Dudamel is inderdaad een opkomend talent en wordt gezien als een van de grote voor de volgende generatie dirigenten.

Mijn favorieten symfonieën zijn: 1, 9, das lied von der erde (officieus zijn 9e) 8, en 5


Ik heb zelf in de kast van 5e: Bernstein DG, Barbirolli EMI, TEnnstedt EMI (live) en Dudamel.

Gustave Mahler - Symfonie No. 5 (Dudamel, DG)


Dit was een prima week, voor mij. Heb mahlers 5e misschien wel elke dag een keertje gehoord en soms wel 2x op een dag met verschillende uitvoeringen. Mahler is een componist wat mij betreft een eigen topic van de week verdient waarin we dan een maand per symfonie nemen en elke week een nieuwe uitvoering proberen. Mahler is één van mijn favoriete componist aller tijden. Misschien komt het omdat Mahler een kind was van een scharnier tijdsperiode. Mahler die zelf vond dat hij nergens echt bij hoorde. Het volgende citaat is zijn zeer typerend voor Mahler zijn leven en hoe hij in het leven stond. : “I am trice homeless. As a native Bohemia in Austria, as an Austrian among germans, and as a Jew throughout the world. Everywhere an intruder, never welcomed”.

Mahler schreef de 5e symfonie in 1901 en 1902. Een turbulente periode in zijn leven. Hij was hoofd dirigent geworden van het Weense Staat opera. Hij ontmoette Alma Schindler. Een zeer geliefde en begeerde dame in de hogere Weense kringen. Ze trouwde 1902 en verwachte hun eerste kindje. Het zelfde jaar vertelde zijn dokter dat hij plotseling leed aan versterkte bloedingsneiging en dat hij de dood in de ogen had gekeken.

Deze gebeurtenissen vinden hun terugslag in de 5e symfonie. Het eerste deel opent met een begrafenismars en overspoelt een gevoel van verlies, verdriet en eenzaamheid. Langzaam ontpopt de symfonie zich in een stormige kakafonie en gaat dan over het het slot gedeelte. Het vrolijke Adagietto. Samenvattend is de symfonie een parafering van het gezegde: ‘na regen komt zonneschijn’. Het geeft een beeld van 2 uiterste contrasten: een bijna doodservaring. Wanneer je naar het eerste gedeelte luistert klinkt het of dat Mahler zich heeft neergelegd bij deze uitkomst voor zijn leven. Het slot is precies het tegenovergestelde van het heerste gedeelte. Het bruist van de energie en lente associaties. Je voelt Mahler zijn verliefd, affectie en bewondering voor Alma.

Er worden internationaal vele uitvoeringen aanbevolen. En persoonlijk vind ik dat je gewoon de goedkoopste van de aanbevelingen moet aanschaffen en je hier op richten en langzaam je collectie uitbreiden. Dudamel was 27 jaar oud toen deze uitvoering werd opgenomen. De eerste keren dat ik plaat hoorde vond ik hem bijna afgrijselijk. Er kwam geen emotie tot stand. De dynamieken lijken weg te vallen en het orkest speelt als een grote bromsnor. Deze conclusie moet ik toch wat gaan nuanceren na deze week. Kijk dit is geen essentiële opname, verre weg van dat. Leuk dat hij één van de High-potenials bij het DG-label is. Maar het is wel iets wat hij nog moet gaan bewijzen! Het eerste deel is prachtig uitgevoerd, met een redelijke precisie en een laag van melancholie. Echter versmelten de dynamieken en differentiaties tussen orkest en solisten, waardoor het stuk minder treurig en oprecht klinkt dan bij andere uitvoerders. Het midden ‘storm gedeelte’ heeft de zelfde handicap. Echter werkt Dudamel zich hier prima door heen. Het slot is duidelijk het minst van alle versies die ik heb gehoord. Maar hier lijkt meer de matige opname de schuldige te zijn, dan de uitvoerders zelf. Ja, het orkest speelt wat ongeduldig. Daar komt voor in de plaats een levende energieke interpretatie, die gewoon niet lekker overkomt. Een zeer gehypte Mahler uitvoering, maar een magere vertolking.

Het album voor deze week:




Dit is een polyinterpretabel werk, waar talloze opnames en bewerkingen van zijn. Dit is een uitvoering door String Quartet. Maar er zijn uitvoeringen met klavierinstrument (mogelijk oorspronkelijke bezetting) kamerbezetting, klein ensemble etc.
persoonlijk ken ik nog alleen maar deze!

Dus als mensen andere versies kennen en die als tip willen graag!!!

Ben d'r nog niet aan toegekomen. Heb inmiddels Malher twee keer beluisterd deze week. Kan me nog niet zo ultiem bekoren als zijn andere symfoniën, verklaart ook meteen waarom ik #5 na één keer beluisteren vorig jaar, niet meer teruggehoord heb. (dat, en omdat ik geen idee meer heb welke uitvoering dat was, al denk ik Bernstein) Nog steeds subliem hoor, maar bij Mahler heb ik dan ook gewoon exceptioneel hoge maatstaven en eisen. Dit weekend komt Mahler aan bod, daarna hoop ik snel met Bach aan de gang te kunnen gaan.

Zo he, dit topic veel te laat ontdekt. Ik ken wel wat klassiek, maar het is een groot gat in mijn muzikale kennis. Ik heb wel wat concerten bezocht, al betwijfel ik of je meer dan twee handen nodig hebt om die te tellen. Verder ken ik natuurlijk wel wat standaardwerken, vooral over Chopin ben ik wel te spreken.

Nu heb ik de 21 dansen van Brahms gehoord. Niet echt spectaculair, leuk als achtergrondmuziek. De 1e en 5e vielen mij het meest op. Later heb ik niet meer heel erg gelet op de nummering. Het werd wel steeds minder, op een eind een paar dansen die ik zelfs met onvoldoendes zou beoordelen.

Nu staat Beethoven Opus 59 op. Dat is al een heel stuk mooier. Ik ben sowieso wel een liefhebber van strijkers. Ondanks dat het toegankelijke melodieën zijn is het niet saai. Het mooiste wat ik van Beethoven heb gehoord, maar ik ken dan ook vrij weinig van Beethoven (terwijl dat toch de grootste naam is).

De grootste naam is toch echt wel Bach.

Top 10 volgens een boek dat ik heb (Klassieke Muziek, Goulding):

1. Bach
2. Mozart
3. Beethoven
4. Wagner
5. Haydn
6. Brahms
7. Schubert
8. Schumann
9. Handel
10. Tchaikovsky

Daar zal wel over te discussiëren vallen, maar de nummer een lijkt me onbetwist.

Voor de leek bedoelde ik Ik denk dat hij met Fur Elise, Moonlight Sonata en de negende symfonie toch wel de bekendste naam is.

EDIT: Of misschien Mozart dankzij de film Amadeus.

@Kronos
Dat boek ken ik. Grappig boek. Wel van een leek overigens, maar dat is in dit geval de charme. Hij leunt overigens wel heel erg op oude meesters. Ik denk dat voor velen Stravinsky minimaal op het niveau van Beethoven moet staan.

Vooral een goed boek om je als leek een beetje te oriënteren omdat van elke componist ook nog eens de topwerken worden behandeld.


Misschien wel, maar qua populariteit blijft hij toch wel achter op Beethoven en daar baseert de schrijver zich voornamelijk op. Die benadering heeft uiteraard zijn beperkingen. Voor wie het wil weten, Stravinsky komt op de 15de plaats in het boek.

Als ik me goed herinner is de lijst puur zijn persoonlijke voorkeur.

Ik dacht dat hij zich vooral baseerde op het aantal uitvoeringen dat er van werken van de componist op geluidsdrager is verschenen. Als ik straks nog wat tijd heb zal ik de inleiding er eens op nalezen.

Volgens Taruskin (een van de belangrijkste musicologen van deze tijd): zijn dit de 10 belangrijkste componisten: (1) Bach (2) Beethoven (3) Mozart (4) Schubert (5) Debussy (6) Stravinsky (7) Brahms (8) Verdi (9) Wagner (10) Bartok

Een tijdje terug kon je de gehele serie ( Oxford History of Westen Music) kopen voor een zeer schappelijke prijs kopen. Op dit moment kost elk boek weer rond de 100 euro.


De lijst van Kronos lijkt inderdaad een persoonlijke voorkeur van de schrijver zelf, ondanks Goudling ook een prachtig boek heeft geschreven.

Bach, Beethoven, Mozart zijn vaak wel vaste namen in elke historische studie. Met Bach en Beethoven als de patriarchaten van de westerse klassieke muziek.

Dat boek staat al tijden op mijn computer (kopen is te duur), maar ik ben nog steeds niet verder dan het eerste hoofdstuk. Reuze interessant, maar behoorlijke pittige stof en op een zeer wetenschappelijke manier geschreven. Nodigt niet echt uit om voor je lol te lezen, maar ik begin d'r wel weer eens mee wanneer ik (veel!) tijd heb. Zeer leerzaam in ieder geval.

@kronos
Hij heeft een aantal categorieën, te weten onsterfelijken, halfgoden, geniale componisten en kunstenaars van een hogere orde. Binnen de groep is geen rangorde naar kwaliteit.
Het is dus eigenlijk geen top 50 als ik het goed begrijp.

Edit: de gehele serie is (nog steeds) te koop voor: 81 pond.

Dan heb je wel een kleine 4000 blz. over klassieke muziek

Ik vind Mozart a) beter dan Beethoven (en ook niet een klein beetje) en b) klassieker dan Beethoven.
Beethoven is een grootheid, maar komt echt na Mozart . . . . . . Hoeveel erna maakt me niet uit, als het er maar na is.

Haha, ben ik het totaal niet mee-eens

Ik ben zelf meer een Beethoven liefhebber. Mozart zal waarschijnlijk mijn persoonlijke top 5 niet halen . Ondanks ik hem heel erg kan waarderen. Vooral het Requiem, late symfonieën, late piano concerto's, en verschillende opera's. Op het laatste richt ik me de laatste maanden veel.

edit: na even wat langer te hebben nagedacht, gaat mozart wel een top 10 plek halen. Dus top 10 veranderd naar top 5

Ik vind het moeilijk te zeggen, een fotofinish. Maar op de foto te zien wint Beethoven het toch nipt van Mozart.

De latere strijkkwartetten van Beethoven zijn van een betoverende schoonheid en veel pianowerk ook, maar van Mozart kan ik in elke stijlvorm wel iets briljants verzinnen. Of het nu om een symfonie, strijkkwartet, opera, mis of pianowerk gaat: Mozart heeft minstens een paar stukken geschreven die in de 'wereldtop' meekunnen.
Maar goed, ik heb een zwak voor Mozart (en Bach).

Ik heb dit boek ook. Hij baseert zich onder meer op het aantal opnames van een werk om de populariteit ervan (en van de componist) te meten. Best aanvaardbaar, maar de cijfers die hij gebruikt zijn sterk verouderd. Er zijn de laatste decennia relatief meer opnames van Handel, Vivaldi en Mahler verschenen zodat deze ondertussen met stip gestegen zouden zijn.
Niettemin is het boek een leuke, gemakkelijk leesbare inleiding en kan het je helpen om te starten.
Bach, Mozart en Beethoven lijken me ook logisch als top 3.

Ikzelf heb veel gehad aan het boekje van Leo Boudewijns. Zijn Klassieke muziekwijzer bevat 100 sleutelwerken met telkens 5 verwante werken. Zo spring je van Brahms 4e naar Mahlers 1e naar Wagner enz.
Zalig boekje!

Acjh Mozart is ook mijn favoriet en ik denk zeker de beste alrounder , hoewel Bach ook een eind komt.
Dat Bach de lijstjes aanvoert begrijp ik wel, die man was kundig als geen ander.

Beethovens latere werken (strijkkwartetten, piano sonates) staat wel op het niveau van bovenstaande heren, uiteraard wat mij betreft.

Bach's 'wederopstanding' was tamelijk ongehoord en ligt in lijn met de Duitse-identiteitscrisis van begin 19 eeuw. Duitsland was zich zelf weer bijeen aan het rapen, na de bezetting van Napoleon.
Er kwam in Duitsland een culturele revolutie wat gepaard ging met seculiere nationalisme.
In 1802 kwam de eerste biografie uit van Bach uit. Geschreven door: Johann Nikolaus Forkel. Dit boek was een mijlpaal in de musicologie. Het is het eerste Biografie over Bach (toen nog een onbekend componist) en dit boek wordt gezien als het eerste musicologische boek in de moderne academische traditie. Bach werd het boegbeeld van deze nationalistische stroming in Duitsland. Hierdoor is Bach een beetje de hoeksteen van de westerse muziekgeschiedenis geworden.

Engelse musicologen noem(en)(den) vaak Handel als de hoeksteen van de westerse muziek.

Bach was geen onbekend componist voor muzikanten/componisten. Bach heeft een enorme invloed gehad op elke componist na hem.

De meeste bronnen die ik ken, geven aan dat Bach in zijn tijd niet bekend was. En dat pas in begin 19e eeuw er een wederopstanding was van Bach zijn muziek. Mozart citeerde bach (de oude vader,noemde hij hem), maar na mozart is Bach een beetje in de vergetelheid geraakt, zowel onder het volk als in academische traditie. Er zit wel weer 100 jaar tussen.

voorbeeld anno nu. De meeste componisten en muzikanten kennen John Cage wel. Nu 50 jaren later is pas werkelijk duidelijk hoeveel invloed deze man heeft gehad op de muziek van 20ste eeuw. En wordt hij toch als de belangrijkste vernieuwer gezien door musicologen als Ross, Griffiths etc

Inderdaad. J.S. Bach werd enorm gerespecteerd door een groot aantal bewonderaars en medecomponisten, maar was nooit echt bekend. Hij kreeg echter wel eind 18e/begin 19e eeuw enorm veel admiratie dankzij zijn studenten en componisten als Mozart, Beethoven etc.

Maar ben het eens met Ziegler, in zijn leven was J.S. Bach wel erg bekend onder muzikanten en componisten. Handel bijvoorbeeld (die ook nog eens dichtbij Bach woonde) bewonderde hem ook enorm.

Ik wist niet dat beethoven bach als inspiratiebron had. Kan daar ook geen bronnen van vinden, mocht iemand die hebben?

Het stuk wat ik schreef heb ik vrij vertaald van Taruskin.

''Beethoven began a renewed study of older music, including works by J. S. Bach and Handel, that were then being published in the first attempts at complete editions.''

''By 1793, Beethoven established a reputation as an improviser in the salons of the nobility, often playing the preludes and fugues of J. S. Bach's Well-Tempered Clavier''

''During the late eighteenth and early nineteenth century, Bach was widely recognised for his keyboard work. Mozart, Beethoven, Chopin, Robert Schumann, and Felix Mendelssohn were among his most prominent admirers; they began writing in a more contrapuntal style after being exposed to Bach's music. Beethoven described him as the "Urvater der Harmonie", "original father of harmony".''

''Beethoven was an admirer of Bach. He often played the preludes and fugues of Bach's Well-Tempered Clavier. Beethoven called Bach the "Urvater der Harmonie" ("Original father of harmony") and, in a pun on the literal meaning of Bach's name, "nicht Bach, sondern Meer" ("not a brook, but a sea"). ''

Ik begrijp niet hoe je uberhaupt kan geloven dat een dergelijk componist bij collega's buiten beeld kan raken. Bij het grote publiek is niet zo ingewikkeld (Mozart kreeg pas werkelijk wat aandacht in de 20e eeuw), maar bij muzikanten en componisten ligt dat anders. Een cellist laat echt niet de suites van Bach links liggen. Die speelt hij.

Wat leuke comments over Bach:

over Bach . . .

Persoonlijk blijf ik bij taruskins visie op het geheel. Omdat ik geen analyse kan vinden die het tegendeel bewijst.

Dat hij beethoven en mozart heeft beinvloed geloof ik direct naar het lezen van die comments. Maar dat is ook niet helemaal mijn punt geweest. Ik zei meeste bronnen geven aan dat bach niet bekend was. Dat beethoven en mozart hem kende zegt natuurlijk niks over zijn bekendheid(ook niet onder componisten). Kende spaanse componisten en muzikanten hem, de gemiddelde engelse muzikant ect. Dat was meer mijn punt.

Daarbij zijn de componisten die hier nu benoemt worden juist de mensen die uit bach zijn traditie hebben voortgeborduurd hebben. Teleman werd in Bach zijn tijdgezien als het Genie van die generatie.

Uit de oceaan komt alle leven. Iedere componist is door Bach beïnvloed, al dan niet bewust. Maar de uitspraak van Beethoven maakt duidelijk dat hij zich er heel bewust van was.