en Mahler (valt ook onder Romantiek toch) wel prachtig vind. Het is meer dat eehhh, "klassieke" Beethoven, Bach, Brahms & Mozart geluid waar ik niet zo veel mee kan.

Brahms heeft toch niet echt een standaard geluid. Bij Beethoven, Mozart, Mendelssohn of zelfs nog iemand als Haydn kan ik me er wel wat bij voorstellen. Bach is toch wel heel anders van aard (barok) dan Mozart en Beethoven (die iets sentimenteels hebben wat mij niet zo aanstaat). Brahms ook, veel vrijer en dramatischer. Brahms past beter naast een Schubert.

Mozart en Beethoven sentimenteel (=overdreven gevoelig, zie van Dale)?
Neen, dat hoor ik niet. Zou kunnen gelden voor bijvoorbeeld Tsaikovski, Mahler en Sjostakowitsj, die alle drie hypergevoelige muziek hebben gecomponeerd.