Faye Wong - Jiang Ai (2003)





Jiang Ai (To Love) is het 19 officiële studio album van Faye Wong (ook wel bekend als Fang Wei). Faye Wong is een megaster in China, Hongkong, Taiwan en Singapore maar ook verder in Azië bekend.

Het album Jiang Ai kwam uit op 7 november 2003 en is haar laatst officieel uitgebrachte reguliere album. 10 nummers van To Love zijn in het Mandarijn gezongen en 3 in het Kantonees gezongen. Faye Wong schreef zelf de muziek voor To Jiang Ai (To Love), Bu Liu (Leave Noting), Sunshine Dearest en Siyue Xue (April Snow). We hebben het dus hier wel over iemand die ook echt muziek kan maken. De mooiste nummers van Jiang Ai zijn door Faye Wong zelf gecomponeerd. Jiang Ai is een lekker pakkend modern nummer (maar toch ook al van 10 jaar geleden) waar het Mandarijn uitstekend bij past. Bu Liu is een heel mooi subtiel popnummer. Siyue Xue heeft iets meer tempo, is eveneens prachtig met een dito prima videoclip.

Chengke (Passenger) is een cover van het nummer ‘Going Home’ van de Zweedse zangeres Sophie Zelmani. Overigens kwam het nummer ‘In the Name of Love’ niet door de censuur in China, omdat het daarin ook over opium ging. Het nummer Yan combineert C-pop met Spaanse gitaar, een verrassende combinatie maar werkt best goed, ofschoon ik andere nummers op Jiang Ai beter vind.

Zelf heb ik lang naar de cd gezocht op internet maar gelukkig kon ik hem tweedehands via Amazon.co.uk kopen en sindsdien heb ik nog meer cd’s van Faye Wong gekocht, vooral toen ik in Singapore was. Jiang Ai is mijn favoriete J-/K-/C-pop cd! Van begin tot eind genieten en van een zeer hoogstaand niveau. Hopelijk brengt Faye Wong weer eens een album uit want deze dame kan wel wat.

Faye is tof, deze hele plaat ken ik verder niet, eens snel checken dan maar

Ronde 1 is stilletjes aan zijn einde gekomen; hopelijk sterft dit topic er geen stille dood mee. Jiang Ai/To Love/將愛 ben ik net aan het binnenslepen; had er nog geen tijd voor gehad, maar hopelijk zometeen dan wel.

Ik zal binnenkort mijn nominatie voor de eerste week van ronde 2 plaatsen; ik hoop dat er nog animo genoeg is voor zo'n tweede ronde.

Ik heb twee andere albums van Faye Wong geluisterd, maar nog niet de nominatie Is verder wel een zekerheidje op een positieve beoordeling

Vind de laatste nominatie lang niet onaardig, wel een beetje middle-of-the-road veilige 'volwassen' pop, wat zo z'n voor- en nadelen heeft. Enerzijds heeft het iets verfijnds, anderzijds heb ik soms het gevoel op de Chinese Sky Radio afgestemd te hebben

Over enkele seconden: ronde 2, deel 1.

Whoop whoop. Ervan komen moest het toch. Mijn tweede nominatie wijd ik aan mijn huidige obsessie: Girls’ Generation. Een aantal jaar terug had ik al eens van deze groep gehoord en wat muziek geprobeerd, maar het sloeg toen, buiten Gee om, nog niet echt aan. Eind vorig jaar stuitte ik bij toeval echter op de clips van Run Devil Run en The Boys, en toen viel het kwartje meteen en sodemieters hard ook. Ook het oudere werk, dat ik aanvankelijk wat tam had gevonden, ging er toen als koek in. Dat ik Girls’ Generation dus een keer zou aandragen voor dit topic stond dus wel vast. Welk album ik zou kiezen was echter nog de vraag.

Je kunt in de carrière van Girls’ Generation een paar periodes onderscheiden, al zijn de grenzen niet spijkerhard en is er best wat overlap hier en daar. Desalniettemin: eerste album Girls’ Generation was zeer brave (en ietwat gedateerde en/of tijdloze, hoe je het wil bekijken – onaangetast door de tijdsgeest, I guess) meisjespop, maar vanaf eerste mini-album Gee werd er geflirt met een modernere sound, en het resultaat was te bemerken op bijvoorbeeld de opvolgende mini-albums Genie en Hoot en tweede album Oh!, waarop toch heel wat hippere muziek was te bespeuren met een meer bijdetijdse productie, die de groep in één klap de 21e eeuw in lanceerde. Stilistisch bleef het overigens divers, en werd het misschien zelfs diverser: nu was er volwassen poppy R&B (Run Devil Run), met electropop flirtende dance (Oh!), alsmede geweldige ballads (One Week Later, Byul Byul Byul) en nummers in het verlengde van het oude materiaal, oftewel de mierzoete maar heerlijk meisjespop van bijvoorbeeld My Child.

Vanaf The Boys hadden we plots niet meer met meisjes te maken, maar met dames – een ontwikkeling die was ingezet met Run Devil Run, maar die nu volledig tot wasdom kwam. Het leverde een fantastische plaat op waarop het vocaal, compositioneel en productioneel helemaal snor zat. Telepathy bijvoorbeeld, of Vitamin, of My J, of wat niet. Met het onlangs verschenen I Got A Boy werd min of meer teruggeblikt op de voorbije jaren: de dames beschreven het album zelf als een tijdmachine. Hier was plaats voor zo’n vooruitstrevende en niet te bevatten zo geniale track als I Got A Boy, alsmede voor Dancing Queen, een cover van Duffy’s Mercy, die nog uit 2008 stamde, maar die het toen tegen Gee verloor – dat werd de single (en dat nummer zou de doorbraak van de groep betekenen). Verder evengoed klassieke ballads als extreem catchy electropop: de beschrijving ‘tijdmachine’ klopt inderdaad als een bus.

Parallel aan de Koreaanse carrière (die hierboven beschreven staat) zijn de dames ook druk bezig Japan aan hun voeten te krijgen (en dat gaat heel goed). 2011 was niet alleen het jaar van het Koreaanse The Boys, het was ook het jaar van het eerste Japanse album. Dat album bestond nog voor de helft uit oud materiaal: Koreaanse hitsingles als Gee en Genie werden vertaald naar het Japans en in het land van de rijzende zon opnieuw uitgebracht, en dat legde de groep geen windeieren – zowel de singles als het album verkochten uitstekend, en een eerste Japanse tour volgde al vlug. Terwijl de ene helft van het album (dus) uit oude tracks bestond, was de andere helft gereserveerd voor nieuw materiaal. Frappant genoeg bleek Girls’ Generation ook heel Jpop te kunnen klinken: de nieuwe nummers verschilden namelijk stilistisch toch enigszins met het Koreaanse materiaal. Dat leverde overigens prachtige songs op: Let It Rain, I’m In Love With The HERO en Born To Be A Lady zijn namelijk misschien wel de hoogtepunten, en dat temidden van zulke klassiekers.

In 2012 werd er wederom een Japans album uitgebracht (Zuid-Korea bleef dat jaar albumloos), genaamd Girls & Peace. Dit keer was er veel meer ruimte voor nieuwe songs: alleen Oh!, dat als singletje was uitgebracht tezamen met de nieuwe track All My Love Is For You, een wederom heel Jpop klinkende ballad, was ‘oud’ – de rest allemaal fresh fresh fresh. Dat bleek een briljante move: Girls & Peace is namelijk een meesterlijk album. Neem die andere singles: het heerlijk dreunende (die productie ) Paparazzi, met geweldige clip en geniaal gratuitous gebruik van Engels. En natuurlijk het electropoppende Flower Power, met dat wel heel heerlijke Floweeeeerrr. Dan het albummateriaal: heerlijk melancholische tracks als Stay Girls en Not Alone, het belachelijk lekker zoemende T.O.P., of toch dat briljante Boomerang – dat als eerste origineel Japanse nummer de eer had een Koreaanse tegenhanger te krijgen, namelijk Talk Talk op I Got A Boy. Er is maar één woord dat Girls & Peace accuraat beschrijft: WIN.

Girls’ Generation werd van de ene op de andere dag mijn favoriete Aziatische popgroep danwel –artiest, en het is ook zo begrijpelijk: fantastische muziek, geweldige dames (bias: Taeyeon en Jessica – om de Kpop-lingo maar meteen even te introduceren, want je favorieten duid je aan middels het woordje ‘bias’, als in: wie is je bias?), geweldig verzorgde albums, singles en DVD’s (haast zonder uitzondering met toffe fotoboeken met de meest fantastische photoshoots), en, alles tezamen genomen, een fan(boy)beleving die maar moeilijk geëvenaard kan worden – en als dat je zwakte is, dan ben je ofwel aan het goede of het verkeerde adres – a matter of time and money, aye. Laat ik afsluiten met wat toffe plaatjes. Enjoy, peeps.

GG

Zijn er ook links naar clips op Youtube van dit album? Ik ga trouwens dit jaar 2x naar Zuid-Korea voor mijn werk en ga zeker de cd-zaken in.

Ik las trouwens een bericht dat je een boete gaat krijgen in Zuid-Korea bij het dragen van een mini-rok. Minirokje in Zuid-Korea: boete van 35 euro? - Buitenland - VK - volkskrant.nl

belachelijk natuurlijk

Inderdaad, vooral als ze er zo uitzien als bovenstaande nominatie

Ik zal proberen om hier achteraan te gaan. Door verhuizings- en studieperikelen ben ik wat minder aan dit topic toegekomen de laatste tijd.

Girls' Generation had al een aantal maanden geleden mijn interesse gewekt, vooral dan dankzij Sven's onophoudelijk gelobby voor deze meiden op MuMe.

Ik begon met een aantal losse tracks op YouTube en hun laatste album I Got a Boy. Dat album beviel me grootendeels, maar is toch wel ENORM hyperactief en all over the place. Ook opvallend: dat album is verkrijgbaar in 10 verschillende versies. Steeds met dezelfde muziek, maar ander artwork. Ik kan me voorstellen dat verzamelaars dat zowel fantastisch als vreselijk kunnen vinden. Aan de andere kant (Sven vermeldde dat al) zijn de artworks en verpakkingen steeds prachtig uitgevoerd. GG staat mede daarom al even op mijn verlanglijstje, maar het is er nog niet van gekomen om iets te kopen. Alles op z'n tijd.

Vanmorgen heb ik dan maar Girls & Peace een kans gegeven (op Youtube). Op het eerste gehoor bevalt me dit album meer dan I Got a Boy, wellicht omdat ik meer naar J-Pop leun dan naar K-Pop. Hoogtepunten voor mij zijn Oh!, Paparazzi en Girls & Peace, en echte missers staan zijn er niet.

Wat betreft To Love kan ik mij grotendeels bij Sven aansluiten. Fijn, maar mist wat spanning en identiteit. Heb ook haar album Only Love Strangers geluisterd en die vind ik wél heel erg goed. Las dat ze nogal eens van stijl verandert van album tot album (of nummer tot nummer) met veel verschillende invloeden.

~Girls & Peace~ is denk ik wel de lekkerste GG tot nu toe, ondanks dat ik ze in het Koreaans wat fijner vind klinken. Kan ook een vooroordeel zijn doordat ik weet dat Japans niet hun moedertaal is, of simpelweg dat het even wennen is na enkel Koreaans gehoord te hebben. Qua nummers en productie zitten er in ieder geval geen missers tussen en knalt het lekker in sneltreinvaart door.

Mijn inzending komt morgen. Ik luister eerst nog even naar Girls & Peace .

De albums van Faye Wong en SNSD zijn inmiddels binnengedruppeld, en ik zal ze zeker een paar keer opzetten.

Dan mijn inzending. De gelegenheid voor een lang verhaal heb ik niet, maar ik kan wel zeggen dat dit een album is met covers van liedjes van YUI, She Loves You. Er doen een aantal bekende acts aan mee, zoals Shoko Nakagawa en de band Scandal. Juist omdat ik kiezen zo moeilijk vind, ga ik voor een album waarop veel verschillende artiesten te horen zijn. Ik hoop dat jullie het leuk vinden!

Cool, ben benieuwd! Zie ook Shoko Nakagawa staan, daar wil ik ook wel wat spul van luisteren.

Zal in deze context wellicht een stomme vraag zijn: maar wie (of wat) is YUI?

een singer-songwriter uit Japan

Ja, en best een bekende. Heeft in haar actieve jaren de nodige nummer-1 hits gescoord in Japan. Heeft er recentelijk de brui aan gegeven als YUI, wordt binnenkort vast actief in een band genaamd Flower Flower .

ok, dank voor info. Ik ga YUI eens op internet beluisteren.

Girls' Generation: het wil maar niet echt klikken tussen hen en mij, ik vind het wel iets minder dan hun 2011 debuut, leukste nummer is toch wel T.O.P. Leuk, maar het overtuigt mij (nog) niet echt.

YUI-cover album: My Generation en I remember you blijven topnummers, ook op deze verzamelaar. Maar sommige nummers zijn qua muziek en zang toch wel echt wat niveautjes lager dan YUI. Zoals Rolling star komt niet echt lekker uit de verf, ondanks Shoko.

Morgen zal ik mijn nominatie plaatsen.

Handig dat ik niks van YUI ken bij zo'n coveralbum, anders vallen nummers toch vaak tegen. Ook fijn dat het makkelijk artiesten erbij verzamelen is op last.fm

Voor mijn volgende nominatie steken we de Japanse zee weer over naar Zuid Korea.
In 2011 opgericht in Seoul, waar meidengroepjes als paddestoelen uit de grond springen, was daar ineens RaNia. Alhoewel het oorspronkelijk een project was van Teddy Riley (bekend van Guy en Blackstreet) heeft hij toch al snel de handdoek in de ring gegooid na wat gebitch met DR Music. Al met al een zeer leuk groepje.
Dit jaar kwam hun eerste album uit, wat eigenlijk een verzameling is van al hun singles de afgelopen jaren. Maar dat mag de pret zeker niet drukken, want het is een zeer leuk album.

Dus bij deze mijn nominatie:

RaNia: Goodbye's The New Hello (2013)

De nummer één positie opgeeist door Sashihara Rino, in de AKB48 2013 Senbatsu Election, iemand hier nog gekeken?

Ik heb ook iets leuks voor jullie,
mijn nominatie




http://www.adamshota.com
https://www.facebook.com/adamandshota
ADAMS (@adamshota) op Twitter


Met hun nieuwste single Bittersweet:


Tracklist
1. bittersweet
2. Sasayaki
3. Go

ADAMS noemt zich zelf een "NEO SEXUAL" rock duo.
Het is een visuele met het thema "homo" je merkt het in hun muziek en videos maar ook op het podium.

ADAMS leden zijn ADAM en Shota en willen met hun creatie origineel revolutionaire en tijdloos over brengen.

Hun muziek stijl


Hun nieuwste nummer:
YouTube - ADAMS - Bittersweet (Official music video)



meer info in 't Engels op mijn fan website:
ADAMS World Wide Support - adamswws.host56.com

mocht je het leuk vinden graag laten weten~!

Volgens mij heb ik hier gruwelijk verzaakt, of was het niet mijn beurt enkele maanden geleden inmiddels? Een positievere noot is dat mijn stemmen bij iedere nominatie te vinden zijn. Het album van RaNia vond ik wel de minste tot nu toe, al zijn een drie of viertal nummers wel superfijn. Ik wil morgen (of wanneer dan ook) best een nieuwe nominatie plaatsen, als er nog steeds genoeg animo voor is? Heb inmiddels aardig wat Aziatisch spul op eigen houtje ontdekt

Bring it on Moet het YUI cover-album en Rania nog draaien, met de rest was ik bij, maar topic beetje uit het oog verloren Ken YUI natuurlijk wel en vind het wel degelijk, anderzijds wel benieuwd naar de interpretaties. Rania ga ik nu direct ff draaien, lijkt me wel wat, ook al vrees ik iets al te R&B-igs

/edit/

Just Go is alvast heel leuk tevens schattige meisjes, behalve dan die met dr korte haar bepaald geen Sunny....

De beste nummers zitten geloof ik in het begin.

Wat ik wil nomineren staat nog niet op de site, en mijn wachtrij zit momenteel helemaal vol, dus of even wachten of iemand anders (met het toevoegen van het album dan, niet de nominatie zelf).





Om iedereen er weer in te laten komen heb ik voor een korte plaat gekozen (een single welteverstaan) van de gelauwerde en alom gewaardeerde YUKI In de jaren 90 actief in de j-rock/pop groep JUDY AND MARY, besloot ze in 2002 solo verder te gaan. Dankzij Sven heb ik kennis mogen maken met de top debuutplaat Prismic, en van daaruit heb ik alle reguliere albums van haar geluisterd (oh, behalve Megaphonic uit 2011 zie ik nu ). Hoe dan ook, vorig jaar heeft ze de single プレイボール / 坂道のメロディ (Play Ball / Sakamichi no Melody) uitgebracht, gemaakt voor een anime tv-serie. Deze single bevat twee perfecte popliedjes, waarvan het tweede nummer mijn favoriet is, al doen ze natuurlijk weinig voor elkaar onder.




YUKI levert zeker geen formulewerk af. Ze heeft een eigenzinnige sound en een piepende stem. Misschien is ze nog het meest te vergelijken met een minder rockende Shiina Ringo.

De nominatie nogmaals: YUKI - プレイボール / 坂道のメロディ (Play Ball / Sakamichi no Melody)

Heb 'm net (voor niks) toegevoegd, want bedenk me net dat singles er helemaal niet op mogen, behalve als er drie non-album tracks op staan. Alsnog laat ik de nominatie gewoon staan, maar jullie zijn natuurlijk vrij om ook wat anders van haar te luisteren

godverdegodverdegodverdegodver daarom dus YUKI meesterlijk singletje zeg, hoor m nu net pas voor het eerst, maar heeft alles in zich waarom ik ooit zo verliefd werd op JAM en toen op YUKI kan heel de avond op repeat

/edit/

Tja, die tweede track is toch met gemak wel één van de mooiste dingen die ze ever ever ever heeft opgenomen zeg

Tijd voor een nieuwe Wie is er aan de beurt eigenlijk?

Met Yuki hou ik het ook nog wel even vol trouwens, hoor, maar ik ben aardig bijgeluisterd verder en heb toch wel zin in iets nieuws

Volgens mij is tipofyourstar aan de beurt bring it oooooooon

tip_of.yourstar schreef: