In het Latijn ook?

Mijn Latijn is nog eniszins acceptabel (denk ik) maar de meditaties lezen in deze dode taal zou te hoog gegrepen zijn. Ik heb het wijselijk bij Frans gehouden.

https://www.boekmeter.nl/images/cover/63000/63562.300.jpg
Na een aantal tegenvallers eindelijk weer eens een voortreffelijk boek van Paul Auster. Anders dan zijn vorige werk, en juist daardoor erg fris.

Wat ik evengoed prijzenswaardig vind.

Ik voel zelf meer voor Kierkegaards standpunt dat het bestaan (existentie) voor het denken gaat (iedereen denkt, ik ben een iemand, dus ik denk). Ben benieuwd wat jouw mening is, want zo goed ken ik Descartes niet.

Dit boek afgelopen week nog eens herlezen.

https://www.boekmeter.nl/book/25

Mijn eigen standpunt/voorkeur laat ik even terzijde.

Descartes wordt vaak verkeerd geïnterpreteerd. Al te vaak wordt hij voorgesteld als een radicale scepticus. En ook al houdt hij inderdaad een pleidooi voor 'de twijfel', het is vooral een methode en niet het eindgericht. Hij wil met andere woorden een tabula rasa creëren door alles in twijfel te trekken, maar dit doet hij alleen om later aan te kunnen tonen dat er wel degelijk 'waarheden' zijn. 'Cogito ergo sum' komt trouwens niet letterlijk voor in de Meditaties. Augustinus was hem de facto 1000 jaar voor met dit slimmigheidje (maar dan wel de stelling 'ik vergis me dus ik ben'). Descartes heeft al bij al weinig nieuwe dingen verkondigd. Wat hij wél deed was een sublieme samenvatting maken van ideeën die reeds in omloop waren.

Edit: Descartes had het individu nog niet zo duidelijk afgebakend als Kierkegaard. De wortels van 'het individu' liggen als je het mij vraagt bij Rousseau. Die ontdekte als het ware opeens zichzelf.
Nu kan je meteen een vermoeden hebben waarom ik niet mijn persoonlijke mening over existentie deel, het boeit me namelijk meer hoe 'het denken' doorheen de tijd evolueert.

Boek had gisteren kunnen geschreven zijn. Hiep hiep hoera

Ben begonnen in het boek Is dit een mens (Se questo e un uomo) van Primo Levi. Dat dit nooit meer mag gebeuren en dan besef je dat het wel degelijk weer gebeurt: homo's die in Tsjetsjenië in concentratiekampen worden opgesloten. In 2017.... om heel droevig van te worden.

Het is inderdaad meer dan onwezenlijk dat de mensheid dit soort praktijken nog steeds niet achter zich heeft gelaten. Om strontziek van te worden.

Het boek van Primo Levi is overigens iets wat ieder mens eens zou moeten gelezen hebben.

Ben er echt net in begonnen, dus ben benieuwd. Maar met het recente nieuws in gedachten zal het pittig worden. Ongetwijfeld.

Een van mijn faves no kidding

http://www.suhrkamp.de/cover/640/37168.jpg

Daar kan ik me ook helemaal in vinden. Dat is ook waar filosofie veel meer voor ons kan betekenen, als je het mij vraagt.

Er wordt druk gelezen de laatste dagen. En allemaal interessant leesvoer.

Ik ben nu bezig in deze:
https://images-na.ssl-images-amazon.com/images/I/51HMZHJY43L._SY344_BO1,204,203,200_.jpg

Heb The Savage Detectives op mijn nachtkastje liggen, maar relevant leesvoer voor mijn onderzoek gaat voor.

Ik ben momenteel bijna klaar met Slaugherhouse Five van Kurt Vonnegut, omdat de literatuurtak van het postmodernisme me om een of andere reden erg aanspreekt:

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/6/6e/Slaughterhousefive.jpg

In het begin moest ik wennen aan de stijl, maar ondertussen ben ik toch danig onder de indruk geraakt. Zeer origineel plot dat de schrijver toestaat het geheel op een zeer originele manier te bekijken. Maar wat me het hardste vloert, is toch wel Kurts prachtige schrijfstijl. Zeer direct, amper woorden te veel, en toch wordt moeiteloos een hele wereld opgeroepen. Very nice.

Ik weet ook al wat mijn volgende bibliotheekleen gaat worden: L'Etranger van Albert Camus. Wellicht maak ik Franck Maudit nu dus erg gelukkig. Of net niet

Killing an Arab, leuk

De lezers onder de luisteraars hebben een uitstekende smaak.
"The Savage Detectives" is een echte aanrader en zo is Camus "L'Etranger"
2 favoriete schrijvers.

Ach, het is toch alllemaal zinloos

ondertussen bezig in o.a.
http://images.gr-assets.com/books/1387743857l/299876.jpg
Sri Nisargadatta Maharaj - The Experience of Nothingness

http://www.glenatbd.com/images/albums/9782344009598/9782344009598-L.jpg

Nu:

http://www.humanoids.com/assets/CatalogueArticle/755/4thPowerV2_7615_couvsheet.jpg

Gimenez

I'm with you.

Tot nu toe nog nooit 'direct' contact gehad met een mede-liefhebber.

een tussendoortje
https://static5.comicvine.com/uploads/scale_small/0/3125/2906375-ang1.jpg

Ik heb vorig jaar tijdens rechtsfilosofie (ja; ik is student) wel weer even genoeg filosofische mijmeringen mogen ervaren. De laatste tijd ben ik echter wel zeer fijn bezig in wereldliteratuur (al blijf ik het een irritante term vinden). Ik lees nu dit boekwerk, dat verrassend modern aanvoelt in haar gevoelsbesprekingen en rationele narratieve structuur. Het mag gezegd worden; lees ik eenmaal, dan stop ik niet graag.

https://www.boekmeter.nl/images/cover/0/459.300.jpg

Ik ga een sterke uitspraak doen: Madame Bovary wordt onderschat.

Flaubert leverde hier een weergaloos -en bovenal tijdloos- werk af. De menselijke ziel wordt met zo'n kracht gefileerd dat men soms naar adem moet happen - confrontatie kan hard aankomen. Hij heeft trouwens dit boek bewust tot in het oneindige geperfectioneerd vooraleer hij het klaar achtte voor publicatie. Meesterlijk. Over de gehele lijn.

Ik heb inderdaad gelezen dat Flaubert continu naar de juiste woorden zocht, streepte en schrapte deze weer, om later toch met andere woorden zo perfect mogelijk zijn zinnen te formuleren. Wat had de man kunnen aanrichten met een Franse equivalent van synoniemen.net! Dat geheel terzijde; dit is totaal niet storend, al is het wel positief merkbaar in het boek. Flaubert schrijft zeer menselijk en begrijpelijk en het wordt geen wedstrijdje intellectueel verplassen (ik las kort geleden Alejo Carpentier; hoewel fantastisch wat betreft leeservaring, ook danig vermoeiend met ingewikkelde zinsconstructies en termen).

Madame Bovary verloopt vloeiend en wordt sec neutraal, zonder eromheen te draaien, verteld. Op een uitzonderlijk humane manier. Dat kan soms hard aankomen. Het komt mij voor dat de menselijke ziel, zoals je het al brengt, niet altijd bij iedereen zo mooi is. Die imperfecties moet men ook nemen voor wat ze zijn, indien men een dwarsdoorsnede van de 'human condition' in romanvorm wilt lezen. Het leven presenteert zich dikwijls niet als een heldhaftige en romantische Walter Scott voordracht, zoals onze Madame fantaseert tijdens haar periode van gewijd leven.

Gelukkig wordt Madame Bovary niet door iedereen onderschat. De status van klassieker brengt natuurlijk inherent met zich mee dat bepaalde - for lack of a better word - 'literaire snobs' het boek onderuit zullen halen. Anderzijds zijn er ook gewoon een hoop mensen die Flaubert wel waarderen; of Bovary nu door hen wordt betiteld als meesterlijk of niet. Goed, ik lul weer goed door. Eerst uitlezen deze handel.

Wat een analyse Ataloona, ik bespeur iemand die uit het juiste hout gesneden is (al wil ik me distantiëren van de impressie dat ik opperrechter wil/kan spelen).

Mooi relaas. Je geeft me spontaan zin om het boek te herlezen.